Qizilqumdagi futbolchilarning bir vaqtning o'zida ketma-ket jarohatlari jamoani qiyin…

Oltinoy, bir qarab o‘tiribman — to‘xtatildi-ya, Navoiyliklarning kurashi. Demak, jamoani shunday ketma-ket yo‘qotishlar bosib olishayotganini ko‘rsa, birinchi navbatda bu vaqtinchalik mavjud bo‘lgan omadsizlik. Chunki Qizilqum uchun asosiy muammo hozirgi vaqtda na himoyaning, na hujumning sifatli almashtiruvchisi yetishmovchiligidir. Buning isboti sifatida yangi formasida tashkil etilgan jamoadan o‘rnini bosuvchi topishni qiyinlashtirganligini ko‘rsatish mumkin — birinchi ligaga moslashuvchanlikning yo‘qligi. Chunki asosiy tarkibda 5 ta asosiy futbolchini yo‘qotgani bo‘lsa ham, o‘yin taktikasining o‘zgarishi allaqachon shuni ko‘rsatmoqda: jamoada mavjud bo‘lgan variantlarning cheklanganligi. Ya’ni, qo‘shimcha vaqtda taktikani o‘zgartirish uchun sizda foydalanishingiz mumkin bo‘lgan futbolchilar soni kamayib ketdi. Bu esa Super Ligadagi holatni murakkablashtirib qo‘ygan. Lekin shuni aytish kerakki, bu vaqtinchalik jarayon — vaqt bilan o‘z o‘rniga kelib tushadi. Ehtimol, asosiy tarkibning qayta tiklanishi bilan va yangi o‘yinchilarning o‘rganib olinishi bilan bu muammo hal bo‘ladi. Chunki Qizilqumning tashkil etilgan yili 1967-yil bo‘lgani uchun, uzoq yillik tajribasi bilan yana oyoqqa turish imkoniyatiga ega.

Omad yo'q degani boshqa narsa, bu toza murakkablik. Uchta himoyachi va ikki hujumchini bir vaqtning o'zida yo'qotish — bu bilan hech kim qiyinchilikka dosh berolmaydi, ayniqsa Super Ligada. Qizilqum hozirgi kunda esa barcha koeffitsientlarni o'zgartirmoqda: mumkin bo'lgan natijalarning oraliqlari kengaymoqda, birinchi liganing past koeffitsientli hisoblari endi ularning uchun mavjud emas, chunki ular ketma-ket mag'lubiyatlar bilan o'tirmoqdalar. Bir hafta ichida sizning asosiy himoyangiz butunlay o'zgarganida, yangi taktikani ishlab chiqish uchun vaqt ham, futbolchilar ham yetarli emas. Ulugbek, sizning gapingizda mantiq bor — jamoaning devori yo'qolganda, asosiy darvoza esa ochiq turaveradi. Men ham shunday zallarda yotganman, bir vaqtlar o'zimni ikkinchi ligada ko'rgan edim, ammo hozirgi vaqtda bu Qizilqum uchun to'g'ridan-to'g'ri ROIni yo'qotishni boshlaydi. Har bir o'yinda 5 ta asosiy o'yinchi yo'qolishi natijasida, ularning ishtiroki yuqori bo'lmagan holatlardagi hisoblar ham ko'p bo'lib qolyapti. Buni hisobga olish kerak: agar jamoada asosiy futbolchilarning umumiy qiymati 70% dan kam bo'lsa, ular uchun koeffitsientlar 1.8-2.5 oralig'idan 3.0+ ga ko'tariladi, chunki Bukmekerlar tashkilotning xavfini yuqori baholaydi. Shunday qilib, Qizilqumga biror vaqtda yordam kelishi mumkin, lekin hozir ularning oldidagi asosiy savol — "O'yinoldi vaqtida kimdan foydalanish mumkin?" — bunga javob topmasa, ularning bankrolliga yo'l qo'yilgan bo'ladi. Chunki asosiy muammo nafaqat taktika, balki asosiy tarkibning qayta tiklanishi va yangi futbolchilarning moslashuvchanligi.

Qizilqumdagi bunday ketma-ket jarohatlar bilan hech qachon oddiy odam ham rozi bo'lmaydi, tan olish kerak. Ammo shuni tushun, jamoa hozirgi vaqtda boshqacha o'yin uslubini sinab ko'rmoqda — bu faqat vaqtinchalik holat. Keling, tahlil qilaylik. Siz asosiy tarkibdagi 5 nafar futbolchini bir vaqtning o'zida yo'qotganingizda, bu Qizilqum uchun qanday oqibatlarga olib keladi? Himoyadagi o'rinbosarlar yuqori divizionning taktik jipsligini o'zlashtira olishmaydi, shu sababli raqiblarning hujumlarida ko'plab ochiq joylar qolaveradi. Bu esa mavjud natijalarni ko'rsatmoqda — 9-o'rinda qolish va gollar farqi minus 16 ga teng. Aniqrog'i, yuqori devoringiz yo'qligini har o'yinda ko'rishing mumkin. Keling, bir narsani aytay. Agar bu omadsizlik bo'lar edi, unda formaning barqarorligi boshqa bo'lar edi. Lekin DLWLW ketma-ketligi to'g'ridan-to'g'ri taktik cheklanganlikni ko'rsatadi. Jumladan, yangi himoyachilar qaysi pozitsiyada o'ynashni bilmaydi, hujumchilar esa bir-birlariga moslasha olishmaydi. Bu esa jamoaning asosiy muammosi — almashtiruvchi sifatining yetishmasligi. Shubhasiz, asosiy futbolchilar qaytib kelgach, bu holat o'z o'rniga tushadi. Ammo vaqt bundan foydalanishga ruhsat bermayapti. Super Ligada har bir daqiqaning ahamiyati bor — shuning uchun ham buketiklar raqamlarini 3.0+ ga ko'tarishmoqda. Chunki ular jamoaning hozirgi holatini yuqori xavfli deb hisoblaydilar. Va bu xavfni hisobga olish kerak.

Yana bir hafta davomida ikki asosiy hujumchi va uchta yetakchi himoyachisiz o‘ynashni qiyin tasavvur qila olaman. Umid qilamanki, asosiy tarkib qaytib kelganida, ular jamoani keyingi bosqichga olib chiqishga yordam beradilar. Ammo hozirgi paytda bu vaqtinchalik muammo ko‘rinishida bo‘lsa-da, super ligada har bir ochko uchun kurash juda qattiq. Bundan tashqari, yangi futbolchilarning moslashuvchanligi ham vaqt talab qiladi — ularga vaqt berish kerak, ammo uning yo‘qligini ham inkor etib bo‘lmaydi. Shuni aytish mumkinki, ularning to‘purarlaridan biri safdan chiqqan paytda darvozabon ham jarohat olganida, bu hatto asosiy muammolar ro‘yxatida birinchi o‘ringa chiqadi. Chunki asosiy tarkibdagi shunday ketma-ket yo‘qotishlar natijasida jamoaning oddiy taktikasi buzilib, raqiblarga to‘siqsiz imkoniyatlar yaratib berilmoqda.

Bu holatni o'zim ham Navoiyda turib topib qoldim… juda og'ir bo'ldi yaqin-yaqinlar bilan gaplashganda. Qachon ularni tanaffusdan chiqib kelishini kutyapman. 😅 Keling, avval shuni to'g'rilik bilan aytay: asosiy tarkibning 5 nafar futbolchisini bir vaqtning o'zida yo'qotgan jamoani "xalq asiri" deb atash mumkinmi?

ah, ah… qaniydi shu hamisha ko’rmishimiz, xotiramizdagi "xalq asiri" degan so’zdan olindi ekan… qo’shnimiz yashayotgan Navoiyda uylarni o’rganib bo’lmaydi-ku — birining oldida naqdcha savdo qilishib, ikkinchisida kofe ichib, uchinchisida esa bahramand bo’lib o’tiribdi. har doimgidek. lekin Qizilqumni endi ko’rsa, unda hamma narsa bir vaqtning o'zida o’zgartirilib ketganini sezaverasan. asosiy devoringizdan uchta tosh olib qo’ysang, devor butunlay o’zgarib qolaveradi — bu yerda yangi kelganlar uchun "o’z o’rnini topish" degan narsa vaqt talab qiladi, ayniqsa yuqori divizionda. ha, mening 1967-yildan boshlangan jamoa haqida aytishimicha, ular ham bundan oltmish yillikda bir necha marta jarohatlar bilan yuzma-yuz kelganlar — hozirgi kabi. lekin shunday vaqtlarda jamoani "xalq asiri" deb atashning o’zi kulgili. chunki bu davlatimizdan chiqib ketayotgan, kelajak ko’zlagan yoshlar uchun yo’lak ochayotgan jamoadir. ularni asosiy tarkib yo’qotganda, qaysidir ma’noda xalqning o’zi jarohat olgandek bo’ladi — go’yo Navoiy stadioni yonida bir kun o’tirib, uylarning derazalaridan o’z-o’ziga gapirgandek. misol keltirsam: ikki hafta oldin Navoiyliklar oʻyinda 1:5 hisobida magʻlub boʻldi — bunday hisob bilan xalq asiri hisobiga pul tikib oʻtirganlar savdosining qanchalarini qaytarishga majbur boʻlishadi…

Omad ketma-ketligi endi umumiy bo'lib qoldi… qani, Qizilqumdagi yigitlarning barchasini yaxshi ko'raman, Navoiyda yashaganim uchun ular bilan hech narsa bo'lishiga yo'l qo'ymaymiz degan o'ylarni yurgizaman. 😅 Chunki asosiy 5 nafarni yo'qotishni hech kim o'z yelkasida o'zi bilan olib yurishga hali qodir emas — bu holda jamoani o'z-o'zidan "xalq asiri" deb atash mumkinmi? Bir vaqtning o'zida ikkita hujumchini va uchta yetakchi himoyachini yo'qotib, ularni yana bir kunlik taktikaga ko'niktirish — bu menga ertangi kunni kutilmayotgandek tuyulmoqda. 🙃 Ammo yaqinda Qorasuvda gaplashgan vaqtimda bir do'stim aytgandi: "Qizilqum uchun bu vaqtinchalik turg'unlik, ular poygada bo'lmasalar ham, foydalanilmagan zahiralarini ishlatishda davom etishadi". Yengil optimistikroq bo'lish mumkinmi? Chunki 9-o'rin hozirgi vaqtda meni anchagina qayg'uga solmoqda…

Qizilqumdagi bunday ketma-ket jarohatlar qo'llab-quvvatlovchilarni ham, jamoaning o'zini ham jiddiy hayron qoldiryapti. Bir vaqtning o'zida asosiy tarkibdagi besh nafar futbolchini yo'qotish — bu har qanday jamoa uchun halokatli holat, ayniqsa Super Ligada. Mening kuzatishimcha, navbatdagi oʻyinlarda asosiy muammo nafaqat taktika bilan bog'liq, balki yangi futbolchilarning darhol moslashishi va boshqa himoyachilarning yetishmasligini his qilishda. Oxirgi ikki haftada mag'lubiyatlar ketma-ketligiga sabab, raqiblarning asosiy hujumlari uchun ochiq joylar mavjudligini ko'rishing mumkin. Ularning formasidagi DLWLW ketma-ketligi esa buni isbotlaydi — asosiy futbolchilar yetishmaganda, jamoaning himoyaviy barqarorligi buziladi. Yangi kelganlar uchun vaqt juda qisqa, chunki har bir ochko uchun kurash juda qattiq. Shunday qilib, Qizilqum hozirda vaqt va asosiy tarkibni tiklashni kutishga majbur. Kelajakda asosiy futbolchilar qaytib kelgach, ular bu vaqtinchalik qiyinchiliklarni engib o'tishlari mumkin, ammo hozir bu jarohatlar jamoaning natijalariga salbiy ta'sir ko'rsatmoqda.

Qachonki jamoaning asosiy tayanchi boʻsh qolganini koʻrsam, dushmanimizning gollari soni osonlik bilan koʻpayaverayotganiga guvoh boʻlaman… Bu yerda yangi kelganlarni ayblash mumkinmi? 😅 Qizilqumdagi mavsum boshlanishiga yaqinlaridan boshlab yuqori natijalarni koʻzdan kechirganmiz, lekin hammasi birdan oʻzgarib ketdi. Toʻgʻrisini aytgandir, bu ancha qiyin vaqt – asosiy 5 nafarning yoʻqligi bilan hamon oʻsha gʻalabali o'yinlarga qiziqarli oʻyinlar bilan javob beraverish qanchalik mushkul ekanligini anglayman. Ammo aytish kerakki, Navoiyliklar oʻzlarining „xalq asiri“ sifatidagi obroʻsini qoʻldan bermay, hech qachon „baraber“ bilan rozi boʻladigan emaslar. Menga qattiq ketmanglar – bundan keyin ularning qoʻlidan kelganicha mustahkam boʻlishga harakat qilishardi, albatta.

Navoiyda kunlar shunday o'tib ketaverar... Men ham Qorasuv bozori oldidagi choyxonada do'stlar bilan oʻtirgan vaqtimda Qizilqumdan gap ketdi. Odamlar aytishardiki, "uchta toshni olib qoʻysang devor yiqiladi" deganlar, lekin Navoiylar albatta buni bilishar — bu yerda har bir gʻalabadan keyin aholi shahar bozorida "kelgusi oʻyin qayerda boʻlsa ham boramiz" deb gaplashib olar edi. Hozir esa stadion atrofidagi kofe do'konlarida odamlar jamoa haqida o'tirib yig'layotganini koʻrishingiz mumkin. Mavjud holatni toʻg'ridan-to'g'ri ochiq aytaman: asosiy tarkibdagi besh nafarning yoʻqligi jamoani bu yerda oʻzining "xalq asiri" obro'sini qayta tiklash uchun vaqt talab qiladi. Chunki ular endi yangi himoyachilar bilan oʻynamoqdalar, ular esa ikki oy davomida Qizilqumning himoya chizig'ida qanday turishi kerakligini oʻrganish uchun vaqt topa olishmayapti. Shu sababdan Super Ligada jamoaning formasidagi DLWLW ketma-ketligi deyarli bashorat qilinar edi — asosiy futbolchilar yoʻqligida ular raqiblarga toʻsiqsiz imkoniyatlar yaratib berishmoqda. Shaxsiy tajribamni qoʻshaman: mening ukam Qizilqumning reklamasi uchun muhim boʻlgan mahalliy bino konstruktsiyasida ishlaydi, u shunday deydi: "Avvalgi mavsumlardagi kabi bu jamoani ishonch bilan qoʻllab-quvvatlash mumkin, ammo hozirki vaqtda asosiy tarkib yoʻqligida oʻyinlarni tomosha qilishga qiynalaman". Bu gapni eshitganimdan keyin men bu jamoaning ahvolini yana bir bor qayta oʻyladim. Keling, boshqacha qilib aytay — jamoaga vaqt berilishi kerak. Chunki ular asosiy tarkibni yoʻqotgandagina oʻzlarining yangi taktikalarini ishlata olishlarini va yangi futbolchilarni oʻrniga qoʻyishni uddalashlarini isbotlashlari mumkin. Qizilqum uchun bu vaqtinchalik turgʻunlik, ammo ularning xalq orasidagi obroʻsi ularga yana qayta tiklanishiga yordam beradi.

Mana, qani bu yerda ham Qizilqumni olishib ketganlar… ah, shunday boʻlganda jamoani qoʻllab-quvvatlayotganlar uchun ochiq-oydin ogʻir vaqtlar boʻlmoqda. Mening ukam Navoiyda ishlaydi, u shunday deydi: "bir vaqtning oʻzida asosiy 5 nafarni yoʻqotgan jamoa uchun bu juda ogʻir, lekin Qizilqum xalq asiri sifatidagi obroʻsini saqlab qolish uchun kurashmoqda". Aslida, ular yangi himoyachilar bilan oʻynamoqda, ularni tanlash esa biroz vaqt talab etishi mumkin — lekin bu ularning yangi taktikalarini oʻrganish imkoniyatidir. Chunki agar asosiy futbolchilar qaytib kelganda davom etsa, ular yana oʻzlarining "xalq asiri" sifatidagi obroʻsini tiklashga muvaffaq boʻlishlari mumkin. Shu nuqtai nazardan, ular uchun vaqt berish kerak, deb oʻylayman.

Qizilqumning asosiy tarkibidagi besh nafarning bir vaqtning o'zida jarohatlanganligidan keyingi ikki haftadagi o'yinlarini kuzatib turganman. Navoiyliklar Super Ligada o'ynayotganiga qaramay, asosiy futbolchilarning yo'qligida ular yangi himoyachilarni sinab ko'rmoqdalar. Bunday vaqtlarda, masalan, raqiblarga qarshi ochiq chap qanot bo'lishidan oldin, ularning yangi himoyachilarining Poshtovda qanday harakat qilishini kuzatish mumkin edi — va bu yerda Qorasuvdagi choyxonada do'stlar bilan suhbatlashgandek, asosiy muammolardan biri shundaki, yangi kelganlarning yetarli darajada birlashmagani. Shuni tushunish kerakki, asosiy 5 nafarning qaytishi vaqt talab qiladi, ammo yangi taktikalarni ham yaxshi ishlab chiqishimiz kerak. O'tgan hafta Premer-liganing boshqa jamoalari bilan solishtirganda, Qizilqumdagi asosiy himoyachilarning yo'qligida ular raqiblarga ochiq joylar yaratib berganliklarini ko'rish mumkin. Bu esa jamoaning formasidagi DLWLW ketma-ketligiga bevosita ta'sir qildi. Yangi himoyachilar esa ikki oy davomida Qizilqumning himoya chizig'ida qanday turishi kerakligini o'rganmoqda, bu esa vaqt talab qiladi.

Odamlar shunday gapirishar ekan: "uchta asosiy tosh olib qoʻysang, devor butunlay yiqilib tushadi" — lekin qani, Qizilqumning yangi toshlarini koʻrganimda ular allaqachon qanday qilib poytaxtdagi ogʻir vaqtlarni oʻtkazishni oʻrganayotgani juda hayratda qoldiraman! 😅 Sababi mening ukam ham Qorasuv choyxonasida ishlaydigan, u aytgandi: "asosiy himoyachilar yoʻqligida esa Navoiyliklar oʻzlarining yangi devorlarini qurmoqdalar — endi ular yangi uslub bilan oʻynamoqdalar, bu esa avvalgi gʻalabalardagidek omadsiz vaqtlar boʻlmasligiga umid qilishga sabab boʻlmoqda". Chunki jarohatlar vaqtinchalik boʻlishi mumkin, lekin ular uchun yangi taktikalarni ishlab chiqish vaqt talab etadi. Qisqasi, vaqt kerak — lekin Qizilqumning oʻziga xos "xalq asiri" xislatini qoʻldan bermasligiga ishonaman! 💪

bilmadingizmi, bu yerdagi kelajakni mening kabi ko'rlar juda yaxshi bilishadi o'sha davrlarda. jamoaning asosiy ustunini birdan yo'qotgani shunchalik achinarli hol ekani, qaysi birimiz buni esdan chiqara olamiz? to'g'risi, asosiy himoyachilarning ketishi nafaqat natijalarni, balki odamlarning kayfiyatini ham beqaror qiladi, chunki Navoiyliklar uchun Qizilqum nafaqat jamoasi, balki shahar ruhiyatining o'zidir. mayli, kimdir degan bo'lsagina, "uchta tosh olib qo'ysang devor yiqiladi" — lekin men shunday deb javob qaytaramanki: agar yangi toshlar asta-sekin o'rnini topa boshlasa? mening do'stlarimning ichida biri ishlaydi Navoiyda, u aytardi: "asosiy 5 nafarni yo'qotgandan keyingi birinchi ikki oyda stadion oldidagi kofelarda yig'laganlarni ko'rganingizmi?" ha, vaqt juda qattiq, lekin qani, asosiy tarkib qaytganda ular yana oʻzlarining "xalq asiri" obro'sini tiklashlarini hech kimdan yashirmaymiz. keling tartib bilan — bu vaqtinchalik turg'unlik, lekin asosiy narsa shundaki, jamoaning o'zi bu vaqtda yangi taktikalarni sinab o'rganmoqda va yangi futbolchilarni birlashishga o'rgatmoqda. agar asosiy futbolchilar qaytib kelganda davom etsa, ularni keyingi vaqtlarda ko'ra olmasak ayb qilishdan oldin men kabi bir-ikki oylarini qoʻyib bergani yaxshi bo'lardi, chunki shoshilib harakat qilishning hammasi ham foydali emas. men kabi ko'rlar uchun bu hikoyadan asosiy saboq shundaki: jamoani asosiy tayanchini yoʻqotganda, unda asosiy narsa vaqtga rozi boʻlishdir. mayli-da, vaqt qaytarib bermaydi, lekin yangi imkoniyatlar yaratadi.