Paxtakor uchun shunday yulduz keldiki endi usha yo'ldan chiqib ketishimiz shart

Qanaqa imkon. Shunday murabbiyga o‘xshab, endi yigirma yildan keyin Farg‘onaning bir bo‘yicha chiqib yurar ekan, yo‘lida o‘ynamoqchi jamoalarni oxirgi to‘pig‘iga qadar ezib ketar ekan — bu gap qanchalik chiroyli eshitilsa, shuncha ham haqida hech narsa yo‘q.

Nega olimpiada oqshomidan o'ziyam Paxtakor o'yinini orzu qilib, qandaydir yulduzli murabbiyning kelishi uchun tunu bilan duo qilaman... olamni qamrab olish uchun kamtar bo'lmasin, biroq hech kimdan yiroq bo'lmaydigan murabbiyni! unga barcha sirlarda to'g'ri to'p uzatishni unutmang — u bilan jamoamiz yuragini tinchlantiradi, konsentratsiya qiladi va hisobni birdan almashtiradi. Farg‘ona esa bu odamni qabul qilib, maydonni yangi hayot bilan to‘ldiradi! endi u yo‘lga chiqish vaqtidir, yo‘qsa endi qachondir...

Ah, qizg’in gaplar ekan, qanday uylar aytilmoqda shu yerda. Boshimni qo‘ysin, Paxtakor uchun bunday yulduzli murabbiy — bu nafaqat mumkin, balki *kerak ham*. O‘ylayman, kimdir ommaviy axborot vositalarida „Paxtakor uchun ideal murabbiy“ deb o‘ylab chiqsa, birinchi bo‘lib uning so‘zlaridagi *professionallik va tashqi tasavvur*ni ko‘rishini istar edim. Chunki hozirgi vaqtda bizda klublik madaniyat yuqori, muxlislarning talabi esa to‘la shishgan stakan kabi. O‘sha murabbiy kelsa, undan birinchi navbatda *maydon ichidagi murabbiylik uslubi*ni ko‘rmoqchi bo‘lamiz — yonbardagi yugurishlar, raqibning yon tomonlarini bosib olish, o‘yinni davomiy nazorat qilish. Qaysi jamoa boʻlmasin, shunday murabbiy bilan vaqt o‘tgani sari jamoaning *o‘yin tafakkuridagi o‘sishini* ko‘ramiz. Ammo eʼtibor bersang, bu masala faqatgina murabbiy tanlash bilan tugamaydi. Bu orqali *Pochtani* ijtimoiy tarmoqlardan, yaxshi oʻyinlardagi nutqlardan tortib klubning ichki tomonidan qanday boshqa ishlarga eʼtibor berilishini ham boshdan keymiz. Ya’ni, yulduzli murabbiy kelishi bilan jamoaning muvaffaqiyatlaridan boshqa *bizning muxlislarimizning kayfiyatidagi oʻzgarishlar* ham asosiy omil boʻlib chiqadi. O‘shanda shu Farg‘ona yo‘llari yangraydi, xalq qoʻllab-quvvatlay boshlaydi, shaharda yangi *o‘yinchi yetishtirish mavsumi* boshlanadi. Real ehtimoddan gapirsak… Xo‘sh, buning uchun qayerda yashovchi, xorijdagi yirik tajribaga ega boʻlgan odamga qaramaymiz. Lekin bir o‘rin bor: agar Paxtakor uning orqasida *qudratli direktorlar tarmogʻi* bilan ishlashga ruxsat bersa, u vaqt oʻtishi bilan jamoani toʻliq oʻzgartirib yuborishi mumkin. Chunki yulduzlar kelishni boshlashi uchun birinchi navbatda *murabbiy va uning ishonchini* ko‘rish kerak. Bu gapni kimdir „amalda qanday?“ deb soʻrarsa, men javob beraman: „Yo‘ldagi birinchi qadam — bu ishonch. Qolgani esa vaqt va murabbiyning mantiqi.“ Shunday qilib, bu mavzuda endi har bir Paxtakor muxlisi oʻziga savol berishi kerak: *Qanday murabbiyga tayyor boʻlamiz?* Chunki kelgusi mavsum uchun faoliyat rejasini shu qilib boshlashni istayman.

Omadga to‘g‘ri kelishini istarsam, bu mavsumning o‘zida to‘rtta asosiy o‘yinni ochib beradigan murabbiy bor edi — Almas Uteshev. Hali O‘zbekiston chempionatiga kelmagan, ammo Qozoq ligasida "Qayrat" bilan faoliyat yuritib, jamoani chempionlikka olib chiqqan va ketma-ket ikki mavsumda eng yaxshi murabbiy sifatida tanlangan. Oramizda gap shuki, u Farg‘onaning o‘yin tuyg‘usini sezadi — olimpiada oqshomlarida stendlarda uning surati paydo bo‘lsa, xalq: "Ana endi! Mana shu!" deb hayqiradi. Sudi bilan o‘ylayman, albatta, xullas, uning futbolni idrok etishi — butunlay boshqa daraja. Sentyabr oyida Farg‘onada bo‘lib o‘tgan oʻrtoqlik uchrashuvida "Qoʻrgʻoncha" stadionida yomgʻir yogʻib, maydon loy bo‘lganida u jamoaga shunday instruktsiya bergani eslima-man: "O‘yinchilar, endi sizlarning oyog‘ingiz tagidagi g‘ildiraklarni his qilishingiz kerak, shunda qaerga o‘q uzsangiz, u yerda ham muvaffaqiyat". Natija? 3:0! Shunda to‘rt mingdan ortiq muxlislarning go‘rkichligi to‘xtab qoldi. Ammo asosiy masala — uning jamoani qayta qurish uslubi. Hamma gapiradi, lekin men tarixdan misol keltiram: 2018-yilda "Astana"da o‘ynab, u chempion bo‘lganda ularning asosiy o‘yinchilari o‘rtacha yoshi 26 edi. Paxtakor uchun esa bu 23-24. Demak, u yoshlarni ishlatishga o‘rgatadi — o‘yinlarda katta tajribaga ega bo‘lmasa ham, qaysidir yo‘l bilan yangi isteʼdodlarni topib olish imkoniyati yuqori. Farg‘onaning o‘simliklari kabi — yoshligidan poyafzalga botib, ammo hali daraxt bo‘lmay turib, foydalik ko‘rsatishga qodir. Boshimga yotib qolgan bir gap bor: agar u kelganida birinchi o‘yinida "Nasaf"ni 5:0 hisobida mag‘lub etsa, tizzalarimizning boʻgʻini tugashi mumkin. 🤡💸

O'zbek futbolining o'tmishini eslaymiz — 2002-yilda Paxtakor Afsonaviy kubokni qo'lga kiritganida, ularning murabbiyi Mixaylo Osherov edi. Erkalarimizni eshitib ko'r, u o'yinlarni Gagarinda qanday nazorat qilgan, jamoani qanday his bilan qoplab ketganini. Endi esa — tuproq bilan kurashish o'rniga, loyda ham g'olib chiqadigan murabbiyga muhtojmiz. Paxtakor uchun yangi boshlanish vaqtidir. Bu mavsumda o'ynab yurganlarimizning qanchasi haqiqiy mas'uliyatni his qilgan? Tarkibni to'g'ri tanlay oladigan, yoshlarga o'rnak bo'la oladigan inson shart. Uteshev haqidagi gaplar juda ham jozibali, lekin keling faraz qilamiz — agar boshqa nomzardaq keltirilsa? Masalan, Sergey Lushan. Uning "Bunyodkor" bilan ishlashi davomida jamoani o'zgartirganligini ko'rganmiz — taktik jihatdan qanchadir boyitilgan. Bu o'ylash mumkin emasmi?

ah, qizg'in gaplar aylanayotganini yahshi ko'raman, yaqinlarga. vaqtni eslayman, to'rt yil oldin ham Paxtakor uchun "qora mitti" murabbiyni izlar edik,lekin xalq unga berilmadi,shu tufayli mavsum yo'qoldi degan edi.Ammalarning gaplariga qaramasdan,aslida-chi,o'sha vaqtlarda ham Farg'ona osmonidan bir nur tushdi,ammo uni ko'rish uchun vaqt kerak edi.Yoq,bugun esa nima ekan?bunday yulduz kelgunicha davom etamizmi? Xo'sh, gapni ochiq aytaman,qani qaysi oʻn yillikning ishlari past bo'lmagan,lekin hozirgi kunga kelib men kabi koʻp koʻr barcha biladilar — futbol shunday bir joyki,agar murabbiyda haqiqiy maydon ruhi bo'lsa,u jamoani istalgan vaqtda jahon darajasiga olib chiqadi.Bir vaqtlar "Neftchi"da o'ynab yurganimda ham shunday tajriba orttirdim — asosiy jihat jamoaning oʻziga ishongan holda oʻynashi edi.Agar sizda oʻyinchilarning qoʻrqovchilik darajasi past boʻlsa,yoki murabbiy o'zini katta qahramondek koʻrsatmasa, hammasi bekor.Ushbu yoʻl bilan yurgan jamolar orqasida Paxtakor ham o'zi yaqqol turibdi — mavsumlar davomida ba'zan o'zingizga ham shubha qilib qo'ysang,ammo ayni vaqtda jamoaning ichida tuzilgan intizomli narsa butun davlatni birdam qiladi. Va endi bir narsani aytay,kulib yuboraman — o'sha vaqtlarda "Kogon"da bitta jamoamiz bor edi,u shu Almas Uteshevga juda o'xshardi.Ularning asosiy uslubi shuki,yoshlarga o'zimizdek munosabatda bo'lish edi.Va natijada,agar ularning jamoasi maydonni tozalab bersa,o'yin davomida har bir futbolchi o'zining maqsadini so'ragan.Hozirda esa Paxtakorda bunday haqiqiy yolgonchilik ruhi yo'q-deb o'ylamasdan,balki o'rnini topish vaqtini kutyapmiz.Chunki o'tkan mavsumlardagi statistikaga hamrohlik qilib,izlanishlarimdan ko'rinishicha, o'yinlardagi gollarning 60 foizi birinchi 20 daqiqada yoki oxirgi 10 daqiqada urilgan — ya'ni jamoamizda pafosga toʻxtamay, uzoq vaqt davomida intellektual oʻyinni oʻynamayotganlik mavjud.Va shuning uchun ham yangi murabbiy kelgunicha,katta umidlar bilan kutib olishimiz kerak — lekin o'z navbatida unga ochiq yurak bilan qoʻllab-quvvatlashimiz shart.Mayli-da, ko'ramiz