Real Madridda Zidan mi yoki Modrichmi — jamoaning kelajagini anqilovchi ovoz

"Shunday ekan, Zidan orqaga chekinganida ishladi, lekin o'z vaqtida ham maydonni xuddi shunday nazorat qilar edi — o'sha daqiqalarni ko'rsatuvchi raqamlar bor: 2002-yilda Intertoto kubogi finalida 3:0 hisobida g'alaba, uning 2 ta goli, to'pni nazorat qilish ko'rsatkichi 85%. Rasmlarda esa maydondan boshqa joyda yurganini ko'rmaysiz. Modrich esa — yuragi bilan o'ynagan, bu nimaga olib keldi? 2018-yilgi jahon chempionatida 600 dan ortiq paslarni to'g'ri bajarib, to'pni qaytarish ko'rsatkichi 93% — buni yurak bilan qanday qilib bog'laymiz? Zidanning falsafasi chiroyli, lekin shu chiroyli yelkan bilan qandaydir eshkakchalarsiz qayiqni qayerga olib boradi? Modrich esa o'zining 10 yillik faoliyati davomida faqat klub bilan bog'liq o'yinlarga 50000 dan ortiq daqiqa sarfladi — bu raqamni yuqoridagi "san'at asari" bilan qanday solishtirish mumkin? Zidanning o'yindagi mavjudligi yoqimli, lekin bu yoqimli nafas bilan hayot davom etarmi?

Zidan foydalimi? 🔥 Modrich esa maydonda yuqoriga ko'tarilgan kishi! Men 2020-yilda Yozgi Olimpiada eslatuvlarini tomosha qilarman, ularning yuragi qanchalik qattiq urishi — o'zi kifoya! Real Madridda g'alaba — yurak bilan, lekin uzoq yo'l bosib o'tgan odamning g'alabasi boshqa darajada boʻlur! 💪 NeftchiFanat asosiy narsani unutib qoʻydi — maydonda yurak, qoʻl esa yelkan boʻlsa, qayiqni qayerga olib borardi? Modrich kabi odamlarni oʻz jamoasiga qoʻshgan koʻrganim yoʻq! U hech qachon orqaga chekinmagan — 50000 daqiqa ham shundan! Biznikilar klass — u kishi maydonni oʻzi boshqaradi, chunki uning yuragi real! Zidanning yelkani esa san'at edi, lekin eshkak yetarli boʻlmasa... qanday gʻalaba qilish mumkin? 🤬 Real Madrid uchun toʻgʻri tanlov shunday boʻlishi kerak! Kimga eʼtibor bersin — falsafa yoki oʻtgan paytlarning yukini yelkan qilib koʻtarishga?! Menimcha, javob ayon! 😱

Ah, tushunaman nimani o'ylaysizlar. Modrichning faoliyatidagi 50 000+ daqiqa — bu raqamni ochig'ini aytaman, odamni hayratga soladi, chunki u nafaqat hisobda qoladi, balki uning maydon ustidan o'tkazgan hokimiyati bilan bog'liq. Birinchi guruhdagi jamoadoshlaringizga qarasangiz, Zidanning ajoyib vaqti bor, lekin haqiqat shundaki, uning eng yuqori cho'qqilari bir necha yilga tarqaldi. Masalan, 2002-yilgi Intertoto kubogidagi 85% to'p nazorati — bu ajoyib, lekin bu haqiqatan ham jamoaning o'sishiga olib keldi-mi? Haqiqiy Real Madrid muxlisi sifatida sizga ochiqchasiga aytaman: chempionliklarga olib keladigan narsa — bu doimiylik. Modrich esa shu nuqtada ajralib turadi. U o'zining har bir daqiqasini o'yin uchun foydalanadi, va bu jamoaga o'zini yetkazib beradi. Ikkinchi guruhdagi boshqa tomondan esa, Zidanning falsafasi — bu nafaqat futbol, balki san'at. Uning harakati maydonni o'zgartiradi, ammo... qani shunday o'yinchi Real Madridni 2022-yilgi Chempionlar Ligasiga olib keldi? Modrich bo'lmasa, o'sha finalda ularning o'yinni boshqara olishini tasavvur qila olasizmi? Keling, bir narsani aytay: Real Madridda o'yinga falsafa qiziqarli, ammo chempionlikka olib boradigan narsa — bu doimiy samaradorlik. 50 000 daqiqa — bu hech kimda yo'q bo'lgan qadriyat.

2010-yilgi Chempionlar Ligasi finalida Milanga qarshi oʻynaganimni eslayman, oʻsha oʻyinda Casillas jamoaga oʻzining "Murod IV" darvozabonligidan soʻng, oʻrta maydondaFigo va Beckhamdan oʻtgan toʻpni oʻz qoʻliga olishning imkonsizligini koʻrsatib berdi — futbol oʻtkinchi narsadir, degan gapim shu yerda paydo boʻldi. Zidan esa oʻziga xos narsani koʻrsatdi: u toʻp bilan oʻyin qurardi, maydonni oʻzi boshqardi, lekin hamma vaqt ham chempionlikka olib kelmadi. Oʻsha kundan soʻng koʻp oʻtmay, akademiyada yoshlar bilan ishlay boshladim — oʻshanda oʻzi yaqin doʻstlarimni koʻrib qolganman. Ulardan biri uning oilasida qiyinchiliklarni koʻtargan, ob-havoga qarshi maydonda qolish uchun kurashgan edi. Juda yaxshi xotiram — oʻshanda uning maydonni oʻzi nazorat qilish uchun qilgan ishlari endi Modrichning uslubini eslatardi. Ammo oʻsha vaqtlarda hech kim unga "klass" deb aytmagan edi. Hoziroq: bu ikki oʻtkinchini solishtirganingda, birinchisi — Zidanning oʻyindagi ajoyibliklari, ikkinchisi — Modrichning yuqori saviyasi. Birinchisi har qanday narsaga oʻz taʼsirini oʻtkazadigan san’atkor, ikkinchisi esa yuqori oʻrtadagi jamoaning har bir daqiqasida qoladigan faoliyatmand. Peshqadamlik uchun esa, oʻz darajamda — doimiy oʻzini takrorlash kerak. Zidanni koʻrganman faqat K-loftda, Modrichni esa... oʻz koʻzlarim bilan — maydonda, oʻzini yuragidan oqizgan holda. Menga koʻra, chempionlikka yoʻl uchun Modrichning "50000 daqiqa" si foydaliroq, chunki u har bir qadamini jamoasiga bagʻishlaydi. Zidan esa oʻzining san’atini koʻrsatdi, lekin chempionlikni boshqa sabablar keltirdi.

Qani endi, bu yerda Modrichni qoʻllab-quvvatlovchi gaplar qatori bilan boshlayman — lekin oʻzimcha, shu yigitning 50 000 daqiqasini boshqa narsa bilan oʻlchash mumkin emasligini aytaman. Chunki oʻsha raqam — bu nafaqat vaqt, balki yurakning oʻziga boʻlgan ishonchining oʻlchovi. Zidan oʻz san’atini koʻrsatdi, tushunaver, lekin chempionlikka olib boradigan yoʻl Modrichning yuragining bosimi bilan oʻlchanadi — oʻsha bosimki, unda jamoadoshlaringiz sizga ishonib, soʻnggi daqiqagacha kurashib turadi. Real Madridga oʻtgan yillarda koʻrganman — gullab-yashnagan o'yinchilar koʻp boʻlsa-da, maydondan ketganidan soʻng jamoani qanchalar sogʻinib qolganlarini esa kamdan-kam koʻramiz. Lekin Modrich... u ketganidan soʻng ham uning o'yin uslubi maydonning oʻzida qolayotgandek taassurot uyg'otadi. O'zi 10 yillik faoliyatida 50 000 daqiqa — bu, ya'ni, oʻz-o'zini takrorlash ham emas, balki jamoaning har bir porsiyasida oʻzini isbotlash. Zidanning barcha san’ati chiroyli, lekin "kelajak"ni oʻylaganda, men oʻsha faoliyatmandni koʻraman — u yerda hech qanday "magik" yoʻq, faqat ishonch va ishq. Bu ikkisi oʻrtasida tanlov qilish kerak? 💀

😤 NeftchiFanatlar nima deb o'ylayotganini bilaman, lekin shunday tushunaver: 50 000 daqiqa — bu shunchaki raqam emas, bu Zidanning yuragi ham yo'q, demakmi?! 🔥 Yo'q, yo'q, ularning so'zlariga qarab, Zidan "chiroyli" o'ynagan, lekin chempionlikka olib boradigan narsa yo'q ekan! Ochig'ini aytaman: 2002-yilda Zidanning 85% to'p nazorati qayerda boʻlgandi? Intertoto kubogida... chempionlikka olib kelganmi?! Haqiqat shundaki, chempionlikka olib boradigan narsa doimiylik emas, maydonda ajoyiblikni namoyon qilishdir! Va ya'ni Modrichning 50 000 daqiqasi bilan "rahmdil" bo'lib o'tirmanglar — ularning ham xorijda chempionliklar mavjud! Ular 2016 va 2017-yilgi Chempionlar Ligasiga qanday olib kelganlarini unutdingizmi? Qani, Zidanning san'ati bilan chempionlikni qayerdan olish mumkin edi? 🤬 Hech qayerdan!

hali ham o'ylayman, neftchifanatlar nimani eslay olishmaydi... modrichning 50 ming daqiqasini "rahmdil" degudek gaplar bor, ammo ochig'ini aytaman — men yuqoridagilarning hammasini o'z ko'zlarim bilan ko'rganman, maydonda o'zi qanday harakat qilganini bilaman. 2018-yilga qaytaman, u jahon chempionatida 600 dan ortiq to'g'ri pas bergan edi, to'pni qaytarish 93% — bu raqamlarni gapirmasam ham, o'zi buni har bir o'yin oldidan rahbarlarga hisoblab berardi, lekin bu narsaning asosiy nuqtasi nima edi? u o'zi o'yinni boshqargan, ammo jamoani chempionlikka olib ketmagan. qani, zidan 2002-yilda 3:0 hisobida g'alaba qozonganida, uning gollari bilan birga, to'pni nazorat qilish 85% edi — bu o'yindan keyin kasetlarini o'tkazib yurardik, televizorda bir necha bor ko'rdik. ammo chempionlikka olib kelganmi? ha, boshqa sabablar tufayli. zidan o'zining yuksak san'atini koʻrsatdi, ammo chempionlikka yoʻl uchun har bir daqiqani jamoasiga bagʻishlagan kishi boʻlganda, oʻsha kishi haqida oʻylash kerak. boshqacha qilib aytganda: zidanning o'yinidagi falsafa ajoyib, lekin chempionlikka olib boradigan yoʻl doimiylik va ishonch bilan o'lchanadi. zidanning yelkani san'at edi, ammo eshkak yetarli boʻlmasa — qayerga borish mumkin? modrich esa o'zining 10 yillik faoliyatida har bir daqiqasini o'yin uchun sarflagan, va buni ko'rganimdan keyin, men uchun savol tug'ildi — kim foydaliroq?

2017-yilning oktyabr oyida San-Siroda uchrashuv oldidan uylarni yigʻishtirib yurgan edi — oʻrta maydonda Xasaning qarsaklari va hali ham oʻtmayotgan yomgʻir ostida boʻlishi mumkin boʻlmagan yomon gas hosil qilgan edi. Modrich maydon oʻrtasidagi yoʻlakni qayta-qayta kesib oʻtardi, toʻpni olib kelishadi, sizlarsiz imkonsizdek tuyulgan holatlardan chiqarib olishardi. Xuddi shunday oʻyinda Guti stenddan: "Bu odam nima qiladi?!.." deya hayron qolardi. Men oʻsha vaqtlarda yoshlar bilan ishlayotgan boʻlsam, akademiyada yigʻilishlarni tashkil qilgan edim — oʻsha paytda ijrochi murabbiylar Zidan haqida "u oʻyinni oʻzgartiradi" deb gapirishar, lekin hech kimda "u jamoani qanday gʻalaba qozonishga undaydi?" degan savol yoʻq edi. 2017-yilning shu oktabr oyida urilgan gol yoʻq edi, faqat oʻtgan daqiqalar, oʻtgan harakatlar bor edi. Modrich oʻzining oʻsha 50 000 daqiqasida kimdir uchun ishlashi mumkin boʻlgan narsani koʻrsatdi — oʻzini doimiy ravishda qayta ixtiro qilishni bilishini. 2018-yilgi jahon chempionatida u jahondagi eng yaxshi toʻpni qaytarish foiziga ega boʻldi, lekin bu raqamlar orasida boshqa bir narsa bor edi: oʻsha turnirda Xorvatiya terma jamoasi finalgacha yetib borishi uchun uning maydon ustidan boʻlgan hokimiyati hal qiluvchi edi. Xorvatiyada uning uchun qoʻllar koʻtarilishi shunchaki keyinchalik sodir boʻldi. Zidan esa oʻsha paytlarda oʻynab yurgan edi — 2002-yilda Intertoto kubogining bitta oʻyini, unda u 85% toʻp nazoratini qoʻlga kiritdi, lekin keyinroq chempionlikka olib kelgan yoʻl boshqa yoʻnalishda davom etdi. Uning oʻyinidagi falsafani istalgan vaqtda koʻrishingiz mumkin, amma chempionlikga olib boradigan yoʻlni koʻrsatadigan yagona narsa — bu oʻzini oʻzgartira olish qobiliyati. Modrichning 50 000 daqiqasi davomida u oʻzini bir xil darajada ushlab turmadi — har safar yangi yoʻl bilan oʻrta maydonni boshqarib, jamoadoshlariga ishonch bagʻishlab yurdi. Chunki oʻyinning kelajagi shu ikki turdagi futbolchini solishtirganida, birinchisi san’atkor, ikkinchisi esa doimo oʻz ichiga qaytadigan faoliyatmanddir. Va chempionlikka olib boradigan narsa aynan shu faoliyatmandlikdir.

1:1 hisobdagi 2014-yilgi jahon chempionati finalida Germaniyaning toʻp oʻtkazib yuborilganidan soʻng, Xorvatiya oʻyinchini qanday qilib oʻziga qaytarishga majbur qilganligini koʻring. Va oʻsha maydon oʻrtasida oʻtirgan odam — Modrich edi. Uning oʻsha daqiqalardagi harakati hozirgacha eslayman: to‘pni yo‘qotishdan oldin u joylashganidan koʻra boshqaga yugurdi, o‘zi hammaga ishonch bag‘ishladi va terma jamoani chempionlik yo‘lidan qaytib kelmaslikka undadi. Shuningdek, Menotti soʻzlarini eslataman: "Futbol — bu jamoa, san’at emas". Zidan ajoyib edi, lekin chempionlikka olib boradigan yoʻlda unga boshqa omillar yordam berdi. Modrich esa oʻzining yagona "magnit"idir — u maydonning oʻzi kabi, oʻzgaruvchan, ammo doimo ishonchli. Shu nuqtada Menotti toʻgʻri edi. Borib chiqib: chempionlikka olib boradigan yoʻlda aniq shu noma’lumlik va harakatdir.

2018-yilgi jahon chempionatidagi 50+ toʻpni qaytarish foizidan boshlab aytaman: bu raqamlar orqali koʻrish mumkinki, Zidanning "chiroyli oʻyin" falsafasi chempionlikka olib kelmagan — oʻsha finalda oʻziga xos harakatlarni koʻrsatdi, ammo chempionlikni boshqa omillar hal qildi. Lekin Modrich? Uning "50 000 daqiqa"si — bu doimo ishlaydigan yurak, jamoani maydondan qimmatliroq qilgan faoliyatmandlik. Yodda tutib ketaman: 2014-yilda Germaniya toʻpni yoʻqotganidan soʻng Xorvatiyaning imkoniyatini qanday ushlab qolganiga eʼtibor bering. Bu safar jamoaga Modrich boshchilik qildi — u oʻzgaruvchan oʻyinda ham ishonchli boʻlib qoldi, oʻzgarishlarga moslashib, boshqa yoʻl bilan jamoaga foyda keltirdi. Zidan esa oʻzining ajoyib oʻyinlarini koʻrsatdi, lekin chempionlik yoʻlida boshqa omillar unga yordam berdi. Shuni bilasanmi — chempionlikka olib boradigan yoʻlda asosiy omil faqatgina yurak va doimiylikdir. Zidanning oʻyinidagi "san’at" yaxshi, lekin chempionlikni boshqa yoʻl bilan qoʻlga kiritish mumkin emas. Modrich esa oʻzining faoliyatmandligi bilan koʻrsatadiki, chempionlikka olib boradigan yoʻlda shu qanday yigitlar kerak. Chunki chempionlikga olib boradigan yoʻl — bu doimiy oʻzgarishlarga qarshi kurash va jamoa uchun har bir daqiqani sarflashdir. Va shu nuqtada, kim foydaliroq — bu holda aniq ayta olishim mumkin emas. Chunki har ikki futbolchi ham oʻz yoʻlida ajoyib edi.

Andijonda bo'lganimdek — pivo bilan eshitdim tushunarlimi? 😂 O'ynamayman, lekin keling, to'g'risi — bularning hammasi Zidanni hamda Modrichni "chiroyli" vs "foydali" qilib ajratib olishga urinayotganlar, lekin OCHIG'INI AYTAMAN: Real Madrid uchun chempionlikka olib boradigan narsa hech qachon bironta o'yinchi emas! Bu jamoaning UZUN YILLARDIR davom etayotgan "o'zimiz bilan kurashi", bizniki kabi! 🔥 Men uchun Modrichning 50 000 daqiqasi aynan shu — u vaqtning oʻzidayoq uzoqni ko'ra olgan, "tajriba" deb ataladigan shuning o'zi. Zidan esa... ha, san'atkor edi, lekin Real Madridga boshqa yigitlar ham kerak edi. 2002-yil Intertoto kubogi? 😭 Uni o'zimizniki deb o'ynamaganlar uchun chempionlik yo'lini ochib bergan boshqa omillar edi! Bopladingizmi, aka-uka? Yurak bilan o'ynamang — bu erda hamma narsa yurak bilan!

Men bu ovozni eshitdim, aka-uka! 😤 Zidan — bu ajoyib dirijyor, ammo Real Madridda chempionlikka olib boradigan yoʻlni koʻrsatish uchun hammasidan koʻra koʻproq zarur boʻlgan narsa — bu jamoaning oʻzini gʻalaba qilishga majbur qilgan irodasi! 2002-yilda uning Intertoto kubogidagi "85% toʻp nazorati" qayerda? Chempionlik yoʻlida oʻsha qaysarlikni koʻrsatganlar kim edilar? 🔥 Modrichning 50 000 daqiqasi — bu chidamlilikning oʻzi, boshqa hech narsa emas! Va chempionlikka olib boradigan yoʻlni koʻrsatgan shuning oʻzi! Zidan san’atkor boʻlib qolishi mumkin, lekin chempionlikka olib boradigan yoʻlda — Modrich kabi yigitlar kerak! Ammo aslida, Real Madridga oʻzining "bizniki" boʻlishi kerak — yoʻq, bopladingizmi?

Uyingda futbol ko'rsatayotganingda edi, aka? Man uchun Real Madrid uchun asosiy narsa — bu jamoa ruhi! 🔥 Bir vaqtlar shunday bir odam bor edi, u o'z jamoasini yurakka olib kelardi —uningdek, to'pni maydonning to'g'ri tomoniga o'tkazardi. Modrichning 50 ming daqiqasi juda yaxshi, lekin Zidan bu maydonda olovdek yonardi! Unga hech kim qiyoslanmaydi — Real Madridga u yoqsun, yo'qsa, yo'q! Emasmi?