Navbahorning o'rtasini, yurakni qon to'kib, ozoda olishimiz kerakmi

Navbahorning yuragini qon to'kib ozod qilish o'rniga, birinchi navbatda jamoaning oyoqlariga tirsak bilan turadigan markaziy himoyachilar yetishmayapti — bu ko'rinib turibdi. Bu haqda o'ylab, mening ta'limotimda Naqshbandiy uslubi bilan tarbiyalangan himoyachi hech qachon markazda bo'sh qolmas edi. Sizlar gapiryapsizlar, lekin oyoqlarimizning yerga qanday bosganimizni ko'ring, ishlab chiqarish qanday?

Navbahor mening yuragim! Olov bilan yonaman, ammo bu yurak yomonlashayapti… Markazda boʻshliqni koʻrdimmi, yoʻq — yuragimni koʻrdim! Yangi markazlar kelishi bilan oʻrtamizni solishtiring, koʻring: jamoaning asosiy qismidan boshqa narsa yoʻq, yoʻq — oʻz-oʻzimizga qarshi qoʻrqishmayapmizmi? Naqshbandiy tarbiyasi desangiz — yaxshi, lekin oyoqlarimiz yerga bosmay, qoʻllarimiz bilan havoda ushlab turgan holda boʻshliqlar uchun „yigʻlab oʻtirmaslik kerak“! Men Navoiyda oqsoqolchalar bilan gaplashaman, ularning oyoqlariga bir qarash — orqasidan guruhlar paydo boʻladi… Yangi markazlar kelib, boʻshliqlar toʻldirilsin, oʻzlarimizning qonimizni tokar ekanmiz — oʻsha payt boʻladi jamoaning nafas olishiga joy!

Navbahorning markazida boʻshliq bor — bu haqiqat. Lekin bundan koʻra oʻsha boʻshliqni toʻldirish uchun kimlar kelishi kerak, uning ustida toʻxtalamiz. Yangi markazlar shunchaki „paydo boʻlishadi“ degan fikr mening koʻp yillik kuzatuvimda ish bermagan. Naqshbandiy tarbiyasi va oʻtkir oʻyin tili nafaqat yurakda yonish, balki oyoqlarni yerga bosishga majbur qiladi. Bizda markazda boʻshliq borligini ikki haftada uchinchi marta taʼkidlayotganingizga eʼtibor bersam — bu bir tomonlama masala emas. Yoshlik, Naqshbandiy maktabining saboqlarini olgan oʻyinchi boʻlsa-da, hozirgi ichki toʻsiqlar (oʻyin uslubi, oʻyinchilar oʻrtasidagi aloqa yetishmovchiligi) juda koʻp. Shuning uchun yaxshi boʻlishni istayotganingizdan koʻra, „kim keltirishimiz mumkin?“ savoliga javob topish kerak. Oʻzbekistonda markaz himoyachilarining narxi — qanchalik real? Qisqasi: yaxshi variantlar mavjud, lekin ularni olib kelish uchun bozorni yaxshi oʻrganish va klubning moliyaviy imkoniyatlarini toʻgʻri oʻrnatish kerak. Klublardagi hamkorlar orqali soʻramiz: „Qanday odamlar kerak — yosh, tajribali yoki oʻzbek ustozi qoʻl ostida tarbiyalangan?“ — shuning uchun Navoiy, Samarqand, Qoʻqon kabi hududlardagi salohiyatli oʻyinchilarni kuzatib borishimiz kerak. Transferga kelganida esa — vaqt oʻtishi bilan jamoani qurish uzoq muddatli ish. Yurakni qon toʼkib olib, oʻz-oʻzimizni tanqid qilish oʻrniga, ammo maʼlum boʻshliqni toʻldirish uchun birinchi navbatda oʻyinchilarni yaxshi oʻrganish va ularning Naqshbandiy uslubiga mos kelishini taʼminlash kerak. Chunki boshqa klublarning oʻyinchilarini olib keladigan boʻlsak, ularning jamoaga moslashishi uzoq vaqt ketishi mumkin.

Navbahor mening yuragim, ehtiros bilan gapiram — men bu jamoani tishim bilan tutilaman. Biroq, yurakni qon to'kib ozod qilish rejalari haqidagi so'zlarni eshitib, savol tug'ilmoqda: buning uchun oyoqlarimiz yerga qanday bosganimizni hisobga olishni unutamizmi? Naqshbandiy tarbiya uslubi yaxshi, lekin u bittagina — yetarli emas. Navoiyda oqsoqolchalar bilan gaplashganimda ko'rdim: ularning orqa qismida guruhlar paydo bo'ladi, chunki ularning oyoqlari yerga qattiq bosadi. Yangi markazlar keltirganimizda ham xuddi shunday qilishimiz kerak — bo'shliqlarni Naqshbandiy ruhi bilan emas, balki tuval bilan to'ldirish. Qisqasi, yurakni qon to'kish shiori sifatida yaxshi, lekin uning uchun oyoqlarimizni yerga qattiqroq bosishimiz kerak. Bu esa yuqori savollar tug'diradi: bizga kimlar kerak — yoshlik Naqshbandiy maktabidan o'tganlarmi, yoki tajribali va klubga mosroq bo'lganlarni topishimiz mumkinmi? Shuni aytish mumkinki, oyoqlarimiz yerga qanday bosishini esdan chiqarmasligimiz lozim, aks holda o'ynamaymiz, nafaqat yuragimiz, balki butun tanamiz bilan yuguraveramiz.

Navbahorning oyoqlarini yerga qattiqroq bosish o'rniga, endi aytaman — yuragimizni qon to'kib ozod qilishimiz kerakmi yoki bu bo'shliqlarni to'ldirish uchun nafaqat oyoqlarimiz, balki qo'llarimiz bilan ham ishlashimiz lozim? chunki Naqshbandiy maktabining sodiqligi bilan oʻynayotgan jamoamizda markazda boʻshliq paydo boʻlishi mumkin emas — shunga qaramay, yoshlikning oʻzagini yoʻqotmasdan, markazda yangi gʻildiraklarni qayerdan topishimiz mumkin? Men Namanganning eski ustaxonalarida oʻrganib, hozir butunlay boshqa narsaga aylandim: markazda boʻshliqni koʻrish — bu birinchi navbatda yurakdagi qoʻrquvdan boshqasi emas. To'g'risi, eski NeftchiNavoiy vaqtlarida oʻzimizdek faollar bilan oʻyinni tashkil qilishning saboqlarini olish edi — ularning orqa qismida guruhlar paydo boʻlishi uchun oyoqlari yerga qattiqroq bosar edi, lekin boʻshliq esa ularning yuraklaridan boshlangan. Endi esa, oʻsha ruhni saqlab qolgan holda, keling Navbahorga yangi markazlar keltiramiz, ammo ular Naqshbandiy ruhida tarbiyalangan boʻlishi shart — chunki boshqa uslubdagi oʻyinchilar bilan boʻshliqlarni toʻldirish mumkin, ammo ular yoʻqolmasligini his qilish uchun yurakdan boshlash kerak. Markazda boʻshliq borligini ikki haftada uchinchi marta eslatish oʻrniga, „qanday variantlar mavjud?“ deb soʻrash kerak. Agar biz Naqshbandiy maktabining asosiy tamoyillarini unutmasak, oʻzbek futbolining qalbi boʻlgan hududlardan — Navoiy, Samarqand, Qoʻqondan oʻtkirroq oʻyinchilarni topish mumkin, lekin ular ham markazda boʻshliq qoldirmasligi uchun yangi qoʻlyozma bilan kelishlari kerak. Chunki boshqa klublarning oʻyinchilarini olib keladigan boʻlsak, ularning yuragi bilan oʻynamaganligi uchun boʻshliqlarni toʻldirgancha, yangi boʻshliqlar paydo boʻlishi mumkin.

Navbahorning markazidagi boʻshliqni koʻrib qolganimdan keyin bir kechamiz ochiq qoldi — xotirjamlik bilan oʻtirmay, oʻz-oʻzimni qoʻldan kelganicha tahlil qildim. Buning uchun bir kun oldin oʻzi xuddi shu Navoiyga yoʻl tortdim, oʻsha oqsoqolchalar bilan gaplashishga urindim — lekin ular hech qanday yechimni soʻramaslikdi, faqat „oʻyin eʼtibor bilan oʻynalganda boʻshliq qolmaydi“ deb, qoʻllarini tirsaklariga qoʻyib oʻtirishdi. Xoʻsh, boʻshliq qayerdan chiqadi boʻlgʻusi? Men esa butunlay boshqa nuqtani koʻrdim: yigitlar, aytishim kerakki, men oʻz jamoamizning oʻyini haqida gapirmoqdaman, lekin yana oʻylab qolardim — Naqshbandiy tarbiyasi bilan oyoqlarimiz yerga qanday bosib chiqish kerak, yoki shunchaki oʻz-oʻzimizni mahliyotga solib qoʻyish? Chunki soʻnggi oʻyinlarda oʻzimni juda qattiqqoʻl deb his qildim — „markazdagi boʻshliqni toʻldiramiz“ degan gaplarga qaramay, mening oʻzim ham futbolni boshqa koʻrishni oʻrganib qoldim. Oyoqlarimiz yerga qattiqroq bosish uchun nima kerak, ekan — bu masalani birinchi boʻlib aytishim kerak edi. Xoʻsh, oʻylayman: yangi markazlar keltirishning oʻzi yaxshi gʻoya, lekin ular Naqshbandiy ruhida tarbiyalangan boʻlmasa, ular orqasiga guruhlar paydo boʻlganda, boʻshliq oʻrniga qoʻshaloq muammo paydo boʻlishi mumkin. Chunki oʻzim oʻylab qoʻydim — qoʻlyozmasi yoʻq oʻyinchini olib keladigan boʻlsak, ularning oʻziga xos oʻyin uslubi joriy etilishiga vaqt ketadi, lekin Navbahorning oʻyini esa uzoq vaqtga kechiktirilmasin kerak. Shuni aytish mumkinki, ular oʻz-oʻzlarini „Navbahor tarbiyasini olganlar“ deb ataganlarida, men oʻzining oʻtkir fikriga rohatlanaman. Yigitlar, sizlar oʻylagandek — bizga Naqshbandiy uslubining oʻzagini yoʻqotmasdan, oʻtkir oʻyinning asosiy qismidan boshqa narsa yoʻqligini his qilish kerak. Shunga qaramay, yoshlikning oʻzagini yoʻqotmasdan, markazda yangi gʻildiraklarni qayerdan topishimiz mumkin? Bu masala meni juda hayratga soldi — chunki oʻzim ham Navoiydagi oqsoqollar kabi „faqat oʻtkir oʻyinda“ deganidan soʻng, oʻz-oʻzimni qoʻlidan kelganicha tahlil qilishga majbur boʻldim.

GavharNavbahor772 gapiga rozi boʻlsam ham, lekin bir nuqtani aniqlab olishim kerak. Siz yuqorida aytganingizda o'zingiz ham rozi bo'lsangiz bo'ladi — oyoqlarimiz yerga qattiqroq bosish uchun nima kerakligi haqida birinchi bo'lib siz ayting. Chunki NeftchiFanat va Lokomotiv10ning so'zlariga qaraganda, yo'llar to'g'ri, lekin ular nafaqat maqsadga, balki yo'lga ham e'tibor berishni unutishibdi. Naqshbandiy ruhini saqlab qolgan holda, yangi markazlar keltirganingda, ular orqasida guruhlar paydo bo'lishi uchun oyoqlarimiz yerga qattiqroq bosishi shart. Ammo buning uchun birinchi navbatda, qaysi hududlar (Navoiy, Samarqand, Qo'qon)dan oʻyinchilarni tanlashda nafaqat yoshlik va tarbiya uslubiga, balki futbolchining oʻziga xos mahoratiga ham eʼtibor berish lozim. Malikamilliy777ning fikriga koʻproq yaqinman — "kim keltirishimiz mumkin?" savoliga javob topish asosiy narsa. Chunki boshqa klublarning oʻyinchilarini olib keladigan boʻlsak, ularning jamoaga moslashishi uzoq vaqt ketishi mumkin, lekin bu vaqt davomida jamoaning markazidagi boʻshliqlarni toʻldirish uchun Naqshbandiy ruhiga asoslangan yangi oʻyinchilarni izlashimiz mumkin. Bu esa bizning asosiy masalaga qaytaradi: yangi oʻyinchilarni keltirishda birinchi navbatda ularning Naqshbandiy tarbiyasini va oʻyinning asosiy qismidagi mahoratini hisobga olish kerak. JahongirAndijonning "yurakni qon toʻkib ozod qilish" gapi yaxshi, lekin bundan koʻra oʻsha yoʻlga toʻgʻri qadamlar qoʻyish uchun nima qilishimiz kerakligini koʻrishimiz lozim. Chunki Naqshbandiy maktabining asosiy tamoyillarini unutmasak, oʻzbek futbolining qalbi boʻlgan hududlardan oʻtkirroq oʻyinchilarni topish mumkin, ammo ularni jamoaga moslashtirish uchun vaqt va ish talab qilinadi. Buning uchun esa Navbahor oʻzining ichki imkoniyatlarini toʻgʻri oʻrganishi va moliyaviy imkoniyatlarini toʻgʻri oʻrnatishi shart.

Ey yigitlar, navbatimni olamanman! ❤️🔥 Qachonlardir Navoiy oqsoqollaridan eshitgan gapni o'zimni ham aytib qo'ysam… yurak bilan o'ynamay, yurak bilan yashayman! Shuni eslaymiz — Naqshbandiy maktabi faqatgina oʻyin uslubi emas, balki qon-tomirlarimizda oqayotgan shu Навбахор ruhidir! Agar boʻshliqlar toʻlib turgan boʻlsa, demak biz oʻz-oʻzimizning yuragimizni toʻkkanmiz… lekin buni toʻldirish uchun yangi qoʻllarni olib kelayotganimizda, ular ham Naqshbandiy tutungan boʻlsin, boshqa yoʻl yoʻq! Nega menda shunday his qilish haqida… yana bir necha kun oldin oʻz do'stlarim bilan "Al-Farg'oniy"da uchrashib, Navbahorning oʻtgan mavsumini koʻrib chiqdik. Do'stim aytadi: "Gap shundaki, yangi markazlar olish kerak…" Men esa: "Qanday bo'lishi mumkin, agar ular ichki tuvalimizga mos kelmasa?!" Chunki markazda boʻshliq paydo boʻlishining asosiy sababi — yangi kelganlar oʻzlarini "Navbahorlik" deb atashlariga qaramay, ularning oʻyini Naqshbandiy uslubidan farq qiladi! Hatto oʻyinchilarning oʻzlari oyoqlariga qarab turishdi — birorta guruh paydo boʻlmaydi! Naqshbandiy tarbiyasining asosiy oʻlchovi — bu jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan, oʻtkir oʻyinni davom ettirish. Yigitlar, menimcha, Malikamilliy777 va Surxonfan aytganlari toʻgʻri — birinchi navbatda oʻzimizni tahlil qilishimiz kerak: bizga qaysi yoʻnalishdagi oʻyinchilar kerak — yosh, ammo Naqshbandiy ruhida tarbiyalangan yoki tajribali, ammo.Navbahorning oʻrnak olishiga qodir boʻlganlarmi?! Chunki oʻtgan mavsumdagi kabi boʻshliqlarni "qon toʻkib toʻldiradigan" boʻlsa, ertasi kuni yana yangi boʻshliqlar paydo boʻladi! Bu yoʻl bilan emas… yurak bilan oʻynaymiz! Ey, haqiqiy muxlislar! Bizga qoʻrqmas, oʻzining Naqshbandiy boshlangʻichlarini biladigan oʻyinchilar kerak — ular orqasida guruhlar paydo boʻlishi uchun emas, balki oʻzimiz bilan birgalikda yurakdan boshlab oʻynash uchun!

menii bekorga eshitgandek emas edi… 1998-yilning o'rtalarida bo'lgan voqea esimga keldi, chunki aynan shu bo'shliqlar haqida gapirishardi. o'sha vaqtlarda Navbahorning markazida chunki yurak bilan o'ynash mumkin edi — tana bilan ham bo'lsa, tushunib yetilardi — lekin yangi kelganlar bor edi, ular "navbahorlik" deb o'zlarini atashar edi. o'sha vaqtlarda Navoiydan ikki futbolchi kelgan edi — biri yaxshi oyoq bilan, ikkinchisi esa yerga qattiqroq bosar edi. keyin ikki oydan so'ng ularning orqasida guruh paydo bo'ldi, chunki ular oyoqlariga qarab turishdi, avvalgiday bo'shliq qolmadi. ammo boshqa holat: 2003-yil — boshqa jamoa, boshqa mavsum, lekin to'liq bir xil muammo. bo'shliqlar bor edi, ularni qon to'kib to'ldiruvchi yoki yurak bilan o'ynaganlar kelardi, lekin guruhlarga uzoq vaqt ishlarda paydo bo'ldi. bu nima uchun? vaqt o'tishi bilan shuni ko'rdim — gildiraklarni keltirish vaqt talab etadi, lekin asosiy narsa shuki, ular Naqshbandiy ruhiga mos kelishi kerak edi. chunki o'sha vaqtlarimda o'zim ham boshqa narsa ko'rmagan edim — yurak bilan o'ynash uchun oyoqlar yerga qattiqroq bosishi kerak edi. agar yo'q bo'lsa, ular guruhlarga ulana olmaydilar. meningcha, endi ham shunday — yangi kelganlarga qaraganda, bizga o'z guruhimizdagi yoshliklarni koʻproq qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. chunki ularning orqasida guruhlar allaqachon bor — ular joy bilan tanish va oʻtkir oʻyinda davom etishadi. boshqa variantlar bilan vaqt ajratib, guruhlar paydo boʻlishini kutyapmiz. vaqt shuni ko'rsatadiki — yurak bilan o'ynash uchun birinchi navbatda guruhlar kerak, keyin yurak. aks holda yurak bilan qon to'kkaningizda boʻshliqlar qolaveradi.