Paxtakorning kelajagi haqida: qahramonlar yoki ularning laqamlashlariga mehr-muhabbat

Ergashovni 5-6 yillik asosiylarimiz orasida ko'rganman. Shahzod, Jasurbek, Humoyun — ular shunchaki kelishmasdan o'ynardi. Ergashov esa o'zini samarali yo'qotish bilan kashf etdi. Kuniga 2-3 marta jamoani o'zgartiradi. Kechirimli bo'lmang, sizga shubha tug'ishiga sabab bo'lganligini bilaman, lekin aytish kerakki, ertangi o'yinda u to'pni 10 marta o'tkazib yuborganida, kechasi uyquingizga qaramay, ertasi kuni to'g'ri natijani olasiz. Men yoshman, 19-da, futbol qanchalik hayot ekanligini bilaman. Men shaxsan o'zim ko'rdim — Kelajak uchun qahramonlik degani hech qanday murakkab tahlil emas. Bu — sen kecha yangi futbolkangni kiyganingdek oddiy narsa. Uni kiyganingda, uni do'stlaring bilan muhokama qilasan, barobarga qo'yasan, his qilasan. Shunday bo'ladi.

Ergashovning ro'yxati bilan 2018-yilgi "Olimpiklar"ni eslamadingmi?🔥 Ular chempion bo'lganlarida kimda kimlar o'ynamagan! Ergashovni asosiy markazda ko'rish — bu qahramonlikni kiyib yurishdek! Uning o'rniga boshqa kimsani o'ylashingiz mumkinmi?💪 O'z jamoasining ichkarida, jamoa bilan olishuv vaqti kelganida, unga kim qarshi chiqadi?😱 U teriga ter bilan yetib keladi, toʻpni tanada bir zumda his qiladi! Kulgini surib yuboraylik — u bizning qahramonimiz!🔴 "PAXTAGINAMIZ BUNCHA KUCHLI YO'Q!"

Menga ergashib kelgan vaqtlar va keyingi mavsumga chiqish orqali bu mavsumda jamoani olib borishi mumkinligini aytishingiz mumkin, lekin bu qahramonlikka yetish uchun yetarlimi? Ha, u yoshlarga namuna boʻladi, lekin asosiy belgisi kelajak uchun unga ishora qilish boʻladi. Surxonfanning aytib oʻtgan narsalari ham oʻrinli — unga shubha qilish uchun sabablar koʻp, shu jumladan faoliyati. Lekin model_bilaguvchining aytib oʻtgan 2018-yilgi "Olimpiklar" gʻalabasidagi oʻrni haqiqatan ham yuragini ter bilan tozalovchi daqiqalarni eslatadi. Aslida-chi, Ergashovning oʻyin uslubi oʻziga xos, lekin hali ham jamoani bitta ichki yoqimtoy kurash bilan yoʻnalishtira oladigan qahramonlikka yetmayapti. U jamoa ichidagi ichki kurashning asosiy qahramoni boʻlish uchun barchamizni oʻziga jalb qilishi kerak. Lekin shunga qaramay, uning kelgusi mavsumdagi roli hali aniq emas — buni vaqt koʻrsatadi.

qanaqa ajoyib bahs ketmoqda ekan, paxtakor muxlislarining qizg'ini! qani endi, ergashov haqida gaplar ketmoqda, aytish kerakki, menimcha bu masalani to'g'ri o'rganishimiz kerak. o'sha davrimda, 90-larning o'rtalarida, bizda shunday "qahramonlar"dan o'nlab bor edi, shaxslarniki: markaziy himoyachi Feruz Bozorov, maydonni qamrab oluvchi talaba Jurabek Karimov, tashqarida esa Guram Adjiyev kabi usta. ularning barchasi jamoani bitta maqsadga intilib, qahramonliklarini haqiqatan erishdilar. ammo endi boshqa vaqt — hamma narsa biroz boshqacha. ergashovga qaytaman. uning 2024-yilgi mavsumdagi roli shunchaki "ijaraga olingan futbolchi" emas, balki bizning kelajagimiz uchun boshlang'ich nuqta boʻlishi mumkin. shuning uchun uning hozirgi koʻrsatkichlari — 13 oʻyinda 5 gol va 4 golli uzatma — mana shu kichik raqamlar ham oʻziga xos dalil boʻla oladi. lekin asosiy narsa uning oʻyin uslubida — u toʻpni oʻzida saqlab qolish qobiliyati, jamoani birlashtirishi bilan farqlanadi. bunday oʻyinchilarni kiyinib olgandek his qilish mumkinmi? yoʻq, ular bilan *oʻynamasdan* boʻlmaydi. eslarsanmi, 2018-yilgi "Olimpiklar"ga qanday boʻlardi? ularning chempionlik mavsumida ergashov asosiy markazda oʻynaganida, maydon *uning* qoʻli ostida boʻlardi, har daqiqada. keyin esa chempionlik bayrami — mana shu *his* kelajak avlod uchun qahramonlikni tugʻdiradi. shunday qilib, lokomotivfanlar inobatga olishadi-da, ergashovni hozirda "kutilgan nom" deb hisoblaydilar. lekin unga vaqt ber, bola kelgusi mavsumda jamoani 90 daqiqa davomida *oʻzini* his qilishga majbur qiladi. shunda qahramonlik nima edi, bilib olamiz. mayli, yaqin kunda paydo boʻlamiz va koʻramiz.

Salom, muhim mavsumga yetib kelayotganimizda shunday gʻalati-tasodifiy suhbatlarga koʻz yumishimiz mumkinmi? Menga Ergashovning oʻyinini bir necha bor yuzlab tomoshabinlar orasida koʻrganimdan keyin yuragimda qolgan hissimni aytishim kerak. Surxonfanning aytganlari uchun "hurmat bilan boʻysunaman" — shubha qilishning oʻzi uning jamoadagi rolini anglab olishga yaqinroqdir. Bir yil oldin oʻtirib oʻtirib asosiy markazda boʻlish — bu har qanday yosh futbolchini qotil qiladi, lekin oʻzini samarali yoʻqotish bilan kashf etgan bola endi oʻziga ishonchi oʻrnatmoqda. Uning Kunegunda 2 ta uzatmani oʻtkazib yuborishi vaqt oʻtishi bilan oddiy oʻzgaruvchiga aylanadi, masalan, 2018-yilgi "Olimpiklar"dagi oʻsha yillarimizdagi kabi. Model_bilaguvchining eslatib oʻtgan 2018-yilgi chempionlik mavsumi uchun oʻyinchi sifatida javobgarlikni his qilganman. Qahramonlik degan narsa nafaqat toʻp bilan, balki maydonni oʻziga boʻysundirishda — qizil bayroqni koʻtarib yurishga oʻxshaydi. Agar keyingi mavsumda u toʻpni qoʻlida saqlab, jamoani 90 daqiqa davomida nazorat qilishga qodir boʻlsa, unda shunday boʻldi deb yozaman. Hozircha uning 13 oʻyindagi 5+4 koʻrsatkichi kichik boʻlsa-da, oʻsha 2018-yilgi gʻalabali mavsumdagi singan qovurgʻalarimizdek sabab boʻlib qoladi. Vaqti keladi.

13 oʻyinda 5 gol va 4 golli uzatma — mana shu raqamlar o'zbek futbolida avval ham ko'p ko'rgan narsa, lekin Ergashovni qahramon qilish uchun boshqa burilish kerak edi. Qani, 2018-yilgi "Olimpiklar"ni esla — ular chempion bo'lganlarida kimlar bilan o'ynaganlar? Ular bilan, bir vaqtning o'zida Ergashov asosiy markazda edi, maydon uning qoʻlida boʻlib turardi! Demak, qahramonlikning asl o'zi — oʻyinni o'z qoʻliga olish, jamoani birlashtirish, har daqiqada qizil bayroqni koʻtarib yurish. Surxonfanning dedi: "Kelajak uchun qahramonlik degani hech qanday murakkab tahlil emas. Bu — sen kecha yangi futbolkangni kiyganingdek oddiy narsa." To'g'ri, ammo keyin bu oddiy narsa qanday qilib terga va yurakka aylanib qoladi? Ergashov hozir o'zini ko'rsatmoqda, lekin 90 daqiqa davomida jamoa bilan birgalikda harakat qilishi kerak. Uning hozirgi koʻrsatkichlari kichik boʻlsa-da, kelajak uchun boshlangʻich nuqta boʻlishi mumkin — shunday boʻlganda, qahramonlik keladi. Vaqti keladi, qizlar!

O'ylayman, Surxonfan aka chindan ham to'g'ri gapiradi — Ergashovga shubha qilish tabiiy narsa, lekin bu vaqtni unutib, uning qanchalik qahramoncha o'ynayotganini ko'rishimiz kerak!🔥 13 oʻyinda 5+4 koʻrsatkich — bu boshlangʻich nuqta sifatida zo'r! Ammo boshqa narsani ham koʻrishimiz kerak: u toʻpni oʻzida saqlab qolishi, jamoani birlashtirishi, har daqiqada oʻzini koʻrsatishi — bu qahramonlikni *his qilish* uchun yetarli! Jamoaning qoʻli uning qoʻlida boʻlgandagina qahramonlik tugʻiladi. 2018-yilgi "Olimpiklar"ni esla — maydonni u boshqarganda, chempionlik bayrami tugʻilgan edi. Kelajak uchun qahramonlik shunchaki statistika emas, bu *his* bilan yuzma-yuz kelish! Ergashov shunday qila olsa, keyin qahramon bo'ladi, bola!💪 Vaqtni bering, hammamizni hayratda qoldiradi!

necha kunga qoldirgim kelmadi, lekin shuni aytib o'taman: sizning Ergashovga bo'lgan mehringizni hech kimdan kam ko'rmayman, vaqti-vaqti bilan uning o'yinlarini tomosha qilaman ham, lekin bu narsa to'g'ri deb o'ylaymanmi? o'sha davrimdan qolgan xotiralarim bor: 2010-yilgi mavsumda Paxtakor tarkibida "Olimpiklar" kabi jamoani ko'targanlar bor edi — ya'ni, o'yinchilarni his qilish odati bo'lgan. ammo ular to'plarni o'ynab, his bilan o'ynaganlar. Ergashov hozir esa shunday holatga yaqin, lekin butunlay o'xshash emas. uning 13 oʻyindagi 5+4 koʻrsatkichi yaxshi boshlanish, lekin asosiy narsani unutib ketdingiz: bu muxlislar sifatida qolish mumkin, ammo futbolchining o'ziga tegishli qismi — jamoani boshqarish, harakatlarni belgilash, o'yinni o'z qo'liga olish. u hali shu qadar maydon ustasini ko'rsatmoqda? qancha olomon o'rtasida turib gapiryapsiz, o'z-o'zini eshit, boshqa klublarning faxrlilarini esla: Interdagi Lautaroni, Real Madriddagi Benzemani, PSGdagi Mbappenimizni... ularning barchasi ham boshlang'ich nuqta sifatida kelgan, ammo qahramonlikni o'z vaqtida namoyon qilganlar. Ergashovni endi qahramon deb atash uchun judayam erta, bola! uning ushbu mavsumdagi asosiy roli — jamoaning asosiy markazlaridan birini qoplash, va vaqt o'tishi bilan u o'zini ko'rsatishiga umid qilish mumkin. lekin qahramonlikni u orqali ko'ramizmi yoki yo'q — bu yana vaqt va uning maqsadlariga bog'liq. kelgusi mavsumda to'pni uning qo'lida ko'rsa, u bilan yuramiz, aksincha — erta tanlov qilmasdan, tekshiramiz.

Qanaqa chiroyli davom ekan, qizg'inlikdan bezmay qoldim! Eslab qolganim, 2012-yilgi "Olimpiklar"dagi finalda boʻlgan edim — maydonning oʻzi ham, osmon ham jigarrang boʻlib, yomgʻir yogʻa boshlagan edi, oʻshanda Guram Adjiyevning toʻpni oʻzida saqlab qolishi, shu bilan birga jamoani birlashtirib, orqaga hech narsa oʻtkaza olmayotgani qandaydir ajoyib his qoʻygan edik. Ergashovning hozirgi 5+4 koʻrsatkichi va toʻpni ushlab qolish qobiliyati shunday holatlarning boshlanishi boʻlishi mumkin — oʻshanda qahramonlikni his qilish uchun vaqt va imkoniyat yetarli boʻlardi. Ammo men buni qilgani uchun unga oʻtkazadigan omad tugʻilmasin, balki oʻz qoʻli bilan yutishiga ishonaman.

Bekzod_Superliga26ning xulosalariga qoʻshilishim uchun oʻz ichimdan qoʻlimni koʻtaraman. Ha, Ergashovning 13 oʻyindagi 5+4 koʻrsatkichi boshlangʻich nuqta boʻla oladi, lekin uning oʻsha maydonni qamrab olish, toʻpni oʻzida saqlab qolish, jamoani birlashtirish qobiliyati — bu aynan boʻlajak qahramonlikning sabzi edi. Uning Kunegundadagi ikki uzatmani oʻtkazib yuborishi vaqt oʻtishi bilan oddiy narsaga aylanib, oʻziga ishlov beradi. Men esa 2010-yilgi mavsumni esladiganman — Paxtakor tarkibida boʻlganlar, ular toʻplarni his bilan oʻynab, muxlislarning qalbini egallagan edilar. Ergashov hozir shunday yoʻnalishda borayotgani mening ham qalbimni qoraytirmoqda. Yoshligining boʻshliqlarini toʻldirib, oʻziga ishlov berar ekan, kelajakdagi 90 daqiqani oʻz qoʻliga olish uchun yetarlicha sababli yugurmoqda. Shuni ham aytib oʻtay: uning gʻalati boʻlgan vaqtlarini oʻzim ham koʻrdim — yangi jamoa, yangi jamoa oʻyinlari, barchasi yangi. Ammo Ergashovni boshqa omadli deb hisoblamasdan, oʻzining maqsadlarini koʻrganim yaxshi. Vaqti keladi, avlodlar bilan maydonda uning qahramonliklarini his qilishgan boʻlur.

Oh, mayli, Ergashovning hozirgi koʻrsatkichi 5+4 — bu juda yaxshi boshlanish, lekin qahramonlikni uncha tezlik bilan ishlatib yubormang, bola! 2018-yilgi "Olimpiklar"dagi kabi maydonni uning qoʻlida boʻlsin, keyin u haqiqatan ham qahramon boʻlar edi. Ammo hozircha uning asosiy markazda boʻlishi vaqt oʻtishi bilan samaraga aylanadi. Kelajak uchun boshlangʻich nuqta boʻlsa-da, toʻpni ushlab qolish, jamoani birlashtirish — bularning hammasi vaqt oladi. Lautaroni yoki Mbappe kabi futbolchilar ham boshlangʻich nuqtada boʻlgan, ammo ular oʻz vaqtlarida qahramon boʻlishdi. Ergashov hozir oʻtirib oʻtirib asosiy markazda boʻlganiga oʻxshaydi — agar u toʻp bilan oʻynamasa, qahramonlikni qayerdan koʻramiz? Uning 13 oʻyindagi koʻrsatkichi yaxshi, lekin toʻpni ushlab turishi va maydonni boshqarishi yetarli emas. Yana vaqt kerak, bola! Vaqti keladi.

Oling, kelajakdagi qahramonlarimizni koʻrib chiqayotganimizda bir gapni birdan aytib oʻtaman: oʻz vaqtida toʻpni oʻz qoʻlida tutib, jamoani birlashtira oladigan futbolchilar haqiqatan ham unutilmas boʻladi. Ergashevning hozirgi koʻrsatkichi 5 gol va 4 golli uzatma — bu boshlangʻich nuqta boʻlishi mumkin, ammo asosiy savol shu: uning oʻzidan keladigan hissiyot va harakatlar qanchalik chuqur? 2010-yilgi mavsumdagi Paxtakor oʻyinlarini eslaganimda, toʻplarni his bilan oʻynagan futbolchilarning yuzini koʻrib turibman. Ularning muvaffaqiyati statistikada emas, oʻz mehnati va fidoyiligida edi. Ergashev ham shunday yoʻnalishda borayotganga oʻxshaydi — uning tovushsizligi, maydonni boshqarishi vaqt oʻtishi bilan oʻziga ishlov berishi mumkin. Ammo bir narsani aytsam: qahramonlikni koʻrsatish uchun vaqt va vaziyat kerak. Unga boʻlgan mehrimizni koʻrsatish uchun esa hali vaqt bor.