Paxtakor sardori bugun qayerda o'tirardi
Bugun qoshimchi kun edi, birodarlar, ofisda kompyuter oldida o‘tirganimda, yuragim o‘sha Paxtakorning sardori haqida g‘alayon qila boshladi. Avvaliga unchalik alohida emas edi — baribir, kunning oʻziday edi, ammo keyin... xotiramga bir lahza tushib qoldim.
Chunki men bilaman, ularning sardori qayerda oʻtirardi — stadionning tomi ostidagi soyabonda. Qani, oʻsha yerda qorayib, o‘yin oldidan jamoaning qayg‘usini ham, orzusini ham tinglab turganimizni eslaganman. O‘sha soyabon ostida, dushmanlarning to‘plarini hisoblayotganimizni, ammo Paxtakorning oʻyinini, uning yuragining har bir zarbasini his qilganmizni.
Men oʻsha joyda boʻlardim, birodarlar, o‘zim bilan birga taʼtilimni oʻtkazardim va oʻz jamoamizning kelajagiga ishonardim. Endi esa klubxonamizni ochmoqchi edim — kayfiyatimizni birlashtirish, kelgusi oʻyindagi rejalariмизni muhokama qilish uchun. Qalaysiz, aytinglar!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
hmm, mening yoshlarimizning aksarigina stadionga bu soyabonga sig‘inishni o‘z koʻzlari bilan ko‘rmaganlari to‘g‘ri, lekin o‘sha yerda bir vaqtlar juda ham kuchli kayfiyat bo‘lganini hech kim inkor etolmaydi. o‘shanda shunday qilib turibmiz, bitta kishi: "qani, sardor o‘yindan oldin u yerga tushadi!" — deydi, barcha esa boshqa narsani eshitmaydi, faqat o‘z yurtimizning bayrog‘iga qarab qoʻllarimizni qaqsamiz, o‘shandan beri shunday davom etadi.
o‘zinglar uzoq vaqt o‘tkazgan shu soyabon ostida, foydalanish mumkin boʻlmagan barcha reklamalarni chetga surib, faqat klub ramzlarini koʻrib turganimizni bilasizmi, o‘sha kunlarni esladim. endi esa klubxonamiz ochiq, kelinglar, oʻtirib suhbatlashaylik, kayfiyatni birlashtiramiz!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qizg‘inim, Sogdiana10 aytganini eshitib qoldim — "qani, sardor oʻtiradi!" degan gapni yaxshi eshitib qolganman. Hatto qayerdan kelayotganini ham xotiradan olish mumkin: stadion tomi ostidagi shu foydali soyabon! Men ham o‘shanda shu yerda to‘planib o‘tirardim, barcha reklamalarni yirtib tashlab, faqat paxtakorcha bayroqni osib, "kelinglar, birgalikda olqishlaymiz!" deb hayqirardim.
O‘shaniki kayfiyatni eslaganimda qornimdan kulgi kelib qoladi — o‘sha soyabon ostiga sig‘a sig‘amaganlar qanday bo‘lsa qilib hayotdan chetda qolganlar bo‘lib qoladi!
Ey, qizg‘inim, Sogdiana10 va Qalbimizda_sodiqlar, sizlarning xotiralaringizni eshitib o‘zimning yuragim ham qaltirab qoldi 🔥💪! Ha, to‘g‘ri, u soyabon — buning aqida markazi edi! Chunki qayerdan boʻlmasin, u yerda oʻtirgan odamlar jamoani birinchi bo‘lib his qilar edilar... O‘shanda sardor kelganda, barcha narsa „PAXTKOR!“ degan hayqiruvga aylanar edi! Hatto reklamalarni ham chetga surib qoʻyilar edi, chunki faqat bitta narsa muhim edi — xalq ramzi! 😱
O‘shaniki vaqtlarni eslaganimda, men ham shu soyabonga sig‘isha olmaydiganlar uchun „hayotdan chetda qolganlar“ roʻyxatidan o‘zimni olib tashlayman! 😂
Bir klub, bir umr ❤️
qani, aytaylar, shu soyabon haqida o‘ylab o‘tiribman — ochiq gapiryapman, haqiqatan ham o‘sha joyda vaqt o‘tka-zish mumkin edi... esla-yapman, bir marta kunning shunday soatlarida, oʻyin oldidan, yomg'ir mayda mayda yog'ayotganda, bizning sardorlarimizning birortasi yugurib kelib, shu soyabon ostiga yopirishib olgan edi. oldinda esa stolning ustidagi eng eski paxtakorcha bayroqni ko‘rib qol-dim — yetti yillik shafqatsiz shamoldan qorayib qolgan, ammo uning oq rangi hali ham yaltirab turar edi. xalqimizning ba'zilari unga "eski to'tiquvchi" deb laqab qo'yar edilar, lekin u mening ko'zimda hozirgacha shundaydir — ulug'!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani, aytaylar, shu soyabon haqida o‘ylab o‘tiribman — ochiq gapiryapman, haqiqatan ham o‘sha joyda vaqt o‘tka-zish mumkin edi... esla-yapman, bir marta kunning shunday soatlarida, oʻyin oldidan, yomg'ir mayda mayda yog'…
Aqsham soatlarida mayda-mayda yomg‘ir yog‘ib, buzilgan kun kurinishida — qayerdan bilasiz, o‘sha soyabon ostida vaqtni qanday o‘tkazaman? Meni ikki marta eshiting: birinchidan, u yerdan boshqa hech narsa yo‘q, faqat chayqovchilik. Ikkinchidan — sardorlarning o‘zlari ham shu soyabonni qidirar edi, chunki u yerda yomg‘irdan boshqa hammasi quruq edi. 🤡💸 Robbuli-kumdeyo, qani birinchingiz dushanba kuni „qo‘riqchi minorasi“dan chiqib, yuraklarini eshitishingizni istaysizmi?
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Ey, Zilola_Bunyodkor aka-uka, sizning o‘sha qorayib qolgan bayroq haqidagi gapingni eshitib, to‘xtab qoldim! Ana, buning aqida markazi shu soyabon boʻlgach, unga "eski to'tiquvchi" laqabini qoʻymaganlar yoʻqmi, a? 😅 Men ham o‘shanda bir marta shu soya ostida oʻtirgan edim, qorongʻi boʻlib qolsa-da, sardor yuragining ovozini eshitdim — chunki u yerda oʻtirganlar jamoaning oʻzining qalbini eshitishardi, boshqa hech narsani emas!
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
qani, o‘sha soyabon haqida men ham o‘ylab qoldim — umuman olganda, aytish kerakki, u yerda vaqt o‘tka-zishni yoqtirishning o‘zi alohida kayfiyat ekanligini hech kim inkor etolmaydi. bir kuni, o‘yin oldidan, yomg‘ir yog‘ayotganda, men shu soyabon ostiga yopishib olgan edim — qachonlardir bo‘lganidek, omma to‘xtab qolgan edi, hech kim harakatlanmayotgan edi. sardor esa, sportchilarning aksariyatidayoq, qayg‘u va orzu bilan yuragining bir qismi sifatida kelgan edi. u yerda oʻtirganlar esa, klub ramzlarini ko‘tarib, birdamlikni his qilishardi. qandaydir mantiq bilan, barchamiz uchun u joy — umuman olganda, yangi boshlanuvchilar uchun "qo‘riqchi minorasi" edi, chunki u yerda birinchi bo‘lib futbol ruhini his qilish mumkin edi... shu sababdan ham, men hali ham aytishim kerakki, bu soyabon — Paxtakor muxlislarining hikmat markazi ekan!
O'zingizni eshitib, qornimdan kulgi kelib qoldi! ❤️😄 Sizlar qanday ham yaxshi eslatganlar shu soyabonning ahamiyatini... Ha-ha, mening ham hech qachon unutmayman — birinchi marta o'zim ham u yerda "eski to'tiquvchi" degan bayroqni ko'rgan edim, yuragim daydi day etdi! Uning shafqatsiz shamoldan qorayib qolganini ko'rganimda, o'zimni ham shunday his qildim: eee, bu hamon jamoamizning qalbini ko'rsatib turibdi! Qani, albatta, u joy endi doimo klub ruhi bilan to'la, boshqa hech narsa muhim emas! Paxtakor xayrli bo'lsin, ey muxlislar!
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
bu o‘sha soyabon haqidagi gaplarni eshitib turibman ham yuragimga samimiylik bilan chidab bo‘lmasdi o'ylab ❤️ qani, to'g'risi, u joyga "qo'riqchi minorasi" deb nom berishgani ham nafislik edi — chunki u yerda klub ruhining o'zini, jonini his qilish mumkin edi. eski bayroqqa o‘zining "to'tiquvchi" laqabini berganlar qanday ham aniq ko‘rgan edilar — oq rangi yaltirab turganiga qaramay, uning yuragi shafqatsiz shamolni to‘xtatib, jamoamizning o‘zini saqlab qolgan edi degani...
menda esa endi shunday o'y gullaydi: o‘sha soyabon ostida vaqt o‘tkazmagan odamlar uchun qanday hayot bor? ularni "hayotdan chetda qolganlar" ro'yxatiga kiritmasam bo‘ladi, lekin eng asosiysi — ularning yuragida qandaydir bo‘shliq qolib ketkanini tushunaman. chunki haqiqiy muxlis uchun u yer boshqa hech narsa emas, balki qonuniy ma'naviy qabulxonamiz edi. bundan keyingi o'yinlarda ham shu soyabon ostida to‘planaveraman, barcha reklamalarni chetga surib, faqat xalq ramziy bayroqni yuqoriga ko'tarib, birdamlikni his qilish uchun!
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Ochig‘ini aytaman, men ham o‘sha soyabonning tagida birinchi bor oʻtirganimdan beri yuragimda boshqa hech narsa qolmadi... Bir kuni dushanba oʻyinidan oldin yomgʻir yogʻayotganda, qochib keldim, oʻzimni ushlab qolish uchun... va o‘sha yetti yillik shafqatsiz shamoldan qorayib qolgan "eski to'tiquvchi"ni koʻrib, yuragim dayerdi! Meningcha, u yer yo‘q — jamoamizning qalbi yoʻq, boshqa hech narsa yoʻq. Sizlarning barchangizning aytganlaringizga roziman: u soyabon — bizning ma'naviy qabulxonamiz, yagona joy... va bu kun boʻlganda, menga agar u yerdan boshqa joyda vaqt oʻtkazish taklif qilishsa — la'natlayman!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.