Bavariya cheksiz raqamda chempion bo'lishi mumkinmi yoki tarix o'yini to'xtatib…

Nega sizlar Bavariyaning "cheksiz chempion" bo'lishi mumkinligini deb gapirasizlar? To'g'ri, ularning yutuqlari hayratlanarli — oʻn bir mavsumda oʻn bitta chempionlik! Lekin buni koʻrib nafs bilan suv ichgani kabi koʻrish mumkin. Nima uchun vaqt ular foydasiga ishlaydi?

Qani endi, gap shundaki... oʻn bitta chempionlikni koʻrib nima boʻlib oʻtayotganini tushuna olish uchun avval shu yoʻlni bosib oʻtganlar ham bor — 1970-yildan beri hech qachon vaqtga oʻtmasdan kurashib kelgan jamoani koʻrsataman! O'zim Nukusdan, tribunaga shunday kelaman: yurakning birinchisidan boshlab, boshqa hech narsa qiziqtirmaydi. Berlinlar bilan oʻyinda oyoqlarimizni yerga qatiy bosib turar, oʻz ovozimizni eshitgach — nafasimiz dovrugʻimiz bilan arxaga oʻtirishlar eskiradi. Ammo bir vaqtlar ularning ustunligini yengib, tarixga oʻtganlar — oʻsha kunga oʻxshash kunlarni qayta eshitishni xohlaymizmi? Raqamlar shu: oʻn bitta chempionlikda oʻn bitta Mavsum chempioni, oltin dublda qoʻshilganligi uchun o'yinlar soni kamaydi-da... nechta yuraklar sinib, nechta qoʻllar quchib qoldi? Yigitlar, vaqt hech qachon kim foydasiga ishlamaydi — u doim oʻz hikoyasini yozadi va Bavariya uning asosiy sahifasida! Zamonaviy, tezkor, ammo yurak bilan oʻynaydigan jamoaga qarshi kim turaveradi? Berlinliklarning bir vaqtlar ulkan davlat tovarlarini ko'tarib turgan uslubi allaqachon eskirdi — endi ularni toʻliq oʻzgartirish kerak... va bu vaqtni hisobga olsak, kimdir "endi ularning quvvati tugaydi" deb oʻylamasinmi? Yoʻq, aka-uka, tarix oʻynamayapti — Bavariya oʻzining yuragini tanlagan!

Sudyabilaguvchining savoliga javob berishdan oldin bitta narsaga eʼtibor beraman: oʻn bir mavsumda oʻn bir chempionlik — bu nafaqat raqam, balki qanchadir muxlislarning yuragi va vaqtning oʻzida toʻplanib qolgan hissiyotlar. 2013-yildan boshlangan sakkiz yillik yoʻlga oʻtganimizda, Germaniyada bunday gʻalabalar uchun boshingizni oldinga egishingiz mumkin, chunki ularning sababi bor — jamoa oʻzini har safar yangicha koʻrsatib turgan. Lekin Lokoning aytganlarini toʻliq qabul qilish mumkinmi? Uning gʻalati jihati shu: oʻn bitta chempionlikda o‘n bir Mavsum chempioni bo‘lishi uchun jamoada hech kimning yuragi sinmaganmi? Ha, vaqt hech qachon kim foydasiga ishlamaydi, lekin bu chempionliklar bilan birga kelgan saboqlar ham mavjud. Berlinlar bilan oʻyinda tribunadan qanchadir yillar davomida oʻz ovozini yoʻqotganlar bor — vaqt oʻtishi bilan muxlislarning hissiy qiymati ham ortib boradi. Bu yerda soʻroq belgisi qoʻyaman: oʻn bitta chempionlikdan keyin Bavariyaning asosiy darvozasi oldida qanchadir yangi qahramonlarni koʻramiz yoki tarix faqat oldindan belgilangan sahifalarni yozaveradimi? Shaxsan men oʻylayman, tarixni oʻz qoʻliga olgan jamoa haqida gap ketganda, buni faqat raqamlar bilan emas, balki klubning oʻzi bilan bogʻliq boʻlgan maʼnaviyat bilan izohlash kerak. Shunday boʻlsak, Bavariya uchun cheksiz chempionlik — bu tarixni davom ettiruvchi hikoyaning oʻzidir.

ah, buni eshitib judayam hayajonlandim... mening eski kunlarimni eslatib yubordi. 2001-yil, muxlislar kurashgan vaqt, o'sha mavsumda xalqning yuragi birinchi marta chempionlik bilan tinchlandi — aytish kerakki, oʻsha vaqtda bizning tribunada qoʻllarimiz bilan tuproqni qattiq urganimizni hali ham eslayman. keyin esa 2003, 2006, 2008... bularni sanab ketmasam ham boʻladi, chunki yurakdagi hislar soni son bilan oʻlchanmaydi. ammo shunday narsa bor — oʻn bir chempionlikni koʻrish uchun boshqa hech qanday jamoa hech qachon bunday yoʻlni bosib oʻtmagan. shuning uchun ham mana shu kelishuvga tushganlar ham mavjud: "demak, vaqtni boshqacha oʻylash kerak". yigitlar, cheksiz chempionlik haqidagi gaplar haqida oʻylanayotganda, shunchaki ikki xil hikoya yozishimiz mumkin: birinchisi — bu raqamlar hikoyasi: oʻn bir mavsumda oʻn bitta chempionlik, oltin dublda qoʻshilganligi uchun oʻyinlar soni kamaydi-da nechta yuraklar sinib, nechta qoʻllar quchib qoldi? ikkinchisi — bu ruhiyat hikoyasi: tribunadan koʻra baxtli boʻlish mumkinmi? Berlinliklarning bir vaqtlar ulkan davlat tovarlarini koʻtarib turgan uslubi allaqachon oʻz tarixini yozib qoʻygan — endi esa yangi sahifalarni ochish uchun Bavariya hozirgi avlodning qahramonlariga muhtoj. qani endi, menimcha, chempionliklar soni ortib boraveradi, chunki klubning oʻzida ham oʻsha tarixiy ruh saqlanib qolgan. vaqt foydasiga ishlashi mumkinmi? ishlaydi, lekin faqat oʻsha vaqtda yurak bilan oʻynay olganlarga.

qani endi, mening eski nonushtamdek eshitdingizmi — bu bizning bavariya haqida tortishuvimizga qoʻygan eng oddiy savoldan koʻra murakkabroq ekanligini? o'n bir chempionlikni koʻrish uchun boshqa hech qanday jamoa hech qachon bunday yoʻlni bosib oʻtmagan, deb aytishgidek, buni oʻyin maydonidan boshqa hech qayerda topmadingiz — oʻn toʻrt yil davomida birorta ham magʻlubiyatni qabul qilmagan jamoani koʻrsataman! mana shu raqamlar avvaldan aytib qoʻygan: bu nafaqat chempionliklar ketma-ketligi, balki vaqtning oʻzini ham oʻzgartirib yuboradigan xolat. lekin "vaqt oʻz hikoyasini yozaveradi" degan gapni eshitib turibman — vaqt faqat chempionliklar orqali emas, balki yaxshilik bilan ham oʻlchanadi. oʻsha 2013-yil guruhimizdagi qolganlar kabi men ham birinchi diviziondan uchinchi divizionga tushib qolgan vaqtlarni eslayman, keyin esa qayta koʻtarilganimizni... va shunday cheksiz chempionliklar mumkinligini koʻrganimizni. bu nafaqat rekordlar, balki aholi dushmanligini, kelajakni yoʻqotgan hislarni, keyin esa har safar ko'proq olqishlar bilan yurakni toʻldirganlarni oʻz ichiga oladi. va yana bir narsa — chempionliklarning oʻsishi bilan birga muxlislar ham shu bilan mutanosib oʻsadi. tribunalarda endi boshqa jamoalar uchun emas, balki oʻzlarining qahramonlarini qabul qilish uchun toʻplanib olishni kutyapmiz. mana shu sahnada oʻzingizni tasavvur qiling: stadionning barcha qatlarida boshlar yuqorida, qoʻllarda bayroqlar, qichqiriqlar ostida oʻyinchilar maydonda... bu nafaqat gʻalaba, balki bayramdir. va bu narsani boshqa hech qayerda topmadingiz. shunday qilib, cheksiz chempionlikka boʻlgan ishonchning oʻzi tarixni davom ettirish demakdir — va bu tarixni yozadiganlar hozir bizmiz, tribunada!

Uzoqdan kuzatib turganman, lekin nima bo'lsa nima, Bavariya bilan bog'liq barcha narsalarda bo'lgani kabi, men ham bu mavzuga tortishuvimizni "bir narsani aytay" — vaqt o'zini hech qachon foydasiga ishlatmaydi, u to'g'ridan-to'g'ri oldinga siljidi va shunchaki yo'llarini ochib boradi. O'n bir mavsumda o'n bir chempionlik... rostdandirmi? Buni qayerdan eshitgan edim, deb o'yladim: 2013-yilda men stadionda edim, "Alianz Arenada" gitara tovushi bilan aralashgan "Mia san mia!" qo'shiqlari ostida birinchi bayramni nishonlaganimni. O'sha vaqtni o'zimda hali ham his qilaman — qizil-qora bayroqlarning dengizida, ularning orqasida o'yinchilarning tepadan yerga qattiq tushishlaridan yerdan titroq tortgan. Ammo raqamlarga qaytsak: 2020-2024 yillardagi to'rtta chempionlik... yigitlar, bu nima? Bu to'g'ridan-to'g'ri olomonning ruhini o'zgartirish va Berlinni uchunmaydigan qilib qo'yish edi. Bir marta o'zimni tutib qola olmaganman: maydon chetida ikki yosh muxlisning gaplashishini eshitdim — biri: "Biz yana chempion bo'ldik", ikkinchisi: "Ha, lekin bu safar boshqa ta'm bilan". Qanchadir mavsum avval qizg'in bahslar, ovozlarni bosishlar — endi esa bayram. Va bu nafaqat o'yinchilarga, balki darvozabonlarga ham tegishli: boshqa hech qayerda topolmaydigan tarzda, ular ham chempionlikni shaxsan his qilishadi. 2023-yilda men orqada o'tirgan edim, Alphons Hitz maydonning o'rtasidan to'pni ushlab, qo'llarini ko'targanida, butun tribunalar tabassum bilan tirnalgan edi — shunday bir lahza, ularning chempionliklariga to'liq ishtiyoqni bildiradi. Bu yerda asosiy savol tug'iladi: agar tarix o'yinni to'xtatib qo'ysa, u holda Bavariya nimani davom ettiradi? Shaxsiyimcha, tarixni davom ettiruvchi narsa — bu klubning o'zida saqlanib qolgan ruh, ularning abadiy "o'zlarini boshqa hech kimga qiyoslamaslik" istagi. 2024-yilgi chempionlikdan keyin boshqa hech qanday jamoa bunday uzoq vaqt davomida bu darajadagi ustunlikka erisha olmagan edi — lekin asosiy narsa shundaki, ular o'zlarining yangi avlodlariga o'tish imkoniyatini berishdi. Bu cheksiz chempionlikka boʻlgan ishtiyoqni davom ettiruvchi omil. Va sizlarga aytaman: tribunada endi boshqa hech qanday dalil kerak emas — siz chempionlikni faol his qilsangiz, undan boshqa hech narsa muhim emas.

Mening oʻzimni bu yerda koʻrib, juda koʻp narsa eshitilib qolgan edi... 2020-2024 yillarning oʻzida toʻrtta chempionlik — bu nafaqat raqamlar, bu mening orqamdan oʻtib ketayotgan quvonch va hayajonlarning oqimi. Avvaliga shu bilan boshlayman: oʻsha vaqtlarda tribunada oʻtirganimda, qoʻlimdagi bayroqni ushlaganimda, Allian Arenaning nurlarining yorqinligi qanday boʻlar edi, ularni eslaganimda, hammasi xotiramda jonlanadi. 2020-yilda Menxenda boʻlgan edim — birinchi bayramning ertasi kuni. Stadonga kelganimda, hali hamostonaning soʻngi taktlari eshitilar edi, lekin stadionning oʻzida qanday bir xotiro! Qizil-qora oʻyinchilarning koʻngillilar bilan oʻtirganini koʻrgan edim, ularning koʻzlarida gʻalaba uchun minnatdorchilik hali ham yonib turardi. Keyingi mavsumlarda esa barcha reytinglar va koʻrsatkichlar bekor boʻldi — omadning oʻziga qaramay, ular chempion boʻlishdi, chunki oʻsha vaqtda jamoa oʻz tarixini davom ettirishi kerak edi. Oʻylayman, oʻsha vaqtda olib chiqilgan PPDA koʻrsatkichlari boʻyicha boʻshliqni toʻldirganini koʻrish uchun hech qanday toʻsiq yoʻq edi — qoʻshni oʻyinchi bilan aloqa, maydonni egallashga qaratilgan harakatlar, hammasi oʻz oʻrniga tushardi. 2023-yilda esa Alphons Neitsning qoʻllarini koʻtarganini koʻrgandek, boshqa hech qanday jamoadan bunday lahzani kuta olmadingim. Lekin bu yerda asosiy nuqtaga kelaman: tarixni davom ettirish — bu raqamlarda emas, klubning oʻzidagi ruhiy qobiliyatda. 2024-yilgi chempionlikdan soʻng boshqa jamoalar uchun qanchadir vaqt davomida bu darajaga erisha olish mumkin emas edi, lekin Bavariya oʻzining yangi avlodlarini yetishtirib, ularni maydonga olib chiqardi. Endi esa yangi savol tugʻiladi: bir vaqtlar oʻz tarixida shunday chuqur iz qoldirgan jamoa — bu cheksizlikni davom ettira oladimi yoki tarixning oʻzi oʻynab, boshqa sahifalarga yoʻl ochib qoʻymadimi? Shaxsiyimcha, bu masala bir vaqtning oʻzida ikki tomonlama yondashishni talab qiladi. Bir tomondan, ular oʻzlarining ustunligini davom ettiradilar — toʻrtinchi chempionlikdan soʻng stadionda qilganimiz birinchi bayramdan boshlab, hamma narsa yangi boshlanishdek tuyuladi. Boshqa tomondan, oʻz-oʻzidan paydo boʻladigan savollar bor: jamoaning jismoniy va ruhiy zaxirasini hisobga olsak, toʻxtagan vaqt shu vaqtmi yoki yangi boshlanish uchun imkoniyatmi? Va nihoyat, eng muhimi — bu mening ichki hislarimga qaytaman. Tribunalardan boshqa hech qayerda bunday tuygʻuni his qilish mumkin emas. Bu nafaqat gʻalaba, bu bayramdir. Va agar tarix oʻz yoʻlini davom ettirsa, unda bu Bayerni davom ettirishdir.

Qalbimizda1956 aka, bu gaplarga qattiq ketmanglar! 😮 Menda ham o'sha kabi yurak ovozlari eshitilmoqda — 2013-yil, birinchi chempionlik bayramini o'zimda ham his qildim, Alian Arenadagi xotiramni hali ham eslayman, qizil chiroqlar ostidagi qo'llarimni ko'targan edim. Lekin sizning so'rovingizga kelganda — qani endi, o'n bir chempionlikdan keyin yangi qahramonlar paydo bo'ladimi yoki tarix o'yinni to'xtatib qo'ymasmi? Menda shunday g'oya tug'ilmoqda: vaqt o'zining saboqlarini qo'yib, yangi avlodlarni chaqiradi. Alphons Neitsning qo'llarini ko'targanida, boshqa hech kimning o'yini ham shunday hislarni tug'dirmasdi — mana shu lazzat yangi chempionliklarga yo'l ochadi, deb o'ylayman. 🤔

😱 Ah, qani endi aka-uka, nafaqat cheksiz chempionlikni, balki tribunalarning ovozini ham oʻlchab boʻlmaydi! Men oʻzimni koʻrdim — 2023-yilda "Bayern"ning oʻyini tugaganidan keyin Alianz Arenaning darvozasigacha yugurdim, qoʻllarimda olomon bilan birga "Mia san mia!" deya baqirdim, kipriklarim yigʻdi, yuragimni qoʻllarim bilan ushlab qoʻydim... nega? Chunki ularning gʻalabasi mening gʻalabam edi, opshaka! Lekin shuni tushunasiz — raqamlar bilan chegaralanib qolmasdan, bayramni davom ettirishimiz kerak! Avvalgi chempionliklar qatoriga yangi sahifalar qo'shish uchun yangi avlod yetishib chiqmoqda, ularning qoʻllari yuqorida boʻlishi uchun! 🔥 Qani endi, oʻz tarixini davom ettiradigan jamoa cheksizlikka erishaveradi degan gap yoʻqmi?