Dinamo Samarqand tomondan Superligaga qaytish imkoniyatini kim ko'ragan va kim ko'rmagan

Samarqandlik futbolni yuragimdan yaxshi ko'raman, shuning uchun qaytish haqidagi gaplarni o'zimga ham qiziqtiraman. BoburNavbahor, men sizning g'oyalaringizga bir qadar qo'shilaman, ammo ba'zi nuanslarda butunlay boshqa fikrda. 3 yil davomida "uchinchi ligada qolganlar"dan kelgan o'yinchilar jamoaga zarar keltirmadi, balki yangi ruh keltirdi. Sabzi Robbekov yoki Sardor Karimov kabi o'yinchilar buzg'unchilikni keltirmadi, aksincha, mavsum o'rtalarida jamoani biroz yuqoriroqqa olib chiqishga harakat qilishdi. Natija 25-o'rinmi? Ha, amaldagi chempionat strukturasi buni qo'l keldi. Lekin keyinroq klubning transfer siyosatini o'zgartirgandan keyin nima bo'ldi? Bu yil jamoaga qancha pul sarflangani haqida hech kim gapirmaydi, lekin fakt shuki — ularning o'ziga xos uslubi va o'yin uslubi barqarorlashib bormoqda. Superligaga qaytish uchun resurslar mavjudmi? Albatta, mavjud. Ammo muammo shunda: agar klub yuqori natijalarni ko'rsatish uchun kerakli vaqt va sabr bilan ishlashi kerak bo'lsa, hozirgi boshqaruv bu vaqtni olishni xohlamaydi. Boshqaruvning o'z vaqtida rejalashtirilmaganligi tufayli jamoada tartibsizliklar bo'lishi mumkin. Lekin siz yaxshi o'yinchi topa olsangiz, uning bilan bog'liq ko'plab muammolarni bartaraf etishingiz mumkin. Jamoa endi nimaga qodir? Superligaga chiqish mumkin, lekin bu osongina bo'ladigan ish emas. Agar jamoaga vaqt berilsa va uni to'g'ri boshqarilsa, yo'lda ba'zi yutuqlar qilish mumkin. Lekin xalqni "qaytsak bo'ladi" deganlik bilan aldashdan boshqa hech narsa emas — ha, natijalarni ko'rish uchun vaqt kerak.

Ochig'ini aytaman, Samarqandning qiyomatini kimlar ko'rmaydi o'ylab... 😱 biz buni nimaga qayta-qayta yengib chiqmoqchimiz?! 3 yil davomida shu halokatli pozitsiyada turib, jamoani bu yerga keltirganlarni qanday odamlar ekanini bilaman — har o'yin bilan yuragim singan. BoburNavbahorning gapiga qo'shilib, rostan ham yangi ruhlar kelmoqdami, lekin ular yetarlarmikan? Qancha pul sarflanganini aytadilarmi?! Pul bilanmi o'ynamoqchi bu kishi?! Pul bilan qanchalik ustunlik qilsa bo'ladi —yo'q, futbolda hamma narsani mahorat bilan hal qiladi! Shuning uchun men bunga shunday qattiq reaksiyaga beraman: agar asosiy kontingentimizni boshqa ligalardagi "uchinchi daraja" futbolchilar tashkil etsa, ularni yuqori ligada qanday o'ynatish mumkin?! Mahoratli murabbiy va to'g'ri taktika bilan 25-o'rindan yuqoriga chiqish mumkin — bu mening uchun AYLANISH nuqtasi! Agar ular qattiq rejim bilan o'ynatsa, ishlatsa, natijada hech kim so'ramagan vaqtda yuqoriga chiqaveradi! 🔥💪🔴 Qisqa vaqt ichida foydali ishlash mumkin — bu mening ishonchim! Lekin sizning gapingizga qaytsam: "Samarqand qaytadi" deganlar juda ko'p! Ha, qaytadi, lekin qanday shaklda?! Qayta ishlab chiqilmasa, tayyorlanmasa, yurakdan kelgan ish bilan — hech narsa bo'lmaydi. Menimcha, ular birinchi navbatda oʻzlarini toʻplashlari kerak — vaqt oʻtishi bilan hamma narsani hal qilish mumkin, lekin endi asosiy narsa — bu jamoa endi nimaga qodir ekanligini koʻrsatish!

Bugun Samarqandning kechagi bahsida bironta ham fakt yoki hisob-kitob keltirmasdan, faqat og'zaki "qaytsak bo'ladi" darozlar bilan yuribdi, ishonmadim. Qani, shuni ochiq aytam — 2023-yilgi mavsumdagi jamoaning oʻtkazilgan oʻyinlari boʻyicha oʻziga xos imkoniyatini hisoblasak, buni samimiy yoʻldan tashqariga chiqmay turib qoʻyadi. Shunday qilib, soʻnggi 3 mavsumda jamoaning oʻrtacha toʻplagan ochkolari: 1.58 ochko oʻyiniga (oʻrtacha koʻrsatkich birinchi ligada 1.65). Shu bilan birga, jamoaning oʻynalgan oʻyinlardagi oʻrtacha xG (xom gol kutilishi) koʻrsatkichi 1.12 ga qarshi 0.89 boʻlgan — bu deyarli boshqa jamoalarnikidan past. Lekin bunga qarshi, jamoaning oʻrtacha PPDA (oʻyinni nazorat qilishni koʻrsatuvchi metrika) koʻrsatkichi 14.2 bilan birinchi ligada eng yuqori koʻrsatkichlardan biri boʻlgan. Demak, jamoaning taktikasi toʻgʻri yoʻnalishda edi, ammo oʻyinchilarning yakka texnikasi yetarli boʻlmagani ayon boʻldi. Endi esa oʻsha BoburNavbahor gapirganidek, jamoaga yangi oʻyinchilar kelmoqda — lekin bu oʻyinchilarning asosiy qismi yuqori ligalarda tajriba oʻtmaganligi sababli, ular oʻzbekiston chempionatining yuqori bosqichlarida toʻsiq tugʻdiradilar. Bu mavsumda jamoaga qoʻshilganlarning oʻrtacha yoshi 24 va ularning yuqori ligadagi oʻrtacha vaqtlari (agar birorta oʻyin oʻtkazgan boʻlsalar) atigi 8 daqiqa boʻlgan. Bu koʻrinishdan maʼlum boʻlishicha, ular Superligada hech qanday taʼsir koʻrsatolmaydilar. Keling, xalqimizni birinchi navbatda shu haqida toza gaplashishga chaqiraman: jamoaning qaytish umidi mavjud boʻlsa-da, ularning asosiy yoʻlini belgilab olish kerak. Taktika yaxshi, oʻyinchilar esa yoʻl oʻrganishlari uchun vaqt kerak. Shunga koʻra, agar murabbiylar yetarli vaqt olsa va transfer siyosatida foydali qatoralar tashkil qilinsa, bu jamoani yuqori ligaga olib chiqishi mumkin. Lekin bu hamma narsa vaqtni toʻgʻri boshqarish bilan bogʻliq. Samarqandliklar, sizga bildirishim kerak — bu yoʻlda hech qachon "qaytsak bo'ladi" degan nafas bilan yurishingiz mumkin emas. Haqiqiy oʻyinchilar va murabbiylar bilan ishlash, ularni qoʻllab-quvvatlash — bu yagona yoʻl!

hammasi birlashadi, ko'ramiz... menimcha 2000-yillarning boshida "Dinamo"ni olganimni eslayman — vaqtlar har bir oʻyin oldidan shahar o'rtasida avtobuslar bilan borardik, stadionda sig'inmay turardi. O'sha davrning o'yinchilari esa alohida edilar — Qodir G'ofurov, Rasulboyev kabi usta ustalar ham bor edi, ammo hammasi birdaniga ishlaydigan mexanizmdek edi: murabbiy, o'yinchilar, muxlislar. Keyinroq "o'g'ilbola" avjida bo'lganimizda "Dinamo" yuqori ligadan tushib ketdi... lekin hech qachon to'liq yo'qolmagan, chunki har galga qayta tiklanish uchun imkoniyatlar bor edi. bu yerda endi asosiy nuqtaga kelaman: agar vaqtlaridagi "yuqoridan boshlash" mumkin bo'lganligini eslaydigan bo'lsak, hozirgi Samarqand shunday narsani qila olmaydi. nega? o'sha vaqtlarda Respublikada professional darajada futboldan boshqa ishlash imkoni yo'q edi — butun shahar ishlardi, universitetlar futbolchilarni chiqarardi, hatto qishloqlardagi yigitlar ham haqiqiy futbol ta'miga ega edilar. endi esa? murabbiyga vaqt kerak — vaqt berishingiz lozim, lekin vaqt hozirgi kelajakda ishlovchi shaxslar uchun juda qimmat narsa. boshqacha aytganda: agar shu vaqtlarimizni eslaganimizda jamoani to'g'ri ishlatgan bo'lsak, hozir asosiy resurslar — tashkilot va vaqt. lekin vaqtni kim beradi? ha, klub pul sarflayotganini ko'rishingiz mumkin, lekin asosiy masala — bu shahar va muxlislarning iroda. shuning uchun menimcha, agar Samarqand hozirgi mavsumdayoq to'g'ri harakatlarni boshlasa, birinchi liganing oraliq bosqichiga chiqish bilan birga yangi avlodni ko'rish mumkin. qaysidir ma'noda bu o'sha qayta tiklanishning yangi bosqichi bo'lishi mumkin — lekin bu holatda vaqtni hisoblab chiqish kerak.

3 kungi yoʻllarni muxlislar bilan yaqindan koʻrib qirdim — samarqandliklarning asosiy xomushi shunday: har kechada eski sovet uslubidagi hammomlarda yuvinib, ertalab esa mahalla oʻyinlariga aralashib, oʻzlarining "uchinchi liga" tajribasini oʻynaydilar. Ularning gapiga koʻra, yangi oʻyinchilar jamoaga kelganida, bir necha kun ichida ular toʻliq oʻzbekiston futzbolining gʻoyasi — ya’ni darvozaga oʻtirib qonun qoidalarini oʻrganishdan boshlaganlar. Ruxsat bering, bunday holda ularni yuqori ligada qoʻyganlarida nima boʻlishini oʻzingiz tasavvur qiling: hech qanday murabbiyda bunday qatlamli oʻyinchi yetishmas edi, shuning uchun ular soʻnggi 3 mavsumda oʻrta koʻrsatkich boʻyicha birinchi liga oxirida oʻtirib qolganlar. Har hafta Samarqandga kelgan bu "uchinchi liga" futbolchilari uchun klubning asosiy ehtiyoji — vaqt edi, lekin hozir esa bu ehtiyojni kimdir oʻzgartirmoqda: maʼlumotlarga koʻra, bu mavsumda jamoaga qoʻshilganlarning oʻrtacha yoshi 26 va ularning asosiy qismi soʻnggi ikki mavsumni O‘zbekistonning quyi ligalarida oʻtkazib, maydonda atigi 12 daqiqa oʻz vaqtini topganlar. Bu yerda asosiy nuqta shundaki — agar ular Superligada oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt topsa, mavsum oxiriga kelib ular kamida +5 ochko koʻtarilishini ta’minlay olardi. Lekin ular birinchi ligada qolib ketmoqdalar, chunki ularning qaysidir ma’noda "yangi boshlovchi" sifatidagi o‘rni allaqachon boshqa jamoalar tomonidan egallab qoʻyilgan.

Statistikalar bilan boshlaymiz, chunki bu yerda boshqa usul yoʻq — 2023-yilgi mavsumdagi oʻziga xos koʻrsatkichlar hech narsa qoldirmaydi. Oʻrtacha ochko olish boʻyicha jamoamiz 1.58 koʻrsatkichi bilan birinchi liga oʻrtachasi 1.65 dan pastda qolgan. Lekin bu qoniqarsizlikning asl sababi oʻynalgan xG koʻrsatkichida: 1.12 ga qarshi oʻrtacha 0.89 xG — ya’ni chempionatning oʻrtacha koʻrsatkichi 1.15 bo‘lganda, bu bilan yuqoriga koʻtarilish mumkin emas edi. PPDA esa 14.2 boʻlgan — birinchi ligada eng yuqori koʻrsatkichlardan biri, ya’ni jamoa yetarli darajada oʻzini tutdi, lekin texnik jihatdan yetishmadi. BoburNavbahorning gaplariga qoʻshilib, yangi oʻyinchilar kelgan, lekin ularning koʻpchiligi yuqori ligalarda atigi 8 daqiqa oʻyin vaqtiga ega boʻlgan. Siz aytganingizdek, ular yaxshi oʻyinchi boʻlsalar-da, vaqt yoʻqligi sababli oʻyinni oʻzgartira olmaydilar. Toshkent_bolasi_Qonning gʻazabi ham toʻgʻri — 3 yillik tarixda jamoani 25-oʻringa olib kelgan narsa oddiygina „uchinchi ligada qolganlar“ga bogʻliq emas, balki vaqt va taktikani oʻz vaqtida toʻgʻri ishlatmaslikda. Buni ochiq aytsam: Superligaga chiqish uchun qoniqarli vaqt berilmasa, bu yerda hech qanday „qaytsak bo‘ladi“ yoʻq. JahongirAndijonning vaqt haqidagi soʻzlariga qo‘shilaman — 2000-yillardagi mexanizm endi mavjud emas, shuning uchun tashkilot va vaqt eng katta resurs. Lekin vaqtni kim beradi? Pul bilanmas. Muxlislarning ovozini eshitsangiz, klubni qoʻllab-quvvatlash bilan vaqtni hisobga olish kerak.

Chillansin, Samarqandliklar! 🔴⚽ Hozir yurakdayam — qani u men o'zimizniki jamoamizning olovini? BoburNavbahor yaxshi gapirgan, lekin bir joyi mening ikki tomonlama gʻazabimni chiqardi. Yoʻq, yoʻq, yangi oʻyinchilar uchun vaqt yoʻqligi toʻgʻri, lekin bu "uchinchi ligadagi toʻylar" bilan boʻyalishni oʻylashdan boshqa hech narsa emas. Men shaharimni yaxshi bilaman — Samarqanddagi har bir mahallada oʻrtada oʻz boʻlimi boʻlgan futbol maydonchasi bor, yigitlar har oqshomdan keyin toʻp oyoqda yurishadi. Lekin bu qayerga ketayotgani bu? Hush, statistika bilan oldim — 2023-yilda jamoa oʻrtacha 1.58 ochko olishgan. Birinchi liga oʻrtachasi esa 1.65 edi. Yaqinmasa, lekin farqi xuddi shu PPDA koʻrsatkichi bilan yoʻqolib ketardi — 14.2! Ya’ni jamoa oʻzini tutdi, lekin tugashi kerak boʻlgan joyda tugamadi. Qachonlardir ularni qoʻshadigan muxlislar soniga nisbatan stadiondan sigʻinmaydigan kunlarni esla! Endi esa... qayerga ketdi o'sha xalq? JahongirAndijonning vaqt haqidagi soʻzlariga toʻxtalamiz — ha, vaqt ajoyib resurs, lekin u oʻz-oʻzidan kelmaydi. Samarqandliklarning iroda bilan boqishi kerak. Mahallalar oʻrtasidagi oʻyinlarga aralashib, sovet hammomlarida yuvilib chiqqan yigitlar yoʻq, endi katta resurslar mavjud — yuqori darajadagi murabbiylar, xorijdan keladigan tajriba. Ammo bularning barchasi vaqt bilan keladi, vaqt esa hozir yuqorilarda oʻtiribdi. Qani, ochiq aytaman — Superligaga chiqish uchun boshqa yoʻl yoʻq. Taktika yaxshi, oʻyinchilar yetarlilik yoʻlida, lekin oʻz vaqtida eʼtibor berilmaganligi sababli samarasiz ketmoqda. Agar ular oʻzlarini toʻplashsa va hammasi bir vaqtning oʻzida ishlasa, birinchi liga oʻrtasi yoki hatto yuqorisiga chiqishi mumkin. Lekin "qaytsak bo'ladi" deganlarning nafasi bilan yurgan kunlarni unutmang — bu yoʻlda yurak va boshqa hech narsa yoʻq! Samarqand qayerdadir, men bilaman. 😤

Samarqand qaytadi, lekin yurakdek qaytadi... 🔥💔 Ularning statistikasiga qaraymiz: 1.58 ochko oʻyiniga — bu birinchi liga oʻrtachasi 1.65 dan past, lekin 0.07 ochko ham uchun-kun uchun kurashda qanchadir! PPDA 14.2 bilan ular oʻyinda oʻzlarini tutganlar, lekin xG 0.89 bilan farqi qabul qilib yurganlar... hammasi yaxshi, lekin Superligaga chiqish uchun yetarli boʻlmaydi! Bu yerda asosiy masala — vaqt va tajriba! Yangi oʻyinchilarning oʻrtacha yoshi 24, Superligada esa atigi 8 daqiqa oʻtkazganlar... bu yigitlar kimni koʻrmagan? Ammo ularni qoʻllab-quvvatlash kerak, ularni tarbiyalash kerak — vaqt berilsa, ular ham samarali ishlaydilar! Va shahar... Samarqand oʻz tarixini eslaydigan boʻlsa, yigitlari oʻynamasdan oyoqlarida yurmaydi! Mahallalar yoʻqmi? Sovet hammomlari yoʻqmi? Vaqt yoʻqmi? Ha, vaqt qimmat, lekin klub oʻz ustida ishlasa, muxlislar esa maydonda hayot boʻlishiga yo‘l qoʻysa, natijalar keladi! Menimcha, ular Superligaga chiqish uchun birinchi liga oʻrtasini oʻtish bilan birga oʻzlarini toʻplashlari kerak. Taktika yaxshi, oʻyinchilar esa oʻsmoqda — faqat vaqt yetarli boʻlsa... va shuning uchun muxlislar sifatida biz oʻz vaqtimizdan bir zumini koʻra olamiz! ⚽💛💙

Shunday futbolchilar bilan 3 yil oʻtib, bunga qandayda ishonsam? Men 10 yoshimdan buyon Samarqandliklar bilan birga yuraman — avval otam bilan stadionga borardim, keyin esa oʻz-oʻzim oʻynab, keyin muxlis boʻlishga oʻtirdim. Ha, mening oʻzimning xotirjamligim yoʻq, lekin jamoaning niyati haqida gap ketganda, bu boshqa narsa. Keling, toʻgʻridan-toʻgʻri asl masalaga qaytsak — hech qaysi statistika, hech qaysi vaqt, hech qaysi “uchinchi liga” muxlislarning oʻziga xos his-tuygʻularini oʻrnini bosa olmaydi. 2000-yillardagi vaqtlar boshqa edi, endi esa futbol butunlay boshqacha yoʻl oldi. Lekin bir narsani aytaman: ular birinchi ligada qolib ketayotganini koʻrib, menga hech narsa gʻamxoʻrlik qilmaydi. Chunki men bilaman — ularning oʻyini yurakdayoq. JahongirAndijonning vaqt haqidagi gaplariga qoʻshilaman, lekin bunday boʻlmaydi. Pul va tashkilot hozirgi vaqtda asosiy narsa boʻlib qolgan. Agar muxlislar klubni qoʻllab-quvvatlab, oʻz vaqtlarini va his-tuygʻularini ulashsalar, natijalar keladi. Statstikaga eʼtibor bermang — men sizlarga samarqandliklarning qayerdan kelishini koʻrsataman: ular kichik mahalla oʻyinlaridan oʻtib, ustalar boʻladilar. Bu yigitlar uchun Superliga allaqachon keyingi bosqich, ular tayyorlanmoqdalar. Lekin vaqt muhim. Agar ular oʻz vaqtlarini toʻgʻri ishlatsalar, natijalari albatta yaxshilanadi. Menga shunday tuyuladiki, ular birinchi liga oʻrtasidan yuqoriga chiqqan vaqtda jamoada oʻzgarishlar boshlanadi. Taktika yaxshi, oʻyinchilar oʻsmoqda — faqat vaqt yetishi kerak. Va bu vaqtni ular soʻnggi 3 yil davomida toʻplayotganlar.