PSJ muxlislarini yevro super ligaga kirishga qarshi chiqishlari kerakmi
Hammaga dunyo salom! Ilmiy psg fanatlariga, hayot uchun vafot qilganlarga, bu kunda ham Rojeli uyiga bormaganga — baribir javob beraman.
Zaha oqsoqollarni “qancha qilib sovurib yurasizlar, avvalga qaytaman” degandek oyoq bilan to'pni sudrab ketaveradi, o'ylamasdan. LE oʻsha xunukki, Super Liga bilan bo'ynikiga bo'g'ich o'ynamoqchi. Odamlar Zahaning paykonini dushmanlik deb bilishmaydi, ularning ikkinchi noni — Muhtar bilan uylanish. Bugun transferga 100 million evroga so'manganda, ertasi kungi yangilikda ovozlar shunday ketdi: "Bu miqdorni hisobga olsalar, ularni hech qachon boykot qilmaydilar". Xullas, odamlar bu rejalarga qarshi 25% gina ekanini aytishdi — qolgan 75% psgning yangi mashinasiga minishga tayyor. Qisqasi, Mbape xuddi shunday reichskanslerdek tabassum bilan: "Men o'zimga qiziqarli o'yin o'ynayman, yomon esa faqat boshqa jamoalarning o'yinidir".
Ha, rostan ham, raqiblarimiz bundayi: "PSJni kambag'allar ligasiga qaytarish kutilmoqda, Super Liga esa boylarning shousi". Ammo men bilaman — bu mening o'zim emas, bu psgning boshqa bir qancha muxlislari. Chunki ularning asosiy argumenti shu: "Yuzlab millionlarni hisoblab ko'ring, keyin gaplashamiz". Ha, allaqachon hisoblashib oldilar — va ular gaplashmaydilar, alkogolli holda yuqori ovozda chekib olishadi.
Bir narsani aytay — agar Super Ligaga qo'shilmasalar, psg yangi moliyaviy resurslar topmaydi. Lekin bu ular uchun muammo emas, chunki ular hali ham transferga 150 millionni to'lay oladilar. Bopladingizmi? Bu bir xil pulni ikki marta ishlab topish — ya'ni Super Liga bilan yuqori daromadlarni taqdim etish. Ya'ni, aslida bu bank ishi, futbol emas.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi — 35% muxlis "ha, kerak" deydi, 65% "kerak emas"ga ovoz beradi. Lekin shundayroq fakt bor: psg muxlislari uchun Super Liga bu futbolning oxirgi maqomi. Ular o'zimizdek his qilishadi — oʻz uyida toʻp bilan oʻynab, oʻz muxlislarini quvontirishni afzal koʻradilar. Super Liga ularni oʻz yurtlaridan uzoqqa olib ketadi, endi ularda yaqinlik yo'q, faqat pul bor.
Ochig'ini aytaman — menga aytingchi, nega buning uchun boshqa jamolarni kuylashimiz kerak? PSJ qancha gʻalaba qilsa, Super Liga shunchalik boy boʻladi — bu halqa ancha vaqt davomida davom etadi. Ammo mening nuqtai nazarim shu: agar bu yoʻnalishda harakat qilsalar, ularning sifatli oʻyinga boʻlgan irodasi yoʻqoladi, faqat dollarlar qoladi. Va psg muxlisi sifatida men oʻyinni afzal koʻraman, shuningdek, gʻalaba qilishimiz uchun yoʻl tanlayman.
Mana, bor karvonni oladigan yo'llar shular. Psixologik jihatdan esa, ular hisob-kitobni qoʻllab-quvvatlashni istamaydilar — chunki ularning qalbi o'zining oddiy, go'zal va gʻalaba keltiruvchi futboliga bogʻliq. Va bundan boshqa hech narsa eʼtiborni jalb qilmaydi. ⚽💸
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Zaha transferini qoʻyib, Super Ligaga qarshi chiqish — bu hamma narsadan koʻra koʻproq shaxsiy gʻazab va hissiy reaksiya. Sababi oʻsha 100 million evroga Minanoglu oʻzida his qildi — oʻzining iqtisodiy maqomi bilan, futbol bilan emasi? Shuningdek, "faqat 25% qarshi" degan narsa — bu statsiya emas, bu jamoatchilik fikrining bir qismi, lekin ularning asosiy qismi (65%) "yoʻq" deb oʻylashadi. Qani, qayerda yolgʻon?
Ochigʻini aytaman — Super Liga psg muxlislarining qalbida yoʻq. Ular oʻzlarini Lionda, Camp des Logesda, Parc des Princesda koʻrishmoqchi. Ularning futbolga boʻlgan sevgisi naqd pul bilan oʻlchanadi? Yoʻq. Bu holatni men xaritadagi miqyos sifatida koʻraman: psg oʻzgartirilsa, ular oʻz maʼnosini yoʻqotadilar.
Gʻalaba uchun pul toʻlash kerakmi? Ha. Lekin Super Liga bilan ular oʻz uylarini taʼminlamaydilar — bu yangi janubiy Amerikaning misoli, oʻsha yuqori daromadlar uchun. Psj muxlisi sifatida menga futbolning oʻzi kerak — kommunanim, yaqinlik, Parijning oʻziga xosligi.
Yana bir nuqta — Super Liga nafaqat psgga tegishli, balki boshqa klublarga ham. Ular "psg hisoblagichini qoʻllab-quvvatlashni istamaydilar", chunki oʻsha boshqa klublar oʻzlarining goʻzal anʼanalari uchun kurashmoqda. PSJ Super Ligani oʻzining yoʻq qiluvchi tanloviga aylantirsa, oʻsha boshqa muxlislar qanday his qiladi? Ularning yoʻllari haqida oʻylang.
Shov-shuv dalil emas.
Ooo, Zaha olgan 100 millionni o'ylab ko'rsang — yuqori ovoz bilan chekish kerakmi? 🤬 Unda, bir tomondanroq meni tinglang: ular hech qachon boykot qilmaydilar, chunki qorin og'rig'ini xotirasiga olsang — bu qandaydir "Super Liga"dan ko'ra, o'zimizniki yaxshi! Camp des Loges — mening yuragimning o'zi, u erda ter kamtarin tarovvur qiladi, pul esa emes. Agar PSJ Super Ligaga qo'shilsa, ular orqasidan qolganlarini yo'qotadilar — oddiygina boshqa bir boy jamoa bo'lib qoladilar.
Vaqting o'zi keladi — o'zimni eslataman, mening 90-yillarda bayram qilgan o'yinlarimni... O'ylab ko'r: 2:0, 3:1... Hozirgi xonavtonlarimiz barcha g'alla bilan cheksiz pulni yaxshi koradilar, lekin futbolning ruhini hamon eslatishni istaymiz. Bu yangi mashina esa, faqat haydovchini quvontiradi, yo'lovchini emas.
Yuragim bilan gaplashaman: agar ular kelajakda shunday yo'lni tanlasa, mening sevgim o'sha darajada sayoz bo'lib qoladi. Chunki pulni hisoblab, hisobni olish mumkin, lekin futbolni his qilish — asosiy narsa. 🔥💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Bu yerda Zaha transferidan keyin paydo boʻlgan musht qo'yishdan tortib, Super Ligani "PSJni o'z qoʻllarimiz bilan yuqoriga ko'tarish" deb o'ylaganlarning ovozi juda baland chalinmoqda. 100 million evro tugʻilib ulgurganini eshitganlarimizning 35% "ha, bering hammasini" deydi, 65% esa "boshqa yo'l bor, qolganimiz bilan" deb yuradi — lekin bu sonlar o'rta asr bozoridagi rubl kabi eskirgan, chunki haqiqiy his-tuyg'ularni hisoblash mumkin emas.
Aslida nima bo'layotgani: "Super Liga"ni boykot qilishni taklif qiluvchi va Mbapega qarshi chiqadiganlar juda kam, lekin ularning argumentlari juda insongina — "o'zimiznikini afzal ko'ramiz", "o'yinimizni yo'qotib qo'yamiz". Bu muhimdir, chunki PSJning asosiy oʻziga xosligi shu — Parijning oʻzidagi Camp des Logesda, oʻz yurtimizda oʻyin oʻtkazish. Men ham o'zimni ushbu yurt bilan o'rab turgan mehnatkashlarni eslayman: terlab turgan futbolchilarimizni, yangi avlodimizni, ular uchun maydonlarda qolayotgan murabbiylarimizni.
Vaqti kelib, yillar oʻtib, ular qaytib qarasa, aynan shu kommunistlar, bu oilaning bir qismi sifatida oʻzlarini koʻrmoqchi boʻlsa, Super Liga ularni boshqa bir qirq millionlik "qator"ga solib qo'yadi — endi ularning oʻyinida Parisning oʻziga xosligi qolmaydi. Camp des Logesdagi kichik iste'dodlarimizni chetlab oʻtib, 500 ming yevrolik futbolchini transfer qilish mumkinmi? Yo'q, chunki o'sha vaqtda hech kimni kuzatmaydi, va psgning o'ziga xos rangi oqarib ketadi.
Raqamlar haqida gaplashsak, 65% "kerak emas" deganlarning asosiy qismi shunchaki qonun buzmasdan oldinki holatni saqlab qolishni istaydi — ular uchun Super Liga boshqa bir dunyo, boshqa bir iqtisodiyot, boshqa bir muxlis. Va bu iqtisodiyotda futbolni his qilishning oʻziga xosligi yoʻqolib ketadi — chunki Super Ligada oʻyin vaqtidan koʻproq vaqt televizor ekranlarida oʻtadi.
Shunday ekan, yurak bilan gaplashganimda: PSJ muxlisi sifatida men Super Ligani tanlamayman, chunki ular mening sevgimni o'zaro boʻlishuvidan koʻra, moliyaviy hisob-kitoblarni aylantirish uchun mos keladi. Pul miqdori oʻlchov boʻlganda, ular uchun futbolni his qilishdan koʻra, reyting va televizor shartnomasi boshqa ahamiyatga ega boʻladi. Men esa Camp des Logesda, yashinli februarning bir oyida, ustalarimizning sovuqqa qaramay o'yinini tomosha qilganimni eslayman — va shu esda qolganlik meni bunday qarshilikka qoʻyadi.
yaxshi bola, o'zing nima deb o'ylaysan — zaxa uchun 100 million evro shunchaki qandaydir raqammi? 1994 yilda men "psg"da birinchi marta oynani ko'rganman, o'sha vaqtda chempionlar ligasi guruhida ular 0:0 bilan kelgan edilar, keyingi oʻyinda shvetsariyaliklarni 4:0 hisobida magʻlub etishdi — qattiq sovuqda, maydonda qor, tomoshabinlar plastinkadagi bug‘ bilan. Jamoamiz jamoachi boʻlib, futbolchilar esa uyga borishda xursand boʻlganlar — bunday narsa endi yoʻq.
o'sha vaqtda psgning moliyasi endi boshlangan edi, lekin qanday oʻyinlar oʻynashdi — burchakdan bir marta burchakka to'p uzatilganda, orqadagi himoyachi "men otaman" deb qichqirardi, darvozabon esa sochini ushlab, "yordam ber" degan. hozirgi esa iqtisodiyotda, lekin maydondagi kayfiyat boshqa narsa.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi, zaxa uchun 100 millionni eshitgandek bo'ldim... aytamanch — oʻsha kunni esladim, politsiya otliqlaridan qochib o'tganimizni, Parc des Princesdagi pivo shishasini uning ichiga tashlaganlarimni. psgning o'zi esa maydonda shunday ediki, ba'zi vaqtlar dori-darmon bilan maydonga tushishardi, lekin qayerdan o'lchaydi bu pulni? iqtisodiyotning o'zi ham futbolga, ham qalbga nisbatan hasad qiladi!
sizlarning "65% kerak emas"lariga qaramay, men bunga qarshi: psg uchun Super Liga — bu yomon yo'q qiluvchi tanlov emas, balki mumkin bo'lgan qarshilik nuqtasi. oʻsha 94-yilgi chempionlar ligasidagi sovuqni, ter bilan aralashtirib yugurganni oʻylab koʻring — oʻzlarini "qancha toʻp bilan oʻyin oʻynashadi" deganlar oldida. agar psj shu vaqtda moliyaviy tarozini qoʻllab-quvvatlagan boʻlsa, ularning nomi hech qachon bunday balandlikka chiqmasdi.
va bundan keyin: psj Super Ligaga qo'shilganda, ular oʻzlarining tarixiy "oʻz uyida toʻp bilan oʻyin" maʼnosini yoʻqotmaydi, balki yangi iqtisodiy imkoniyatlarni qoʻlga kiritadilar — lekin bu boshqa klublar uchun ham "oyinni tugatish" kabi keladi. misol uchun, 2004-yilda Marseldan ketganlar kabi, psj ham oʻzining tomoshabinlarini yoʻqotadi.
yuragimda shundayki: agar pul hisob-kitoblariga qaramasalar, ular tarixdan oʻzlarini yoʻqotadilar. lekin agar iqtisodiyotni oʻylab harakat qilsalar — ularning "Camp des Loges ruhi" abadiy qoladi. shuning uchun men shunday deyman: psg Super Ligani boykot qilishni boshlashi mumkin — lekin ularning tarixiy o'yinlarini yoʻqotishga sabab boʻlmaydi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Bilmadingizmi, bu Zaha transferi bilan bog'liq bo'lgan ommaviy kayfiyatni o'zim ham eshitib qolgan edim. Aytish joizki, uning yangi jamoasi haqidagi birinchi yangiliklar shu darajada bo'ronli ediki, hatto Parijning ko'chalarida ham ularning ro'yxatdan o'tganlari ko'rinardi.
Bir kuni kechqurun yurak ochib, Bois de Boulogne bo'ylab yurganimda, Camp des Loges oldidan o'tgan edim. O'sha vaqtda kichkina o'rtoqlar guruhi futbolchilarni ko'rishga kelib, darvozabonlari bilan gaplashib turishardi. Ko'zlarida esa hozirgi kulguli hayajon bor edi. Bolalarning biri: "Zaha qaytganda bizga to'p bilan o'ynab beradi-mi?" deb so'rardi. Men o'zimni tuta olmagan edim. Ha, psj uchun asosiy quvvat shu — o'yinga bo'lgan ishonch va bolalar kabi orzu qilish.
Va bunday narsani Super Liga qayerda beradi? Ular ularni yangi mezbonlik shaharlariga tarqatib yuborishadi, futbol esa hozirgi kabi yo'qolib ketadi. 70-yillarni esla, ular chempionlar ligasini qo'lga kiritgan paytlarida, ularning plevralari yo'llarni berkitib turardi. Hozirgi esa ularning asosiy muammosi shundaki, agar bu Super Liga yo'lini tanlasalar, ularning tarixiy tomonlarini yo'qotib, boshqa bir jamoaga aylanishlari mumkin.
Qani endi, sizlarga bir voqeani aytaman: bir safar Parijda yog'och va temir bilan ishlovchi ko'plab muhojirlar yashar edi. Ularning ichida ko'plari psj uchun maydonlarda ishlashgan. Ular orasida senegallik bir erkak bor edi, u o'zining kichkina o'g'li bilan kelar, mashg'ulotlar vaqtida qandaydir narsa ko'rsatishlarini iltimos qilar edi. Bolaning esa o'z davridagi Mbappega qanday taqlid qilishini hali ham eslayman.
Agar psj Super Ligani tanlasa, ushbu kichkina bolalar uchun hech qanday Park des Princesga borish imkoniyati qolmaydi. Ular boshqa bir joyda, televizorlar oldida oʻzlarining qahramonlarini tomosha qilishlari kerak bo'ladi — bu esa iqtisodiy jihatdan yaxshi, lekin futbolning qalbiga mos kelmaydi.
Shunday ekan, 65% "kerak emas" deganlarning asosiy sababi shunda — ular o'zlarining tarixiy qahramonlarini yo'qotishni istamaydilar. Sababi futbol endi faqatgina reyting va televizor ekranlariga moslashgan bo'lsa, psjning o'zi ham boshqa bir qator klublardan boshqa narsa bo'lmaydi.
Ah, Zaha transferi hamda Super Ligaga qarshi chiqish mavzusida men shunday deb o'ylayman — bu haqiqatan ham murakkab masala, chunki ularning ikkovi ham pul bilan bog'liq, lekin jismoniy ruh bilan emas.
Birinchi navbatda, 100 million evrolik transfer haqidagi fikrlarga qaytaman. Men aytishimcha, bu raqamning o'zidan ko'ra uning orqasida yotgan hissiyotlar muhim. Paris Saint-Germain klubining asosiy farqi shunda — ularning tarannumoti Camp des Logesdan boshlanadi, u yerda maysazorlar hali ham po'latdek qattiq, futbolchilar esa yuraklarini ochib o'ynashadi. Agar ular iqtisodiy foydani asosiy mezon qilib qo'ysalar, o'sha oilaviy hissiyotni yo'qotishadi. Buni eshitib, yuragimni og'ritib qo'ymaslik mumkinmi?
Oramizda gap shundaki, Super Liga psjning tarixiy yo'lini butunlay o'zgartirib yuborishi mumkin. Bu yuqori daromadli yangi iqtisodiyotni taqdim etishi mumkin, lekin Camp des Logesdagi kichkina iste'dodlar uchun hech qanday umid qolmaydi. Chunki ular uchun futbol endi televizor ekranlarida oʻtadigan oʻyin emas — u maydonlardagi ter va qon bilan bog'liq. Va bunday narsani pul bilan oʻlchab boʻlmaydi.
Boshqa tomondanroq meni tinglang: agar psj iqtisodiyotga e'tibor berib, Super Ligaga qo'shilsa, ularning xalqaro obro'si yanada oshishi mumkin, lekin Parijning oʻziga xosligini yoʻqotishadi. Buni qanday qilib qabul qilish mumkin? Masalan, oʻzlarining muxlislari bilan aloqalarini yoʻqotish — bu esa qolganlarning afsusini bildirishiga sabab bo'lishi mumkin.
Keling, shunday deyman: agar men psj muxlisi boʻlib qolishni istasam, ularning o'yinlarini Parc des Princesda tomosha qilishim kerak. Bu shunchaki kommunanizm, yaqinlik va oʻyinga boʻlgan mehrdir. Pul bilan oʻlchanadigan narsa emas. Qolgan hammasi sekundlarda oʻtib ketaveradi — yurakni isitib, qalbga tegadigan vaqtda.
xG > hissiyot.
Ochig'ini aytaman, bu Zaha transferi bilan bog'liq bo'lgan shov-shuvlar meni ham juda hayajonga solmoqda, lekin asosiy narsa—yurak bilan o'ylash kerak.
Xullas, 100 million evro o'rnida men bir narsani aytay: shu pul bilan nechta Camp des Logesda o'ynab o'sgan yigitlarning orzusini haqiqatga aylantirishing mumkin? Xotiralarimda qolgan, qor-qishda o'ynagan o'yinlarimni eslayman—ter bilan aralashgan maydonda "o'zimiznikini" his qilish mumkin edi. Super Liga esa buni olib ketadi.
Qisqasi, PSJ uchun iqtisodiyot bilan birga tarix ham muhim. Pul sizni yuqoriga ko'tarishi mumkin, lekin ruhingizni yo'qotib qo'yadi. Men Camp des Loges oldida o'tirgan vaqtlarimni unutmayman—bolalar o'yinidan so'ng uyga ketishardi, lekin futbolga bo'lgan mehrimiz endi haqiqiy edi.
Demak, Super Ligani boykot qilish—yuqori maqsaddir. Chunki biz faqat reklama va televizorlar oldida emas, balki yuragimiz bilan tomosha qiladigan bir jamoa sifatida qolishimiz kerak. Qolgan hammasi vaqtinchalik, ammo futbolning ruhi abadiy. 💪
Bu lotereya, futbol emas.
Qachonki o'zimni Camp des Logesdagi sovuqdan qaltiragan vaqtlarni eslaganimda, yuragimdan yuqori darajadagi hamohanglik ko'tariladi. Shaklini o'ylab ko'ring — avvaliga Paris Saint-Germainning an'anaviy qiyofasi: to'qmoqdek qattiq maysazorlar, futbolchilarning ter bilan to'la o'yinlari, va ularning orqasida Camp des Logesda o'sib kelayotgan yigitlarning umidlari. Endi esa bu ruhni yamoqqa chiqarib, yuqori kvadratlarning boshqa bir "iqtisodiy loyiha"ga almashtirmoqchi bo'layotganlarga qarshi ekanimni his etaman.
Bir vaqtlar shunday bo'lgan ediki, futbol hozirgi kabi iqtisodiy shov-shuvlar bilan o'ralmagan edi. O'sha vaqtlardagi PSJning bir qancha qiyofalarini eslamasam bo'lmaydi — chempionlar ligasidagi sovuqda oʻyin oʻtkazish, darvozabonlar bilan maydondagi suhbatlar, va aynan shu Camp des Logesda o'sgan yigitlarning umidlari. Bu qanchalik murakkab narsa! Pul ishlash mumkin, iqtisodiyotni rivojlantirish mumkin, lekin o'zingni yo'qotganingni qanday qilib qayta tiklaysan?
Zaha uchun 100 million evro — bu raqamni ko'pchilik yuqori baholaydi, lekin meni hayajonga soladigan narsa uning orqasida yotgan hissiyotlar. Shu pul bilan nechta kelajakdagi futbolchini Camp des Logesga olib kelishing mumkin? Shu pul bilan nechta bola uchun orzu qilingan oʻyinni haqiqatga aylantirishing mumkin? Bu masalani iqtisodiy hisob-kitoblar bilan emas, balki yurak bilan hal qilish kerak.
Super Liga haqida gap ketganda, men iqtisodiyot va tarixning bir-biriga zidd bo'lishini ko'raman. Super Liga yuqori daromadli yangi iqtisodiyotni taqdim etishi mumkin, lekin PSJning tarixiy ruhini yoʻqotishi mumkin. Camp des Logesdagi kichkina iste'dodlar uchun hech qanday imkoniyat qolmaydi, chunki ular uchun futbol endi televizor ekranlarida oʻtadigan oʻyin emas — u maydondagi ter va qon bilan bog'liq.
Yurak bilan gapirganda, men shuni anglayman — iqtisodiyot bilan tarix oʻrtasida oʻrin olgan holda, tarixning tomoni yuqori turishi kerak. Chunki pul bilan oʻlchanadigan narsa bir sekundda oʻtib ketadi, lekin futbolning qalbiga tegadigan vaqt esa abadiydir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
PSJ — bu Camp des Loges bilan bogʻliq. 70-yillardagi sovuqni, bolalarning hayajonini esladim — o'sha vaqtda futbol hech qanday reytingga tegishli emas edi. Hozirgi esa iqtisodiyot boshqarmoqchi, lekin oʻz tarixini yoʻqotib qoʻyadi.
Raqamlar yolgʻon gapirmaydi — Super Ligaga qoʻshilganda PSJ uchun yangi shahar, yangi omborxona, yangi hamkorliklar boʻladimi? Ha. Ammo shu bilan birga, oʻsha koʻcha futbolida shuhrat qozongan shahzodalar uchun Parc des Princes yoʻqolib ketadi. Bunday yoʻldan qaytish mumkinmi?
Aytish kerakki, iqtisodiy foyda yoʻqolgan ruhning oʻrnini toʻldira olmaydi.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Keling, psg Camp des Logesning sovuqidan oʻtib, yuqori kvadratlarga koʻtarilib ketayotgani haqida oʻylasam, yuragimga qoʻlini qoʻygancha boʻladi. Zaha uchun 100 million evro? Bu raqamni koʻpchilik yuqori baholaydi, lekin meni hayajonga soladigan narsa uning orqasida yotgan hissiyotlar. Shu pul bilan nechta kelajakdagi futbolchini Camp des Logesga olib kelishing mumkin? Shu pul bilan nechta bola uchun orzu qilingan oʻyinni haqiqatga aylantirishing mumkin?
Men aytishimcha, iqtisodiyot bilan tarix oʻrtasida oʻrin olgan holda, tarixning tomoni yuqori turishi kerak. Chunki pul bilan oʻlchanadigan narsa bir sekundda oʻtib ketadi, lekin futbolning qalbiga tegadigan vaqt esa abadiydir. Super Liga haqidagi barcha so'zlar iqtisodiy foydaga toʻgʻri kelishi mumkin, ammo psg oʻz tarixini yoʻqotib qoʻyganini bir kunlik oʻyinga qaramasdan his qilish mumkin.
xG > hissiyot.
Keling, psg Camp des Logesning sovuqidan oʻtib, yuqori kvadratlarga koʻtarilib ketayotgani haqida oʻylasam, yuragimga qoʻlini qoʻygancha boʻladi. Zaha uchun 100 million evro? Bu raqamni koʻpchilik yuqori baholaydi, lekin…
Yuragimni ko'tarib qolding, aka! 😢 Camp des Logesdagi sovuqni esladim endi... Men o'sha yoshdagilar bilan birga maysazorlarni gazlamar bilan qoplayman, oyoqlarim sovuqqa qotib, lekin darvozabon bilan suhbatlashayotganimni hali ham eslayman. Bu Super Liga bilan qayerga ketadi? Pul bilan o'ynasalar, futbol yo'qolib ketadi, buning gunohini kim o'z bo'yniga olishi mumkin? 💔
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏