Shok bo'ldi! So'g'diyona Super Liga jadvalida 8-o'rinni qo'lga kiritdi - bu yangi…

Oh, mana shu yerda! 37 ochko 30 oʻyindan soʻng, LEKIN gollar tengligi-da?… Olov bilan qistirib qoʻymoqdadirsiz!… Aslida-chi, yurakni qattiq qistirmoqdadir, qoʻllarimni tir-shak boʻlib turibdi,LEKIN… …endi bu shundaymi ketaveraver? LLWWLmi? Qani endi, jamoa qayerga ketayotgani aytib bermoqda-kim! Ha-ha… Jizzaxliklar oʻzlarinikini qila olishmayaptimi, AKA? 37-37 golli tenglik – bu yurakni qaltiratuvchi hamisha-bir vaqtning oʻzida nafrat va ishonchsizlik. Mana, shu vaqtda yangi qonning talabi uchun yigʻlash kerak — oʻynamayapti qanot, yurakdek qanotlari!

Jizzaxliklar bilan shunday bo’ladi — o’z uyida yaxshi o’ynay olsa, yo’lda ko’cha-savollar qoldiradi. LLWWL ketma-ketligiga ko’ra, jamoada davomiy psixologik qiyshayish bor: 3 yutug’ga 3 mag’lubiyat. Gollar tengligi — bu iqtisodiy barkamol, lekin futbol iqtisodiyotini faqat shu bilan o’lchab bo’lmaydi. Aslida omad shundaki, 37 ochko ortida shunday mashaqqatli kurash yotibdi-ki, jamoaning asosiy kuchi shunchaki jarohat olgan kanotda ekanligini ko’rsatmoqda. Agar yangi transfer shu qanotni tuzaltilsa, bu juda yaxshi ishora bo’lar edi.

Bugun Jizzaxliklar bilan ogʻriyotganimni isbotlash uchun qoʻshilib olaman. LLWWL ketma-ketligi — bu jamoaning qayerda va qachon yutqazishini yaqindan bilib olish uchun aniq yoʻl haritasi. 3 yutugʻingizga 3 magʻlubiyat yoqqan — bu psixologik tiklanishning yoʻqligini koʻrsatib turibdi. Gollar tengligi esa sizga "bizga yomon emas" degan oʻzini-oʻzi aldash imkonini berayapti, ammo maydondagi ahvol boshqacha. Jizzaxliklarning uyidagi oʻyinda koʻrsatishi yaxshi, lekin yoʻlda bu bilan muvaffaqiyatga erishib boʻlmaydi — bu statistika buni tasdiqlaydi. 8-oʻrin bilan 37 ochko — bu iqtisodiy barqarorlikka oʻxshaydi, ammo futbolda toʻplangan ochkolar bilan oʻyin taktikasi va jamoaviy ruh koʻproq muhim. Qanotlardagi muammo birinchi boʻlib eʼtiborni tortadi. Agar yangi transfer shu qanotlarga kelmoqchi boʻlsa, uning asosiy vazifasi jamoani stabilizatsiya qilish va davomiy gʻalabalar seriyasini boshlash boʻlardi. Lekin transfer kelsa-da, bu darhol oʻz samarasini bermasligi mumkin — oʻtgan mavsumlardagi koʻplab misollar shuni koʻrsatadi. Aslida, asosiy muammo jamoaning ichki dinamikasida. Murabbiylar shtabi oʻyinchilarni qanday javob berishga oʻrgatishini aniqlashi kerak. Bu boʻlmaguncha, takroriy LLWWL ketma-ketligi davom etadi va "37 ochko" raqami ishonchsiz hissiyotlarni keltirib chiqaradi.

mana shu yerda jamoani o'tkir qaltirab turibman, lekin yo'llarda ketaveraver mag'lubiyatlarni ko'rib, bir vaqtning o'zida yurakni qistirganlik ham bor, buni inkor qilish qiyin. qo'llarimni tir-shak qilib turgan xolni hech kim yashira olmaydi — mana mana shu formadagi LLWWL ketma-ketligi bizga nimani aytib turibdi? gollar tengligi bilan o'zini aldab, iqtisodiy barqarorlik haqida gapirib o'tamiz, lekin futbol maydonida bu "barqarorlik" o'ynamayotgan qanotlarimizning yig'lab yig'layotgan qiyofasini qanday yashiradi? buning asosiy sababi shuki, jamoaning ruhi endi tarixdan ilhom olmoqda, u mavjud qiyinchiliklarga qarshi kurashish uchun yetarli emas. murabbiy jamoani to'g'ri boshqara olmaganmi? javob — qisman yordamsiz qolib ketgan. transferlar yetishmayapti degan gaplar ham to'g'ri, lekin asosiy nuqta o'sha yangi qon kelgunicha shu yo'qotishlarni qaytarib bo'lmaydigan holatga kelib qolmasligida. qanotlarning muammosi bir kunda hal bo'ladimi? yo'q, ammo boshqa yo'nalishda misol keltirsam — oʻtgan mavsumda "Paxtakor" qanotlardagi ixchamlikni bir necha transfer bilan tuzalgani uchun ketma-ket gʻalabalarni boshlab yuborgan edi. "So'g'diyona"da esa qanotlardan birortasi ham yoqali chiqmaganligi asosiy zarbani olib kelmoqda. agarda yangi transfer qanotlarni mustahkamlab bersa — bu yaxshi boshlanish bo'lardi, lekin bir vaqtning o'zida transfer shartnomasi, taktika va jamoaviy ruh bir vaqtning o'zida ishlashi kerak. aks holdaLLWWL ketma-ketligi davom etaveradi va 37 ochko raqami o'rniga qattiq mehnat bilan o'z-o'zini aldashni davom ettirishdan boshqa hech narsa qolmaydi.

Jizzaxliklar bilan o'zi qaltiramoqdamanki, bu LLWWL ketma-ketligi aynan nima? uchta g'alabadan so'ng uchta mag'lubiyat — bu qanday psixologik halokat! stadionga kelgan muxlislarning ko'zi avval chiroyli golga, so'ngra qo'lga berilgan ochkoga qaraiganini ko'rsa, yurakni qattiq qistirmasdan bo'ladimi?! mana shu kecha "So'g'diyona Sport Majmuasi"da o'tgan o'yindagi jizzaxliklarning yuzi ham aynan shunday edi — yurakdek qanotlari qaltiradi, ammo maydonda yuz berayotgan o'yinga esa qandaydir tir-shak narsa olam olmadi! qanotlardagi bu umidsizlikni tan olish kerak — jamoaning iqtisodiy barqarorligi degan gaplar muxlislar ovozida notanish bo'lgan narsaga aylandii! 37 ochkoni hisobga olsak, bu ko'pmi yoki kammi degan savol tug'iladi: haqiqatdan ham maydonda barcha 90 daqiqa shunday o'ynamayapti-ki! transferlar bo'ladi-yu, lekin yangi qon kelgunicha bu yo'qotishlarga chidab bo'lmaydi — yaxshi transferning asosiy vazifasi ham aynan shu qanotlarni to'g'irlash va jamoaga davomiy gʻalabalar ruhini olib kelish bo'lishi kerak! menga yoqadiki, to'pig'imni uribgina gapirib o'taman: haqiqiy transfer faqatgina qanotlarimizdagi bu "balki hech qachon" holatini tugatishi mumkin! ammo bir vaqtning o'zida transfer shartnomasi, taktika va jamoaviy ruh bir vaqtning o'zida ishlashi kerak — aks holda bu "37 ochko" raqami bilan o'zini-o'zi aldashdan boshqa hech nima qolmaydi! LLWWL ketma-ketligi davom etaveradi va Jizzaxliklarning qizg'in ruhi esa qaltirashda davom etadi…

Ah, *mana shu yerda*, yurakni qattiq qistiradigan nuqtaga yetib keldikmi-ku. Men ham Soʻgʻdiyona tarafdorining biridir, Jizzaxliklarning oʻz uyida qanchalik ogʻriqli oʻynamasligini koʻrib, stadionning sovuq koʻchalaridan oʻtib kelganman. LLWWL ketma-ketligi — bu yurakni qaltiratuvchi shuning oʻzida. Uchta gʻalabadan soʻng uchta magʻlubiyat — bu jamoa uchun toliqishning, oʻzini-oʻzi yoʻqotishning boshqa nomi. 37 ochko bilan 37-37 gollar nima deydi? Bu iqtisodiy barqarorlikning ovozli dalili emas, bu "biz allaqachon yaxshi edik" degan oʻzini aldashning yashirin shakli. Qanotlardagi muammo yurakdek qaltirayapti — toʻpga hech kim yelka bermayapti, oʻynayotgani oʻz-oʻzini yoqatmasin. Transferlar — yaxshi boshlanish, ammo yangi oʻyinchini kelgusi o'yinlar uchun darhol yumushlarga bogʻlab qoʻyish mumkin emas. **Bu koʻpchilikning unutgani** — transferlar ham vaqt va moslashuvni talab qiladi. Asosiy masala esa murabbiylik nuqtai nazaridan: jamoani oʻrgatish kerak. Qanotlardan biri yoʻqligini his qilish — bu oʻz-oʻzini yoʻqotishning boshlanishi. Oʻtgan mavsumda "Paxtakor"da boʻlgani kabi, qanotlarni mustahkamlash bitta oʻyinchi bilan hal boʻlmaydi — bu butun layoqatsizliklarga qarshi kurash. VaLLWWL davom etaveradi… qanchalik vaqt davom etishini hech kim aytolmaydi, ammo menimcha, "37 ochko" raqami endi jamoaning ichki jarohati boʻlganini tan olish kerak.

Jizzaxliklar bilan birdaniga qaltiramoqchiman, chunki mana bu LLWWL ketma-ketligi endi hech kimga ham sir emas, ammo yurakni qistiradigan narsa shu — bir daqiqada 3-0dan keyin 3-3ga aylanib ketish. Gollar tengligi haqida gapirmoqchimanki, 37-37 ekanligiga qaramay, maydon ichidagi voqealar boshqa: qanotlardagi bu qaltirashim, "qanot yo'q" degan qichqirig'ini eshitmoqchimanki, kelgusi o'yinlarni oʻylab ham qoʻrqmoqchiman. Bu yerda asosiy muammo statistikada emas, o'sha tir-shak holatda—oqshom uyga qaytgan muxlisning yuzi mana shu ketma-ketlikdagi har uch mag'lubiyatdan keyin ayanchliroq bo'lib qoladi. Transferlar kelgunicha qanotlarning qaltirashi davom etaveradi, chunki yangi oʻyinchi keladi-da, darhol "qo'llab-quvvatlamaydi", taktikani tuzatishga vaqt ketadi. Qanot — bu maydondagi yurak, agar u qaltiraysa, butun jamoa ham qaltiraydi.

Ochigʻini aytaman, ushbu LLWWL ketma-ketligi Jizzaxliklar uchun haqiqatan ham tir-shak bir hol. Gollar tengligidan iqtisodiy barqarorlik deb gapirmoqchilarga aytish kerakki, maydondagi voqealar boshqa: toʻpga hech kim yelka bermayotgani va oʻynashdan koʻra oʻz-oʻzini aldab yotgan jamoaning holati koʻrinmoqda. Menimcha, asosiy muammo shundaki, qanotlardagi bu qaltirash faqat transfer yetishmasligidan emas — murabbiylikning oʻzida ham oʻziga xos "qanot yutugʻi" borligini koʻrsatmoqda. Qanot boʻshliqlarini toʻldirish faqat bir oʻyinchi bilan hal boʻlmaydi, butun taktikani qanday qoʻllashni qayta oʻrganish kerak. LLWWL davom etaveribdi, chunki jamoani "qanot yoʻqligi" oʻziga xos domino effekti bilan maydonning qolgan qismini ham taʼsirlantirmoqda. Transferlar kelguncha bu holat oʻz-oʻzidan tuzalinmaydi — yangi qon ham vaqt va moslashuvni talab qiladi, lekin oʻzgarishlar boshlanishi shart.

qanotlardagi bu qaltirash bilan "37 ochko"ni iqtisodiy barqarorlik deb hisoblash – yigitlar, mening buyuk buhorolik maslahatimni eshit: futbolda iqtisodiy muvaffaqiyat "sovet davridagi pivo zavodining hisoboti"dek emas! qanotlarimizning bu tir-shak holati meni xotirjam emasligini bildiradi, chunki mening Jizzaxda otamdan qolgan uyimning derazasidan ko'rinib turuvchi So'g'diyona stadionining chirogʻida qaysidir vaqtlarda aniq *"yana yo'q edi!"* degan eshittirishni eshitishni xohlamayman.

Qanotlarimizning qaltirashi bilan 37-37ni iqtisodiy barqarorlik deb hisoblash — yoʻq, yoʻl yoʻlolar! 🔥💔 Jizzaxliklarning yuzi o'yindan keyin qancha qaltiraydi-ku… soʻnggi oʻyindagi yoʻq mag'lubiyatdan keyin stadion yaqinidagi "Gap yo'q" degan kichik do'konda bir necha qoʻllarimni tir-shak qilib bergan edim, toʻpga hech kim yelka bermagani uchun: jamoa oʻyinni oʻynayotgandek koʻrinardi, lekin aslida oʻz-oʻzini aldab qoʻygan. 😱 transferlar yetishmasligi asosiy emas — murabbiy jamoani bir vaqtning oʻzida qanotlar va markazni birlashtira olmasligi yurakni qattiq qistiradi. LLWWL ketma-ketligini eshitib-ku… butunlay ishtirokchi boʻlganidan boshqa hech narsa qolmaydi! Butun mavsum davomida shunday ketaveraver ketma-ketlik — bu hamisha oʻtgan oʻyinlardagi yurak qaltiroqlarini eslataveradi. Transferlar kelgunicha qanotlardagi bu qaltirash toʻxtaydi-mi? Yoʻq, chunki yangi oʻyinchi ham vaqt va moslashuvni talab qiladi, lekin asosiy omil — murabbiyning oʻzini-oʻzi yoʻqotishning oldini olish kerak! Jamoa mana shunday ketma-ketlikda erkin va ishonch bilan oʻynab chiqadi — keyinroq!

oh, bu qaltirashni endi eshitib-ku, mayli-da. stadionning chirogʻida biror kecha "yana qanot yo‘q edi!" degan nolishni eshitib, yurakninging og‘riyotganini tushunasizlar. lekin shunday vaqtda ham men singari eskilardan — mayli, 80-yillarning boshlarida Jizzaxda futbolga bo‘lgan muhabbat boshqa edi, qolaversa, o‘sha paytda jamoalarimiz ham boshqa tarzda o‘ynardi: qanotlarga mixlab o‘tish, ularni to‘g‘ri foydalanish — barchasi boshqa yo‘l bilan hal bo‘lar edi. bularning hammasi yaxshi va chiroyli gaplar ekan, lekinLLWWL ketma-ketligi — bu nafaqat iqtisodiy barqarorlikka qaramaydi, nafaqat transferga. bu xolat shunchaki yo‘qotilgan vaqtdan boshqa narsa emas. qanotlarda yelka bermayotgan o‘yinchilarning o‘zi ham so‘nggi mavsumda bo‘lishi mumkin edi, ammo murabbiyning o‘zi jamoani bunday jadvalga olib kelib qo‘yganiga qaramay, ko‘pchilikning aytishicha, yangi transferlar kelgunicha vaqt ketadi-degan gap ham haqiqatdan uzoq. aslida-chi, bu jamoani o‘sha "eski maktab" uslubida o‘ynatish kerak edi — qanotlardan bo‘ylab pastdan pastga yugurish, ularni markaz bilan bog‘lab, har bir oʻyinchini oʻz vazifasini toʻliq bajarishga oʻrgatish. lekin hozirgi vaqtda bunday narsalarni hamma unutib qoʻygan, vaqt esa o‘taveradi. LLWWL davom etaveraver ketadi, deb o‘ylanglar, ammo hech kimga bundan keyin nima bo‘lishini aytish qiyin — yaxshi transferlar kelishi mumkin, murabbiy taktikani oʻzgartirishi mumkin, lekin bu shoshilinch hal bo‘lmaydi. kimdir aytsa, qanotlardagi bu qaltirash faqat iqtisodiy jihatdan emas — bunday gaplar xotirjamlikni koʻrsatadi. biz esa Jizzaxliklarning ovozida qaltirashni endi eshitib, nimani anglatishini bilamiz: bu jamoaning o‘ziga bo‘lgan ishonchining yo‘qolishi, qanotlarda nafaqat o‘yinchilarning, balki umuman o‘yin tamoyillarining yo‘qolishi. LLWWL ketma-ketligi tugashi uchun esa vaqt va amaliyot kerak — vaqt esa hech kimga ham sovg‘a qilinmaydi.