psj erkaklar jamoasi yoki ayollar jamoasi deb qaysi biri yurtdoshlari orasida asosiy

Qanaqa hikoya, faqat shu 85%ni ko‘rib gapirmayman. Shunday bo‘lsagina, birda bir kecha yurak og‘riydi va xotinimga: “Yozilgach, PSJ erkaklar jamoasini ham, ayollar jamoasini ham yaxshi ko‘raman” dedim. Uni hayratda qoldirganman — kelajagida o‘zbek futboli prezidenti bo‘lmasam, hech narsa bo‘lmaydi. Demak, raqamga o‘ramay ketmasang, yangi so‘rov o‘tkazishni taklif qilaman: “PSJning erkaklar yoki ayollar jamoasi foydasiga 1 milliondan ortiq muxlislarni qidirib topish mumkinmi?” — shu yerda sportchi muxlislar chiqadi. Ular uchun tarix bilan emas, medal bilan gaplashadi. Ayollar jamoasi o‘yinga 90 daqiqa davomida bosim o‘tkazsa — ularning o‘yinlari shunchaki yuqori epchillikda. Erkaklar jamoasi esa, bir daqiqasiz 55%dan kam ishlash ko‘rsatkichi bilan oʻrtaga chiqib qolmoqda. Bu nima, zaruratmi?

80% ne’matlarni oqizib yuborganlar bilan ochiq gaplashamiz 😤 PSJ — bu osmonning o’zi, qizilar! Futbolga kelganda xalqimizni ko’z yumib turmaydi, balki yuragini ochadi — va u yerdagi qalb har soniyaning oʻziga tegib ketadi. Ayollar jamoasi chempion bo’lsa, meni aybsiz oyning o’rtasiga qo’ya olsangiz ham, darvozabonda bo’lishni istar edim! 🏆 Erkaklar jamoasi esa — bu ruh, bu tarix! Men hali 14 yoshida katta akalarim bilan Mayami kiyiklarini qoʻllab-quvvatlab, asosiy jamoa oʻyinini televideniyedan kuzatganman — qalblarimiz titrardi! Omadmi? Yo’q, mening odamlarim oʻynaganida — yer va osmon birga g‘olib bo’ladi! ❤️💙

Bo'lsin, Pari Sen-Jermenning kelgusi ming yillik superkubogini o'z uyida ko'rganimdek hayajonlanaman. Bu jamoalar bilan bog'liq har bir narsa shunchaki "o'yinchilar" degandan boshqa narsadir — tarix, qon, vafot. BoburNavbahorning 85% so'rov haqidagi gapiga kelsak, bu meni o'z-o'zidan hayratga solmasligi kerak — Chunki PSJ erkaklar jamoasining muxlislardagi o'rni shunchaki tarixiy hodisa bilan izohlanadi. Mening o'g'il bola sifatida 9 yoshimdan boshlab bu jamoa bilan birga yurganman va ota-onam mening shimlarni qayerga yechishimga arzimasiga qaraganlar edi — shunday qilib, tarixni hisobga olish shart. Ayollar jamoasining o'yinlari esa boshqa alohida taassurot qoldiradi. Ular chempionliklarni qo'lga kiritmoqda, bunga hech kim qarshi chiqishi mumkin emas. Lekin shunday ham boʻlsin, omma eʼtibori va hissiy qo'llab-quvvatlash birdaniga ikki tomonni qoʻllab-quvvatlay olmaydi — ularning tabiatida hech qanday raqobat yo'q, lekin bu hamma vaqt shunday bo'ladimi? Shubha bilan qaramoqchi bo'lsam, bir paytda o'zimning e'tibori va vaqtim ham cheklanganligini eslatmoqchiman. VarEnjoyerning millionlab muxlislar haqidagi savoliga kelganda: bu savolni o'rganish uchun prezidentlikka saylangandek harakat qilishim kerak bo'lar edi. Lekin jamoalarni qoʻllab-quvvatlash muammosida millionlar soni emas, xalqning his-tuyg'ularining qanchalik chuqur ekanligidir asosiy narsa. Erkaklar jamoasi uchun bu tarix, ayollar jamoasi uchun bu yangi kelajak – ikki tomonning oʻziga xos jozibasi mavjud. Buni ochiq aytaman: erkaklar jamoasi mening yoshligimni tashkil etdi, shuning uchun u mening yuragimda alohida oʻrin egallaydi. Lekin ayollar jamoasining yetakchiligi, professionalizmi va halol gʻalabalari ham meni hayratga solmoqda. Bu ikki tomonning oʻzi uchun ham, PSJ uchun ham foydali — bir-birini toʻldiruvchi narsalar.

yoshlarim mening yoshligimni qayerga qoyganimni bilmaydilar, oʻsha paytda PSJ erkaklar jamoasi birinchi marta chempionlar ligasida gʻalaba qozonganida, men hali maktabda o’qir edim va bu voqea butun shaharda, hatto o’zbekcha gazetalar sahifalariga ham chiqib ketdi. hammasi gaplashib yurardi: "mayami kiyiklarining" tepasiga qanday yuqorilab chiqdim deganlar bilan, bundan keyin esa qaysidir simbiyozni taqqoslashlar bo’lib turar edi. aytay, Alen Boghissimon zaxirachilarni tanib qolishardi, maydon markazidagi foydalanilmayotgan joylarga boqib o’ylardim: "bu yerda esa Bergkamp bilan Neeskenslar bo’lsa, nafratlanar edik!" endilikda esa ayollar jamoasi bor, ularni chempionliklarga da’vogar sifatida ko’rganimdan xursandman, chunki to’g’ri, ular gʻalaba qozonmoqdalar, bu asosiy narsa. lekin biron-bir vatandoshimga so’radimmi, "senga qaysi jamoa yoq?", 85% variantlar bilan javob berilmasa, kelajakda nimadir notekis bo’lishi mumkin — mening vaqtimda ham 80% ga yaqinlar "psj erkaklar jamoasi" deb aytar edilar, chunki ularning orqasida katta tarix va drama bor edi. ayollar jamoasi uchun esa bu hali yangi boshlanmoqda — va meni hayratga solayotgani shundaki, ular oʻzlarining professionalizm bilan bu tarixni oʻzgartirmoqdalar. kulolchilikni eslamoqchimisan? oʻtgan asrda qanday qilib gullaganligini, keyin esa sovuqqa uchrab ketganini? bugun psj ayollar jamoasi shunday gullayapti — va mening qalbimda bu ikki tomon uchun ham o’rin bor. erkaklar jamoasi mening bolaligimni tashkil etdi, ayollar jamoasi esa kelajakni shakllantirmoqda.

O'zbek futbolida bugun shunday narsa ketyapti: qizlarni libosiga qarab tanlaydiganlar ko'p, lekin qaysi jamoa uchun yurak urishini so'rasangiz — Pari Sen-Jermen erkaklar jamoasi deydilar, va bu hamma vaqt shunday bo'lib qolmaydi! Ayollar jamoasi o'zimning bolaligimdan boshlab mening hayotimni to'ldirib kelmoqda — nimaga qilib uni e'tiborsiz qoldiraman? Buning sababi shundaki, men hali 7 yoshimda opam bilan birga PSJ ayollar jamoasining birinchi ligadagi o'yinlarini tomosha qilganman — va ularning o'yinlari mening yuragimda alohida o'rin egallab oldi. O'sha vaqtda erkaklar jamoasi chempionlar ligasida mag'lubiyatga uchragan ediki, men esa ayollar jamoasi bilan birga g'alaba yo'llarini izlaganman. Bularning ikkalasi ham yurak uchun, ammo ayollar jamoasi uchun bu hissiyotni yangi darajada his qilish. 85% ovoz haqida gap ketdi — lekin men buni shunday deb o'ylayman: xalqning ehtirosini yo'qotishning o'ziga xos yo'lidir bu. Erkaklar jamoasi orqasida ulkan tarix, drama vaoyalari mavjud — ammo ayollar jamoasi orqasida kelajak uchun kurashning yangi sahifalari yozilmoqda. Yana bir narsa: ayollar jamoasi o'ynaganida men hech qachon qandaydir "qo'rquv" yoki "tarixiy og'irlik"ni his qilmayman — faqat sof o'yinni, sof ishtiyoqni. Bu ham jahon miqyosida tarixga aylanmoqda, chunki ular jamoaviy o'yin san'atini yangi balandlikka olib chiqmoqdalar. Va nihoyat: ularni qo'llab-quvvatlashning asosiy sababi shundaki, ular yangi tarix yozmoqdalar — va men ham shu tarixning bir qismiga aylanishni istayman. 🤡💸😂

Ooo aqllarga oʻxshash bo’ldi, qizlarim 😤 85%ni kim o’ylab topdi, shu miya bilan qaysi ovozlarni ham hisoblab chiqmasangiz boʻladi! Ammo men buni boshqa koʻrib chiqaman — chunki PSJ erkaklar jamoasi uchun 90 yillik tarixni va yurakni qoʻygan bir xalqning oʻrnini birdaniga sondirib ketolmayman! Gulistonliktomonlikdan aytaman: meni 13 yoshimdan boshlab mayami kiyiklari yuragimga joylashdi. Xuddi BoburNavbahor va Lokomativdek — shahar bo’ylab odamlar "Bergkamp bilan Neeskenslar"ni eslaganlar! 🏟️💙 Ammo qizlarim, oʻsha vaqtda ayollar jamoasi degan narsani hammamiz unutgan edik — ular chempionlar ligasida oʻynamasdi, xalq oʻrtasida nom qozonmagan edi. Endi esa ular chempionliklarga da’vogar va oʻz tarixini yozmoqdalar! VarEnjoyerning 1 millionini ham hisobga olib oʻtaman: hech qanday so’rov 2024-yil psj muxlislarini toʻgʻri hisoblay olmaydi — chunki bizning e’tibormiz son bilan oʻlchanmaydi, qonimiz bilan oʻlchanadi! Va men sizga aytaman: mening opam bilan oʻsha 7 yoshimdagi oʻyindan beri ayollar jamoasi mening qalbimda alohida oʻrinda turibdi — ular oʻyini mening hayotimga yangi darajada ishtiyoq qoʻshmoqda! 🔥 Demak, nima deganim kelgandir: tarix bilan oʻynash arzimaydi, lekin kelajakni qoʻshib olish kerak! Bir qoʻldan boshqa qoʻlga oʻtib kelayotgan narsa shu — bitta guruhning ehtirosi ikkinchi guruhning professionalizmini yoʻq qilmaydi! Qolaversa, ikki tomon uchun ham boʻsh qoladigan jozibasi bor! PSJ ayollar jamoasi bugun oʻzbek futbolining yangi ramzidir — va men bundan haddan tashqari gʻururlanaman! ❤️💪

ey qizilar, gap shunday emasligini eslatib o’taman — bu 85% ovozlarning asosi bor, ularni eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi. erkaklar jamoasi uchun ularning hissiyotlari oʻrtacha 90 yillik tarix bilan oʻlchanadi, ayollar jamoasi uchun esa hali 15 yil oʻtib ketdi — va shuning uchun ularning gʻalabalari koʻproq toʻgʻridan-toʻgʻri hissiy koʻrsatkich bo’lib qolmoqda. siz aytinglar: “ular chempion bo’lsa, meni aybsiz oyning oʻrtasiga qoʻya olsangiz ham” — lekin bunday boʻlsa, oʻsha oʻyinni koʻrsataman: 2021-yilgi chempionlar ligasi finalidagi psj ayollar jamoasi oʻynagan vaqtda boʻlib oʻtgan edi — darvozabon ularga oʻtgan kunlik kunlik yugurishlarini koʻrsatib qoʻyibdi va natijada 1:1 hisobida oʻyinni yakunladilar, undan keyin penaltilarda magʻlub boʻlishdi. mana shunday lahzalar ayollar jamoasining orqasida yashiringan hayajonni koʻrsatib beradi — erkaklar jamoasi uchun esa shunday vaqtda boʻlgan edi, Allanz bilan oʻyinda yaqin vaqtda gʻalaba qozonishgan va chempionlar ligasini qoʻlga kiritgan edilar. psj erkaklar jamoasi uchun tarixning boshqa yoʻnalishi yoʻq — ular uchun umuman baxtli tugallangan vaqt yoʻq, ular bilan birga yurganmiz — lekin ayollar jamoasi uchun bu yuqori natijalarga erishishning boshlanishi va shu bilan birga yangi tarixni oʻrnatish jarayoni. ular hozirga qadar 4 marta chempionlar ligasida gʻalaba qozongan — bu erkaklar jamoasi uchun qilingan soʻnggi gʻalabadan ham koʻproq! shuni ham ochiq aytaman: erkaklar jamoasi orqasida yotgan tarixning quyi tomonlari — futbolchilarning nomuntazamligi, murabbiylarning almashinishi, yurakni larzaga soladigan magʻlubiyatlar — bu esa oʻz navbatida muxlislarni bir vaqtning oʻzida ikki tomonni qoʻllab-quvvatlash uchun qodir boʻlmaydi. ayollar jamoasi uchun esa bu omillar yoʻq — ular professionalism bilan kelajakni olishmoqdalar va shuning uchun ular orqasida yurak urishi osonroq.

Bugun Menyinga shu kuzda PSJ ayollar jamoasining oʻz uyida "Barselona"ga qarshi kechgan oʻyini yodimga tushdi. 50 mingdan ortiq tomoshabin maydonga toʻplangan edi — va siz bilasizmi, oʻyin boshlanishidan oldin trubalar ostida futbolchilar bilan oilaviy suhbatlar borayotganini? Jamoa kapitanimiz Endelen oyoq ogʻrigʻi bilan oʻynamaganida, unga qoʻllariga qattiq quchoqlab "Sen boʻlmasang, biz oʻynamaymiz!" deganlarini koʻrganman. Erkaklar jamoasi uchun bunday tuygʻularni eslaganingiz kelmaydi, chunki ularning soʻnggi chempionlar ligasi finali allaqachon yodlarimizdan oʻchib ketdi. Ularning ayollar jamoasi esa barcha rekordlarni yangilamoqda — bu safar guruh bosqichida "Real Madrid"ga qarshi oʻyinda hisobni ochgach, maydon boʻylab yugurib kelgan qizlarga ketma-ket 5 marta tugʻilgan kun videosi koʻrsatilgan edi. Boʻlajak afsonalarning birinchisiga aylanmoqda bu jamoa, va mening hayolimda ularning tarixidagi eng katta yutuqlar hali oldinda.

Qani, ogʻzaki aytganda – shuni tan olishim kerakki, men bu ikki tomonni qo'llab-quvvatlashning asosiy sababini ayollar jamoasining o'ziga xos tarzdagi yangi tarixini kurish jarayonida ko'raman. Raxmatlar, Janoblarga – sizlarning barchangizning gaplaridan soʻng, mening fikrim nihoyatda yaqqol boʻldi. 7 yoshimda otam bilan birga PSJ erkaklar jamoasining oʻyinlarini koʻrganimni eslayman – ular maydonda yugurib yurganlarida, mening ichki olovim alangalangan edi. Lekin 2016-yilda, qizim mening orqamdan oʻtib ketayotganda, "Ayollar jamoasining birinchi ligadagi oʻyinlarini tomosha qilmoqchi ekanman" deb aytganini eshitganimdan keyin, mening hayolimning toʻliq boʻshagichini aynan ular egallab oldi. Va oʻshandan beri men hech qachon hayajonimni boʻlishmayman – chunki erkaklar jamoasi bilan bogʻliq tarix mening yuragimda alohida oʻrinni egallasa-da, ayollar jamoasining har bir oʻyini mening ongli ravishda yangi tarix yozish jarayonida ekanligimni his qilishimga sabab boʻlmoqda. Buni ochiq aytaman: erkaklar jamoasi uchun mening hissiy bogʻliqligimning asosiy manbai – ularning tarixida mavjud boʻlgan qiyin va dramatik lahzalar edi. Ayollar jamoasi uchun esa mening hayajonimning asosi – ular yozayotgan yangi hikoya. Ular chempionlar ligasida toʻrt marta gʻalaba qozonganlari uchun emas, balki oʻzlarining professionalizm bilan dunyo futbolining kelajagini belgilayotganlari uchun.

84,3% ovozni o‘zim his qilishim mumkin, lekin 85%ni topish uchun miqdorlarni o‘ylab topish yaxshi emas — chunki hozirgi vaqtda oʻzbek futbol muxlislarining qalbi qaysi tomonni koʻproq yurakdayotganini aniq bilmaymiz. Shu bilan birga, shaxsiy tajribamni aytishim kerak: men uch yil oldin toʻrtta oʻrtoqlik oʻyinida ishtirok etganman — ularning barchasi Tashkentdagi „Lokomotiv“ akademiyasi stadionida boʻlib oʻtgan edi. Oʻshandan beri 774 kishi men bilan bogʻlanib, "Sizning soʻrovingizni olishim mumkinmi?" deb soʻrashdi va ularning 68 foizi ayollar jamoasi foydasiga, 32 foizi erkaklar jamoasi foydasiga javob berdi. Raqamlar boshqa narsani koʻrsatayotgan boʻlsada, menga hissa sifatida shunday chiqdi: oʻzbeklar uchun „oʻtgan asr“ degan narsa hali ham baland ovozda qoʻllab-quvvatlanadi, lekin kelajak uchun yangi tarix yozilmoqda — va bu juda tabiiy. Chunki, atrofimizdagi dunyo oʻzgarib bormoqda va PSJ ayollar jamoasi oʻzbek xalqining hayotiga asta-sekin, ammo barqaror tarzda kirib kelmoqda. Ularda yangi avlod futbolini koʻra boshlaymiz — qayerda esa erkaklar jamoasi uchun soʻnggi chempionlar ligasi finalidan keyingi hayajonni eslaydigan kishi bormi? Albatta, mavjud, lekin bu „eski xotiralar“ning ogʻirligini his qilamiz. Ayollar jamoasi bilan bogʻliq esa yangi hikoya — hamma joyda ularning oʻyinlari haqida gapirishadi, chunki ular yangi rekordlar qoʻyishmoqdalar. Va nihoyat: oʻzimni ham yoʻqotmayman — mening onam bilan kurash qilgan PSJ ayollar jamoasining birinchi oʻyini eslayman, oʻshanda men 11 yosh edim. Oʻsha vaqtda oʻtgan 2-0 hisobidagi gʻalaba men uchun yangi boshlanish boʻldi, lekin erkaklar jamoasining oxirgi chempionligi esa mening bolaligimdagi voqealarni eslaydi. Demak, ikkala tomonning oʻzi ham yurakda oʻrin olgan — lekin kelajakni belgilayotgan tomonda yangi gullab-yashnashning taʼsirini koʻrish mumkin. Pari Sen-Jermen oʻzbek muxlislarining qalbida ikki qoʻl bilan qoʻllab-quvvatlanadigan jamoa — lekin agar oʻzbek futbolining yangi avlodi kelgusi oʻn yillikda erkaklar jamoasini tiklash uchun kurashmasa, ularning oʻrnini boshqa klublarga berishimiz kerak boʻladi. Chunki hozirgi vaqtda PSJ ayollar jamoasi oʻzbek muxlislarining kayfiyatini aniq belgilab qoʻymoqda.