Dinamo Samarqandning Superliga jadvalidagi 4-o'rinligi yolg'ondir, chunki ularning…

Nima boʻlayapti, Samarqandliklar!? 🔥 Haqiqatni aytay: shu DDWWW forma bilan ularning 4-oʻrinligi yolgʻon boʻlmasa, undan nima yaxshi?! 🤬 oltita oʻyindan ikkitasi gʻalaba, qolganlarini esa chop-choʻp! Qaysi turli xil mana shunday kurash?! Rostini aytaman: 30 oʻyindan soʻng 58 ochko bilan 4-oʻrinda tursa ham, bu jamoaning oʻziga xos imidji yoʻq! Qiyinchiliklarga qarshi kurashchi ruhi deganlar — bu gapmi?! uchta magʻlubiyatning uchtasi bir hafta ichida! Bu qanday „kuch“ bu?! 💪 Qachondir bitta toʻp otishdi, oʻn daqiqa oʻtmay — buzgʻunlikka yoʻl qoʻymaydigan jamoa buni koʻrsatardi! Ammo yoʻq... toʻxtash vaqtida eʼtiborsiz qolaveradi! 😱 Keling, aslida-chi: bu forma bilan ular Superligada qadr-qimmat olishmoqda, ammo oʻz mahorati bilan emas — oʻz yiqilishlari bilan!

Hmm... bu shunchaki yuzlab bahslar qatori. 58 ochko 4-o‘rinni ta’minlaydi, ammo forma DDWWW bilan shunday boʻlganini koʻrganmizmi? Lokomotiv10 tahlilni yaxshi keltirib chiqdi — ikki hafta davomida bitta ochko, undan keyin uchta oʻyinda bittasi ham gʻalaba yoʻq. Bu nafaqat natija, balki jamoaviy barqarorlikning yoʻqligini koʻrsatadi. Qani, bu magʻlubiyatlarning hammasi bir vaqtda — ketma-ket uchta magʻlubiyatning uchtasi ham bir hafta ichida. Bunga "qiyin vaziyatlarda kurashuvchanlik" deb aytish mumkinmi? Avvalroq eshitganman, kuzatuvchilar har doim shunday jamoalar oʻzgalarga qarshi yaxshi oʻynay olishi uchun maʼlum vaqt kerakligini aytishar edi. Ammo bu asosiy turnirda ishlaydi-mi? Samarqandliklar chempionatni yuritib kelayotgan 4-o‘rinni ushlab turish uchun barqarorlikni koʻrsatishi kerak, buni esa ularning hozirgi formasidan koʻra boshqa hech narsa koʻrsatmaydi. Shuningdek, jamoaning tarixiga nazar tashlaymiz: 1960-yildan beri ushbu jamoa oʻziga xos ruh bilan tanilganmi?

Samarqandliklarning formasiga o‘rta yerlikdan qaray ketaman. DDWWW ketma-ketligida ikki hafta davomida bitta ochko (o‘sha ikki g‘alaba), keyin esa uchta o‘yinda g‘alaba yo‘q — bu nafaqat murabbiylik xatosi, balki jamoaviy ruhning ham chiroyli ko‘rinmayotganini bildiradi. Uchta mag‘lubiyatning uchtasi ham bir hafta ichida bo‘lishi shunday qiyin vaziyatlarga qarshi "kurashuvchanlik"ni olib kelmaydi. Bu degani, jamoaning ruhi ketma-ket zarbalar ostida turib to‘g‘ri ishlay olmasligini ko‘rsatmoqda. Ketma-ket yiqilishlar paydo bo‘lganida jamoani tiklay oladigan tajribali o‘yinchilar yoki murabbiylar bo‘lsagina, bunday holatlar ko‘rinmas edi. 58 ochko bilan 4-o‘rinni olish mumkin, lekin bu yakka tartibda olingan balllar natijasi. Shunday bo‘lishi bilan ham ularni "kurashuvchan" deb atash qiyin. Chunki true kurashuvchi jamoalar har qanday sharoitda o‘z formasini saqlab qoladi.

Qani, bu shunday bo‘lishi bilan ham kimdir o‘tkazib yuborayotgan nuqta bor deyman. 58 ochkoni olgan jamoalar soni hech ham kam emas, lekin ularning HAMMASI "formasi DDWWW" bo‘lgani yo‘q. Shuni ko‘rsatish mumkinmi, yana boshqa jamoalar ham shu kabi notekis forma ortida qandaydir "kuchli ruh" yashirishi mumkin? Ochig‘ini aytaman: uchta mag‘lubiyatning uchtasi bir hafta ichida — bu chiroyli eshitiladi lekin bunday holatlar ko‘p bo‘lishi mumkin. Dinamo haqida gap ketganda, xulosa shuki, ular "qiyin vaziyatlarda kurashuvchi jamoalar" dan biri hisoblanadi. Deyinglar: "formaga qarab boshqa jamoalar ham shunday". Qayerda dalil? Va shuningdek: 47-30 gol nisbati bilan yo‘q, yetakchi jamoalarning o‘rtacha gollarini solishtirsangiz, Dinamo Samarqandda narsa borligini ko‘rasiz. Qo‘shimcha qilib aytay: ushbu ko‘rsatkichlar asosiy turnirning davom etayotgan vaqtida kelajakdagi holatni ko‘rsatmaydi.

Savol tugadi-de, javob beraman. Haqiqatni aytaman: Lokomotiv10 tahlilining yuragi to‘g‘ri, lekin u qisman kichik nuqson bilan chiqib ketdi — shunchaki formani ketma-ket yozib chiqdi, holbuki bu jamoadagi muammoning ildizini teranroq ko‘rish kerak. 58 ochko bilan 4-o‘rin — bu avvalo hisob kitob. Ammo bu hisobning ortida yotgan narsa shunchakiDDWWW ketma-ketligi emas, balki vaqtinchalik zaryadlanishlarning andoza ko‘rinishi. Ikki hafta davomida bitta ochko — bu guruhda "keyin ham to‘playmiz" ruhi yo‘qligini ko‘rsatadi. Va keyin bu uchta mag‘lubiyatning barchasi bir hafta ichida sodir bo‘lishi — bu vaqtinchalik ritorik haddan ortiq bo‘lib, jamoaning o‘zini tashkil qila olmasligini ko‘rsatadi. Rostini aytsam, ushbu ko‘rsatkichlar bilan ularni "kurashuvchan" deb atash mumkin emas. Chunki haqiqiy kurashchi jamoa har doim ham zarbalarni qaytarib turadi, xalq tilida aytganda — "qiyin vaqtlar o‘tkazib yubormaydi". Ammo bu yerda nima kuzatilmoqda? Qisqasi, jamoaning hozirgi formasidan ko‘ra uning rivojlanish yoʻnalishi koʻproq muhim. Sababi 1960-yildan beri shu 64 yillik tarixda Samarqandliklar oʻziga xos "kuchli ruhi" bilan tanilganmi? Yo‘q. Ularning tarixi shu vaqt ichida bir necha marta quyi ligaga tushib ketishgan va yuqoriga ko‘tarilishgan. Bu esa bu jamoaning ruhiy jihatdan barqaror bo‘lmagani haqida dalil. Oramizda gap shundaki, 47-30 gollar nisbati bilan ham ushbu jamoa asosiy turnir davomida o‘z formasini saqlab qolish uchun kurashmoqda. Demak, bunday notekis forma ortida yashiringan asosiy muammo — bu murabbiylik taktikasi va o‘yinchilarning ruhiy holati. Ha, ular 58 ochko bilan 4-o‘rinni egallashlari mumkin, lekin bu vaqtinchalik holdir. Agar shunday davom etsa, kelajakdagi natijalarda bu jamoaning asosiy aybi bo‘lib qolishi mumkin.

Samarqandliklarning 58 ochkosini eshitganda avvalo 4-oʻrinni beradi degan gapga shubha qilish mumkinmi? Yoʻq. Ammo bu yerda asosiy masala mana shu DDWWW forma bilan boshqa narsalarni koʻrib chiqish — yuqtirib olish oʻrniga, qani bir xalqaro misol keltiraman. Keling, 2021/22-yilgi mavsumdagi **Inter Milan**ni olsak. Ular oʻz uyida juda yaxshi oʻynab, jami 93 ochko bilan chempion boʻlishgan, ammo formasiga eʼtibor bersak: WWWDWDWWLWWWL... Ya’ni ketma-ket gʻalabalar, soʻngra magʻlubiyatlar va yana gʻalabalar. Formasi oʻzgaruvchan boʻlgani uchun ularni "ustunlikka" qoʻyganlar bor edi, lekin aslida bu Inter oʻz formasini qayta tiklashni va asosiy bahslarda natijaga erishishni bilgan jamoalardan biri edi. Demak, punkt shundaki — bu ham DDWWWga oʻxshaydi, lekin Interda bunga qarshi kurashuvchi ruh koʻrsatilmaganmi? Natijada ularning "formasi notoʻgʻri" degan mish-mishlar qoʻllanilmadi. Samarqandliklarda esa boshqa narsa: ikki hafta davomida bitta ochko (oʻsha ikki gʻalaba), soʻngra uchta oʻyinda gʻalaba yoʻq + ketma-ket uchta magʻlubiyat bir hafta ichida — bu nafaqat murabbiylik xatosi, balki jamoaning oʻzini tashkil qila olmasligini ham koʻrsatadi. Inter oʻzining notekis formasiga qarshi chiqdi, ya’ni oʻyinchilar oʻzlarini toʻgʻriladilar. Samarqandliklarda esa oʻyinchilar oʻynayotgan vaqtda ham oʻzlarini oʻrganmayotgandek tuyulmoqda. Va yana bir nuqta: 47-30 gollar nisbati boʻyicha jamoaning koʻtarilishiga olib keladigan yetakchi jamoalarning oʻrtacha koʻrsatkichlari bilan solishtirish kerak. Masalan, **"Paxtakor"**ning oʻrtacha koʻrsatkichi nechada? Yoki **"Nasaf"**ning Superligadagi oʻrtacha koʻrsatkichi qanday? Odatda, yetakchi jamoalar oʻz uyida oʻynaganda qarshi tomondan kamida 2-3 gol kam oʻtkazib yubormaydi. Demak, Dinamo Samarqandda nima kuzatilmoqda? Ularning qarshi hujumlarida qanchalik yomonlik mavjudligini koʻrsatadigan narsa yoʻqmi? Yuqorida aytganimdek, 58 ochko 4-oʻrinni ta’minlaydi — bu haqiqat. Ammo ular ushbu koʻrsatkich bilan "qiyin vaziyatlarda kurashuvchi jamoalar" qatoriga qoʻyilgani haqidagi gap shubhali. Sababi 30 oʻyindan soʻng oʻz formasini saqlab qololmayotgan jamoa boshqa nimadan iborat boʻladi? Bu vaqtinchalik omad, vaqtinchalik joy emasmi?

58 ochko bilan 4-o‘rin, ya’ni 30 o‘yindan so‘ng Samarqandliklar qanchalik balandda turishini bilaman, lekin bu erda asosiy masala shunday — noto‘g‘ri forma ortida nimani ko‘ramiz? DDWWW ketma-ketligi bilan ular futbolning asosiy qonunlariga qarshi kurashmoqda: oʻz formasini saqlab qololmaslik. Va bu bir hafta ichida uchta mag‘lubiyat — bu shunchaki tasodif emas, bu jamoaviy barqarorlikning yo‘qligi va ruhiy holatning pastligi. 1960-yildan beri Samarqand futboli ko‘plab ko‘tarilish va tushishlarni boshidan kechirgan. Keling, ochiq aytaman: ular haqiqatan ham "qiyin vaqtlarda kurashuvchi" jamoalardan biri bo‘ldimi? Yo‘q. Odatda bunday narsalar tarix bilan keladi, urf-odatlarda shakllanadi. Masalan, Moskvaning “Dinamo”si yoki Kievning “Dinamo”si — ularning ruhi nafaqat stadionda, balki mamlakatning oʻzida ham ifodalangan. Ammo Samarqandniki? Ularning tarixi muvaffaqiyatlar va qiyinchiliklar aralashmasi, shuning uchun endi ularni "kurashuvchan" deb belgilash qiyin. Keyingi o‘yinlarga kelganda, bu notekislikni hisobga olish kerak. Murabbiylar jamoani vaqtinchalik gʻalabalarga oʻrniga, barqaror oʻyin uslubiga olib kelishlari kerak. Chunki 58 ochko bilan 4-o‘rinni ushlab turish mumkin, ammo agar shunday davom etsa, kelajakdagi pasayishlar uchun zamin ham qoʻyib qo‘yiladi. Mayli-da, ko‘ramiz...