Paxtakor uchun nega "Yevropa qanotining yuragi" Kerjol keldi

Qanotlarning futbol bilan shug‘ullanmasligi uchun shu: statsiyalarni o‘qiy turib, oltitacha sobiq qanotlarimiz chetga chiqib ketgani va yangi kelganlarning hech biri ham oldindan ham qayerdandir tanish edi — bunga kulgilimi yo yig‘limi keladi.

🔥💪 shu qanotlarimizni qachondir bayram qilib ko‘rdingizmi? 😱😱 4ta oʻyinda 1 gol va 3 ochko bilan bu qanotlarimiz har kuni jamoamizni qanday qilib yonib ketmoqda — buni koʻzlarimiz bilan koʻrib turibmiz! Kerjolga kelgani — bu hamma mavsum davomida qanday qilib qanotlarga oliy hazratlaridandur kelgan yaqinlik! Qanotda boshlang‘ich nariga qachon kirmagandur oʻzini oqlamasligini bilsa, u yigit barcha tovonlarni yutishiga qodir! 💪🔥

Menga transferlarning o‘rtacha yoshi va pozitsiyalariga qarab qanday ekanligini boshqa nuqtai nazardan ochiqchasiga aytaman. Kerjolda qanotlarimiz uchun zaxirada hech boʻlmaganda baribir 23-26 yosh oralig‘ida, davlatlararo tajribaga ega bo‘lgan yoki yosh iste’dodlar bo‘lganini ko‘rishing mumkin. Ammo ushbu mavsumda ularning transferlarga nisbatan foydasiga ishlashi uchun yaxshi reja bo‘lishi kerak edi — bu yerda esa bu sodir bo‘lganmi? O‘zbekiston ligasining qanotlar bozoridan foydalanishi mumkin bo‘lgan eng yaxshi variantlarni ham ko‘rishimiz mumkin edi: yuqori texnikaga ega, hal qiluvchi qobiliyatga ega bo‘lgan futbolchilarni topshirish kerak edi. Bu yo‘nalishda faoliyat olib borayotgan boshqa klublarga qaraganda bizning transferlarimiz biroz so‘rovga javob berishdan uzoq bo‘ldi. Shunday qilib, mavjud transferlar ro‘yxatida qanotlarimiz uchun to‘g‘ri tanlov bo‘lmaganini, chunki asosiy talablarni qondirishicha yetarlicha davom etilmaganligini ko‘ramiz. Bu esa mavsum davomida ko‘rilgan natijalarimizning asosiy sababi bo‘ldi.

qanotlarimizning shunday holga kelishiga biroz boshqa sabablarni ham ko‘rish kerak edi mening do‘stlar. meningcha, bu masala shunchaki transferlar ro‘yxatidagi tanlov bilan chegaralanib qolmaydi. 2023-yilgi mavsumda qanotlarda o‘ynaganlarning aksariyati yuqori texnikaga ega edi, lekin ularning asosiy muammosi — jamoaning o‘yinda qanotlardan foydalanishi yo‘q edi. men o‘sha vaqtda Jizzaxda bo‘lganman, yaqin do‘stimning gapida eshitib qoldim: qanotlarimiz to‘pni oldin olib, keyin o‘z vaqtida berish kerakligini bilishsa ham, markazdagi o‘yinchilarimiz hech qachon ularni foydalana olmadi. avvaliga bu futbolchilarning o‘zi bilan bog‘liq emas edi, ular yana ikkita-o‘ttita qo‘lini ochib olishardi, lekin butun jamoaning taktikati juda qoniqarli edi. men ularni darvozaga yetib borishdan oldin teskari qarshi hujumda ko‘rganman — bu esa qanotlarimizning oldindan xohlagan nafrati edi. shu bilan birga, kerjolda qanotlar uchun yigirma uchlikka yaqin o‘yinchi olish yaxshi fikr edi, ammo bu vaqtda boshqa bir nuqtaga eʼtibor qaratish kerak edi: jamoamizning qanotdan ichki zona tomon kirib kelishi uchun mahorat yetarli emas edi. men bu haqida qachondir sobiq murabbiyim bilan suhbatlashgan edim — u aytgandiki, xalqaro tajribaga ega bo‘lgan futbolchilar qiyin vaqtlarda ham to‘pni saqlashni bilishadi, lekin ular ham oʻz o‘yinini takomillashtirishga muhtoj edi. bunday vaqtda esa hamma narsa bir vaqtning o‘zida bo‘lishi kerak edi — o‘yinchilarning yoshiga ham, tajribasiga ham, shuningdek, jamoaning yonma-yon ishlashi ham. keling, ochig‘ini aytaman: menga koʻra, transferlar bu qismdagi asosiy sabab emas edi. asosiy muammo shundaki, jamoamizning qanotdan foydalanishi uchun asosiy kurash boshqa joylarda edi — markazda. agar bizning o‘rtachilarimiz to‘pni qabul qilishdan oldin orqada qolmasalar edi, qanotlarimizni qaramasdan, hech qachon bunday natijalarga erishmasdik.

Oʻtgan mavsumda qanotlarimizning yoqilgʻisi qachon tugab qoldi? "Toʻrtta oʻyinda 1 ta gol va 3 ochko" — bu gapni oʻylab koʻring, doʻstlar, boshqa narsa aytmayman. Qanotlarimiz oʻzlarini "samolyotdagi yurak"day qilib uchib ketishgan boʻlsa-da, ularning qoʻriqchilari "yoʻl koʻrsatuvchi chiroq"ni qidirishgan. Kerjolda qanotlarni qabul qilgani aytiladi, lekin nega umidsizlikka toʻlaTransferlar roʻyxati oʻtgan hafta eʼlon qilingan edi: uchta "yarim qonli" oʻyinchi (umrida toʻpni toʻpdeb oʻynamagan), bir nafar "oʻzbekcha Messi" (u ham qanotda oʻynaganmi? degan savol bor), va ikki nafar "veteran" (ularning yuraklari 4 ta oʻyinda 3 ochko olish uchun yetmadi). Bunga ham kulgilimi, yigʻlimi keladi. Qanotlarning bunday holatiga asosiy sabab — jamoaning oʻzidan koʻra koʻproq "dunyo chempioni" boʻlishga urinib ketishi edi. Ularda yetarli mahorat yoʻqligi sababli, markazdagi oʻyinchilar har safar "yaxshi vaqt"ni kutib oʻtirishardi. Qanotlarimiz esa oʻzlarini "biletga oʻtirib qolgan sayohatchilar"day his qilishardi — yoʻl yoqilgʻisi tugab, yoʻlda qolishdi. Kerjolda qanotlarni olib kelgani yaxshi, lekin ularning "tirik odam" sifatida oʻyinda qolishi uchun yangi strategiya kerak edi. Ommaviy nutqdan koʻra, oʻz ichki ovozim bilan gapiryapman: qanotlardagi oʻyinchilar oʻtgan mavsumda "uyga kirib, eshikni orqaga ogʻdirib qoʻygan" edi — oʻzlarini hisobga olishmagan holda.

Qanotlarning shunday ahvoldan chiqishi uchun asosiy sabab, meningcha, boshqa jamoalarning qanotlarimizga qarshi qoʻygan taktikasida. Koʻp vaqt davomida bizning qanotchilarimiz uchun juda oddiy boʻlmagan oʻyinlar oʻtkazildi — har bir oʻyinda ular qattiqroq himoyaga duch kelishdi. Bu esa yuqori natijalarga erishishga toʻsqinlik qildi. Avvalgi mavsumda qanotlarimiz toʻpni koʻproq oldinga olib chiqishdi, ammo toʻpga egalik qilish va oʻz vaqtida uzatish uchun yetarli joy vaqt yoʻq edi. Bu bilan bogʻliq muammo shundaki, jamoamizning yuqori reytingli markaziy oʻyinchilari qanotlardan foydalana olishmadi. Yoki boshqa qilib aytganda — bu hech kimning aybi emas, balki jamoaviy oʻyinning etishmasligi edi. Shunday qilib, meningcha, bu masala transferlar roʻyxatidan koʻra chuqurroqdan kelib chiqadi. Barcha oʻyinchilar yaxshiroq hisoblansa-da, asosiy omil jamoaviy taktikada edi. Buni oʻzgartirish uchun kerakli oʻyinchilarni tanlashdan tashqari, murabbiylar shtabi boshqa ham ishlari borligini anglash kerak.

o'sha vaqtlarda bo'lganimni esladim, do'stlar. '89 yilgi mavsumda Qarshidagi "Narvon" stadionida o'ynayotganimizda qanotlarimiz qanday dayerlanardi — unutib bo'lmaydi. "Sho'rolar" jamoasiga qarshi o'yinga boradigan yo'lda avtobusda o'tirgan edik, hammamiz birdek xursand. lekin asosiy murabbiyimiz Rahmatovich hattogina birinchi bo'limdan keyin o'zgartirish qildi: "chalaqonda o'ynamanglar, qanotlardan to'pni uzatayotganda oldin koʻz bilan qarang, keyin oyoq bilan ishlating". o'sha vaqtda bizga bu oddiy gapdek tuyuldi, lekin keyinchalik shu so'zlarimizni esladim. 2001 yilning yozida Toshkentda "Paxtakor" va "Do'stlik" o'rtasida o'ynayotganimizda, mening o'ng qanotdagi sherigim botir anhoriy katta bo'yli edi, lekin to'pni oldindan ko'ra olmasdi. to'p unga kelganda u allaqachon ikki futbolchini orqasiga qoldirib bo'lgan edi. shunday bo'lganda ham, markazdagi odamlarimizdan birortasi uning oldiga chiqmadi. biz o'yin davomida 3-1 hisobida yutqazdik, ammo ikki marta to'pni qanotdan markazga uzatish imkoniyatimiz bo'ldi. natijada qanotning o'zini aybdor deb topdilar. o'sha vaqtlar juda yaxshi edi...