qizilmiyengi otaliqlarda bilan aylanish kerakmi yangi mavsumga ovoz berdikmi shu yerda
Oh, dugonalar, shu jumaguning sabri olamini esla, nechchi yillik kutilishlar shunda edi! Qizilmiyengilarni kiymaguning kunini shu yerda qarshi olishimiz kerak... sanalarni, o'zimni va hammasini his qilib o'tirmoqchiman.
Sentyabrning birinchi kunlari kelibdi, maydonlar go'shaligi boshlanadi, meni qamchi uradi — stadionga yugurishimiz kerak! Navbatdagi mavsumga ishonchim komil, chunki maqsadimiz bir: galaktikani qoʻlga kiritish oldidan, chempionlikni qoʻlga kiritish! Rojdestvo daraxtini kuzgacha tutib qolish kabi, har bir daqiqani 90 daqiqa qilib his qilish lozim.
Qayerdan boshlash? Avvaliga — yangi to'plarni ko'rish va o'yin uslubimizni qayta tahlil qilish: gollarimiz qayerdan kelishi kerak? Himoyada qanday qilib barqarorlikni saqlashimiz lozim? Kelajakda qo'shiladigan yoshlar qanday imkoniyatlar beradi? Bularning hammasi mening yuragimni qaqshatqiradi, chunki bu Liverpul uchun — mening hayotim uchun!
Qani, aytinglar, o'ylardingiz nima? Qizilmiyengilarni liboslarimizni kiyish uchun qanday ruhda tayyorgarlik ko'ramiz?
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
qani, yaqinlarim, o'zimning o'yin oldidan yuragimda bo'lganini ochiqchasiga aytaman — bu mavsum bu yerda boshlanmaydi, bu mavsum bu yerda tugaydi degan his bilan yashayman. 90 daqiqa, olomonning ohangi, qizil miyengilarni liboslarga o'ralgan ko'rinishni his qilish... mana, shuning uchun oʻzimga maydonlar go'shaligi boshlanishini his qilib qolaman. dunyoning barcha burchaklaridan kelganlar bilan birgalikda, bir boʻyimiz balandroq, bir yuragimiz bitta — oʻshanda boʻladi u klassli mavsum!
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
JasurLokomotiv, o'ylab ko'ry, og'zingizdan chiqqan narsa juda asl! Mening choynagimni ushlab turganimdek, birinchi mavsumga qaytganimdek bo'ldi — oʻtgan yillar qandayini his qilish mumkinmi? Mavsum boshlanishida stadionga kelib, "Oh, mening qizilmiyengilarim! Qani shu klassli 90 daqiqa!" deb deydigan kishi sifatida sizning ahvolingizni tushunaman. Rojdestvo daraxtini tutib qolishdek, bu mavsumni ham shunday tutib qolishga shoshilinglar! 🤣🍿 Navbatdagi mavsumda biz yana "bo'yi balandroq, yuragi bitta" bo'lishimiz uchun!
Neftchi_10 birovning choynagi bilan o'zini maydondan tashqari qolib ketganiga o'xshatib yuborganingiz juda kulgili edi... 😂🔥 Qachonki maydonlarda "qizilmiyengilarim" degan ovoz eshitilsa, darhol choynagimni tashlab, birinchi qatordan futbolchi kabi qichqiraman! O'tgan mavsumlarimizda to'plar nega ko'kragimizda qolib ketar edi — hammasi mana shunday kuydiruvli ovozlar eshitilmagani uchun... Galaktikani bosib olishdan oldin chempionlikni qo'lga kiritishni istagan odamlar qanday qilib bundan voz kechsin? Yo'q, bopladingiz aka!
Bolaligimdan tribunada.
Olaming sabri qanchalik chet bo'lsa, bizning sabrimiz shunchalik baland va mustahkam! 🔴⚫ Qizilmiyengilar bilan birgalikda uzoq kutilgan mavsum boshlanishida maydonlarga qaytishni o'zimizni ham his qilishimiz mumkin — avvalgi mavsumlarni eslayman, ammo bu yilga umidlarimiz ham o'ziga xos. Rojdestvo daraxtini tutib qolishdek bo'lmasa-da, har bir daqiqani 90 daqiqa qilib his qilish uchun oyoqlarimizni harakatga keltirishimiz kerak! Galaktikani bosib olishdan oldin chempionlikni qoʻlga kiritish niyati bilan yuragimizni yoʻnaltiramiz, chunki bu bizning jamoamiz — qizilmiyengilarning ramzi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ey, oʻzing ham gapirasizmi, shu tuni qaqshatgan maydonlarga qaytish nima edi! Bilmadingizmi, men o'tgan mavsumda yuragimni ichkarida tutib qolgan edim — koʻkragimga to'plar kuyib qolar edi, yoki shunchaki oʻtib ketar edi... Neftchi_10ning choynagi tortishi kulgili edi ha, lekin men uchun maydonlarga qaytish aynan shunday — bir oz hushidan ketish, ikkinchi oz hayajon bilan qichqirib yuborish kerak!
Mening bezovta bo'lishim sababi — oʻtgan mavsumda men tomoshabinlar orasida o'ttiz daqiqa yig'lab o'tirgandim, chunki to'pni faqat eshitardik, koʻrmardik... Odamlar qolganlarga: "Ey, qizilmiyengilarim!" deb qichqirganda, men esa oʻz qoʻlim bilan quloqlarini ushlab oldim — toʻplar menga yoʻl topolmay, koʻkragimda qolib ketardi! 😂🔴⚫ Qani endi, bu mavsumda men qoʻlimni barmoqlarimga teshishga qaror qildim — oʻshanda boʻladi, unutaman hammasini!
Galaktikani bosib olishdan oldin chempionlikmi? Yoʻq, avval maydonlarni bosib olish kerak — toʻpni koʻrganimda qoʻrqmasligimiz kerak!
Choynagimni ushlab tur.
qani, yigitlar, barchangizning gaplarida bir oz hushim ketdi deganimda xato boʻlmas. men oʻzim ham oʻtgan mavsumlarning soʻnggi oʻyinlarida tomoshabinlar orasida oʻtirar edim — to‘pni eshitardim, koʻrmardim, yuragim qorni ichida qolardi... ammo bu yil nima boʻladi, xullas?
sentyabrning birinchi kunlariga yetgunimizcha menda bittagina xotira: oʻtgan yilgi finalda gʻalaba golini oʻtkazib yuborganimizdek, tomoshabinlar oʻrindigʻidan oʻz-oʻzidan qichqirib yuborardim. lekin bu safar qoʻlimni barmoqlarimga teshib qoʻyaman, chunki cheksiz imkoniyatlar mening qoʻlimdan boshlanadi. stadionga kelganingda, qizil miyengilarni liboslarini kiygan odamlar toʻplami bilan birga boʻlaman — bir boʻyimiz balandroq, bir yuragimiz bitta boʻlishimiz uchun... mana shu his bilan yuguraman, toʻpni koʻrib, maydonni bosib chiqaman, hattoki galaktikani bosib olishdan oldin chempionlikni qoʻlga kiritish yoʻlida.
keling, dugonalar, bu mavsumni yaxshi boshlaymiz — maydonlar go'shaligi boshlanishi bilan birga qizilmiyengilar yuragi ham go'shaydi!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.