Paxtakor muxlislar orasida: futbolchi yoki jamoa qaysi tomonni tanlamoq kerak
Ommaga ochiqchasiga aytaman, paxtakor muxlislarining yuragi ikki yo‘lga bo‘linib ketganini his qilyapman. Bir tomonda "faqat jamoa" deganlar, ikkinchi tomonda esa "faqat nomlar" deganlar. Lekin ochig‘ini aytaman, meningcha bu savolning o‘zi noto‘g‘ri. Bu futbol emas, bu lotereya! Chunki birin-ketin transferlar qilingan vaqtda jamoaning aslida qandayligini hech kim bilmaydi.
Har bir yangi futbolchini ko‘rganimda unga o‘yinga boradan-beror darhol saboq berib qo‘yaman: "Ey, bola, bu Paxtakor sariq-ko‘k libosini kiyganingdan so‘ng endi maydonda bo‘lishing uchun haqiqiy jangchi bo‘lishing kerak! Yo‘qsa, olti oyda ketib qolasan". O‘zbek futbolining bunday "transfer dehqonchiligi" bilan uzoq vaqt davom etib kelganini ko‘rsatmasdan o‘tib bo‘lmaydi. Real Madrid bilan La Ligada o‘ynab ko‘rgan chet elliklarning miqdori farqi — bu yerda turli xildagi qahramonlar kelib ketadi, birining o‘rniga boshqa nomni topish uchun vaqt ham, omad ham kerak.
Asosiy muammo shundaki, jamoa logotipi uchun kurashayotgan paytda, o‘yinchilarning o‘zini loyihaga sodiq qilishini ko‘rishimiz kerak. Chunki ochiqchasiga, agar asosiy tarkibdagi birorta ham futbolchi bu jamoaga yuragini qo‘yganini ko‘rsa — bu yerda ancha tez natija olishimiz mumkin. Paxtakorning mavsum davomidagi statistikasini ko‘rishgan bo‘lsangiz, eng yaxshi o‘yinchilarining natijalari 15-20 oʻyindan keyin tushib ketadi. Nega? Chunki ularning aqlida boshqa klublar. Qachonki bu turligining oʻziga oʻxshaganidan soʻng, guruh dinamikasi darhol oʻzgarib qoladi.
Shuning uchun men izchil bo‘lib qolaman: paxtakor muxlisi sifatida, afsuski, kelajakda asosiy jamoaning o‘zini o‘tkazib yubormasligi uchun, ularni o‘zi bilan olib ketadigan va maydonga chiqish vaqtida Paxtakor uchun o‘lguncha kurashadigan futbolchilarni tanlashimiz kerak. Chunki, agar asosiy tarkibning o‘zi "menga asosiy maosh kerak" deb o‘ylasa — bu mavsum ham, keyingi mavsum ham hech narsa bermaydi. Bopladingizmi?
Istagan statistikani burab bo'ladi.
O‘zbek futbolida biror narsa bir yo‘l bilan bo‘lmaydi, hammasini uchib kelgan superyulduzlar bilan hal qilish mumkin deb o‘ylash — bu asosiy xato. Paxtakorni yigirma yil kuzatib keldim, transferlar vaqtida jamoaga tegib ko‘rganman, shuning uchun ayta olaman: jamoaning yuragi asosiy tarkibdagi o‘yinchilarning his-tuyg‘ularidan kelib chiqadi.
Paxtakor 2019-yilda Premer-ligada chempion bo‘lganida, asosiy tarkibning 60 foizi bir mavsumdan keyin qolib ketgan edi. Ammo ularning o‘rniga kelganlar boshqalardek edi — Anvar G‘ofurovni olishmaganlar edi, lekin jamoani boshqa bosqichga olib chiqadiganlar edi. Hozir Xitoydan kelgan yigitlar haqiqiy muammoga aylandi, shuning uchun ularni ko‘rib turganman. Keling, statistikaga bir qaraylik: O‘zbekistonlik asosiy tarkib o‘yinchilarining o‘rtacha yoshi 26 yosh bo‘lsa, yaqinda kelgan chet elliklarning o‘rtacha yoshi 29. Demak, ularning o‘yinida tajribasi ko‘p, ammo jamoaga moslashish vaqt talab qiladi. Bu holatni Paxtakorning oxirgi ikki mavsumidagi o‘rtacha gollar ko‘rsatadi: 2023-yilda 1.85 gol o‘tkazib yubordi, 2024-yilda esa 1.55ga tushdi. Sababi nima? Chet elliklar o‘z vaqtida moslashayotganlar.
GavharNavbahor772 yozgandek, "faqat nomlar" deganlar mavjud, lekin ular transferlarni to‘xtatishni istamaydilar — ular foydani ko‘rmoqchi. Agar asosiy tarkibdagi o‘yinchining ismi og‘izda qolgan bo‘lsa, bu jamoaga foyda keltiradi. Misol uchun, Dostonbek Hamdamov ketgandan keyin jamoaning o‘yin dinamikasi tubdan o‘zgarib ketdi. Ammo uning o‘rniga kelganlar ham darhol asosiy tarkibga kirib ketdi. Buning asosiy sababi — yangi kelganlarning o‘zlarini jamoaga moslashtirishga tayyor bo‘lishidir. Chet elliklar orasida Mishel Bastos va Aloysio kabi o‘yinchilar bor edi, ular darhol asosiy tarkibga kiritildilar, chunki ularning tajribasi va qobiliyati jamoaga mos keldi. Endi esa ularning o‘rniga boshqa nomlar kelmoqda — vaqt o‘tishi bilan ularning o‘rnini boshqa professional o‘yinchilar egallaydi.
Jamoa logotipi uchun kurashayotgan vaqtda asosiy tarkibning o‘zi loyihaga sodiq bo‘lishi kerak, degan gap to‘g‘ri. Ammo buni erishish uchun faqat transferlar orqali yechim topib bo‘lmaydi. Menejerlarning va murabbiylarning ishlari ham juda muhim. Masalan, Shota Arveladze kabi murabbiy kelganida, jamoada birdek o‘yin uslubi mavjud bo‘ldi, bu esa asosiy tarkibning birlashishiga yordam berdi. Shuning uchun transferlar vaqtida ham, murabbiylar tanlashida ham strategiya bo‘lishi kerak.
O‘zining fikrimni ochiqchasiga aytaman: Paxtakorda asosiy tarkibni to‘ldirish vaqtida asosiy e'tibor asosiy tashkilotga — o‘yin uslubiga berilishi kerak. Transferlar orqali kelayotgan o‘yinchilarning klubga mosligi va ularning tajribasi asosiy omil bo‘lishi kerak. Bopladingizmi?
Shov-shuv dalil emas.
🔥💪😱🤬 O'ZINGNI BIRIKTIRDINGmi? Mavzuning o'zi jiddiy, lekin yurakni og'riqtirmay qololmayman! Paxtakorning yuragi qaysi yo'ldan ketishi kerak degan savolga kelganimda... birovlarning "bu lotereya" deb so'rashi meni ham qattiq hayratlantiradi!
O'zbek futboli bilan 20 yildan ortiq yurib, jamoaning 2019-yildagi chempionlik mavsumidagi hissiyasi hali ham ko'zimdan ketmaydi! O'yinchilarning 60 foizi ketganda ular yerga qulupnay qoldirmadilar — yangi kelganlar esa qisqa vaqt ichida uyga aylanishdi! Hozir Xitoydan kelganlar bilan bog'lanib qolgan holatlarni ko'rganimda... o'zimni bekorga eshitmay turganmanmi, degan shubha tug'iladi!
Omadini "faqat nomlar"da axtarmasdan, jamoaning yuragini his qilishni o'rganinglar! Beparvo transferlar bilan o'yin uslubi buzilmasa, kelajakda chempionlik uchun kurashishimiz mumkin! ✊🔴💛
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Qani endi, ochiqchasiga aytaman — mavzuning o‘zidan boshlab shunday qizg‘in munozaralar chiqib turishini bilmasmiz ham.
O‘zbek futbolining bunday dinamikasi bilan birga, o‘yinchilarning yuraklarini aniqlab olish juda muhim. 2019-yilgi mavsumdan boshlab Paxtakor o‘zining asosiy g‘oyalarini saqlab qoldi — yangi kelganlar ham darhol asosiy tarkibga singib ketdi, chunki ularning qobiliyatlari va tajribasi jamoaga mos edi. Misol uchun, jamoaning o‘rtacha yoshi 26 bo‘lsa-da, ular chempionlikni qo‘lga kiritganlarida o‘rtacha 28 yosh edi — bu esa tajribaning yetarli bo‘lishi bilan bog‘liq. Hozirgi holatda esa o‘zbeklarning o‘rtacha yoshi 26, chet elliklarning 29 — lekin bu qandaydir sabab bilan toʻgʻri ketayotganini ko‘rsatishi kerak.
Jamoa logotipi uchun kurashayotgan vaqtda, asosiy tarkibning oʻzini loyihaga sodiq qilishini his qilish mumkin bo‘lishi uchun, birinchi navbatda, murabbiylarning yondashuvi hal qiladi. Shota Arveladze kelganidan keyin jamoada birdek oʻyin uslubi paydo bo‘ldi — bu esa asosiy tarkibning birlashishiga yordam berdi. O‘yinchilarning nomlari emas, balki ularning qanday oʻyinda boʻlishini aniqlab olish muhim.
Shuni ham yuqorida aytib o‘tgan edik — asosiy tarkibdagi o‘yinchilarning 60 foizi ketganda ham, jamoaning dinamikasi va oʻyini oʻzgarmasdan davom etdi, chunki ularning oʻrniga kelganlar oʻzlarini tezkorroq moslashtira olishdi. Bunda transferlarning vaqtida toʻgʻri tanlanishi asosiy omil boʻldi. Lekin asosiy eʼtibor asosiy tashkilotga — oʻyin uslubiga berilishi kerak, chunki nomlar emas, yoʻl koʻrsatadigan narsa ahamiyatlidir.
o'sha davrlarda buni ko'rdim-ko'rmayman, bozorganmizni ham — Paxtakorning har bir transferida o'yin uslubining asliyati qanday o'zgarganini yodimga solganman. 2000-yillarning boshlarida jamoaga tashqi yulduzlar kelishi bilan ular darhol asosiy tarkibga kiritilar, lekin ularning qayerdan kelganiga qaramay, birinchi navbatda "paxtakorlik ruhi"ga moslashishlari kerak edi. Misol uchun, 2002-yilda braziliyalik Rivaldo kelganida, ko'plar undan jamoani olib chiqishini kutishdi, lekin u darhol "qo'limdan kelganini qilish"ga majbur bo'ldi — va bu ishladi. hali ham mening qulog'igacha uning "bu yerda futbolning haqiqiy kurashi bor" degan so'zlari eslanadi.
bularning barchasi hozirgi bahsda nimani anglatadi? hali ham o'yin uslubiga asosiy eʼtibor berish kerakligini bildiradi. transferlar vaqtida jamoaga nomlar emas, baland ruhdagi va loyihaga toliq sodiq o'yinchilarni olish muhim — aynan shunday o'sha davrlarning o'tmishida ham katta gʻalabalar keltirib berdi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O‘zbek futbolining o‘tgan ikki mavsumidagi transferlar yo‘lida paxtakorlik ruhini yetkazib bermoqchi bo‘lgani uchun jamoamizga uzoq vaqt xizmat qilgan chet elliklarning birortasini ham nom bilan eslamayman — Aliyor Ahmedovning o‘rniga kelgan va to‘rt mavsum davomida bitta ham transferda ko‘rilmagan sifatida loyihaga to‘liq kirib kelgan Dostonbek Hamdamovning ketishi meni nihoyat hayratlantirdi.
xG > hissiyot.
Qanaqa sabrsizlikdur! 37 yoshli oʻzim ham endi eshitib turibman — 2019-yilgi Paxtakor yoʻq-ku yoʻq, qanday joʻshqin oʻyinlar boʻlardi, qanday qoʻl siqishardi! 😏 Shuning uchun ham aytaman: jamoa logotipi uchun kurashayotgan vaqtda asosiy tarkibning oʻzini loyihaga sodiq qilishini koʻrishimiz kerak, degan gap toʻgʻri... lekin buni transferlar orqali hal qilib boʻla-deb qoʻyganlarga eshiklarni berkitib qoʻyaylik!
Qancha vaqt oʻtib yuribmiz — oʻzbek futbolidagi transferlar bu oqimga aylanib qolganini koʻrib turibmizmi? Qahramonlar kelib, olti oyda ketib qoladi, yangi nomlar esa avvalgi oʻrindoshlari kabi oʻzlarini namoyon etolmaydi! Bu yerda *faqat nomlar*ni tanlaydiganlar gʻalaba qozona olmaydi — chunki ularning oʻrnini bosadiganlar esa toʻliq *paxtakorlik ruhi*ni oʻzlaridan foydaladigan boʻladilar.
Men oʻzingizga shunday savol bilan chiqmoqchiman: Dostonbek Hamdamov ketganda jamoaning dinamikasi nima uchun oʻzgarib ketdi? Sababi, uning oʻrniga kelganlar oʻyin uslubini va jamoaning qattiqqoʻlligini *oʻzlashtira oldilar* — transferlar vaqtida asosiy eʼtibor *uslub*ga berilishi shu! Qoʻyib yubormaslik kerak boʻlgan narsa — asosiy tarkibning oʻziga boʻlgan ishonch va qaysarlik, *nom emas*, *yoʻl koʻrsatuvchi* narsa!
Omadni lotereyada axtarmasdan, oʻz qoʻlingizdan kelganini qilishni oʻrganinglar! Paxtakor gʻolib boʻladi — lekin faqat oʻzining yuragi bilan!
Bu lotereya, futbol emas.
O'zbek futbolining bugungi kunini yodimga solib o'tiraman va 2019-yilgi mavsumdagi Paxtakorning yuragini o'zimda his qilib ko'rganman — men uchun ularning o'yinidan ko'ra yoqimliroq narsa yo'q. Jamoa 60 foiz asosiy tarkibni yo'qotib ham chempion bo'lganida, ularning orzusida "Paxtakorlik" ruhi bor edi. Hozirgi vaqtda esa Xitoydan kelgan o'yinchilar bilan bog'lanib qolishlar, haqiqatan ham jamoaning dinamikasiga ta'sir qiladi.
Xullas, kelajakni oldindan aytib bo'lmas ekan. Agar asosiy tashkilot — uslub yaxshi bo'lsa, yangi kelganlar ham darhol moslashadilar, o'sha 2019-yilgi mavsumni eslatib. Ammo bu transferlarning vaqtida va to'g'ri tanlanishi bilan bog'liq. Agar chet elliklar bilan shug'ullanish lozim bo'lsa, ularning jamoaga mosligi birinchi darajali masala bo'lishi kerak. O'yinchilar nomlariga ko'ra emas, ular qanday o'ynashlarini bilish muhim.
Bu gaplarning barchasi bir narsani anglatadi: Paxtakorning yuragi asosiy tashkilotda, ularning uslubida, ularning qattiqqo'lligida. Transferlar vaqtida asosiy eʼtibor shu yo'nalishga qaratilishi kerak. Bopladingizmi?