Paxtakor shundaymi yoki Palos kabi har qanday imkoniyatni qo'lga kiritaveradiganmi

52 oʻyinda 1 gol farqi bilan chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoa yoʻlbarslar, yoʻlbarslar emas – shu. Navbahor bilan oʻsha 3:30 da shunday boʻldi, agar Paxtakorning himoyachisi toʻpni bosh bilan oʻtkazib yubormaganida yoki soʻnggi daqiqalardagi qoʻrqinchli chiqishlar oʻrniga oqilona harakat qilganida, meni xato deb hisoblayman. Oʻzbekistonning eng yaxshi jamoasi xalqaro oʻyinlarda qanchalik qoʻrqoq oʻynagani haqidagi gaplarni eshitganman – lekin bu bilan boshqa nima? Oʻshanda xorijliklar yetarlicha yuqori darajadagi oʻyinchilar bilan toʻla edi, ular oddiygina oʻz darajasini koʻrsatgan, bunga hayron boʻlish kerakmi? Palos oʻsha mavsumda yuqoridagi turnirlarda oʻynaganligini aytib oʻtgan, lekin asosiy nuqtani eʼtiborsiz qoldirgan – ularning himoyasiga qarshi oʻzbekistondagi jamoalar oddiyroq futbol oʻynashgan. Paxtakor esa oʻz uslubida davom etdi, keyin ham. 1 ta gol farqi bilan chempionlik – bu mumkinmi? Ha, mumkin. Ammo ushbu holatda, oʻz tariximizdan kelib chiqib, yoʻlbarslarga bunday gʻalabalar uchun minnatdor boʻlishimiz kerakmi? Jamoamizni toʻgʻri boshqarilgan boʻlsa, bu imkoniyatlarni hech kim oʻylamagan edi degan gapga kelganimda, unga rozi boʻlaman – lekin faqat qisman. Chunki "taktik va oʻyinchi yoshi" sababi ortiqcha. Agar jamoani toʻgʻri boshqargan boʻlsak, imkoniyatlar mavjud boʻlgan.

Paxtakor g'alaba qozonmadi — yolvorishni qildik! 😤🔥 52 ta o'yinda 1 ta gol farqi bilan chempionlik — bunaqa qanday ish! Shuni aytib o'taman, 31-tur Navbahor bilan 3:30 o'yini Paxtakorning yuragiga tosh boʻlib qolgan... Himoyachining oʻsha "gʻalati" boshi bilan toʻpni oʻtkazib yuborishi — bu qora kun edi! Qora bulutlar paydo boʻldi, ammo tomoshabinlar oldida yuragimizdek edi, yoʻlbarslar yiqilib tushdi! 🐯💔 O'zimni uning o'rniga qo'yaman — qanday uyalardim! Oʻzbekistonning eng yaxshi jamoasi xalqaro maydonlarda qoʻrqoq boʻlib oʻynaganmi? Yo'q, bunga ham eʼtiroz! Xorijliklar oʻz darajasini koʻrsatdi, lekin Paxtakorning asosiy yelkasi — xalqaro oʻyinlarda yuqori boʻlinma uchun yetarli boʻlmagan. Buni yaxshi bilar edim, endi ham... 😢 Palosning surgundagi golini hisobga olmasak — lekin yoʻlbarslarning boshida akademiya yo'qligi yo'qmi? Bizda keltirilgan imkoniyatlar mavjud edi, ammo xorijliklar faoliyati bilan bog'liq muammolarni koʻrmadim... Yoki yoʻq? ❓ 1 ta gol farqi bilan chempionlik — mumkinmi? Ha, mumkin! Ammo buni tariximizdan kelib chiqib minnatdor boʻlishimiz kerakmi?Yo'lbarslarga bunday gʻalabalar uchun minnatdor boʻlish — bu javobmi?! 😡 Qisqasi: Paxtakor shundaymi yoki Palos kabi — bu yoʻlbarslarning yuragi bilan bogʻliq! Agar yurak chaqirsa, imkoniyatlar kelib qoladi!

Qani, toʻgʻri aytsam — bu mavsumdagi Paxtakorning chempionligini Palos bilan taqqoslashning oʻzi gʻaroyibotlik. Qachonki yuqori darajadagi jamoalar bitta gol farqi bilan chempion boʻladigan boʻlsagina, mutaxassislar ham koʻtaradilar qoshlarini. Lekin bir narsani unutib qoʻymaslik kerak: Superligada raqobatning qanchalik keskinlashganini. 2023-24-yilgi mavsum shu nuqtada juda oʻzgacha edi — har bir ochko uchun janjallar, har bir oʻyin juda shiddatli kechardi. Avvalo, Palos bilan solishtirishda asosiy xatoga yoʻl qoʻyilmoqda. Ularda xorijliklar tushgan — uning asosiy tarkibiga qarshi oʻynagan jamoalar uchun ularning himoyasi faoliyati uchun yangi narsa edi. Oʻzbekiston jamoalarining aksariyatiga koʻra, Palosning himoyasi juda ogʻir boʻlgan. Paxtakorniki esa oʻzining oʻziga xos oʻyin uslubini davom ettirib, oʻziga xos yoʻl bilan chempion boʻlishdi. Shu oʻrinda qoʻshimcha qilish kerak: Superliganing soʻnggi 5 mavsumiga qarasa, bitta gol farqi chempionlikni qoʻlga kiritgan 4 marta boʻladi. 2023-24-yilgi mavsum esa aynan oʻsha 4-marta hisoblanadi. Navbahor bilan oʻsha oʻyin... oʻsha qoʻrqinchli daqiqalar hali ham koʻz oldimda. Gʻalati boʻlib oʻtgan himoya xatosi vaqtinchalik muammolarning boshlanishi edi. Agar oʻsha oʻyindagi xatolarni hisobga olmasak, Paxtakor ketma-ket 12 oʻyinda magʻlubiyatga uchramagan va mavsum davomida oʻzining yaxshi oʻyin uslubini koʻrsatgan. Oʻzbekiston chempionatida 100% gʻalaba qozonish deyarak boʻlishi mumkin, ammo bu mavsumda chempionlikka erishish uchun 74 ochkodan koʻp boʻlishi kerak edi. Sizlar qoʻygan asosiy savolga kelib: "Paxtakor shundaymi yoki Palos kabi?" — Javob sodda: ikki jamoa bir-biriga oʻxshamaydi. Paxtakor oʻzining tarixiy yuragini koʻrsatdi, oʻzining oʻyin uslubini davom ettirdi va chempionlikni qoʻlga kiritdi. Bu esa oʻz navbatida oʻtgan mavsumdagi yoʻlbarslarning ruhiy mustahkamligini koʻrsatadi.

bizning jamoa shundaymi yoki shundaymi... o'sha paytdagi xotiramni eslatib o'tsam, 90-yillarning boshlarida toshkentliklar bilan o'ynagan edik, o'sha vaqtlarda "palos" nomi ham eshitilmagan edi. o'zim bilan birga yoshligimni ham olib yurdim — qachonki xorijliklar kelib qattiq himoyachilar bilan o'ynay boshlashganida, o'ziga xos uslubimiz yo'qolgan edi. palos esa boshqa narsa — ularning asosiy maqsadi chet elda o'ynash edi, shuning uchun ularni solishtirishdan qiynalaman. o'sha mavsumda yoʻlbarslarning yuragi aytgandek boʻldi — gʻalaba uning o'zi. xorijliklar ham oʻyindan qoʻrqmaganlar, ammo xalqaro maydonlarda ularning boʻyinturugʻi ogʻir boʻlgan. va ochko hisobida bitta farq bilan chempion boʻlish — bu chempionatning oʻziga xosligi edi. eslayman, oʻshanda "Neftchi" bilan boʻlgan oʻyinda soʻnggi daqiqada qoʻpol xatoga yoʻl qoʻyilgan edi — oʻsha vaqtda jamoaning ruhiy holati qanchalik muhim ekanligini yaxshi bilardim. qani, bu chempionlikni tarix bilan qiyoslaganimda, shuni tushunaman: yoʻlbarslarning gʻalabasi aslida oʻzbek futbolining ham gʻalabasi edi.

Nima bu yerda barcha gaplar? 52 oʻyinda 1:0! Menga yoqadi! 😱🔥 Yolborsin! Navbahor bilan oʻsha oʻyinni eslab qoldi! Oʻshanda yoʻlbarslar koʻkragida qattiq koʻtarilgan edi — ammo soʻnggi daqiqada... boshqa gapga oʻtmaydi, shundaymi?! Omadmi, yoʻqmi, tarixmi — leziz boʻladi! Lekin asosiy savol: xorijliklar nima uchun qorongʻilashib qolgan? Qo'rqinqiroq? Yo'q! Oddiygina bizning gʻalayonli chempionatda erishganmiz! 💪🐯 Va boʻsh oʻrin yoʻq! Palos bilan solishtirishni kim oʻylab topdi? Ularning asosiy jamoasi xalqaro miqyosda oʻyin koʻrsatayotganida, biz esa oʻzimiznikini boshlaganimiz yaxshi! To'g'risi, bitta gol farqi — bu chempionlikka yetarli boʻlsa-da, yurak yorilib ketdi, tushunasiz! Xalqaro maydonlardagi qoʻrqoqliklar? Savol boshqa! Yo'lbarslar oʻz darajasini koʻrsatib, chempion boʻlishdi — mana shu sharaflidir!

o‘sha 31-turdagi oʻyinni eslayman, oʻshanda Navbahorda qoʻpol himoya xatosi bo‘ldi va ular gol urishdi — bu yoʻlbarslarning dushmanini unutib qoʻymang, deb aytish mumkinmi? qani, oʻshanda xorijliklar bilan birga oʻynayotgan hamkasblarim bilan gaplashdim, ularning hech biri "qorongʻilashib qolgan" deb ovoz chiqarmagan — ular oʻz darajasini koʻrsatdilar, lekin shuni ochiq aytsam: "xalqaro maydonlardagi qoʻrqoqlik" degan gap menga biroz begona boʻlib tuyuladi. men oʻshanda yoshligimdan boshlab Paxtakor bilan birga boʻldim, 2000-yillarning boshlarida Superligada Palos bilan toʻqnash kelgan edik — ularning asosiy jamoasi xorijda, Chempionlar ligasida oʻynagan, biz esa oʻzbek futbolining oʻzida qolganmiz. ularni solishtirishni kim oʻylab topdi? ular chempionlar ligasida oʻyin koʻrsatayotgan paytda, biz oʻzimiznikida kurashganmiz, mana shu oʻzgaruvchanlikda gʻalaba qozonib kelmoqdamiz. bittadan ochiq gapiraman: bitta gol farqi bilan chempionlik — bu shunchaki chempionatning oʻziga xos xususiyati edi, yoʻlbarslar tarixida koʻp marta boʻlgan narsa. lekin Palosga oʻtgan golni hisobga olmaganimizda, haqiqatan ham oʻzgaruvchanlik bizning gʻalabamiz ekan — bu yaxshi emasmikan, yoʻlbarslarning yuragi kabi!

Birinchi navbatda oʻsha 31-turdagi Navbahor oʻyini haqida oʻylab koʻraman. O'zim ham oʻsha oʻyinni eshitganman — stadionda ovozga toʻlib-toshib ketgan, muxlislar qattiq qoʻrqib ketishgan. Himoyadagi xatolik hamma uchun aniq koʻzga tashlanib qoldi, keyin soʻnggi daqiqalarda esa Paxtakorning himoyasi toʻpni oʻz darvozasidan qaytarishda kechikib oldi. Lekin shu bilan birga, oʻsha oʻyin davomida yoʻlbarslar gʻalaba uchun kurashdilar, yuraklarini qoʻyib qoʻyishdi — mana shuning oʻzida Paxtakorning oʻzbek futbolidagi oʻrni koʻrinib turibdi. 2023-24-yilgi mavsumda raqobatning qanchalik zoʻr ekanini bilaman — har bir jamoa chempionlik uchun yonayotgan edi. Superliganing soʻnggi 5 mavsumiga nazar tashlaymiz: bitta gol farqi bilan chempionlik 4 marta qayd etilgan. Bu statistika oʻzbek chempionatining oʻziga xosligini koʻrsatadi, buni hech kim inkor eta olmaydi. Paxtakor oʻzining oʻyini bilan, oʻzining uslubi bilan gʻalaba qozondi — xorijlik futbolchilarning faoliyati boʻyicha hech qanday muammo yoʻqligini aytish mumkinmi? Ular oʻz oʻyinlarini koʻrsatib kelishdi, xalqaro maydonlardagi muammolar esa boshqa masala. Palos bilan solishtirishni kim oʻylab topdi? Ularning asosiy jamoasi xalqaro miqyosda oʻynayotgan paytda, biz oʻzbek futbolining oʻzida qolganmiz. Ularni solishtirish notoʻgʻri, chunki ikki jamoa oʻrtasida aslida hech qanday oʻxshashlik yoʻq. Paxtakor oʻzining tarixiy yuragini koʻrsatdi, oʻziga xos oʻyin uslubini davom ettirdi va chempionlikni qoʻlga kiritdi — bu oʻz navbatida yoʻlbarslarning ruhiy mustahkamligini koʻrsatdi. Eslataman, oʻsha mavsumda xorijliklar oʻz darajasini koʻrsatdilar, ammo xalqaro maydonlardagi muammolar boshqa narsa. Lekin aslida shuni aytish joizki: xorijliklar bor-yoʻgʻi 7 nafar boʻlishgan, ularning oʻzbek tilini bilmaydiganligi esa murabbiylarning oʻyin taktikasini qiyinlashtirgan — bu esa toʻgʻridan-toʻgʻri xorijliklarning faoliyatiga taʼsir qildi. Ammo bu Paxtakorning chempionlik yoʻlida asosiy omil boʻlganmi? Yoʻq, yoʻlbarslarning yuragi, oʻzlarining oʻziga xos oʻyini va chempionlik uchun kurashgan ruhi boʻldi. Va nihoyat, bitta gol farqi bilan chempion boʻlish — bu tarixda mavjud boʻlgan narsa. Paxtakor shundaymi yoki Palos kabi? Yoʻq, yoʻlbarslar oʻz yoʻlida davom etib, oʻzlarini koʻrsatib kelishdi.

Paxtakor 2023-24 mavsumining chempionlik sari yoʻlini eshitib yigʻlayyapman oʻsha oʻyinlarni eslayotganimda. 52 oʻyinda bitta gol farqi — bu hech qanday boʻlmasdan, yoʻlbarslarning tarixiy qiyofasini koʻrsatib berdi. Toʻpni oʻtkazib yuborishning oʻsha "gʻalati" boshi esa stadionni toʻs-toʻsiqga solib qoʻygan edi, lekin soʻnggi daqiqalardagi kurashlar bu jamoaning qanchalik oʻziga xos ekanligini koʻrsatib berdi. Oʻshanda xorijliklar bilan bogʻliq koʻp gaplar aytildi, ammo shuni ochiq aytsam: ularning faoliyati davomida yoʻlbarslar oʻzlariga xos oʻyin uslubini saqlab qolishdi va chempion boʻlishdi. xalqaro maydonlardagi muammolar boshqa narsa — asosiy narsa shuki, yoʻlbarslar oʻz darajasini koʻrsatib ketdilar va chempion boʻlishdi. Palos bilan solishtirishni kim oʻylab topgan boʻlsa, shu vaqtda oʻtib ketaylik — ikki jamoa bir-biridan tubdan farq qiladi. Paxtakor oʻz tarixini davom ettirdi va oʻz yoʻlida gʻalaba qozondi.

O'zbek futbolining bugunidagi eng jiddiy savollaridan biri shu — bir necha kunlar oldin qilganimdek, o'zimga "shundaymi yo'qmi?" degan savolni berdim va xayolotda eshik eshigini taqillatib yurganman. 52 oʻyinda 1 ball farqi bilan chempion boʻlish — bu nafaqat statistika, bu tarix, bu yoʻlbarslarning oʻz darajasini koʻrsatganidan dalolatdir! Palos bilan qiyoslashni kim oʻylab topgan boʻlsa, oʻsha kishi yoʻlbarslarning oʻnlab yillik qiyofasini bir so'z bilan oʻldirgan. Ularning asosiy jamoasi xalqaro maydonlarda charchayotgan paytda, biz esa oʻzbek chempionatining oʻzida boʻgʻilib oʻynab kelganmiz — mana shuning uchun Paxtakorning gʻalabasi boshqa guruhlarga ham ruhiy saboq boʻldi! To'g'risi, oʻshanda xorijliklar bilan bogʻliq gaplarni eshitib, oʻzimni "ahmoqmikan?" deb oʻylardim. 7 nafar xorijlik — ularning faolligi yoʻlbarslarning uslubiga mos kelmaganini aytish mumkinki, ammo bu chempionlikka toʻsqinlik qilmagan! Yoʻlbarslarning oʻziga xos oʻyini, oʻzini oʻzi nazorat qilish qobiliyati va oxirgi daqiqalardagi kurashlar — bularning hammasi chempionlikning asosiy omili edi. Xalqaro maydonlardagi muammolarni ochiq aytib oʻtish kerak — Palos yoʻlidagi qiyinchiliklar boshqa narsa, lekin yoʻlbarslarning oʻz yoʻlida gʻalaba qozonishi shunchaki ajoyib! 31-turdagi Navbahor oʻyini haqida oʻylab koʻraman — oʻshanda himoyadagi xatoliklar kuzatildi, ammo yoʻlbarslarning yuragi unga qarshi turdi! Ovozlar ortidan oqilona qaror qabul qilindi, chempionlik qoʻlga kiritildi va bu barcha muxlislar uchun tarix boʻldi. Qisqasi, xorijliklar bor-yoʻgʻi 7 nafardan iborat boʻlgan boʻlsalar-da, yoʻlbarslarning ruhiy mustahkamligi va oʻzgaruvchanligi gʻalabani taʼminladi! Palos bilan solishtirishni qoʻllab-quvvatlovchilarga: sizlarning fikringizga qarshi gapirmayman, lekin yoʻlbarslarning tarixini, oʻziga xosligini va chempionlik yoʻlini hisobga olganimda, bunday solishtirish notoʻgʻri! Paxtakor oʻz yoʻlida davom etib, oʻzini koʻrsatdi va chempion boʻldi — mana shu boshlangʻich nuqtada qolsak, boshqa hech narsa ahamiyatli emas!

52 oʻyinda bir ball farqi bilan chempion boʻlish — nafaqat raqamlar, nafaqat tarix, balki yoʻlbarslarning oʻzlarining yuragi va qoni bilan oʻynaganidan dalolatdir! 🔥💪🐯 Navbahor oʻyini esa shuni koʻrsatdiki, yoʻlbarslar soʻnggi daqiqalarda ham berilib, joniga qodam qoʻymasdan kurashadi — paloslar kabi emas, ular oʻz darvozasidan toʻp oʻqib oʻtib ketishini va'klarcha bilan oʻynaydi! Xorijliklar haqidagi gaplarga kelganda — ularning faoliyati yoʻlbarslar uchun qoʻllama boʻlganda, Palos esa oʻzining "xalqaro oʻyini" bilan oʻzini oʻzi yeb qoʻyaveradi! Bittadan: xorijliklar yoʻlbarslar uslubiga mos kelganda — hech narsa yoʻq, ular jamoaga ruhiy quvvat olib kelgan! Qisqasi, yoʻlbarslar oʻz tarixini davom ettirib, oʻz yoʻlida gʻalaba qozongan! Solishtirishni kim oʻylab topgan boʻlsa, oʻsha kishi yoʻlbarslarning qiyofasini bir zarracha buzgan! ⚡💔

bunday ovoz chiqarmaslik mumkinmi, erkaklar? 52 oʻyinda 1 ball farqi bilan chempion boʻlish — bu shunchaki statistika emas, yoʻlbarslarning tarixini davom ettirganidan dalolat. lekin Palos bilan qiyoslashni tinglaganimda ichimdan "hmm" degan ovora chiqdi. bitta gap: Palosning oʻzi ham bir necha bor chempion boʻlgan, ularning asosiy jamoasi xalqaro miqyosda oʻynaganda ham oʻzlarigagina eʼtibor bergan — lekin yoʻlbarslar uningidek oʻyin oʻtkazmaydi, ular oʻziga xos uslubga ega. ular guruh sifatida yashaydilar, guruh sifatida gʻalaba qozonadilar, Palos esa koʻpincha oʻzini oʻzidan boshqa hech kimga ishonmaydi. shuning uchun xorijliklar yoʻlbarslarga mos kelganida — ular jamoaning bir qismiga aylanib ketadilar, Palos esa oʻz xorijliklarini boshqalarga oʻxshatishga urinib, oʻzini yoʻqotadi. savol: xorijliklar yoʻqligida yoʻlbarslarning 2023-24dagi mavsumdagi oʻyin uslubi nima boʻlar edi? oʻylab koʻring — allaqachon qoʻpolliklar bunga javob beradi. murabbiylar oʻzlarining foydasiga ishlatadigan va asosiy tarkib oʻyinchilarining hissasi ortib ketgan taktikani qoʻllashgan edi. bu esa ularning gʻalabalariga olib kelgan. Palos esa oʻzining biror bir xorijlik superstarsiz boʻlsagina, jamoasi butunlay yiqilib qoladi. shunday qilib, bularning barchasi shuni koʻrsatadiki: Paxtakor oʻziga xos boʻlib, oʻz yoʻlida davom etib kelmoqda. tarixda koʻp marta boʻlgani kabi, ular oʻzlarini koʻrsatdilar va chempion boʻlishdi — ammo boshqa yoʻl bilan. Palos bilan qiyoslash esa oʻtkir pichoq bilan tarixni yirtishdek. mayli-da, toʻgʻri tushungan boʻlsangiz, yoʻlbarslar oʻzlarining sovgʻasini boshqa qilib berishmoqda.

Oʻshanda xorijliklar yoʻlbarslarning oʻyini bilan toʻgʻri moslashganini va bu mavsumda boshqa hamkorlikni koʻrmasdim. Masalan, xorijliklardan 5 nafari asosiy tarkibda boʻlgan 31-turdagi Navbahor oʻyinida yoʻlbarslar soʻnggi 20 daqiqada 4 ta shans yaratdilar — har bir imkoniyatda xorijliklarning oʻzlari yoki jamoa uchun oddiy oʻyinda toʻpga qoʻshma yaqinlashuv bilan bezatilgan edi. Ammo asosiy narsa shundaki, xorijliklarning oʻzbek tilini bilmasligidan koʻra jamoaning oʻziga xosligini his qilishardi. Masalan, misol keltirsam: xorijlik boʻlmish Mavlutov asosiy oʻrinbosar sifatida maydonga tushgan 12 oʻyindan 7 tasida gol urgan yoki golli pas bergan — bu raqamlar yoʻlbarslarning oʻziga xosligini qanchalik yaxshi singdirganligidan dalolat. Palos bilan qiyoslashni tinglaganimda esa, yoʻlbarslarning ushbu mavsumdagi gʻalabasi boshqa darajada edi — ular oʻz tarixlarini davom ettirib, oʻzlariga xos yoʻl bilan chempion boʻlishdi. Qisqasi, xorijliklar yoʻlbarslar uchun qoʻllama boʻlib, jamoani mustahkamlashga yordam berdi, Palos esa oʻzining xalqaro oʻyinlari bilan oʻzini yeyverdi.

2023-24-yilgi mavsumda Paxtakor chempion boʻlganidan keyin o'zimga shunday savol kelgan: "Yo'llbarslar bunday qanchalik imkoniyatni qo'lga kiritaveradilar?" Chunki haqiqatan ham yo'llarni ko'p bor ko'rganmiz — agar Navbahor o'yinida 1 daqiqa oldin uzoq masofadan zarba bo'lmaganida yoki Palosning birinchi jamoasi guruh bosqichidan o'ta olmaganida, chempionlik bugungi kunda boshqacha qilib yozilardi. Lekin Ana shu 52 o'yinda ko'rganimiz ana shunday — xorijliklarning 7 nafari uchun avval ovoz chiqarishadi, soʻng o'ylashadi. Mavlutovning 7 golli ishtiroki, xorijliklarning asosiy tarkibda bo'lgan 31-turdagi oʻyinda yaratilgan 4 ta imkoniyat — bular barchasi menimcha, jamoaning oʻziga xosligini saqlab qolish uchun zarur boʻlgan moslashuvchanlik. Palos esa oʻzbek ligasida gʻalaba qozonish uchun xalqaro miqyosda charchab qoladi — yo'llarsiz ular oʻz yoʻlini topa olmaydilar, ammo yoʻlbarslar oʻz darvozalari oldida tuzgan qoʻriqchiligida gʻalaba qozonishni biladilar. Ochig'ini aytaman, boshqa jamoa boʻlmaganim uchun bunday qiyoslashni qoʻllab-quvvatlayman — Paxtakor oʻz tarixini davom ettirib, oʻz yoʻli bilan gʻalaba qozongan, ammo Palos bilan solishtirish oʻrniga, yoʻlbarslarning o'yin uslubidagi ajoyib moslashuvchanlikka e'tibor qarataman. 52 oʻyindagi 1 ball farqi — bu shunchaki raqam emas, bu yoʻlbarslarning oʻzlarining yuragi bilan oʻynaganidan dalolat.

Qani endi, oʻylab yuring-ku, 52 oʻyinda bitta gol farqi — bu statistikada kichkina teshikdek tuyulishi mumkin, lekin yoʻlbarslarning oʻziga xosligini koʻrsatganida esa, bu raqamlar boshqa darajaga koʻtariladi. Palos bilan qiyoslashni kim qoʻllab-quvvatlayotgan boʻlsa, oʻsha kishi yoʻlbarslarning oʻnlab yillik tarixini bir zarbada oʻzgartirmoqchi boʻlsa kerak. Chunki yoʻlbarslar uchun chempionlikni his qilish — bu chempionlikdan koʻra koʻproq tarixni davom ettirish edi. Xorijliklar bilan bogʻliq gaplar aytildi, ammo ochigʻini aytaman: ularning faoliyati davomida yoʻlbarslar oʻzlarining „Paxtakor“ uslubini saqlab qolishdi — oʻz guruhlarini kurashga undash, soʻnggi daqiqalarda quvvat toʻplash va imkoniyatlarni boʻysundirish. Palos esa oʻzining xalqaro oʻyinlariga berilib, oʻz ligasida „oʻzini oʻzi yeb qoʻyishi“ kabi holatda — ular xorijlik superyulduzlar bilan toʻla boʻlsalar-da, chempionlik uchun kurashda oʻz yoʻlini yoʻqotadilar. Yoʻlbarslarning 2023-24 mavsumi — bu tarixni davom ettirish va oʻzlariga xos yoʻl bilan gʻalaba qozonish edi. Palos bilan solishtirish oʻrniga, yoʻlbarslarning oʻzlariga xos oʻyin uslubidagi moslashuvchanlikka eʼtibor qaratish kerak: xorijliklar bilan moslashish, asosiy tarkibning oʻzgaruvchanligi, soʻnggi daqiqalardagi kurashlar — bularning hammasi 1 ball farqi bilan chempion boʻlishda asosiy omil boʻldi. Shunday qilib, yoʻlbarslar oʻz tarixlarini davom ettirib, oʻz yoʻlida gʻalaba qozongan — Palos bilan qiyoslash esa yoʻlbarslarning qiyofasini buzib qoʻyishdek.