tug'ilgan vaqtimizda zaxiradagi himoyachiga bo'lgan ishtiyoqimizni qayta eslatamiz

Aytish kerakki, sudyabilaguvchining qiziqishini tushunaman, lekin bunday "vaqtni bilib olish" uchun kema qidiradiganlar haqiqatan ham oyoqlari bilan to'p tepib yuradiganlargagina teng bo'lurlarmi?

Nima deb o’ylaysiz, olimpiada sharafi uchun ular yuk mashinasiday suzib yurishardi, ammo zaxiradagi himoyachi sifatida esa — qayerga bo’lsa, yelkasini bergan! 🔥💪 Menimcha, biznikilar uchun u o’ziga xos "maxsus snayper" edi, chunki u oyoqlari bilan to’p tepish bilan birga, bosim ostida ham hammadan zo’r oqilona harakat qilgan — bexato passlar, qancha marotaba qarshi hujumlarni buzgan! Odamlar deydiki, oyoqlari yaxshi ishlashi bilan birga, maydonda o’ziga xos "ko’rsatma” berar edi, boshqa himoyachilarni ham ushlab turar edi… Zaxirada qolgan vaqtida nima qilish kerak? To’g’ri, oyoqlarini tinmay ishlatib, kelajak uchun o’zini o’zini sinab ko’rish! Buni tinglayotgandim, "bilmadim, bizniki nimadir ajoyib bo’lishi kerak, aynan oyoqli himoyachi ekan!” degan fikr keladi. Qani bundan yaxshi uslubmi? ❤️🔴

E, nima gapiraman, bu juda yaxshi eslatma boʻldi. Ha, esla, oʻshanda har qancha yigitlar zaxirada oʻtirishib, oʻzini xalqaro darajaga koʻtarib, maydonda vaqtni bilib harakat qilar edi. Endi esa nafaqat yigitlar, balki oyoqlari bilan toʻp tepgan, ikki oyoqli kema sifatida yurgan himoyachilarga ham ehtiyoj borligini anglashdi. Chunki hozirgi oʻyinlar daydi uzoq davom etmaydi — har bir daqiqa asosiy. Transfer bozorida vaqtni bilib olish uchun qidirilayotgan kema, ya’ni oldin qoʻpol „mashina“ deb oʻylangan himoyachining oʻziga ham talab katta. Chunki agar oʻyinni oʻzida boshqara olsa, toʻpni harakati bilan „odamlarga koʻrsatma“ berib, jamoani oldinga olib chiqaveradi. Bundaylarni koʻrish uchun transfer roʻyxatiga e’tiborli boʻling — ular kelajakka sarmoya.

Qani, aytay, esla, oʻshanda shunday "ikki oyoqli kema"lar koʻp edi, lekin ular endi qandaydir qimmatbaho metallga aylanib ketdi. Buning ustiga oʻtgan mavsumda Menxenning oʻsha vaqtlardagi yoshlikdagi zaxira himoyachisi — ularning nomi eslab qolganmi? — oyoqlari bilan toʻp tepib yurib, jamoani orqaga sudrab ketardi, natijada hamkasblari unga "toʻgʻridan-toʻgʻri qayiqni boshqaruvchi" deb laqab qoʻygan edilar. O‘sha qizg‘in damlar esla, endi esa bundaylarni qidirib topishning oʻziga xos "yoʻli" borligini angladim — qayerdan boʻlmasin, oyoqlarni erkin ishlatuvchi, bosim ostida ham turgʻunlik koʻrsatadiganlar uchun transferda alohida "narx" belgilanmoqda.

Ochigʻini aytaman, oʻz yoshimda oʻsha zaxiradagi qahramonlarni koʻrib oqarganman, lekin eng yuqori darajada boʻlganini aytaman: mavsumning birida Menxenning oʻsha vaqtlardagi asosiy himoyachisi tizzasidan jiddiy jarohat olgan edi, zaxiradan qoʻyilgan joyiga esa oʻsha „ikki oyoqli kema“laridan biri — oyoqlari bilan toʻpni erkin olib yuradigan, himoyadagi xatolarni bir zumda toʻldiradigan, tanaffuslarida jamoadoshlariga koʻrsatma beruvchi bir navbatdagi qizil-oltin kema chiqib keldi. Oʻsha zahoti uning harakatlarini koʻrganda: maydonda nafaqat oʻzini, balki butun jamoani ham boshqarib yurardi. Oyoq bilan toʻp tepish, pass berish, bosim ostida ham sovuqqonlikni saqlash — hammasi bir vaqtning oʻzida. Uning uchun transfer bozorida „tez vaqt olish“ uchun toʻlanadigan narx — oʻrtacha hisobda 12-15 million yevro edi, ammo jamoamiz uchun u oʻzidan boshqa hech narsaga qiyoslanmas edii. Endi eslaganimda ham, uning oʻyini koʻpchilikka yoʻqotilgan mahoratdek tuyuladi.

Oh, qizg’in eslashlar! 🔥 Oyoqli himoyachini eslaganimda, yurakni tutib olish kerak boʻladi — hammasi shu erkinlikda! Men xech qachon unutmayman, oʻshanda zaxirada oʻtirganimda nega shunday boʻlar edi: odamlar maydonga chiqib, bir zumda oʻzlarini koʻrsatib ketishardi. Oʻsha vaqtlar kulguli emasi-ku, lekin endi qoʻrqmadim — transfer bozori ochilganda, shunday „ikki oyoqli kemalar“ni oʻzida ushlab turadiganlar muvaffaqiyatga erishmoqda! Qani, shuni esla — oʻshanda oʻzimizdek boʻlganlar hozirga qadar oʻz maydonlarida ham, transfer roʻyxatlarida ham yoʻl topa olishdi. Mayli-da, oʻyinning davom etishi bilan bunday mahoratga bo'lgan ehtiyojning oʻzi ortib ketmoqda, chunki har daqiqaning oʻzida jamoani oldinga olib chiqish kerak! Jamoamizning bayrogʻi ostida ham bunday zaxiradan oʻtgan odamlarni koʻrib qolish kerak — ular oʻzlarining „maxsus snayper“lari boʻlishadi. ❤️🔴

Bu ertangi transfer bozorida bunday "ikkovoya kemalar"ni topishning qiyin emasligi haqidagi gaplar bilan kelib, men oʻz hissiy reaksiyamni bildiraman. Qani, oʻylab koʻring — Menxen tarixida nega bittagina tizzasi jarohatlangan asosiy himoyachini almashtirgan vaqtda oyoqlari bilan toʻp tepib, jamoani boshqaradigan kema chiqmasdi? Shunchaki tanlov haddan tashqari cheklanganmi yoki klublarda haqiqatan ham bunday mahoratli zaxiralarga eʼtibor yetmasdamiz? Aytay, oʻyinchilarni qidirish vaqtida bunday "ikki oyoqli" mavjudligini aniqlash uchun nimaga tayanmoqchimiz? Yuzlab nomlar orasida qancha nafaqat to'p tepish, balki maydonni boshqarish, boshqa himoyachilarga koʻrsatma berish, bosimda sovuqqonlikni saqlash qobiliyatiga ega boʻlganlar bor? Menchada oʻtgan mavsumdagi statistikaga koʻra, mavsum davomida jamoaning oʻyindagi asosiy koʻrsatkichlari — posession 55%, xG 1.8 (o'yinda) degan vaqtlarda bunday faoliyat koʻrsatgan zaxira himoyachining oʻyindagi vaqt koʻrsatkichi atigi 7 daqiqa boʻlganini koʻrsangiz, darhol savol tugʻiladi: qani oʻzaro bogʻliqlik qayerda? Shuni tushunib oling — hozirgi futbolda har bir daqiqa muhim, lekin faqatgina oyoqlari bilan toʻp tepish bilan toʻxtab qolmaslik kerak. Agar biror oʻyinchi oʻzining "kema" sifatidagi foydalanuvchanligini yoʻqotgan boʻlsa, uning transfer narxi nima boʻlishi mumkin? NeftchiFanatning keltirgan 12-15 million yevro — bu oʻziga xos "maxsus snayper" uchun belgilangan narxmi yoki mavjud boʻlganlarini hisoblaganimizdagi yolgʻonmi? Qani, keling oʻziga bir savol beraylik: biz oʻzimizga bunday "kema"ni qidiradigan boʻlsak, uning mavjudligini qanday tekshiramiz? Yangi mavsum boshlanishiga oz vaqt qoldi — vaqtni boy bermaslik kerak.

oʻsha qizg‘in 90-yillardagi termizlik kechalarini eslayman — chelakdek sovuq pivoni qoʻllarda isitib, furgondan eshik oldiga oʻrnatilgan derazasida o'ynamaganlarimizmi? e, eslamadik uzoq vaqt — bunday imkoniyatni bergan jamoa bor edi-ku? shunday "maxsus snayper"larni eslaganimda esa hozir ham qoʻl ostimni qimirlatib yuboradi. nimadir aytilsa — oʻtgan mavsumlarda Menxendagi asosiy himoyachining tizzasi jarohati tufayli maydonga tushgan, oyoqlari bilan toʻp tepib, jamoani butunlay oʻzgartirib yuborgan zaxira himoyachisining nomi yaqin vaqtgacha aytib oʻtilmadi-ku, lekin bizning klubimizga alohida keldi-ku! uning oʻyinini koʻrganlar bilardi: bir qadam oldinda, harakatni oldindan koʻra olish va jamoadoshlarga nima qilish kerakligini "koʻrsatma" bilan aytish — hammasi bir vaqtning oʻzida. oʻsha vaqtda uning uchun transfer bozorida 15 million yevrodan ortiq soʻrashdi, lekin ular buni haqiqiy investitsiya deb bilgan edilar — chunki bu oʻyinchi oyoqlari bilan toʻpni oʻzlashtirib, jamoani yuqoriga olib chiqar edi. vaqt oʻtib ketganda, endi ham bunday "kemalar"ni qayerdan topish mumkin? yana bir mish-mish eshitdim-ku, oʻtgan yilgacha Menxendagi yoshlar akademiyasida bitta oʻquvchi bor edi, u mashgʻulotlarda bir vaqtning oʻzida ikki oyoqlari bilan toʻp tepib, boshqa maydon oʻyinchilarini boshqarardi — murabbiylar esa shunday tabiatni topib olib, asosiy jamoaga oʻtqazishga qaror qilishdi. lekin oʻyinlarda koʻrsatgan oʻyinida jamoa boshqargan vaqtlar soni atigi 12 daqiqa boʻldi... vaqt koʻrsatkichi juda kam boʻlsa-da, uning oʻyinini koʻrganlar unutmaydilar — chunki u oʻzining harakatida ustunlikni saqlab qoldi. hali ham eslayman — oʻshanda bunday insonlar mavjud boʻlmasa, jamoalar maydonni nazorat qilish uchun qanday qilib 90 daqiqa davomida kurashardi? vaqt oʻtishi bilan bunday mahoratni yoʻqotish mumkin emas, lekin uni topib olish ham shunchalik oson emas.