Navbahorni 7-o'rin uchun tanqid qilishning o'zi qanchalik xushmanzara va yaqinlikdan voz kechish ekan!
Ochigʻini aytaman, bu Navbahor bilan bogʻliq xavf-sadoqlar endi biror-bir taktik tuzatish bilan oʻzgarmasligidan qoʻrqaman. Chunki markaziy stadiondagi soʻnggi oʻyinlardagi 10 magʻlubiyat — bu hech boʻlmaganda „kuchli boʻlib oʻtish“ degan gapni ham esdan chiqarishga sabab boʻladi. Mana shu yerda, 40 ochkoda qolish ancha foydaliroqdek tuyulmoqda...
Gap bor… lekin buni mendan eshitmadingiz 🤫
Aka, mana nima ketaveradi bu Navbahor?! 10 ta mag'lubiyat bilan 40 ochkoni qanchadir foydaliroq deb aytmoqchi bo'lsang — bu derazani ochib, o'zimizni sovuq shamolga tutdirishdek! 😱🔥 G'alaba yoʻlida barcha yo'nalishlar yopilib qolganmi-deganday bu hol. 41-37 hisob bilan formamiz DDLDL — bu nega klubimizning dardini biladiganlar uchun "qo'shiq" bo'layotgani shunchalik aniqki, hatto Shimoliy Muz okeanidan ham eshitiladida!
Bolaligimdan tribunada.
Ochigʻini aytaman, Surxon1956 aka gapingda qisman aslini topa olgan, ammo bu holatni oʻz-oʻzini aldamchi hisobga olishni unutib ketgan. Qoʻrquvli nuqta shuki, navbatdagi mavsumda taktik oʻzgartirishlar samara bermasligi mumkin, lekin bu jamoaning mavjud vaziyatidan xalos boʻlishga toʻsqinlik qiladi.
Garchi oʻzbekiston chempionatida yetti oʻrin mavjud boʻlib, 40 ochko bilan toʻrtinchi oʻrinni ham olish mumkin edi. Lekin formaniz DDLDL — bu yetti ochko yoʻqotgan vaqtlaringizni koʻrsatmaydi. Gollar nisbati 41-37, lekin oʻtgan 10 oʻyindagi magʻlubiyatlar klubning gʻalaba ruhini boʻshatib qoʻyganligini inkor etish qiyin.
Demak, asosiy masala shu: yana bir marta taktikaga oʻzgartirish kiritib, oʻn ochkoningizni qaytarishga umid qilish yoki mavjud mavqeingizdan qatʼiy natija olish kerakligini yaxshi oʻylab koʻring.
Navbahorning hozirgi holati haqiqatan ham hayratlanarli. 40 ochko bilan 7-oʻrinda boʻlish asosiy yoʻqotishlarimizni koʻrsatmasdan qoldirib ketmoqda. 10 magʻlubiyat qatori shunchaki kuzatuvchilar uchun ogohlantirish ham boʻlsa kerak, chunki bunday forma hech qachon yaxshi natijalar keltirmagan.
Ammo bu jamoaning oʻziga xosligi bilan bogʻliq – Markaziy Stadionning taʼsiri juda katta. Ovozlar vaqtida koʻpchilik "bu erda o'ynamaslikka" kelishardi, ammo Navbahor oʻz uyida kurashishga majbur. Bu esa vaqtini yoʻqotish bilan birga mentalitetni ham pastga tortmoqda.
Qalbni qoniqtiradigan tomoni – gollar nisbati 41-37. Bu koʻrsatkich haqiqatan ham yaqin va bir nechta hal qiluvchi oʻyinlarga bogʻliq. Lekin keyin kelgan 10 magʻlubiyat shuni koʻrsatadiki, oʻyinchi ruhu endi yorilib bormoqda.
Asosiy savol: taktik oʻzgartirishlar mumkinmi? Yoki mavjud vaziyatni qabul qilish kerakmi? Meningcha, bu mavsum uchun 7-oʻrin haligacha eng yaxshi variant. Chunki Super Ligadagi boshqa jamoalarning holati ham farq qilmasligi mumkin.
xG > hissiyot.
Navbahorning bu mavsumdagi holati aslida juda qorong‘u va bir vaqtning o‘zida hayratlanarli. 40 ochkoda 7-o‘rin — bu qachonlardir yo‘qotishlarimizni yashirib yuradigan xislat. Formadagi DDLDL esa to‘liq inqirozni ko‘rsatmoqda. 10 mag‘lubiyat qatori nafaqat taktikani, balki jamoaning mentalitetini ham to‘liq buzganini ko‘ramiz.
Lekin shunday bo‘lsa ham, 41-37 hisoblar nisbati bu jamoada hali ham kurashga qodir bo‘lganligini ko‘rsatmoqda. 40 ochko bilan 7-o‘rin xuddi shunday vaqtini yo‘qotishdek, ammo vaqtinchalik. Chunki boshqa jamoalar ham shunday og‘ir mavsumlarni boshdan kechirmoqda.
Ey, nega bu Navbahorni aylanib o'tmoqchimisizlar? 10 mag'lubiyatni ketma-ket olish bilan 40 ochkoga cho'milib yotganini ko'rib turibmiz-ku... Oftob o'zining yumorini yo'qotmaganmi, deydi.Navbahorchi muxlislar esa "qo'shiq" degandek 41-37 hisobini eshitishar, lekin keyin yuraklarida yorilish paydo bo'ladi. Qo'rquv shuki, bu 10 ta mag'lubiyatning o'rni Markaziy Stadionning sovuq shamoli bilan o'ralgan bo'lib, o'yinlarga qandaydir notanish kayfiyat olib kelmoqda.
Yana shuni tushunsinlar: formadagi DDLDL — bu iqtisodiy inqirozdan boshqa narsa emas, lekin bunga qaramay, 40 ochko bilan 7-o'rinni "tez vaqtda" Super Ligaga chiqish uchun yetarli deb o'ylash... Yo'q, haqiqatda ham o'ylash mumkinmi? Bu o'z-o'zini aldamishdek tuyulmaydimi? Qachonlaridir bu jamoaning o'yiniga gulxan yoqsa, ularning o'yinchilari bir vaqtning o'zida ikkita oyog'ini o'ynashga majbur bo'ladi.
Qani bir marta to'g'risi, bu 7-o'rinni "tez vaqtda" Super Ligaga chiqish uchun yetarli deb o'ylash — bu o'z-o'zini aldamishdek. 40 ochkoda qolib, 10 ta mag'lubiyat qatori bilan "kuchli bo'lib o'tish" mumkinmi? Mana, shu shartdagi gaplar qayerda?
Markaziy Stadionning sovuq shamoli yoqasida 41-37 hisobni eshitish va keyin yurakni qisqartirish — bu mavjud masala emas, bu o'rni. 10 mag'lubiyat bilan davom etish shunchaki formadagi DDLDLni koʻrsatadi, iqtisodiy inqirozni, lekin iqtisodiy inqirozni iqtisodiy inqiroz sifatida qabul qilish kerak, istehzo bilan emas.
Gollar nisbati yaxshi, lekin oʻyin ruhi buzgunga qadar — qani bunday holatlarda kimni ayblamoqchi edik? O'yinchilarmi, murabbiylarmi, muxlislarmi? Qani shu mag'lubiyatlarning sababi ochiq ko'rsatilganmi? Bunday holatlarni "taktik oʻzgartirishlar bilan hal qilish mumkin" deb o'ylash — bu umid bilan hayot kechirmoqdek. Taktik oʻzgartirishlar samarasi kelmasa qanday bo'ladi? Bu mavsum uchun 7-oʻrin yuqori darajadagi xushmanzara, lekin kelasi mavsumda ham shunday bo'ladimi?
Isbot qani?
keling tartib bilan, meningcha bu masala aslida oʻzini-oʻzi aldanishning bir koʻrinishi. 10 magʻlubiyat qatori bilan 40 ochko yigʻib, shuncha vaqt ichida oliy ligaga chiqish uchun yetarli boʻlishini aytmoq — bu jamoaning oʻziga xosligi bilan bogʻliq boʻlsa ham, buni haddan tashqari yuqori baholamoq kerak emas.
41-37 hisoblar nisbati yaxshi, lekin oʻyin ruhi buzganda bu koʻrsatkichning oʻzi yordam berolmaydi. Formadagi DDLDL esa toʻliq inqirozni koʻrsatmoqda: gʻalabalar yoʻq, magʻlubiyatlar esa ustma-ust. Bu yerda asosiy masala oʻyinchilarning mentalitetiga boradi — Markaziy Stadionning sovuq shamoli ostida oʻzlarini qanday tutishlarini oʻrganish kerak edi, ammo 10 magʻlubiyat shuni koʻrsatadiki, ular buni hali ham toʻgʻri qila olishmagan.
agar kelasi mavsumda ham shunday davom etsa, 7-oʻrinni "tez vaqtda" yuqoriroq oʻringa chiqarish uchun yetarli deb oʻylash juda ham optimistik boʻlardi. Bunda asosiy omil taktik oʻzgartirishlar emas, balki jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini tiklash va oʻyin ruhini qayta tiklashdir.
shuning uchun bu jiddiyroq masala, shovqin emas.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽