Nasafga qaysi chet ellik murabbiy kelishi mumkin ekaniga kattalarcha gaplashamizmi

Na, qani endi — nima uchun "o'tirdim-u yuringlar qilib" deysan? Mazgi bilan aytgandek tuyuladi, tushgan xayollarni ushlab qolishing kifoya. To'g'risi, chet ellik murabbiyga oid bu gaplar ham o'zingcha-changacha. Ana shu futbolchilik qiyofangni ko'rsatish uchunmi?

salomlar! hohlagancha bo'lsin endi... lekin o'zimga shunday tuyuladiki, kuzatib turibmiz-chi... bir ochko so'z, biroz kayfiyat bilan yigitlar, bunday taktikaning kelishi aslida jamoa uchun omonatdek! avvalgi mavsumda chap qanotdan boshlab jamoani to'la yurib olishlar ko'p edi, baribir kompetentliq ko'rinardi... qayerda ekanligini bilaman, lekin hattoki ikki tomonlama o'tishda ham chegaralarni yaxshi anglab olgandek... harakatlarni oldindan his qilish mumkin bo'lishi uchun mavjudlik shart imkoni boricha tezroq olishga harakat qilamiz-ku... qachondir mana shunday bir marotaba kelib, olti oy o'tmasdan "ahvol o'zgardi" deb qo'yishadi... lekin shuni unutmasligimiz kerak: uning qolishiga tayanch bo'lishi ham bizning qanchadir fidoyiligimiz bilan bog'liq! hech kim samarasiz kelmaydi, rostdan ham!

Turg'unlik bilan o'tirganimizdan so'ng — na, ularning ichida bitta qizig'i bor: taktikani topadigan murabbiyni "omonat" deb hisoblash qanchalik o'rinli? Chunki bir vaqtning o'zida chap qanotdan boshlab harakatlarni oldindan his qilish mumkin bo'lishiga to'g'ri kelmasdi, ya'ni jamoaning bu "o'yinga moslashuvchanligi"da bir oz yo'nalishsizlik sezilib turardi. Ammo eslatib o'taman — italyancha taktika degani faqat yuqori texnikaga qaramaymi? Jamoamizda ajoyib zaxirachilar bor, lekin quruvchi taktikani boshqa narsa. Masalan, yangi murabbiy barcha to'p uzatmalarini standartlashtirsa va jamoani "to'g'ri harakatlar"ga o'rgatsa, bir-ikki o'yin o'tgach, raqiblar bilan yuzma-yuz kelganda jamoaning ruhiy holati qanday bo'lishini o'ylaganim keladi. Ha, yangi murabbiyning mahorati va uning jamoani qanchalik o'zgartirishga tayyorligi hal qiluvchi bo'ladi. Ammo unutmasin — u ham bitta inson, u uchun ham bizning fidoyiligimiz va qiziqishimiz asosiy tayanch.

Navbahr ota bu erda qoʻpolcha gapirib yurganini ko’rib turibman — buni nasafchi sifatida qabul qilib boʻlmaydi, bola. Omadli boʻlsa, kelajak murabbiy chunki oʻyinchilarimizning chap qanotdan boshlab bu oʻzgaruvchanlikni yaxshi qabul qilishini koʻramizmi, yoʻqmi? Afsuski, Tahlil o’ylagandek "montak" bilan gaplashadigan boʻlsa, ikki tomonlama oʻtishlardagi oʻtkir holatlar oʻtib ketadi, keyin esa "ahvol oʻzgardi" deysizlar. Yigitlar, bir ochko toʻgʻri aytsam — jamoa uchun italyancha taktika davomli faoliyatda asosiy omil emas, hohlagancha tezkor kelishi mumkin. Masalan, yangi murabbiy oʻyinchilarni avvalgidek tartibsiz harakat qilishdan voz kecharib, oddiy standartlarga oʻrgatsa, birinchi oʻyindan soʻng jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi koʻtariladi. Ammo bu ishonchni saqlab qolish ham bizning qoʻlimizda — tribunada qanchalik fidokorona qoʻllab-quvvatlaganimizga qarab. Eslataman-ku, yuqori texnika yaxshi, lekin taktik qurilishni ham oʻrganish kerak. Qayerda boʻlsin, murabbiy kelgunicha klubimizni qoʻllab-quvvatlaymiz, chunki Nasafni qoʻllab-quvvatlash hech qachon boshi pastlik qilmaydi 😏

voy, qani bir qarang boʻlsin, o'tkan mavsumda xuddi shunday narsa yuz bergan edi-ku, faqat boshqa jamoada. Baynalmilal olimpiya oʻyinlaridan oldin, Germaniya chempionatining bir mavsumida, "Shalke 04"ga italyancha taktikani oʻrgatish uchun kelgan murabbiy haqida gap eshitgandik. U ham oʻziga xos qilib, jamoani "quruvchi" sifatida koʻrib, oldin ularni standart harakatlarga oʻrgatgan edi. Lekin natija? birinchi ikki o'yindan soʻng, raqiblar o'yin taktikasini oʻrgandilar va jamoamizning chiziqli oʻyini ularning oldida ochiq-oydin qolaverdi. o'sha vaqtlardagi hikoyamni eslaganimda, hozir ham shunga oʻxshash voqea tasavvur qilmayman emas-ku. yangi murabbiy kelganida, avvalo uning oldida oʻzining "quruvchi" sifatini koʻrsatishi uchun vaqt kerak boʻladi, lekin jamoamizning chap qanotdan boshlab oʻzgaruvchanligini yaxshi qabul qilishiga qaramay, bu jarayonda unchalik chuqurroq oʻzgarishlarni koʻrmaslik ham mumkin. chunki endi bu yerda asosiy narsa — murabbiy va jamoaning oʻzaro moslashuvi, oʻzaro ishonchi. shuning uchun ham biz tribunada birdam boʻlib turibmiz-ku, u uchun qanchalik qoʻllab-quvvatlashimiz kerakligini bilib!