Sardorga va Olimpiyaga qarshi chiqishga qodir faqat bitta markaziy himoyachi mavjud

Qachonki ushbu ikki nomzodning faoliyatini "ustrunali" holat bilan taqqoslashni eshitaman, doim shunday qilib qo'yaveraman: qachonki jamoaning asosiy nuqtasi ikkitadan iborat bo'lsa, unda boshqa hech narsa gapim yo'q — avtobusni oldindan to'xtatish kerak. O'ylab ko'raman, Sardor va Olimpiyani "to'xtatuvchi himoyachi" sifatida ko'rganlar qaysi muammoni yechmoqdalar? Jamoa tashkilotining ichida joylashgan ikkita ustunmi? yoki ustunlar orasida qolib ketganlar uchun qo'shimcha qulflarmi? Otabek bilan G'ulomlarning kelajagi haqidagi har qanday "o'tovchilik" nutqi menga shunday eshitiladi: "Men o'yin ko'rmaganman, lekin mening fikrimga bo'ysunmaganningiz mumkin emas".

Qanaqa dramali vaqtlar ekan... neftchilar uchun bu ikki ustun o'rniga qanday ayol himoyachi kerak ekan? Men esa Otabekni olsak — qachondir shunday bo'ladi: butun markazda bitta odam bo'lib, u xorijda yaxshi tajribaga ega, klassda o'ynaydi va jamoaga yangi ruh olib keladi! Chunki o'tib ketganimizdek, 90 daqiqa davomida ikki odamni orqangga qo'yib, "ustunlikka" tayanib o'ynamaslik kerak! Zo'r-ku shu! Gʻulomni qayta olib kelsak — hammasi o'zgaradi: jamoaga ma'naviy mustahkamlik keladi, maysazorlarga eski jozibali Neftchi shakli qaytadi! Uni ko'rsa, o'tanchasim keladi, Xolmatovdek sovg'ani olish imkoniyatini o'tkazib yubormaslik kerak!

Ah, neftchilarni eshitganimizdayandir bu gaplar. Faqat oʻzingizni xursand qilish uchun "quyosh chiqib turgan kun" oʻylashning hojati yoʻq. Gap shundaki, men futbolni kitobini oldim-da, asosiy savol: oʻrta avlod vakillari boʻlgan ushbu ikki futbolchini jamoa maʼnaviyatining yelkasi sifatida koʻrsatish qanchalik ishonchli? Otabek Xolmatovning soʻnggi mavsumdagi koʻrsatkichlariga qaraganda — chempionatning oʻzida toʻp olib qoʻyish yoki uzun toʻp bilan ishtirok qilish boʻyicha oʻrtacha 72% koʻrsatkichga ega. Klasslardir, lekin shuni unutmasak boʻladiki, shunday koʻrsatkich bilan ham jamoamizning oʻziga xos "uch-quduq" muammosini tubdan hal qilishdan oʻrin boʻlmas ekan. Olimpiya esa oʻzining faoliyati davomida importga oʻtishga va butunlay oʻzgartirilgan oʻyindan zavqlanishga moyil edi. Bu esa, oʻz navbatida, Oʻzbekiston chempionatining mavjud taktikasi bilan qanchalik mos kelishini ochiqdan-ochiq savolga aylantiradi. Gʻulom Umarovni qayta olib kelish haqidagi gaplarga kelsak — yaxshi, ularning oʻtmishdagi oʻyinlarini koʻrganlaridan xulosa qilishimiz kerak boʻlsa, uning asosiy muammosi shu: uning oʻyini yaxshi boʻlsa-da, qoʻshimcha vaqt davomida birorta ham zaxira variant sifatida kelishmadi. Demak, buVariant ham xavfsiz emas. Yuqoridagi barchasini hisobga olganda — yangi markaziy himoyachi sifatida ikki yoshning ham asosiy quroli "hayajon" va "intilish" boʻlsa, toʻgʻri yoʻldagi ishlar qanchalik real? Chunki Neftchi uchun asosiy yoʻlning oldingi qismida boʻlsa-da, bu ikki nomzodga tayanish baribir oʻtirish ortida qolish bilan tengdir. Bularning hech biri konkret yechimga olib kelmaydi.

yaxshi, mayli, neftchilar uchun qanday dramalar ekan bu — ertaga jamoani yangilashdek ajoyib fikr o'ylab topib, boshqa narsaga e'tibor bermay turaverishni o'zimizga chikarishdan boshqa yo'qmi? bizni eshitib turing, bola-chaqaloqdek bo'lib qolaylikmi? bir vaqtning o'zida ikkita katta kishi orqaga tayanib turganda — bu "ustun" emas, bu jamoaning orqa qismi mustahkamlanmagani, boshqa hech nima emas. gap shundaki, Otabek bilan g'ulomlarning har biri yaxshi, lekin ular bir vaqtning o'zida maydonda bo'lishi mumkinmi? avtobusni oldindan to'xtatish kerak — bu yerda boshqa yo'nalish yo'q. sizlar gapirasiz: olovda paxta chayqatgandek bo'lamiz, lekin haqiqat shu — ikkita katta kishi bilan jamoa ortida qoladi, boshqa hammasi oldinda. yangi yoshlarni olsak, ularga joy ochib berish kerak, yo'qsa ular nima qilishadi — yon darvozadan kiraverishadi? va yana bir narsa: o'tgan mavsumda Otabekning 72% — yaxshi, lekin bu statistika jamoaga qanday foyda keltiradi? chempionatning o'zida yaxshi, lekin markaziy himoyada asosiy muammo bu — bir-biriga tayanib turib, tepada qolsangiz ham, o'yinga nima qilib foyda keltiradi? Otabek yaxshi, lekin u asosiy muammoni hal qila olmaydi — bu "uch-quduq"ni to'ldirish emas, bu himoya qatori to'liq bo'lishi. G'ulom haqida gap ketganda — uning o'yini yaxshi, lekin qoʻshimcha vaqtda nafaqat u, hech kim chiqmadi. bu xavf, lekin bu xavfni oldindan ko'rish kerak, yo'qsa keyin qichqirib yig'lashning hojati yo'q. yangi kelganlarga intilish bilan qoplangan faoliyat foyda keltirmaydi — maydonda konkret ishlarga muhtojmiz. kelajakka qarab, ikki yosh bilan yaxshi, lekin asosiy masala — orqadagi chiziq mustahkam bo'lishi kerak. boshqa narsalarni keyinga qoldiramiz, chunki hozir asosiy narsa — jamoaning orqa qismi, boshqa barchasi keyingisi.

O'zbek futbolini yaxshi ko'radiganlar uchun bu soatda Neftchi uchun kiyim-kechak ham mavjud — oddiy kiyinib oling, miya esa yig'ishdan bosh tortadi. Shunday olomon o'rtasida eshitaman: ikki tishli it tanlaganlardek — Sardor va Olimpiya orqaga tayanib turganlarida, ularning tepasidagi hamma yugurib ketdi, qolgandagina esa to'pga yetib kelishdi. Ahvollarga nazar tashlayman: samolyotga qarshi kurashish uchun qushlarni uloqtirish mumkinmi? Qachonki asosiy chiziq ikki kattaning tana vazniga yetmayapti, unda boshqa hamma qoyalarni ko'tarishga majbur bo'ladi — bu esa doim ortda qolish bilan bir. Bu yerda biron bir Otabek Xolmatovning 72% to'p olib qo'yish statustikasi mening uchun yo'q — chunki jamoaning orqa chizig'i torayib qolganida, 35-daqiqada davomiy gol o'ynashning ham foydasi yo'q. G'ulom haqidagi gaplarga kelsak, uning "qo'shimcha vaqtda yo'qolishi" meni hayron qilishga majbur qildi: chempionatda ikkinchi bo'limda jamoa himoyasi uchun hech kim kelmasa, u holda qancha "klass" bo'lmasin, bu yuqori o'yinga aylanadi. Bu yerda jamoaga yangi ruh olib kelishdan boshqa chorasi yo'q — ammo yangi ruhni olish uchun birinchi bo'lib orqa chiziqni mustahkamlash kerak, boshqa narsa esa hikoya emas!

O'zbek futbolining ahvoli bunday bo'lsa ham, Neftchi uchun bu vaqtda asosiy narsa yurakni yo'qotmaslik. Sogdiananing so'zlariga qattiq roziman: ikki katta himoyachi orqada, jamoaning qolgan qismi esa oldinda yugurib ketayotgan vaqtlar juda o'tdi. Olimpiya va Sardor yaxshi odamlar, lekin ular bilan jamoa ortda qoladi — bu fakt. Shuni tushunish kerakki, yangi avlodning kelishi natijasida jamoaga qaytgan ruhni davom ettirish uchun ularga joy bo'lishi shart. Lekin bu yangi avlodni otasining davomchisi sifatida ko'rsatmaslik uchun ularning o'yini bilan bog'liq konkret masalalarni ham ochiqchasiga gapirish lozim. Masalan, Otabek haqida gap ketganda, 72% to'p olib qo'yish yaxshi ko'rsatkich, lekin bu raqam jamoaga qanday foyda keltirishi? Ular maydonda bir-biriga tayanib turganlarida tepada qolishadi, o'yinning o'zi esa oldinda davom etadi. Shunday ekan, yangi avlodni olib kelish orqali jamoaning orqasini mustahkamlashning o'ziga xos yo'li yo'qmi?

Qani endi, neftchilarni eshitganimday yuraksizligingizga ham qoʻrqaman! Soʻgʻdiyona aka, senga toʻgʻri aytsam — bu yerda asosiy masala yoʻgʻonlikda emas, uchi oʻtib ketishdadir. Qachonki jamoa orqasida ikkita ustun boʻlib turgan boʻlsa, oldinda esa 9 qiyiqni 34 daqiqada yuborayotgan boʻlsangiz, unda statistikani oʻynab ham oʻzini himoya qilmagansiz dema! Olimpiya va Sardor yaxshi, lekin ular bilan orqa chiziqda qaysi oʻtkir oʻzini namoyon qiladi? Otabek bilan Gʻulom? Biriga joy ochsangiz, ikkinchisi yoʻqoladi — bu avtobusni oldindan toʻxtatish kerak boʻlgan payt! Qizgʻin boʻlsangiz ham, fakt bor: Oʻzbekiston chempionatida "uch-quduq" maydonning har bir qismidan gol otiladigan joyida — oʻrtaga tomon yoʻnalish yoʻq, toʻp faqat tepaga uchib ketadi! Yangi avlodning 72%i yaxshi, lekinchiyilgan vaqtda boʻshliqni toʻldirib bergan holda oʻyinda qolishi kerak — bu maʼnoda ular hali oʻrganishlari kerak! Gʻulom haqida gap ketganda, qoʻshimcha vaqtda yoʻqolgani haqiqatdan ham achinarli — chempionatning ikkinchi boʻlimida "oʻynamagan" himoyachi uchun qancha maqtov soʻzlar boʻlmasin, bu yoʻqotishdir. Aslida-chi, jamoaning orqasini mustahkamlash uchun birinchi navbatda vaqt talab qilinadi. Yangi avlodni olib kelish orqali oldinga chiqishning yoʻli yoʻq — ularga ham oʻz vaqtini berish kerak! Mayli, Otabek bilan Gʻulom yaxshi, lekin ular bilan chempionlikka intilish — yoʻl bilan suyanib yurishga oʻxshaydi. Orqadan yangi ruh olib kelish mumkinmi? Ha, ammo birinchi boʻsagʻani mustahkamlashdan boshlang — boshqa narsa boʻlolmaydi!

Ahvollar aynan shunday bo'lib qolsa, Neftchi uchun juda og'ir vaqtlar ekanligini inkor etib bo'lmaydi. Lekin keling, bir narsani aytay: avlodlar almashinuvining asosiy omili — vaqt va tajriba. Sizlar xulosa chiqarishni juda tez qilyapsizlar. Otabekning 72% koʻrsatkichi yaxshi, lekin uning ortida yoʻqligini koʻrib chiqsak — bu samarasiz raqam emasmi? Aytish kerakki, toʻp olib qoʻyish koʻrsatkichi yaxshidir, ammo uning asosiy vazifasi — himoyani mustahkamlash va oʻyinning oʻziga foyda keltirishdir. Bu yerda Xolmatovning oʻyini toʻpni oʻtkazib yuborish darajasida boʻlsagina, u "yaxshi" hisoblanadi. U boshqa darvozabonlar kabi zaxira variant sifatida ham ishlashga qodir boʻlmaganini inkor etib boʻlmaydi, lekin uning mavjudligi jamoaning orqasini qisman himoya qiladi. Gʻulom haqida gap ketganda, uning qoʻshimcha vaqtda yoʻqolishi uning oʻyinining asosiy nuqtasidir. Endi gap shundaki, chempionatning ikkinchi boʻlimida jamoaning oʻrta chizigʻidan toʻp bilan oʻz-oʻzidan oʻtib ketishi mumkinmi? Bu esa oʻyin davomida yuqori impulslarni qoʻllab-quvvatlashga imkon beradi. Qancha maqtov soʻzlar boʻlmasin, natijaga olib keladigan ishlar uchun oʻynamaslik — bu jamoa uchun yoʻqotishdir. Yangi avlodning kelishi bilan jamoaga yangi ruh olib kelish mumkin, lekin bu yoʻlda asosiy eʼtibor birinchi navbatda Orqadan ishlashga qaratilishi kerak. Yangi oʻyinchilarni olib kelish orqali orqani mustahkamlash mumkin, lekin bu jarayon vaqt talab qiladi. Vaqt — bu asosiy dori. Endi boshqa yoʻllarni boshlashdan oldin, orqa chiziqni mustahkamlash uchun vaqt berish kerak. Boshqacha yoʻl yoʻq.

bo'psin va neftchilarning achchiq tafakkurida — qachonki qirq yil oldingi Chig'atoyning toshko'cha bog'chasi eslar edim, u yerda bolalar ertasi kunga yangi futbolka olishi uchun kechasi yig'lar edilar. keyinchalik ham shunday — jamoaga asosiy qurol kerakmi, oxiriga tushib qolmaslikmi, ularga qanday yordam kerak? olisdan qaraganda ko'rinadiganidan ko'proq og'riqliroq. mening to'satdan kelgan ta'sirchan hikoyam: to'qqizchi yillarning boshida Narpay stadionida "Chig'atoyning jaduli" laqabli katta bo'lajak murabbiyimiz Zokir Komilov o'zi esa yosh Otabek Xolmatovga bo'lajon bilan gapirar, so'ngra maysazorning chetida boshqa bir bolani ko'rsatib: "shu G'ulomni ham olib keling, unga ochiqni aytaman, maydonda qaltirar ekan, biroq jamoaga nima qilishini biladi" debdi edi. vaqt ko'rsatdi — ikkalasi ham klass edi, lekin boshqa narsa: ular orqa chiziqda yonma-yon turib, tepaga intilib ketganlarida jamoa oldini qoplab o'tardi, baribir tomonlarimizdan to'p otilardi. yangi avlod haqidagi nutqlar go'yo birinchi marta kelmoqda, ammo biz bundan ham og'ir vaqtlarni boshdan kechirdik. o'sha vaqtlarda ikki katta himoyachi orqada qolganida, boshqa hammasi oldinda yugurar, natija: qirq daqiqadan so'ng asosiy tomondan to'p otilardi. endi bir narsani ochiqchasiga aytaman — yangi avlodning 72%i yaxshi, lekin raqamlar hech narsani hal qilmaydi. Otabek bilan G'ulomning o'tgan mavsumdagi 72% va "qo'shimcha vaqtda o'ynamaslik"lari haqiqat, lekin bu o'yinlarimizni davom ettirib kelayotgan an'ana bo'lib qolmasin. keling, sodda fikrni aytay — yangi avlodni olib kelish orqali orqa chiziqni mustahkamlash mumkinmi? ha, ammo vaqt talab qiladi. vaqt va tajriba o'zbek futbolining asosiy dori hisoblanadi. sizlarga yangi ruh bilan kelishni istaysiz, lekin birinchi bo'lsin — oyoq ostidagi tuproqni mustahkang. boshqa yo'nalish yo'q, qani endi.