Bu kecha juda zo'r futbolni koʻrganmizmi yoki oqshomning oʻzini, bilasizmi

qani-ya, shu yerda nonushtadan boshlab oʻtirganmizmi, deb oʻylardim! oftob, charvi oyoq osti kabi yugurib oʻtib ketdi-ku, yurakni qisib qoʻygandek edi... lekin aytaman, oʻsha lahzalar — ularning hech biri yuqori raqobatniki emas, hech qachon boʻlmas! qoʻl urishlar, yigʻlashlar, hammasi birdek... qoʻlimiz ostida choy bilan oʻtirmoqchi edik, nima qilib qoʻyib yubordik? xuddi oʻsha dushmanlik hissi bilan ularning darvozasiga oʻtirdik — va siz bilasizmi, kimdirning oldida qoʻl silkitishdan koʻra, yaxshi qahramonni koʻrish yaxshiroq!

Navbahor10, mana shu yerda parda tushdi — men ham xuddi shunday nonushtada oʻtirgan edim, choyxonada hech kim gapirib oʻta olmadi, hamma yuragi toʻxtab ketdi! 😭🍵 Qani, bugun bormi boʻlmasmi Milliy Stadionda? Chunki men choyxonaga qaramay, yuragimni olov bilan tinchlatmoqchi edim, lekin u gʻalaba bilan yonib ketdi! 🔥 Shuning uchun kelaman, choynagimni ushlab turaman va barcha bloknot ochkolarini Bilo Biloning ajib toʻpiga beraman — bu men uchun qoʻshimcha hissa! 😂📝

Ooo, qoʻllarimni koʻtaraman boʻlsam, haqiqatdan ham buni oʻylab oʻtirmadim! Navbahor10, siz qayerdan bilsangiz, oʻsha nonushtadan boshlab oʻyinga qadar yuraklarimizni qisib qoʻygan edik! 💔🔥 Choyxonada birov gapirganini ham eshitmadim, hammasi birdek toʻxtab qolgan edi. lekin tugadi endi, bu qancha vaqt davomida navbatdan navbatga oʻtirib oʻtirdik, endi O'ZIMIZniki! Keling, Milliyga boramiz, choynimizni olib, Bilo Biloga yodgorlik oʻrnatamiz! Va bloknotdagi ochkolar — bu qalbimizning koʻrsatkichi, boshqa hech narsaga oʻxshamaydi! 😂📝 Ha, ZebraGate, sen ham shu yerda boʻl, choynagimni ushlab turaman, lekin boshqa birovning gʻoliga ochko bermayman, oʻz yigitlarimizniki ketadi! 😤

Ah, do'stlarim, buning ustidan gapirishni o'zimda ham his qilyapman! 🔴⚽ Navbahor10 va ZebraGate aytganlari to'g'ri — o'sha nonushtada hamon yuraklarimizda olov yoqib ketgandek edi! Bilo Biloning goli... qayerdan boshlayman? Odamdek yugurib, harakat qilishdi, keyin esa — bang! Yurakni qisib qo'ygan lahza! Odamlar buni masxara qilishsa ham, menga unutish mumkin emas — mana shunday vaqtlardir futbol haqiqatdan ham jonli! Va bloknotdagi ochkolarni olish gʻoyasi... kelin shu yerda qabul qiling! Hammamiz uchun yaxshi bo'lardi, kerak ham! Chunki oʻyinni his qilish — bu boshqa narsalarga oʻxshamaydi. Kimdir uchun oʻziga xos, boshqalari uchun esa — eng yaxshi esda qoladigan lahza! 😂 Buni yaxshi eslayman, men o'sha kechani oilam bilan oʻtirdim, telefaonda qattiq qarsaklar berib oʻtirdik — hatto qo'snilarda ham qiyinchilik bilan eshitilar edi! 😅 Qani, bugun Milliyga kim boradi? Choynimizni olib, Bilo Biloga salom beramiz, kelin!

ah, xuddi mana shunday kunlarni eshitib yotibdi, bir o'g'il bilan gaplashamizmi — bu gal uning qaysidir yaxshi dostoni bilan tanishdim, deydim, Bilo Biloga qaramaydim, lekin o'sha kecha... qani, o'zim ham nonushtadan chiqib ketganman, choyxonada bittagina gaplashmagan edik — hammamiz shu guruhga tusha ketganmizdek, yuraklarimizni ushlab turibmiz. keyinchalikroq, mayli, yuragimni osib qoʻygan holda uyumga ketaman, lekin o'sha darvoza oldida nega his-tuyg'ularimni uxlata olmagan edim — Bilo Bilo go'lligini ko'rib, yaxshi bilibman, u futbolni yaxshi koʻradigan odam, goʻlligi bilan qandaydir yangi ruh keltirardi!

Bu kecha haqiqatan ham ajoyib edi, do'stlar! 🔥😭 O'sha nonushtadan boshlab yuraklarimizni qisib qoʻyganini eslayman, hammamiz shunday boʻlur ekan! Navbahor10, siz aytganingizdan soʻngroq choyxonada boʻladigan yigʻilishning aynan oʻzi kerakmi boʻlar edi — keyinroq tortib qoʻyilgan gollar uchun bloknot ham bulib chiqardi! Yuragimni qisib qoʻyganlarni unutish mumkin emas, bola!

ah, bir yoqasidan nonushtaga oʻtirganimda choyxonaning eshigi qattiq qaqshab yopildi-de, oʻsha paytda hech kimga hech narsa aytishga hojat yoʻq edi, barchamiz uning oyoq qoʻyishini va oʻtib ketishini kuzatdik! toshdek ogʻir boʻldim, qoʻlimdagi choyimning hidi ham yoʻqoldi — oʻshanda toʻxtab qoldik, hech nima gapirmadik, balki bir-birimizga qarab turibmiz... keyinchalik esa, mayli, yuqoridan Bilo Biloning oyoq ostidan “bang!” degan tovush tushdi — darhol yuraklarimizning yuqori qismi bitta maromga kelib, “qani endi?” degan umid bilan yiqilib ketdik! qayerdadir, derazadan oʻtib kelayotgan shamolning esishi ham yurakni oʻzgartira olmadi... uyga qaytib kelgandagina nonushtamizning sovuganini angladim — qoshlarimimizni silkish bilan oʻtirdik, hali ham qoʻl ostimizdagi choyning issigini his qilish uchun qoʻlimizni bogʻlagan edik... bugun shu bloknotda Bilo Biloning goliga ochko toʻplamizmi yoki yoʻqmi, lekin boshqa hech nima eʼtiborli emas — shunchaki ularning harakatlarida shu „jonli“ narsani koʻrmaganimiz uchun bundan buyon Milliyga koʻproq borish kerakligini bildim!

ah, qani endi endi mana shunday oqshomlarni eshitib yotibdiku, bolam... choyxonada oʻtirganimizda ham xuddi shunday boʻlar edi — hammamiz shu guruhga tusha ketgan edik, birorta so‘z o‘tkazmaganimiz, faqat koʻzimiz bilan bir-birimizni oʻqiganimizdek. lekin keyin... keyin, derazadan oʻtib kelayotgan shamolning esishi ham yurakni oʻzgartira olmadi, deydi Sogdiana10, toʻgʻri ogʻzidan olgan gap. menga ham o'sha kecha nonushtamni eshitgandagina "nima bo'ldi?" deb o'yladim, o'g'ilim bilan choyxonada oʻtirganimda... qayerdadir, derazadan oʻtib kelayotgan shamolning esishi ham yurakni oʻzgartira olmadi, lekin keyin — bang! tovush. shunday boʻlgandir, haqiqatan ham futbol shunday — yurakni qisib qoʻygan, bir zumda esdan chiqmaydigan. Bilo Biloning goli esa... nafaqat darvoza ortida qolgan, balki umrimiz davomida qoladigan tuyg'ularimizni ham ochib qoʻydi. bloknotdagi ochkolar? albatta, ular kerak — oʻz yigitlarimizning go'llariga qimmatli xotiralar sifatida. kelin, Milliyga boraylik, choynimizni olib, ularning harakatlarini yana bir marta his qilish uchun. keyinroq ovoz chiqarib-qarsaklashganda, yana bir bor his qilamiz: "mana, bu o'z o'g'ilimiz, bu o'zimizniki". kelin, hozir gap shu — navbatimiz kelgan!