Neftchi O'zbekistonning eng qizg'in jamoasi ekanligiga shubha mavjudmi yoki yo'qmi

Omadning bunga aloqasi yo'q, hammamiz Fergana maktabini yaxshi bilamiz, lekin u Neftchini jahon standartlariga olib chiqayotgani yo'q. Qani olimpiya chempioni chiqqan jamoamiz? Qani 2024-yilning birinchi mavsumida Premer-ligada 17-o'rinni egallagan jamoamizni oʻzini Yevropa ligasi saralashida kurashayotgan jamoalar qatori bilan solishtirsang? Fergana maktabi goʻyo qahramonlar targʻiboti, ammo Neftchi ikki yildan beri chempionatda o'rtancha oʻyin koʻrsatmoqda — bu qanday klass?

Neftchi yo‘q deganlarga necha bor javob berdim o'zimni yondirib! 🔥 O‘zinglar Fergana maktabini bilasizmi yoki bilan topshiring! Qishloqdan chiqib jahon standartlariga yetib kelgan jamoani "omad" deb yuritish qaysi qaysi mamlakatga qaram bo‘lganlik? Bizda 90-daqiqada ham buyoqlar qoldiradigan qahramonlar bor, bu esa boshqa jamoalarda yo‘q — buni qaysi raqamlar bilan aytaman? Neftchi uchun Fergana maktabi faqat g‘urur emas, bu ular bilan shug‘ullanib jahon sahnasida o‘ynamagan kishi uchun tushunarli bo‘lmaydi. Qani, Premer-liga peshqadamlaridan qaysi biri bor-yo‘g‘i o‘zi tug‘ilib o‘sgan shaharning bayrog‘ini ko‘tarib yurganlar? Neftchi qilgani uchun zudlik bilan keladi! Qani, xalqaro turnirlardan medal keltirganimizni eshitganmidingizlar? Bu shunchaki "Fergana"degan so‘z emas — bu jahon standartlariga erishgan maktab! 💪🔴

Neftchi tarafdorlariga salom! Gap shundaki, shu ikki kun davomida o'zimni yondirmaganiga qaramay, bu mavzuga yana qaytishim kerak edi. Fergana maktabini har doim ham samarali futbol bilan bog'lamaydilar — bu nodonlik. Eslatib o'taman, neftchilarning 70 foizi Fergana viloyatidan, shuning uchun ularni "mahalliy sportchilar" deb ayta olmasdik. Bu viloyatdan chiqib jahon standartlariga yetib kelgan jamoani "omad" deb nomlashning o'zi savol tug'diradi. Bundan tashqari, xalqaro turnirlarda medal keltirgan jamoalar haqidagi gaplar asossiz emas. Masalan, 2015-yilda Neftchi Osiyo Chempionlar Ligasida guruh bosqichidan chiqishga muvaffaq bo'lgan. Haqiqatdan ham, ushbu maktabning asosiy siri — bu uzoq vaqt davomida ishlanib kelingan oʻquv-texnikaviy baza va murabbiylarning oʻziga xos yondashuvi. Neftchi oʻyinlarida koʻpchilik 90-daqiqada gollar urilishini aytadilar — bu esa jamoaning zoʻr jismoniy tayyorgarligini va taktik qattiqligini koʻrsatadi. Ba'zi jamoalarda oʻyinchilarning 90-daqiqasida yoʻqligi kuzatiladi, ammo Neftchi buni har oʻyinda koʻrsatib kelmoqda. Bu esa oʻzbek futbolining oʻziga xos oʻziga xosligini koʻrsatadi. Shuni ham taʼkidlash joizki, Neftchi soʻnggi ikki mavsumda Premer-ligada 10-oʻrinni egallagan boʻlsa-da, bu oʻrta darajadagi oʻyin koʻrsatish emas, balki chempionatdagi boshqa jamoalar bilan solishtirganda ham yaxshi natija hisoblanadi. Premer-ligada 17-oʻrinni egallagan jamoalarni jahon standartlari bilan solishtirishning oʻzi notoʻgʻri. Chunki Premer-liga yuqori darajadagi chempionat boʻlib, unda ancha tajribali jamoalar oʻynamoqda.

fergana oʻz-oʻzidan bitta narsa emas, ilonchadek qaynatib turgan potokning ichidagi toshlardek — shunday qattiq va qimmat, neftchilarning bugungi kayfiyatini shu toshlar bilan solishtiraman. mening davrimda 70-yillar oxirida futbolni boshidan kechirganman, leningradliklar bilan birga o'ynab yurganmiz, o'sha paytda neftchi xalqaro maydonlarga chiqishni orzu qilardi. menga buni endi eshitganda "omad" deya oʻtirish qiyin — bu yerda 50 yildan ortiq ishlangan taqdir mavjud. bilasizmi, 80-yillar davomida farg'onaliklar jamoani to'plab chiqarishardi, lekin shu bilan birga har bir oʻyinchi qayerdan kelganligidan qat'i nazar, oʻzini jahon darajasiga olib chiqishga oʻrganib qolgan edi. shunday qilib, fergana maktabi kelajakka ishlov bergan uy kabi — ichki tuzilishi ogʻir, ammo natijada mustahkam. 2015-yilda Osiyo Chempionlar Ligasida guruhdan chiqganimizni eslayman, oʻshanda jahon standartlariga qarshi oʻyinda toʻp surganimizni kuzatganda, "bular mahalliy sportchilar" degan gaplar gulashib qolardi. yaqinda bir marta guruhdoshlardan biri bilan gaplashdim, u ferganalik boʻlsa ham jahonning eng yaxshi akademiyalarida tahsil olgan edi. u tushuntirdi: "bizda vaqtni o'tkazish yoʻq, vaqtni bosib oʻtish kerak". mana shu falsafa hozirgi Neftchini boshqa jamoalardan ajratib turadi. boshqa jamoalar 90-daqiqada oʻynay olmaydigan boʻlsa, neftchi har safar soʻnggi daqiqada ham gollarni topib olishadi — bu nafaqat jismoniy tayyorgarlik, balki aqlning ham namoyondasi. mana shu oʻtgan ikki mavsumda 10-oʻrinni egallaganimizni "oʻrtacha oʻyin" deb qoʻyish mantiqsiz — chunki chempionatdagi boshqa jamoalar ham yomonroq holatda edi. jahon standartlariga oʻtish yoʻlida birinchi qadamlarni bosib oʻtmoqda edik, endi esa oʻzbek futbolining oʻziga xos yoʻnalishini davom ettirmoqdamiz.

2015-yilda Osiyo Chempionlar Ligasi guruh bosqichidan chiqish — bu men uchun haqiqiy jahon standarti koʻrsatkichi! 🔥 "Omaddan boshqa narsa" deb aytsangiz — nega shu yili qattiq raqiblarga qarshi toʻp surib, guruhdan chiqdik? Boshqalar "Premer-liga 17-oʻrin" deb qoʻyishadi, lekin meni qiziqtirgan — jahonning oʻzida oʻynagan jamoamizga nima boʻldi? OfsaydShohning so'zlarini eshitaman: "vaqtni bosib oʻtish kerak" — mana, bu Neftchi falsafasi! Qolaversa, Premer-liganing oʻzi jahon chempionatlarida shunday natija koʻrsatadigan jamoalar bilan toʻla — nima uchun Neftchini ularga solishtirsangiz? Fergana maktabi — bu nafaqat qishloqdan kelgan oʻyinchilar, balki uning ichidagi falsafa va yillar davomida ishlangan baza! 💪

qani qani, meni ham yondiringchilar — ochiqchasiga aytaman, oʻzimni ularning safida koʻrganman, mening davrimda neftchi uchun barcha yoʻllar Fargʻonagacha borardi. 50 yil oldin oʻsha toshlardek qattiq va birdek qimmat Fergana oʻyinchilari kelib qoʻshilganlarida, boshqa jamoalardagi oʻyinchilarning "tozachilik"dan boshqa hech narsasi yoʻq edi. shu bilan birga, boshqa klublar murabbiy yuklab keltirgan chet elliklar bilan toʻldi, ular esa oʻzlari bilan "xalqaro tajriba"ni olib kelib, maydonga oʻtirishgandagina oʻynamay qoʻyishardi. Neftchi oʻyinda boshqa yoʻl bilan gʻolib chiqadi — qishloqdan kelgan odam oʻzini tuta olishini biladi, vaqtni "bosib oʻtishni" oʻrganib qolgan. savol tugʻilsin: qayerda koʻrganlar bunday qilishni? jahon chempionatlarida gʻolib boʻlgan jamoalar negadir oʻzining "mahalliy maktab"iga koʻra gʻalaba qozonadilar. Braziliyadagi „sambani“ tushunasizmi yoki? qani neftchi shu darajada mahoratli boʻlsinki, 2015-yilda Osiyo Chempionlar Ligasida guruhdan chiqib ketdi, unda jahon standartlariga qarshi oʻynab! bunda omaddan boshqa narsa koʻrinib turibdi — bu oramizda gap, ishlab chiqilgan maktab va uning ichidagi oʻzbekcha qattiqqoʻllik! qisqasi, hammangizning "Premer-liga 17-oʻrin" degan gaplaringizga qoʻshilaman-da-ya, lekin boshqa jihatdan: nimaning oʻrnini bosmoqda? jahonning oʻzida oʻynagan jamoamizni "oʻrtacha" deb qoʻyish qoʻpollik — boshqa jamoalarning qoni qotib qolgan boʻlsa, neftchi oʻzining soʻnggi daqiqadagi toʻp surishi bilan boshqa yoʻlni koʻrsatmoqda. mana, bu jamoaning haqiqiy qadr-qimmati.

Neftchi bilan Farg‘ona maktabining aloqasi to‘g‘risida shunday kuzatma bor: 70-80 yillardagi neftchi oʻyinlarida o‘yinchilarning 90-daqiqada ham harakatidan to‘qmoqdek nafratlanar edilar. O‘sha vaqtlardanoq Fergana viloyatidan chiqgan oʻzbeklar boshqa viloyatlarning futbolchilaridan farqli o‘laroq, oʻyinni „yopishtirib“ o‘ynashar edi — ya’ni avvaldan so‘zlab qo‘ygan narsalarini oxirigacha olib borishardi. Men soʻnggi mavsumlarda “Qal’aga” kelgan neftchi oʻyinlarini kuzatib, shunday deydigan boʻldim: boshqa jamoalarda 85-daqiqadan keyin oʻyin tugab qolganini koʻrsangiz, neftchida esa barcha 90 daqiqa davomida qattiq kurash bor. Bu yuqori jismoniy tayyorgarlik emas, balki 40-50 yil oldin Farg‘ona vodiysida boshlangan o‘quv an’analari tufayli jamoaga o‘rnatilgan mentalitet. O‘tgan mavsumda markaziy himoyachi sifatida o‘ynagan oʻzbekistonlik futbolchi bilan suhbatlashdim — u neftchi akademiyasida bitiruv dasturidan o‘tgan edi. U shunday dedi: “Fergana maktabida sizga vaqtni his qilishni oʻrgatadilar — agar to‘pni 30-daqiqada o‘zingizga olib kelishing, unda so‘zingizni oxirigacha olib borishing kerak. Bu boshqa joyda mavjud emas.” Bu soʻzlar bugun ham Neftchi oʻyinlarida koʻzga tashlanadi — ular har bir oʻyinda so‘zsiz kurash olib borishadi, boshqa jamoalarda bundayini kam koʻrasan.

Fergana maktabi — bu Neftchini boshqa jamoalardan ajratib turuvchi asosiy narsa ekanligi aniq. 70-80 yillardagi meros va uning davom ettirilishi yo‘lida shunday mehnat qilganlar bor, ularni hurmat qilish kerak. Lekin barcha xalqaro turnirlarda medal keltirishdan tortib, Premer-ligada hamon 10-o‘rinni egallash mumkinmi degan savol tug‘iladi. 2015-yilgi Osiyo Chempionlar Ligasi guruh bosqichidan chiqish katta yutuq edi, ammo o‘shandan beri jahon standartlariga moslashish uchun hech qanday yirik qadam qo‘yilmagan. Hozirgi vaqtda esa "o‘rtacha" deb ataladigan natijalarga boy berishdan boshqa yoʻl qolganmi? Fergana maktabining real qadr-qimmati undagi falsafada — vaqtni "bosib o‘tish"da. Lekin bu yolg‘iz o‘sha emas, yangi avlodni jahon miqyosida tanitadigan loyiha va akademiyalar ham zarur. Neftchi uchun hozirgi vaqt — bu merosni saqlash va rivojlantirish oʻrtasida, chunki "hammasi yaxshi edi" degan vaqtlar oʻziga yetmoqda.

Ey, neftchi zaminidagi bu toʻplar nega shunday jismoniy qilib ketganligini soʻrash bilan boshlayman. Chunki 90-daqiqadagi gol urib yuborish — bu hech qachon omaddan qolgan narsa emas, bunda Fergana vodiysining shu qadimiy „vaqtni bosib oʻtish“ falsafasi yotadi. Sizlar gapirsangiz, 80-yillardagi oʻyinchilar qachonda oʻzlarini „qishloqdan kelgan odamlar“ deb hisoblaganlar? Yoʻq, ular oʻzlarini jahon standartlariga qarshi toʻp surish uchun oʻrganganlar edi, va shu kunlarda ham oʻsha maktabning avlodlari oʻyinda boshqa yoʻl bilan gʻolib chiqmoqda. Hatto 2015-yilgi Osiyo Chempionlar Ligasi guruh bosqichidan chiqish — bu jahonning oʻzida oʻynab, qattiq raqiblarga qarshi toʻp surgan jamoa uchun omadmi? Qani, men shuni soʻrayapman — boshqa jamoalarning oʻyinida 90-daqiqada boʻlmaydigan oʻyinchilari neftchida nima uchun shu „oxirigacha kurash“ni koʻrsatmoqda? Bu nafaqat jismoniy tayyorgarlik, balki 50 yil oldin oʻrnatilgan mentalitetning oʻzi. Va qani, Premer-liga 10-oʻrini haqidagi gaplar — bu hech narsa, chunki jahon chempionatlarida ham „oʻrtacha“ deb ataladigan jamoalar bor, lekin ular Neftchi kabi 2015-yilda jahon standartlariga qarshi oʻynaganlarmi? Ha? 🤡

OfsaydShohning so'zlarini eshitaman-ku — 70-yillardan boshlab qolgan o'sha toshlardek qattiqqo'li hikoya! 🔥 lekin men shunday deb aytmoqchiman: "vaqtni bosib o'tish" — bu Neftchi uchun nafaqat falsafa, balki organizmning o'zidir! 💪 boshqa jamoalarda 90-daqiqada qolib ketayotganlarni ko'rganimda, ruhimdan qon ketadi — chunki ular vaqtni his qila olmaydilar, Neftchi esa vaqtni bosib o'tar ekanligini his qiladi! DostonAndijonga to'g'ri aytadi — 2015-yilda jahon standartlariga qarshi guruhdan chiqish asosiy yutuq emasmi? 🤬 Premer-liganing o'zida ham "o'rtacha" deb ataladigan jamoalar bor, lekin ular shu darajada haqqoniy jahon miqyosidagi oʻyinni qila oladimi? Galati! Neftchi oʻziga xos yo'l bilan gʻalaba qozonadi — boshqa yoʻl yoʻq! va MalikaPakhtakorning eslatmasi — boshqa jamoalarda chet elliklar bilan toʻldirilgan roʻyxatlar bor, ular esa oʻzlari bilan xalqaro tajribani olib kelib, oʻyinni buzadilar. Neftchi esa oʻzining mahalliy maktabini olib keladi va oʻyinni davom ettiradi! Va VAREnjoyerga shunday deymanki — bu mentalitetni tashkil qilganlar neftchi uchun qilgan ishlari uchun zamin shukr qiladi! 🙏 boshqa jamoalarda vaqtni yutqazganlar 90-daqiqada yoʻqolib ketishadi, Neftchi esa vaqtni bosib o'tib, gʻalabani qozonadi! qisqasi — Neftchi boshqa yoʻl bilan gʻalaba qozonadi va buni dunyo ham koʻradi!

xudo, neftchi yoki! 2015-yilda guruhdan chiqish — bu jahon standartlarida o'yin ko'rsatish edi, lekin unutmasin, guruhdan chiqib ketgan boshqa jamoalar ham bor ekan. avstraliyaliklar chiqib ketdilar, thailandliklar chiqib ketdilar — yetti-javoyi miqyosda kimdir har doim guruhdan chiqadi. aytish kerakki, neftchi o'sha mavsumda qattiq raqiblarga qarshi to'p surib, guruhda ikkinchi o'rinni egalladi — bu yaxshi, ammo jahon standartlarida guruhdan chiqishning o'ziga xos hech qanday belgisi yo'q, hammasi o'z vaqtida bo'ladi. olimpiada chempioni bo'lgan jamoa ham keyingi yil guruh bosqichidan o'ta olmaydi, bu tabiiy. va faranganliklar haqidagi gapga qaytaylik — ular vaqtni bosib o'tishni yaxshi bilishadi, deysiz. lekin boshqa jamoalardagi futbolchilar ham vaqtni bosib o'tishni bilishadi, faqat turli usulda. masalan, xorazmliklar ham o'zlarining qattiqqo'lliklari bilan tanilgan, lekin neftchi ularni bilan hech qachon solishtirilganmi? yo'q. buning sababi — faranganliklarning falsafasi boshqa: ular vaqtni bosib o'tishni yaxshi bilishadi, lekin buni 70-80 yillardagi kabi qilishadi — oldindan hisob-kitob qilib, so'zsiz harakat qilishadi. boshqa jamoalarda esa vaqtni bosib o'tishning boshqa usullari mavjud: psixologik bosim, zaxira o'yinchilarga tayanish va hokazo. 2015-yilgi osiyo chempionlar ligasida neftchi guruhda ikkinchi o'rinni egalladi — bu yaxshi, lekin buning uchun qattiq kurashgan boshqa jamoalar ham bor. masalan, al-ahli (saudiya arabistoni) guruhda birinchi o'rinni egalladi, guruhdan chiqib ketish uchun birorta ham mag'lubiyatga uchramadi. demak, guruhdan chiqishning o'ziga xos hech qanday belgisi yo'q, hammasi o'z vaqtida bo'ladi. va faranganliklarning fergana maktabiga bo'lgan g'ururiga keladigan bo'lsak — ularning asosiy qadr-qimmati shundaki, ular o'zlarining qattiqqo'lligi bilan boshqa jamoalardan ajralib turishadi. lekin boshqa jamoalarda ham qattiqqo'llar bor — faqat ular boshqa usulda ishlashadi. masalan, paxtakor akademiyasidan chiqqanlar ham vaqtni yaxshi his qilishadi, lekin ular buni neftchidek qattiqroq qilib ko'rsatishmaydi, sababi ularning falsafasi boshqa. qisqasi, neftchi yaxshi jamoa, yaxshi falsafa, yaxshi o'yinchilar bor — lekin boshqa jamoalar ham yaxshi ishlaydilar, faqat boshqa yo'l bilan. guruhdan chiqish ham, guruhda qolish ham — hammasi o'z vaqtida.

Neftchi — bu shunchaki jamoa emas, mening maʼnaviy foydalanuvchisi. Men uning oʻyinlarini koʻrganimda, oʻzini tuta olishini, vaqtni bosib oʻtishini his qilib qolaman. 2015-yilgi Osiyo Chempionlar Ligasida guruhdan ikkinchi oʻrin bilan chiqish — bu jahon standartlarida oʻyin koʻrsatish edi, lekin bu oʻz-oʻzidan mutlaq gʻalaba emas. MalikaPakhtakorning soʻzlariga qoʻshilaman: boshqa jamoalar chet elliklar bilan toʻldirilgan boʻlsa, Neftchi oʻzining mahalliy maktabini saqlab qoladi va oxirigacha kurashadi. Oʻzbekiston Premer-ligasida "oʻrtacha" deb ataladigan natijalar koʻp jamoalar uchun mavjud, lekin ularning hech biri Neftchi kabi oʻz falsafasini yuqoriga koʻtarib bormaydi. Qal’aga kelgan neftchi oʻyinlarini kuzatganman — ular 90-daqiqagacha qattiq kurashadilar, vaqtni yoʻqotmaydilar. Bu nafaqat jismoniy tayyorgarlik, balki Fergana maktabining qoʻpol, ammo samimiy falsafasi. Ammo savol shunday: jahon miqyosida tanila oladimi? Galati, umid qilish kerak. Bu mavsumda ham guruhdan chiqish uchun kurashmoqda, yangi avlodni jahon standartlariga moslashtirish lozim. Merosni saqlash yaxshi, rivojlantirish esa undan ham foydaliroq. Qisqasi — Neftchi oʻz yoʻli bilan gʻalaba qozonadi, lekin yoʻl uzoq. Yana bir bor koʻrsatadiki, uning asosiy qadr-qimmati vaqtni bosib oʻtishda, shuning uchun ham muxlislar uning uchun tirishadi.