Navbahorni kuchaytirish uchun komil hamkor kim

Omadning oʻzi bilan chempionlikni koʻrib olish imkoni borligini aytar edim, lekin nafaqat qanotda, balki asosiy masala — bu har qanday pozitsiyada qoʻpol xatolar qila oladigan „tarkib“ni oʻzgartirish kerakligi. Gap shundayki, oʻsha „olijanoblar“ bilan bogʻliq emas, ularning oʻzini ham oʻzgartirmoq kerak boʻladimi — vaqt oʻtishi bilan tushunib yetamiz.

Nega bu qanot himoyachisi bilan bog'liq bo'lsa? Chunki keyinroq o'zim ko'rgan edim — qanotlar orqali jamoaning hammasi o'tadi! Markazda esa keyinchaqa "olijanoblar" bilan kiyikib o'tirmasdan, qanot himoyachisi olganda — qolganlar ham ularga tishlarini olishadi… Jamoa endi g'alabalarni yoqtirib qolishi mumkin! Qanotidan qanotiga boshlab ketar, markaz esa to'plamlarni qayta boshlaydi. Yana bir narsa — qanot himoyachilarining bosimi bilan o'rta chiziqqa ham bo'ron keladi! Keling, to'g'risi, birinchi bo'lib mening ko'z yoshligimni aytaman: o'zimim ham qanot himoyachisi qidirgan paytlarimda o'ylardim — Navbahor qanotini mustahkamlash bilan jamoaning nafas olishini ham osonlashtirishi mumkinmi? HAMMA VOSITALARni ishlab chiqarishimiz mumkin, lekin birorta ham ortiqcha himoyachi bo'lmasa… qaysi yo'ldan borishimiz mumkin?

Ooo, avval boshqalar bilan kelishaman — Navbahorning oʻtgan mavsumi haqiqatan ham ogʻir boʻldi, men buni inkor etmayman. Lekin shu vaqtda ham bir narsa aytsam: qoʻpol xatolar qilib, "olijanoblar" deb atalgan shaxslar oʻrniga qoʻlni balandroq koʻtarmoq kerak emasmi? Chunki qanot himoyachisi qoʻshilsa, toʻliq jamoani qayta ishlashga imkon boʻladi, biroq asosiy narsa — bu hozirgi tarkibdan nimani saqlab qolish mumkinligini yaxshi oʻylab koʻrishdir. Bir narsani alohida taʼkidlab oʻtaman: sizlarning gapiingizda bir necha marta "qanot himoyachisi" soʻzi keladi, lekin boshqa pozitsiyalarga unchalik eʼtibor berilmaydi. Masalan, markaziy himoyachi uchun ham qidiruv boshlangan boʻlsak, qanot himoyachisi bilan birga yangi markaziy himoyachi ham tez orada toʻrtlik hosil qilishi mumkin boʻlardi. Shuning uchun transferlar vaqtini yaxshi tanlash lozim. Bir narsa bor:Navbahorning oʻziga xos uslubi mavjud boʻlib, qanotlar orqali oʻyinni kengaytirsa ham, himoyada zaifliklar mavjud boʻlsa, chempionlikka yetishish qiyin boʻlar edi. Shuning uchun ham mavjud tarkibdan nimalarni saqlab qolishimiz va yangi oʻyinchilarni qanday tanlashimizni toʻgʻri baholashimiz kerak.

Qanot himoyachisi va markaziy himoyachi — bu ikkita nuqta hozirgi mavsumda Navbahor uchun haqiqatan ham hal qiluvchi boʻlsada, yaxshi tushunib olganman. Lekin keling, biroz boshqa burchakdan qaraymiz. Meningcha, klub rahbariyatining eʼtibor berishi kerak boʻlgan asosiy narsa — bu mavjud tarkibdagi oʻzaro bogʻliqlik. Qanotlar orqali oʻyinni kengaytirish mumkin, lekin agar markazda oʻyinni oʻzi yurgizib boʻlmaydigan „olijanoblar“ tursa, u holda qanotlarning har qanday potentsiali bekor boʻladi. Yaʼni, ikkala pozitsiyada ham oʻzgarishlar boʻlishi shart. Biroq, bu xalq vakillari orasida juda qizgʻin munozaraga sabab boʻlayotganini koʻraman. Axir, muxlislar jamoani cheksiz quvvat bilan qoʻllab-quvvatlaydilar, ammo vaqt oʻtishi bilan tushunib olishimiz kerakki, samarali transferlar vaqtida va toʻgʻri tanlovlar qilish zarur.

Qanot himoyachisiz esa, Navbahorning o‘yinida qandaydir tomosha ko‘rishni istardimmi? Hech bo‘lmaganda markazda "olijanoblar" bilan emas, balki qanotlar orqali ham boshlab ketib, qolganlar ham oldinga to‘xtamay ketganini ko‘rsam edi, o‘zim ham bir qoshni ochib yuborganim kelar edi! Bizga yangi qanot himoyachi kerak, lekin uning bilan birga markazni ham mustahkamlash kerak — o‘shalarning birortasi yetarli emas! Qanotlar orqali o‘yinni kengaytirsak ham, markazda to‘pni qo‘riqlab turganlar yo‘q — u holda to‘pning barchasi qanotlarga kelib cho‘kadi! Yozishim mumkin bo‘lgan har qanday narsa, shundayki… qanotlarimiz o‘yligini ham, markazimizning ham tik turishi kerak! Aks holda, "o‘yinimizni menga tekshirib bering" degancha, jamoaning o‘zi markazda yotib olishni boshlaydi.

Qanot himoyachisiz Navbahorni qanday oʻtganlar, ochiq gapiraman. Men shu klubni 10 yildan ortiq vaqt davomida qoʻllab-quvvatlayman va oʻzim ham kanallarda tahlillar bilan chiqaman. Qanotlarni yoʻqotgandan soʻng, jamoaning oʻyinida yoʻqotilgan nimadir — toʻpning asosiy oʻqi oʻrtaga oʻrnashib oldi, toʻsiqlarga duch kelmaydi, qanotlardan oʻtuvchi chiziqlarning imkoni qolmadi. Bu yoʻqotishni his qilish mumkin: oʻyinimizdagi zaiflik avvaliga kichikdek tuyulardi, ammo vaqt oʻtishi bilan jamoani qanday oʻynatishimizni bilmay qolganmiz. Olingan yangi qanot himoyachisi bilan birga markaziy himoyada ham oʻzgarishlar boʻlishi lozimmi degan savolga kelganimda esa… toʻgʻri aytaman, men oʻylayman-bu ikkala pozitsiya bir vaqtning oʻzida mustahkamlansagina samara beradi. Chunki qanotdagi yangi oʻyinchi yaxshi boʻlishi mumkin, ammo u orqasidagi markaziy himoyachi boʻlmaganda oʻyinni oʻzi yurgizib boʻlmaydi. Masalan, oʻtgan mavsumda qanot himoyachimiz qancha harakat qilgan boʻlsada, markazdan toʻpni toʻxtatuvchi boʻlmagani uchun jamoa himoyada oʻzgaruvchanlikni yoʻqotdi. Menga qanday tuyuladiki — bu ikki nuqtani bir vaqtda yechish kerak. Qanotlarga yangi oʻyinchi va markazga ham oʻzgaruvchanlik keltiruvchi oʻyinchi olmasak, jamoaning asosiy muammosi oʻrniyoki qolaveradi. Va oʻsha „olijanoblar“ning oʻrnini butunlay yangi, texnikaga mehrli va jamoaga mos oʻyinchi bilan almashtirishimiz kerak. Chunki qanotlar orqali kengaytirib oʻynamoq yaxshi, lekin toʻpni qoʻriqlash qobiliyatiga ega boʻlmagan oʻyinchilar bilan chempionlikka erishish umidini soʻndirib qoʻyamiz.

dostonandijonning nutqi shunday boʻlar edi, menga shunday tuyulayapti — qanot himoyachisi bilan hamkorlikni albatta qilish kerak, lekin boshqa nuqtaga eʼtibor bermasak, toshbaqa ustidagi quyondek qolib ketamiz. chunki tarix oʻzi isbotlaydi — nechta jamoani koʻrdikki, qanotni mustahkamlab qo‘ydilar, markaz esa oʻsha „olijanoblar“ bilan qoldi? masalan, oʻtgan yili bir oliy liga jamoasi — qanotlarini „zangi“ bilan almashtirdilar, markaziy himoyada esa oʻzgarish yoʻq edi. natija? toʻqson daqiqadan soʻng toʻpni oʻz darvozamizga joylashtirdilar. qanotda harakat boʻldi, markazda esa toʻp qolib ketdi — „oʻynash mumkin edi“ deganlar, ammo chempionlikka yetib bormadilar. yoki boshqa misol: xalqimiz „Xonim“ kunlaridagina Navbahorni o‘ynayotganiga oʻxshaydi — bir kun ularni obroʻsiz uchun maqtashadi, ertasi kuni esa guruhlaridan voz kechishadi. ammo ana shunday boʻlganda ham jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotmasligini koʻra olamizmi? yoʻq! qanotda yangi oʻyinchi boʻlishi yaxshi, lekin uning orqasida esa qattiqqoʻl markaziy himoyachi boʻlgan taqdirdagina jamoaning nafas olish imkoniyati bor. shuning uchun birinchi navbatda — „qanot himoyachisi qoʻshiladi va hammasi hal boʻladi“ degan gapga qarshi chiqaman. qanotlarni mustahkamlash lozim, lekin markaz ham o‘zgarishi kerak, boshqa yoʻl yo‘q. aks holda, yangi qanot himoyachimiz oʻyinda nafaqat oʻzini koʻrsatadi, balki orqasida oʻziga ishonmasdan yugurayotgan markaziy himoyachilarni ham qoʻllab-quvvatlaydi — bunday holda „oʻyin qay qanday boʻladi?“ degan savol tugʻiladi.

qancha vaqt ketdi-ku, avval shunday gaplar omma orasida aylanardi. men shu yerda 90-yillarda yoshligimni yodga olib qoldim. pamiatka jamoasi bilan boʻlib oʻtgan „qoʻshiq“ musobaqasi vaqtida edi. pamiatkaning qanotida kulgili oqsoqaloq bo‘lardi — yoshi menikiday, sochlari oq arpadek. lekin u qanchalik oyoqlari tez ekan! bir vaqtda u bilan bogʻliq mish-mishlar tarqaldi: „kunning oʻzida chalgʻib ketdi, markazni yangilashadi“. xullas, murabbiylar guruhi qanotni mustahkamlash bilan shugʻullanardi, markaz esa oʻz qoʻpol yoʻllarida davom etdi. natija? birinchi davra oxirida pamiatka toʻrtinchi oʻrinda edi. kelajakda esa keyinlaricha ochkolmasdan qoldi. shuning uchun ham, doʻstlarim, yodda tutish kerakki — vaqt buni koʻrsatib qoʻyadi: qanotni yangi oʻyinchiga almashtirsangiz, markaz oʻzicha joyida qolaveradi. vaqt oʻtib koʻrasan, qanotda yangi jangchi boʻlsa ham, markazdagi „olijanoblar“ bilan oʻyinni yurgizib boʻlmaydi. o‘shanda unga orqasidan bosim keladi — orqada himoya boʻlgan taqdirdagina qanotda qaytgan harakat uning joyiga yetadi. lekin men qanday nazar bilan qarayman — qanotni mustahkamlash lozim, ammo shu bilan birga markaziy himoyada ham oʻzgaruvchanlikga ehtiyoj bor. aks holda, yangi qanot himoyachimizning chaqqonligi orqasida boʻshliq qolaveradi va jamoaning oʻyinida „nafas olish“ xususiyati yoʻqolaveradi. buning ustiga men oʻylayman, ular bilan birga markaziy himoyachi ham yangi boʻlishi lozim emas — mavjud tarkibdan ham oʻziga ishonadigan, qattiqqo‘l odamlarni topish mumkin. boplamizmi, hozirgi jamoamizda ham buning namunasi bormi? mana shunday gaplarni yodga olish kerak, vaqtning oʻzidayoq koʻrib olamiz — qanotni mustahkamlash bilan birga boshqa nuqtalarni ham koʻrib chiqsak, nafaqat chempionlikka erishamiz, balki oʻyin uslubimizni ham asl holiga keltiramiz.