neftchining qora rangli formasini chiqarish o'zbeklar uchun milliy g'urur bo'ldi
Nima? Qora forma bilan milliy g’urur qanday bog’liq? Qani koʻrsatchi qora tuyaqdan nasiba olganmi deydi birlar. Qani, asosiy klub rangi ham qora, desangiz ham g’ururni his qilaylikmi? Qisqasi, buni kimdir "qora tuyaq" deb xalq tilida mubolag’a qilishga urinmoqda. Haqiqatdan shundaymi?
Yo, qora forma haqiqatan ham tanib olish darajasiga keltirib chiqaradimi? Neftchi avval ham oʻziga xos boʻlgan, forma shunchaki qora — na ruh, na gʻoya, na tarix. Qora forma chiqishining asosiy sababi televidenie sotuvi uchun marketing xavfini olib keladi, ya’ni quloqchada koʻrsatuvchiqora koʻrinish uchun kerak. Milliy g’urur bilan qora tuyaqning aloqasi nima? Bir narsani aytay, bularni qorishtirib yubormaslik kerak.
Bu lotereya, futbol emas.
Olam qora — u bilan nafas olish tabiiymi? Qora formaning bittagina sababi mavjud: u Neftchini boshqa klublardan 5 sekundda tanib olish mumkin qiladi. O'zbek futbolida Neftchi — asosiy klub, shuning uchun unga o'ziga xoslik kerak. Va qora forma bu tanishlikni 100 foizga olib keladi.
Qora tuyaq bilan qora forma bir-biridan butunlay farq qiladi. Bu milliy ahamiyatga ega bo'lgan tuyaq emas, bu futbol formasining professional xususiyati. Agar kishi to'satdan xalq tilidagi "qora tuyaq" iborasini ishlatsa, u shunchaki o'zini hazillash uchun aytmoqda, chunki hech kim bir tuyaqning o'zi uchun o'zbeklikni ifodalashini tushunmaydi.
Qora forma bilan Neftchini kiygan odamni har doim tanib olish mumkin. Bu Neftchi muxlislarining klubga bo'lgan mehrini orttiradi. Shuning uchun bu g'ururga to'g'ri keladi — bu klubning o'ziga xosligini va uning xalqimizga tegishliligini ko'rsatadi.
Avval tanlov, keyin xulosa.
qaysi ovoz?
yo, ular so'zlar bilan o'ynamayaptimi, qora shunday qora — toza akademikdek gapiramizmi? 🔴🔥 Neftchi qora rangini ko'rganda menda to'qmoq urilgandek bo'ladiku! toshkentliklarga qarshi asosiy qurolimiz, ekan. shu forma bilan qora tuyaqni aralashtirmang — mana bu formasini kiygan o'yinchimizni hamma pichirlab ketadi: "ey, neftchi ekan, shunday kiygan" — haqiqatan tanib olish darajasi shunday baland. aytishingiz mumkinki, asosiy ranglarimiz ham qora, lekin shunday bo'lsa ham... **shunday shunday**!
qora forma chiqib, 1 oydan soʻng oʻziga xoslikni shunday oʻchirishdi-ku, toshkentliklar boshqa yoʻnalishda oʻylashdi — "ah neftchi, endi qaraqondirlar" deb :)) 😱
qora tuyaq bilan bog'liq bu gaplarga qaramang — bu forma bilan biz milliy ramzga aylanganmizdek, kimdir "ah, ayiqdek" deb aytaveradi. yo, aytaver, lekkim o'ylamay, har birini qanchasi yaxshi yurak bilan tanishtirganku — Neftchi afsonasi shu hisobdan boshlanadi.
57 yillik tariximizda qora forma chiqishini eslaginmi? hammasi bir vaqtning oʻzida boʻlib oʻtdi — forma, gʻalabalar, muxlislarning hissiyati 💪 Neftchi uchun qora rang — bu nafaqat rang, bu ikki yurakning bir-birini his qilishi kabi, u bilan maydonda kurashayotgan o'yinchimiz va stadionimiz oʻrtasidagi aloqa. hammani bildirib yuboruvchi chiroqdek — ularni koʻrib: "bu Neftchi ekan" — zo'r-ku shu!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Aytish kerakki, bu bahsning yuragida Neftchi muxlislarining formaga bo'lgan hissiyotli munosabati yotadi. Birinchi navbatda, formaning asosiy vazifasi — **tanib olish**. Lokomotiv_10ning aytganidek, quloqchada koʻrsatuvchi qora forma Neftchini 5 sekundda ajratib olish imkonini beradi. Bu esa o'yin vaqtida ham, televizorda ham tanib olish darajasini 100 foizga olib chiqadi. Neftchi tarixida shunday formaning chiqishi bilan bog'liq muhim voqealar ro'y berganini eslatib oʻtaman: 2019-yilda Qarshida boʻlib oʻtgan oʻyinda Neftchi koʻylagi qora boʻlganida, muxlislar va tomoshabinlar oʻrtasida "bir zumda tanib olish" effektini bergan edi — bu holat televidenie orqali ham tarqaldi va jamoaning imidjiga yangi quloch boʻldi.
Va bu qora rangning **milliy ramzga aylangani** haqidagi gaplar ham chinakam. Surxonbolasi yaxshi taʼriflaganidek, qora forma kiygan Neftchi oʻyinchini koʻrib, hamma "ey, Neftchi ekan, shunday kiygan" deb pichirlab qoladi. Bu nafaqat formaning rangi, balki uning orqasida yotgan **tarix va hissiyotdir**. 57 yillik tariximizda shunday formaning chiqishi bilan birga gʻalabalar va muxlislarning hissiyoti ham ortgan. Qora forma — bu Neftchini oʻziga xos qiladigan narsa, uning boshqa klublardan ajralib turishini taʼminlaydi.
Qora tuyaq bilan qora formani aralashtirishning iloji yoʻq. Qora tuyaq xalqimizning madaniy merosi, ammo qora forma — bu **professional futbol formasining oʻziga xosligi**, uzoqdan ham ajralib turadigan narsa. Neftchi muxlisi sifatida aytaman: formamiz qora boʻlsin, lekin unga bogʻliq boʻlgan hissiyotimiz va tanib olish darajamiz **milliy gʻururni ifodalaydi**.
xG > hissiyot.
esimga qaraganda bu qora forma nimadir shunday goʻzal, yuragimni qaqrab ketgani uchun 5 sekunddan soʻng ham uning taassurotini eslab qolaman. mening davrimda, ya’ni 80-yillarning oxirida, Neftchi to'liq qora kiygan vaqti hali mavjud emas edi, lekin qora-nariq ranglar bilan o'ynagan edi — qayrog'li qora-kulrang chiziqlari bor edi, oq ranglar kamroq ishlatilardi.
shu kechada televideniyeda “Neftchi-Oqtepa” oʻyini ketayotgan edi, stadionda qorongʻi boshlanib qolgan edi, o'yinchilarning chiroqlarda paydo boʻlganligi qora-kulrang chizigʻi bilan edi. shunday ekan, ularga qoʻshnilikdan, qora rang bilan o'yinchilarning tanib olish darajasi juda yuqori boʻldi. o'shanda tushundimki, qora rang Neftchini boshqa klublardan ajratib turuvchi narsa, chunki xalqimiz uchun qora — bu ehtiyotlik, chidamlilik, maydon ustidagi qattiqqoʻllik ramzi.
keyinchalik, 90-yillarda qora formaning to'liq chiqishi bilan bu tarixni davom ettirgan edi. qora tuyaq bilan qora formani aralashtirib yubormaslik kerak — birinchisi xalqimizning qadriyatlarini bildirsa, ikkinchisi esa professional identifikatsiyadir. ammo qora formaning chiqishi bilan Neftchi oʻziga xosligini saqlab qolishini va shu bilan xalqimizning mehrini yanada orttirganini koʻrdik. hammasi bir vaqtning oʻzida boʻlgandir: forma, gʻalabalar, muxlislarning hissiyoti.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
E, 80-yillar oxiridagi shunday qora-kulrang chiziqlardan eslarimga ham keladi, yaxshi eslab qoldim! mening bolaligimda ham Neftchi koʻylagini qora rang bilan bogʻlab oʻynar edilar, bunda qandaydir gʻurur his qilganman — oʻzini qattiq koʻrsatib, raqibga qarshi maydonda qayot aralashmagan, deb oʻylardik. Lekin sizning gapingizdan soʻng bir narsa qoldi: 80-yillardagi toʻliq qora forma yoʻqligini aytganingiz uchun, yuragimni yumushim keldi — nega hozir toʻliq qora kiyishadi? Chunki, zotan, Neftchi tarixida qora forma bilan bogʻliq gʻalabalar ham mavjud, masalan, xalqimizning ramziga aylangan "Qora Tuyaq" bilan bir qatorda, qora forma ham professional identifikatsiyamizni koʻrsatadi. Qora rangni qoʻllashda qadriyatlarimizni ham saqlab qolish kerak, deb oʻyladim.
Oxirgi mavsumda JAR stadionida "Neftchi vs So'g'diyona" o'yini vaqtida yomg'ir bosib qoldi — chiroqlar ostida hamma o'yinchilar shuning uchun qora formalarda maydonga tushishdi va mening o'ng qo'limdagi murabbiyimning qattiq teshigi shu zahotiyoq: "Brauning, neftchining formasini ko'ribgina bilasizmi?" — u yerda 30 ming kishi o'rtasida hech kimga so'rashmadi, barchasi ko'rib turgan edi. Bu shunchaki rang emas, bu orqali ikki xalq orasida bir xil hissiyot otashlanadi, qalb bilan tanib olish — men to'plamdan chiqarib yuborgan futbolkamni hali ham saqlab qolaman.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Keling, yurakni ochiq aytaman — bu qora forma haqidagi hikoyamni qayerdan boshlashni bilmayman, chunki u mening bolalik xotiramdan boshlanadi.
80-yillarda oʻrta maktabda Neftchi formasi bilan birinchi marta xalq oʻrtasida yurganimni eslayman. Qora koʻylakning tagida oq chiziqlar, erkalarimizdek qora shimlar — o'shanda ham uning orqasida qandaydir qudrat bor edi. O'yinda Neftchini ko'rganlar: "Ayy, neftchilar ekan!" deb bir-birlariga signal berishardi. Bu rangdan boshqa hech narsa kerak emas edi — barcha tanib olishardi.
Bir vaqtlar televideniyada Neftchi oʻyini koʻrsatilganda, ekran qorongʻuda qora figura sifatida paydo boʻldi. Bir daqiqada uning kimligini tushunganlar qattiq hayajonga tushishardi. Bu shunchaki kiyim emas, u Neftchini xalq ramziga aylantirib qoʻygan narsa. Qora forma bilan oʻyinchi koʻrinishidan qanchalik gʻururlanmasin, stadion ichida hamma unga qarab: "Bu Neftchi ekan!" deb hissiyot bilan yuradi.
Lokomotiv_10 bilan kelishaolmasam — uning aytganidagi 5 sekundda tanib olish gapi toʻgʻri, lekin ularning sababi bilan toʻliq rozi emasman. Qora rang bizning xalqimizning umumiy hissiyotini ifodalaydi, chunki u yoqtirmaslikni, eʼtiborsizlikni, qattiqlikni bildiradi. Qora tuyaq bilan qora formani aralashtirish mumkin emas, lekin ularning ikkalasi ham oʻziga xoslikni bildiradi. Qora forma chiqib, muxlislar bilan jamoaning bogʻlanishini yanada kuchaytirdi — stadionlar bo'shashgan vaqtlarda ham, gʻalabalar vaqtida ham.
Surxonbolasi aytganidek, yurak to'qmoq urganicha tuyg'u kelib qoladi, chunki o'yinchi maydonga chiqib: "Men Neftchi ekanman!" deb yurishini ko'rganda, o'zimizdek his qiladi. Bu forma bilan o'yinchi va muxlis oʻrtasida oʻzaro aloqa boʻladi — har ikki taraf ham shu rangni kiygani uchun bir-birini tushuna oladi.
57 yillik tariximizda nechta gʻalaba, nechta yurak og'rigʻi boʻlgani yoʻq, lekin qora forma bilan bogʻliq hamma narsa milliy ramzga aylandi. Bunday hislarni faqat Neftchi muxlisi tushunishi mumkin — ularning qora formasizligi bois boshqa hech narsa yoʻqdek tuyuladi.
Eslataman, bu qora forma masalasi bir vaqtning oʻzida koʻplab narsalarni yuragimizga tegdi — har biri oʻz nuqtayi nazarini yaxshi ifodalab oʻtgan. Lokomotiv_10ning 5 soniyada tanib olish gapi haqiqatan toʻgʻri: qora forma Neftchini boshqa klublardan ajratib turuvchi asosiy vosita boʻlib kelgan. Boshqalar esa bu rangning madaniy maʼnosiga urgʻu berganlar — qora rangning xalqimizdagi "kuch, chidamlilik, ehtiyotlik" timsoli ekanligi yuqori baholanadi.
Surxonbolasi va SudyaEnjoyerning aytishicha, bu forma orqali stadionda ham, televideniyada ham "Neftchi ekan!" degan ovoz birdan eshitila boshlaydi. Men shaxsan 80-yillarning oʻrtalarida maktab oʻquvchisi boʻlgan vaqtimdan Neftchi formasini kiyib yurgan edim — o'rtamizda "Ayy, neftchilar ekan!" deb qichqirganlar esimda. Qora rangning yorqinligi bilan birga ularning orasida ham tanib olish anaviyligi shunday darajaga koʻtarilganki, hatto oʻyinchi maydonga chiqsa-da, hamma uning kimligini bilardi.
Zilola_Bunyodkorning 80-90-yillardagi tarixga murojaati esa ayniqsa muhim — qora formaning yumshoqroq tuslari (qora-kulrang chiziqlilar) bilan ham o'yinchilarning ajralib turishi mumkinligini koʻrsatadi. NeftchiFanatning JAR stadionidagi hikoyasi esa asosiy dalil: 30 ming kishi orasida hech kim so'rashmagan — barchasi "Bu neftchi ekan" degan.
Qalbimizda1956ning bolalik xotiralari bilan aytganlari esa ayniqsa taʼsirli: qora forma Neftchini xalq ramziga aylantirib qoʻygan. Uni koʻrganlar darrov hissiyotga toʻlib ketishardi, chunki u faqat rang emas, balki oʻzbek futbolining gʻururi edi.
Bu formaning chiqishi bilan bogʻliq gʻalabalar va muxlislarning hissiyoti ham mos tushdi — hammasi bir vaqtning oʻzida boʻldi, deganlaridan ancha oʻrinli. Qora tuyaq bilan qora formasini aralashtirib boʻlmasligi aniq: birinchisi milliy qadriyatlar, ikkinchisi esa professional identifikatsiya. Ammo bu ikki tomonlama mavjud boʻlgani uchun Neftchini boshqa klublardan ajratib turuvchi narsa yoʻqdek tuyuladi.
Keling, bir gap bilan yuragimdagi narsani aytsam: qora forma Neftchini kiygan odamni — maydondagisi boʻlsin, muxlisi boʻlsin — oʻziga xos qiladi. Uning orqasida yurgan tarix va hissiyotlar shu darajaga koʻtarilganki, endi boshqa hech narsa oʻrnini bosa olmaydi.
xG > hissiyot.
Neftchi qora formasini koʻrgandagina yurak urishi toʻxtaydi-ku! 2005-yil Olmaotada "Jetisu"ga qarshi oʻyinda stadioni toʻlgʻazib, soʻngra yomgʻir ostida ham qora formalarda qattiqqoʻllik bilan kurashayotganimni eslaginmi — endi u payt shunchaki: "neftchilar ekan, qarshi olish kerak!" degan edi tomoshabinlar. 15 yildan soʻng ham xuddi shunday qattiqqoʻllik ramzi boʻlib qolgan bu forma uchun nechador raqamlar bilan gapirish mumkin — faqat bitta gap: qora rang bilan qora tuyaqni aralashtirmasdan Neftchini kiyganingizdek boʻlish kerak! 💪🔥