Soʻgʻdiyonaning Superliga jadvalidagi 8-oʻrin osonlikcha tushib ketishining oldini olish…
Soʻgʻdiyonaning reytingda 8-oʻrinni saqlab qolish uchun "magʻrur holda" oʻyin oʻtkazishda davom etmoqda. Yana bitta ochilish oʻyini oldidan murabbiy oʻyinchilarning pozitsiyalarini almashishi mumkin — shuning uchun mumkin emas, chunki soʻnggi ikki oʻyinda jamoaning formasiga eʼtibor qaratgan yaxshi boʻlardi. 😏
Gap bor… lekin buni mendan eshitmadingiz 🤫
Ochig'ini aytaman, birinchi navbatda bilan „magʻrur holda“ deganda nima degani xayolga kelmaydi hozir, lekin buning ustiga yana shunday „murabbiy oʻyindan oldin pozitsiyalarni almashtirishi mumkin — shuning uchun mumkin emas“ degan gapdan soʻng qandaydir bu shunchaki choʻntakda turgan oʻyinchilarga „alohida eʼtibor berish“ usuli boʻldiki, buni qani qilib yoʻq? ❗ Jamoamiz oʻzining qanchalik tajribali va ishonchli ekanini koʻrsatib turibdi, ammo soʻnggi ikki oʻyindagi formasiga eʼtibor qaratilayotgani esa qoʻlga tebratishdek edi! Qachonki Superligada joylarni saqlab qolish boʻlsin — oʻz-oʻzidan bu „magʻrurlik“dan foydalanib vaqt yoʻqotishga vaqt yoʻq ekanligini bildiradi... 🔥
Bolaligimdan tribunada.
Bu qanday hikoya? Oxirgi ikki oʻyindan soʻng "magʻrurlik" boʻyicha komenta qolib ketdi? Jizzaxliklar oʻz formasini koʻrsatmoqda, bu esa Superligadagi oʻyinlarga taʼsir qilmayotganmi? Rozi boʻlsam ham, bu gaplarni qayerdan oldingiz? Rafiqalarimiz oxirgi 30ta oʻyinda 13-magʻlubiyatni qayd etgan, duranglar bilan birga — 37 ochko, deganlar. Mana shu yerda. 8-oʻrinni saqlab qolish uchun bu yetarli yoki yo'qmi?
Avval tanlov, keyin xulosa.
Siz gapirganlarimni boshqa o'yinlarga bog'lamasdan to'g'ridan-to'g'ri javob bersam, asosiy muammo shu: Superligada 8-o'rinni saqlab qolish uchun jamoaning oxirgi ikki oʻyindagi "mag'rurligi" haqidagi bahslarni qabul qilish juda qiyin. Chunki bu atama o'yin uslubiga nisbatan ishlatilsa, jamoaning o'z formasini ko'rsatishi kerak bo'lgan vaqtda foydalanilgan noto'g'ri qoralash sifatida qabul qilinadi.
Jizzax jamoasi soʻnggi 30 oʻyinda 13 magʻlubiyatga qarshi 37 ochkoni jamgʻarib, statistik nuqtayi nazardan yaqqol koʻrinib turibdi: duranglarga koʻp yoʻl qoʻyilmoqda. Bu esa yuqori darajadagi jamoalarga qarshi oʻyinlarda foydali ballarni qoʻlga kiritganini koʻrsatadi, lekin "katta" raqiblarga qarshi ustunlikni yoʻqotayotgandek tuygʻu uygʻotadi.
Murabbiyning oʻyin oldidan pozitsiyalarni almashtirish imkoniyatini taʼkidlash esa jamoaning taktik xilma-xilligiga eʼtibor qaratmoqda, ammo bu vaqt oʻtishi bilan asosiy oʻyinchilarning taktikga moslashish qobiliyatiga bogʻliq boʻladi. Boshqacha qilib aytganda, agar ular har bir oʻyinda oʻz formasini koʻrsatib tursalar, "mag'rurlik" bilan bogʻliq savollar vaqt oʻtishi bilan oʻziga chiqadi. Aynan shu nuqtada boshqa narsaga kerakmi yoki bu yetarli degan savol kelib chiqadi: yetarli, chunki ushbu statistika Superligada qolish uchun asos bo'la oladi, ammo jamoaning asosiy qiyinliklaridan biri "katta" o'yinlardagi natijalardir.
Qani qilsin, bu jamoamizning soʻnggi oʻyinlardagi formasiga sabr bilan qarasa boʻlardi… 37 ochkoni qoʻlga kiritish shunchaki necha oʻyinda 17 tasida gʻalaba yoki durang kelganini koʻrsatadi, lekin foydasiga chiqdi-mi? Qachonki 37 ochko 30 oʻyin uchun — ya’ni oʻrtacha bir oʻyinda 1,23 ochko degani… bu Superliganing oʻtgan yillardagi oʻrtacha ochkolaridan past! 😤 Shuning uchun mana bunday "magʻrurlik" bilan oʻtirib qolishdan koʻra, Jizzaxliklar oʻzining oddiy, jimgina oʻyin uslubini saqlab, ammo har bir oʻyinda oʻz formasini koʻrsatib borishi kerak edi… chunki 8-oʻrinni qoʻriqlash uchun bu hamon mayda detallarning yigʻindisi. Qoʻshimcha narsaga haqiqiy kerak — jamoaning aniq strategiyasi yoʻqdek tuyulmoqda, asosiy oʻyinchilarning oʻzaro ishonchli aloqasi, qisqa muddatda oʻzgarishlarga moslashish qobiliyati… bular yoʻq boʻlganda esa oʻz-oʻzidan "magʻrurlik" soʻzi bilan qoplanib oʻtirish yaxshi boʻlmaydi.
Bolaligimdan tribunada.
Qani endi, oʻsha soʻnggi 30 oʻyinda toʻplangan 37 ochko — bu Jizzaxliklar uchun ob’ektiv koʻrsatkichmi yoki yoʻqmi, albatta oʻylamasdan qolmasdan edim. Chunki 1,23 ochko oʻrtacha bir oʻyinda — bu boshqa yuqori natijalar bilan solishtirganda juda ham kambagʻal raqam. Lekin bir vaqtning oʻzida shuni ham eʼtirof etish kerakki, jamoaning oʻz formasini koʻrsatib oʻtish uchun koʻrsatilgan bunday sabr, oʻziga xos „magʻrurlik“ga olib kelganidek, oʻz formasini koʻrsatishga urinishdagi qiyinchiliklarni ham yashirib qoʻymoqda.
Aynan mana shu nuqtada oʻyindan oldin pozitsiyalarni almashtirish mumkinligi toʻgʻrisidagi gaplar jamoaning boshqa variantlarni izlashdagi ehtiyojini koʻrsatadi. Chunki soʻnggi ikki oʻyindagi shakl qoʻlga tebratgandek boʻlsada, asosiy maʼnoda jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi saqlanib qolishi kerak. Boshqacha qilib aytganda, agar ular oʻz oʻyinlarini davom ettira olsa, bu raqamlar oʻzini oqlaydi, lekin hali koʻp narsa hal qilinishi lozim.
Oh, bu yerdan kelayotgan gaplarga shunday bir chindan ham "ahamiyatli" yigʻindi boʻsa, mening soʻzim shu: oʻyin uslubi uchun "magʻrurlik" atamasi ishlatilsa, buning uchun hech qanday turtki yoʻq — bu nafaqat oʻsha ikki oʻyindagi forma, balki oxirgi 30 oʻyindagi 13 magʻlubiyat bilan solishtirganda ham kulgili.
Mana, Jizzaxliklar soʻnggi ikki oʻyinda qoʻlga tebratadigan "forma" koʻrsatgani bilan bir vaqtning oʻzida raqiblarni maydonida 37 ochko jamgʻargan ekan — bu esa Superligada qolish uchun asos boʻlsa ham, qolaversa, ular har biri oʻyinda oʻrtacha 1,23 ochko qoʻlga kiritgan. Bu qanchalik "magʻrurlik"ga olib kelishi mumkin? Aynan shu statistika ularga qoʻllab-quvvatlovchi koʻrinishga olib kelmasa-da, yana bir bor davom ettirishga majbur qiladi.
Shuning uchun "boshqa narsaga kerakmi yoki yetarli" savolining javobi shu: oʻyinchilarning oʻz formasini koʻrsatishiga umid qilishdan boshqa variant yoʻq — chunki 8-oʻrinni saqlab qolish uchun bu raqamlar oʻz-oʻzidan "yetarli" emas, faqatgina mumkin boʻlgan variantlarning boshlanishi. Va eng asosiy nuqta — murabbiy vaqt oʻtishi bilan taktik oʻzgarishlarni topib olishi kerak, chunki hech kimga 37 ochko bilan Superligada qolishni oʻzi o'zi bajarib beradigan "magʻrurlik"dan boshqa hech narsa umr beravermaydi. 😏
Buni skrinshot qil.
Qachonki shunday gap ketishini eshitaman, toʻg'ridan-to'g'ri 27 yillik tajribamni eslayman — Nukusda yashab, buxgalterlik bilan shugʻullanib, ataylab oʻzini yengillatib qoʻygan odamlar koʻpini koʻrgandek tuyiladiki. Mana, shunaqa odamlar hamon "mag'rurlik"ni oʻzlarini oqlash uchun qoʻlga kiritgan obuna sifatida ishlatadilar.
Jizzaxliklar soʻnggi 30 oʻyinda 37 ochkoni ushlab qolgani haqiqat, lekin bu raqamlarni oʻquvchi qayerdan chiqargan? Chunki bu oʻrtacha 1,23 ochko — Superliganing oʻtgan mavsumlaridagi oʻrtacha koʻrsatkichlardan past, va bu shunchaki statistikani tozalashga yoʻl qoʻymasdan avvaliga foydalanilgan so'z. Oxirgi ikki oʻyindagi holatlar esa bu "mag'rurlik"ni oqlovchi darajada emas, aksincha — qoʻlga tebratadigan forma bilan birga kelmoqda.
Murabbiy pozitsiyalarni almashtira olishi mumkinligini aytsa-da, oʻyinchilarning oʻz formasini koʻrsatishga qodir emasligi paydo boʻlganda bu qanchadir "variantlarni izlash"dan boshqa narsa boʻlmaydi. Va shuni aytish kerakki, bu yoʻnalishda davom etayotgan asosiy sabab — jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchining juda ham yuqori ekanligi.
Qisqasi, 37 ochko bilan Superligada qolishni o'zi o'zi bajara oladigan "mag'rurlik"ga umid qilish oʻrniga, murabbiy va jamoaning oʻziga boshqa variantlarni izlash kerak. Boshqacha qilib aytganda, bu raqamlar oʻzini oqlamasdan oldin, boshqa narsaga ehtiyoj bor.
mayli, shu yerda oʻtirib 37 ochkoni ushlab qolishni "magʻrurlik" deb atashni boshqa narsa sifatida koʻrmayman. chunki mana shu odamlar ketma-ket oʻyinlarda oʻz formasini koʻrsatishadi — ha, ba’zida yutishadi, ba’zida durang qayd etadilar, lekin asosiy narsa shuki, ular maydonga chiqishadi va kurashadilar. bu yoʻl bilan ular Superligada qolish uchun kurashayotganlar, va 37 ochko — bu raqamlarning isboti.
jizzaxliklarning soʻnggi ikki oʻyindagi "formasi"ni koʻrib chiqsang, ularning oʻynagan har ikki oʻyinda ham qoʻlga tebratadigan tarzda oʻynashlari mumkinmi yoki yoʻqmi — bu boshqa masala. lekin shuni tushunish kerakki, ular har bir oʻyinda kurashmoqda, va bu oʻz-oʻzini oqlovchi "magʻrurlik" emas, balki ishonch bilan davom etayotganliklarining isboti.
shuning uchun men aytganimdek, 37 ochko — bu raqamlarning oʻzidayoq asosiy qiyinchiliklar mavjud. murabbiy oʻz vaqtida taktik oʻzgarishlar kiritishini umid qilishdan boshqa variant yoʻq, lekin bu raqamlar oʻz-oʻzidan "yetarli" deb hisoblanmasligi kerak. ular uchun asosiy narsa — oʻz formasini koʻrsatish va kurashishni davom ettirish.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oh, bu yerlardagi barcha gaplarga bir shunday chindan ham "yurakni qaltiratish" bormi… mana, Soʻgʻdiyona soʻnggi 30 oʻyinda 37 ochkoni qoʻlga kiritgani bor! 😤 Bir oʻyinda oʻrtacha 1,23 ochko — bu statistika meni shunchalik hayajonga soladiki, tribunadagi odamlar bir zumda yuqoriga sakrab ketishadi! Lekin, nafislikka toʻxtalish kerak — bu raqamlar Superliganing oʻtgan yillardagi oʻrtacha koʻrsatkichidan past boʻlsada, jamoamiz oʻz formasini koʻrsatmoqda!
Ha, soʻnggi ikki oʻyinda "magʻrurlik" bilan oʻtirishayotganimiz mumkin, lekin oʻyinchilarning har birida yoʻgʻon qalqon — ular oyoqlarini jarohat bilan maydonga chiqmoqdalar! Sabr va kurash — bu bizning asosiy qurollarimiz! Murabbiy pozitsiyalarni almashtira olishi mumkin, lekin asosiy narsaga eʼtibor qaratish kerak — oʻyinchilarning oʻz formasini koʻrsatishlariga ishonch! Jamoamizga boshqa variantlar kerakmi? ⚽🔥
Bolaligimdan tribunada.
Ah, shunday boʻldimi… let's dig deeper.
Jizzaxliklarning soʻnggi 30 oʻyindagi 37 ochkosi haqida gap ketganda, bu oddiy "oʻrtacha 1,23 ochko oʻyin" raqamidan boshqa narsa emas, deb oʻylamasdan qolish qiyin. Chunki Superliganing oʻtgan yillari bilan taqqoslaganda bu koʻrsatkich kamtarona koʻrinadi, lekin bir vaqtning oʻzida jamoaning oʻz formasini koʻrsatib oʻtishga boʻlgan sabrliligi ham eʼtibordan chetda qolmasligi kerak.
Masalani qisqartirish uchun aytish kerakki, agar ular oʻz oʻyinlarini davom ettira olsa, bu raqamlar oʻzini oqlashi mumkin — ammo hali koʻp narsa hal qilinishi lozim. Chunki oʻyin uslubi boʻyicha "magʻrurlik" atamasini qoʻllash oʻrniga, aslida jamoa oʻziga ishonchni saqlab qolishi kerak.
Yana bir nuqta: soʻnggi ikki oʻyindagi "formani koʻrsatish" iborasi juda ham noaniq. Ha, qoʻlga tebratadigan oʻyinlar boʻldi, lekin bu hali jamoaning umumiy holatini koʻzgu qoʻymaydi. Demak, murabbiy taktik oʻzgarishlarni aniqlab olish uchun vaqt sarflashi shart — chunki hech kimga 37 ochko bilan Superligada qolishni oʻzi-oʻzi bajarib beradigan "magʻrurlik"dan boshqa hech narsa umr beravermaydi.
Qisqasi, bu yerda asosiy muammo — oʻrganuvchi statistika emas, balki jamoaning oʻziga boʻlgan ishonch va murabbiy tomonidan qabul qilinadigan harakatlardir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Nima qilaylik, boshqa variantlar deb gapirmasdan oldin — birinchi navbatda oʻz formasini koʻrsatishi uchun jamoaga vaqt berish kerak. Sababi soʻnggi ikki oʻyindagi qaltiragan oʻyinlardan soʻng oʻyinchilarning shunday "qoʻlga tebratadigan" holatda boʻlishlari uchun sabablar bor: jarohatlar, taktik xatolar, kuchsiz raqiblar bilan oʻtkazib yuborilgan ochkolar...
Yana bir nuqtani koʻraman — murabbiy haqidagi gaplar. Chunki agar jamoaning oʻziga ishonchi yoʻq boʻlsa, u holda harbiy holat eʼlon qilish kerak, lekin hali shu darajada yoʻq. Taktik oʻzgarishlar uchun vaqt kerak, buni hech kim inkor etmaydi. Lekin asosiy narsani unutmaslik kerak: Jizzaxliklar soʻnggi oʻyinlarda oʻz formasini koʻrsatmoqda — shunchaki statistika orqali oʻlchagandan koʻra, maydondagi kurashni koʻrib chiqish kerak.
Va nihoyat — „37 ochko bilan qolish mumkinmi?“ savoliga toʻgʻridan javob bersak: mumkin, lekin boshqa variantlarni qoʻllashdan avval oʻyinchilarning oʻz formasini koʻrsatishiga ruxsat berish kerak. Chunki hech kimdan keyingi mavsumni Superliga oʻyinchisiz oʻtkazishni soʻramaydi. 😏
Hammasini bir yig'ishtirib tashlay olaman — shu 37 ochko bilan 8-o'rinni saqlab qolish "mag'rurlik"dan boshqa narsa emas, degan gapning o'zi qattiq statistik savodsizlikka olib keladi. Qoida bilan boshlaymiz: Superligada qolish uchun oʻrtacha 1.23 ochko oʻyin koʻrsatkichi davlatning o'rta jadvali uchun ham past, bu raqamlar o'zingizni vaqtincha yo'qotayotganingizni ko'rsatadi, chiroyli formani ko'rsatib o'tishni esa hech nima qilib bermaydi.
Shunday bo'lsa-da, murabbiy va o'yinchilarning nima uchun o'zimizni yengayotganimizni tushuntira olmasligi ham alohida muammo. "O'z formasini ko'rsatish" - bu uchastkaning o'ziga ergashishi sifatida ko'rinib turibdi, boshqa variantlarni izlash kerakmi, deb o'ylamay turganlar uchun. Qolaversa, soʻnggi ikki oʻyindagi „qoʻlga tebratadigan forma“ iborasi hali ham iqtisodiy boylikni koʻrsata olmaydi — shunchaki yakunlar yordamida yig'ilgan mayinlik.
Demak, asosiy nuqta shu: 37 ochko hozircha shunchaki bir belgidir, ammo oʻsha oʻrtacha koʻrsatkichning orqasida yashirinayotgan narsalar — vaqtni tanlash uchun yetarli emas. Agar shunday davom etsa, keyinroq "variantlarni izlash" o'rniga, allaqachon tushib ketgan mavsumni hisobga olishni boshlamaslik uchun boshqa narsani qidirish kerak.
Avval tanlov, keyin xulosa.
yo ustozlarim, mana shu yerda futbolning o'zi koʻz oldimizda tirikchiliksiz yuribdi — aytishingizcha 37 ochko qachondir yaxshi boʻlardi, deysizlar, lekin boshlang'ich maktabni esladigan darajadagi ushbu oʻrtacha koʻrsatkich bilan 8-oʻrinni saqlab qolishni "magʻrurlik" deb yuribdi.
bir vaqtlar Andijondagi elektrik stolida oʻtirib, sport zalidagi anʼanaviy oʻyinlardagi yigitlardek: ular ham oʻz formasini koʻrsatmoqdalar, deysizlar — ha, ba’zi vaqtlar yutadilar, ba’zi vaqtlarda durang qayd etadilar, lekin asosiy narsani unutmoqdalar: statistika oʻzidan soʻzlovchi hisob-kitoblardir, oyoqlarning toʻqnashuvini koʻrsatmaydi. soʻnggi ikki oʻyindagi „formani koʻrsatish“ soʻzi bilan yolgʻon gapirmang — qoʻlga tebratadigan oʻyinlar boʻldimi? agar boʻldi deb oʻylaysizlar, unda tribunaga chiqib oʻtirgan odamlarning qichqirigʻini eshiting, chunki ularning kelajagi hozirda boshqa narsalarga bogʻliq.
jizzaxliklarning soʻnggi 30 oʻyindagi 37 ochkosi — bu iqtisodiy tashkilotlardagi hisobotlardek, oʻyinga qiymat berilmagan raqamlar toʻplamidir. murabbiy vaqtini oʻyinchilarning jazavali nuqtalarini oʻzgartirish bilan oʻtkazayotgandek koʻrinadi, lekin asosiy sababni — jamoa oʻziga boʻlgan ishonchini qayerga qoʻyganini yashirmoqda. chunki agar ular oʻz formasini koʻrsatishni istasalar, birinchi navbatda maydon ichidagi qiyinchiliklarni koʻrishlari kerak.
keling, rostini aytsak: bu jiddiyroq vaziyatga oʻxshab bormoqda. shovqin qilish oʻrniga, futbolning oʻziga eʼtibor qaratish kerak — oʻyinchilar jarohatlar bilan kurashmoqdalar, taktikalar esa notoʻgʻri yoʻnalishlarga oʻtmoqda. shuning uchun men aytganimdek, 37 ochko — bu raqamlar o'zi emas, boshqa narsani koʻrish vaqti keldi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.