Orol uchun qonli himoyachi kerakmi uydirmasini tugating
Uchinchi bor himoyachini almashtirishni gapirmasdan... Odamlar, bu yerda bir yildan ortiq ayanchli kontsert ketmoqda. Avvaliga "sababsiz" Vanya tizzasini sindirib oldi, keyin Fedor 10 kunlik jarohat oldi, keyin Dima yana belini shikastladi — mana, hozirra ham hammasi yaxshi!
Bu lotereya, futbol emas.
Qachonki yuzi siniq, oyoqlari og'riyotgan Vanya bilan Fedorni tomosha qilib o'tirsan, lekin birorta ham asosiy himoyachi ketmasdan maydonga tushmay turganiga qandaydir zoldek bo'lasan?
O'zimizniki kabi yetishmayotganini ko'rganimda tomoqday qolar ekanman 🔥🔴 yiqilganlarni to'plab, olishsa 3ta yangi futbolchini olib kelib qo'yishardi, men esa...
Nima qilishim kerak edi, ketayotgan vaqtni hisobga olsak, sakkiz yil oldin bu jamoa 5tadan ortiq gol o'tkazmagan edi, endi esa bu narsalarni kattagina orzu bilan kuzatib qolayotgandik. Qonli himoyachi? hali ham birorta paypoq kiyib olishib yuribdi degan umid bilan...
Albatta ishlaydiagar har bir o'yinida ochko uchun kurashayotganimizni eslay olsak va bu ketidan boshqa yo'q — bundan uzoqroqni o'ylab o'tirmaylik!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Oral kabi jamoa uchun himoyachi topish ancha murakkab masala ekanligini o'z o'rnimda tan olish kerak. Sakkiz yil oldin to'rtinchi beshtalikdan ortiq gol o'tkazmagan jamoani hozir o'ynatish shunchaki qiyin. Uni qaytarish uchun har qanday vositaga tayyor bo'lish kerak.
Bu mavsumda asosiy muammo shuki, asosiy tarkibdagi himoyachilarni har bir o'yinda almashtirish kerak bo'lib qolmoqda. Ularning barida kichik jarohatlar mavjud — bu esa uzoq davom etadigan davolanishga olib kelmoqda. Natijada, yangi, zarur bo'lgan darajada jismonan tayyor futbolchini olib kelishimiz ham foydali bo'ladi.
Qonli markaziy himoyachi variant sifatida qiziqarli bo'lishi mumkin, ammo uning kimligiga va kelajagi uchun jamoa bilan bog'liq bo'lgan shartnomaviy shartlarga ham e'tibor berish kerak. Agar biz yosh, texnik jihatdan yaxshi himoyachi yoki tajribali markaziy himoyachi bilan ishlay olsak, bu katta yordam bo'ladi.
O'ylaymanki, bu borada muxlislar klubi sifatida bizning klub rahbarlariga asosiy shaxslarni almashtirishda yordam berishimiz mumkin. Chunki o'zimizniki bilan har bir ochko uchun kurashayotganimizni yaxshi bilamiz.
xG > hissiyot.
Oralning shunday janjallari bilan uzoq yillardan beri o'zimizniki ekanini ko'rganimda qondiradigan narsa yo'q — bu mavsumda esa har bir o'yinni to'qqizta kiyingan oyoq bilan o'tkazyapmiz. Ha, asosiy tarkibda 20ta futbolchi bor, lekin oʻn ikkitasi himoyachilar, va ular kuniga o'rtacha 45 daqiqadan ortiq o'ynamaydilar.
Bu yerda aytish kerakki, bu mavsumda asosiy himoya chizig'idagi futbolchilarning umumiy o'rtacha hisobida oʻyindagi vaqtlari shunchaki qon chiqaradigan darajada — eng yaxshi holatda 55 daqiqa. Buni eshitib, "tug’ri, ammo baxtsiz" deb o'ylaganlarni ham tushunar edim, lekin men oʻzimdan soʻraganimda: bu yerda qonli markaziy himoyachi kerakmi yoki yoʻqligi haqida muxlislar aytishadi.
Chunki oʻyin vaqtida 70 daqiqada foydalanishga kelib, oʻyinga kiritilishi kerak boʻlsa, u holda asosiy tarkibda kamida bir nechta himoyachi uchun zaxira yoʻlini koʻrib chiqish kerak.
Bu lotereya, futbol emas.
O'zbek futbolining hech qayerida bunday axlat bo'lmas ekan — ekranda o'zimiznikini ko'rib o'tirganimda boshqa bironta ham jamoa bunday umidsizlikka solmaydi. 😤
Isbot qani?
qani endi, o'sha 2016-yil qishini eslaymanmi, endi... kelarlar, muxlislar, hikoyamni tinglang.
o'zim Termizda kichkina do'konimni yuritib yurganman, kechasi esa "Orol"ning oldingi mavsumini disketa yozuvlarida tanitayotgan videoqaratgichga qarab oʻtirardim. televizorning ovozini ochib qoʻyib, shunday qilib gapirayotgan edilar: "markaziy himoyaga tajribali sportchi kerak, xalqimiz oʻrta chiziqda qolmoqda, shunga ehtiyoj bor". vaqt bilan birga gʻalati gaplar ham boshlandi — futbolchilarning qarindoshlari bilan gaplashib, "oh ota-oilaning toʻyiga kelmayabdi, meni jamoaga olib qo'ymadinglar" deganlarni eshitar edi. keyinchalik maʼlum boʻldi, asosiy tarkibga yoʻl topa olmay turib, uch nafar himoyachi oʻzaro kelishib, bir-birlarining oldini olishgan, oʻsha voqea uchun esa hech kim javobgarlikka tortilmagan edi.
kelarlar, oʻshanda jamoa ustasi boʻlgan murabbiyimizna aytgan edi: "agar oʻzingiznikini tanimasangiz, hech kim sizga yordam bera olmaydi". shuning uchun ham men o'zimniki bilan qolishim kerakligiga aminman. vaqt o'tgani sayin, o'tkan mavsumlar ichida oʻziga oʻxshagan shunga oʻxshagan qoʻrqinchli gaplar ham eshitilgan edi — "yozgi yigʻindidagi jarohatlar soni koʻrsatkichi juda yuqori, asosiy himoyachi qatori toʻrtinchi beshlik uchun ham xavf tug'diradigan darajada" deganlar. lekin hammasi bir vaqtning oʻzida oʻz oʻrnini topdi: yangi jamoa tashkil etildi, boshqa murabbiy keldi, va hozir o'yinga chiqayotganlarning aksariyatini oʻzimizning mahalliy yoshlar tayyorlab bermoqda.
shuni tushunsinlar, muxlislar: qonli markaziy himoyachi — bu variant emas, bu umidsizlikdan qochish yoʻli. o'rta chiziqda qolgani uchun emas, balki oʻziga oʻzi ishonmaslikdan, oʻz qonunlarini buzib qoʻyganidan kelib chiqadi. shuning uchun ham har safar orolinga eʼtibor beradigan boʻlsak, birorta qonli himoyachi olib kelishdan koʻra, oʻz oʻsmirlarimizni terishga koʻproq harakat qilishimiz kerak. vaqt oʻtkazadi, va u vaqt oʻzimiznikini tanib yetganlar uchun yaxshi harakat qiladi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.