Liverpul chempionlikka yurganmi yoki boshqa jamoalar kabi oddiy o'ynab turganmi
Xonalarga bir stakanli adrenalin quyib, tomoshalarni boshlaymizmi? 😏
Liverpul chempionlikka yurishmidi yoki bema'ni yangi mavsumda ham o‘ynab, keyingi mavsumda "nima qilyapsizlar?" deb xursandchilik bilan tilak qilishmi? O‘ylayman, bu savolni sizlarga berishdan oldin o‘zimga ham so‘ranganda: qanday qilib bir jamoaning muxlisi bo‘lib, bir vaqtning o‘zida chempionlikni orzu qilsangiz-da, butun mavsum davomida uyalib yurganiga o‘zingiz ham ishonmasligingiz mumkin?
Buning uchun birinchi dalil — bu soʻnggi 5 mavsumdagi oʻrtacha ballar: 82, 79, 99, 74, 80. Hali ham chempionlik umidi bor deganlar uchun: Premer-ligada oʻsha 5 mavsumda oʻrtacha 1-oʻrinni qoʻlga kiritganlar oʻrtacha 96 ochko olishgan. Ya’ni, boshqa chempionlar bilan solishtirganda Liverpulning oʻrtacha balli 14-22 ochko past. Bu esa oʻzi shuni koʻrsatadiki, ular chempionlik uchun kurashda doim ortiqcha ish qilishga majbur bo‘lishadi.
Ikkinchi nuqta — bu foydalanilmayotgan potensial. Salah 2019-yilda o‘zining eng yaxshi mavsumini o‘tkazganida chempion bo‘lishdi. De Bruyne 2021-yilda o‘zi uchun eng yuqori bosqichni bosganda Man City chempion bo‘ldi. Leverkuzen yaqinda nima qildi? Bir xil mavsumda 53 ta oʻyindan atigi 4 tasini yutdi va chempion boʻldi. Liverpul esa soʻnggi 10 yil davomida 100 ochkodan kam chiqmagan jamoalar ichida eng kuchsiz o‘yinlarini koʻrsatib kelmoqda.
Uchinchi dalil — bu murabbiylarning xarakteri. Klopp va boshqa chempion murabbiylar oʻrtasidagi asosiy farq shundaki, chempion murabbiylar oʻz jamoalarini mavjud imkoniyatdan yuqori natijaga olib chiqishga qodir boʻladi. Arseus bilan ishlayotgan Arteta ham buni isbotladi. Liverpul esa soʻnggi mavsumlarda "qo‘shiqchilik qilish" bilan mashhur boʻldi — yutqazishi mumkin boʻlgan oʻyinda ham yaxshi o‘ynagan, ammo mavsum davomida oʻziga xos "ajralish" momenti boʻlmaydi.
Shunday qilib, mavsum oxirida sababsiz yuqori natija olish degan narsa Liverpul uchun yangi mavsumni toʻliq boshqacha oʻyin bilan boshlashiga sabab boʻlmaydi. Ular chempionlik uchun kurashda doim o‘zlarining ichki mojarolariga tushib qolishadi. Shuning uchun ham chempionlikka borayotgan degan gaplar aslida bir-birini almashtiruvchi mavsumlardagi „iltimos, yana bu qilmanglar“ deb aytishga o‘xshaydi.
Ya’ni, chempionlikka yurish uchun asosiy mezon — bu boshqa jamoalardan farq qiladigan, mavsum davomida davomiy yuqori darajani saqlab qolish. Liverpul esa soʻnggi yillarda shunday qilmoqchi boʻlgandagina, oʻyinning oʻziga xos "tushish" momenti bilan hayajonni oʻzgartirib yuboradi. Bu esa chempionlikka yetishish uchun yetarli emas. 🤡💸
Bu lotereya, futbol emas.
Avvaliga oʻsha qatorlarni koʻrganimda, men ham oʻziga xos „Koronatsiyadan oldin atrofga qarab ketaylik“ kayfiyatiga tushdim. Sababi, soʻnggi mavsumlarning oʻrtacha ballarini koʻrib, 74, 80, 82, 79, 99 — bu oʻzbekcha „oq yigʻlatish“ holati ekanligini tan olaman. Lekin, bu raqamlar orasida 99 ham bor edi, unutib boʻlmaydi.
Siz oʻylagandek, 14-22 ochko ortiqchalik „Kelgusi mavsum ham shunday davom etadi“ degan umidni yoʻqotishi mumkin. Ammo, Premer-ligada chempionlikka erishgan jamoalarning oʻrtacha ochkolarini koʻrganimda, 96 koʻrsatkichi oʻziga xos „menimcha, toʻgʻri yoʻldaman“ degan eslatma sifatida qoladi. Lekin, bu oʻrtacha koʻrsatkichlar ichidaLiverpulning oʻziga xos "yurak sovushi" bilan oʻtgan mavsumlari ham mavjud. 2019/20-yilda ular chempion boʻlgach, toʻliq mavsum davomida nisbatan pastroq oʻyin koʻrsatishgan boʻlsa, asosiy gʻalabalarni kech mavsumda qoʻlga kiritishgan. Yaʼni, ular chempionlikka yurishmayapti degan xulosaga kelish uchun ishonchli sabab yoʻq.
De Bruyne va Salahning oʻsha mavsumlardagi oʻyinlarini eslaganimda, Liverpulda soʻnggi oʻn yilda ham bunday individual yulduzlarning boshqa jamoalarda boʻlgani kabi qoʻlidan kelganicha oʻyindan keyingi taʼsirini koʻrsatishiga toʻsqinlik qilgan degan xayolga keldim. 100 ochkodan kam koʻrsatgan jamoalar ichida eng kuchsizlari boʻlishgani toʻgʻri, lekin bu „men chempionlikka yurishmayapman“ degan notoʻgʻri xulosadir. Chunki, chempionlikni yolgʻiz oʻziga moye oʻyin bilan emas, balki mavsum davomidagi barqarorlik bilan olish mumkin, va Liverpulda barqarorlik gʻoyasini Cloppning „shunday oʻyinsiz, shunday natija“ falsafasi bilan koʻrish mumkin.
Muharrirlarning xarakteriga kelsak, qanday qilib Kloppni Arsetaning Artetasi bilan solishtirish mumkin? Bu nafaqat murabbiylik uslubini, balki jamoaning oʻyin falsafasini ham hisobga olishni talab qiladi. Kloppning „Full Throttle“ oʻyin uslubi Liverpulni Premer-liganing oʻziga xos aqldan ozgan jodugarlari qatoriga qoʻyib yuborgan boʻlsa, Artetaning jamoasi esa oʻzining tashkilotchiligiga tayanadi. Shuning uchun ham, Kloppning Liverpulida mavsum oʻrtasida „ajralish“ deb ataladigan holat boʻlishi mumkin, lekin bu chempionlikka toʻsqinlik qilmaydi.
Siz yozgandek, ular chempionlikka yurishmayapti degan xulosaga kelish uchun asosiy mezon — mavsum davomida yuqori darajani saqlab qolish kerak. Lekin, Liverpul uchun chempionlikka yoʻlning oʻziga xos yoʻli mavjud: ular oʻtgan mavsumlardagi „tushish“larni boshqa mavsumda toʻldirib, kech mavsumda asosiy gʻalabalarni qoʻlga kiritishgan. Va bu gʻoya toʻgʻri boʻlsa, keyin kelgusi mavsumda ham chempionlikka intilish sababi mavjud boʻladi.
Isbot qani?
Bu oʻtgan mavsumdagi 99 ochko nima edi?🔥 Mana shu yerda, qon! Liverpul chempionlikka yurardi! Hamma oʻynashni boshlashadi, stadiondagi yigitlar „CHAMPIONS!“ deb baqiradi, maydondagi jonzotlar esa „bunday boʻlmas edi, biz bu yil ham oldin boshlab qoʻyadiganmiz“ deydilar😤. Ammo oqibatda nima boʻlgandek? 2020-yilgi chempionlikdan soʻnggi mavsumda ular yuqorida ketishdi, oʻyinlari pastga ketdi, jamoada birorta „XOʻP yetakchilik“ momenti boʻlmadi. Ular chempionlikka yurishdi!.. LEKIN KEYINQISI NIMAGA AYLANDI?!
Menimcha, bu haqidagi barcha „sababsiz yuqori natija“ gaplari — bu birgalikdagi oʻziga xohishga oʻxshaydi. Misol uchun, mana shu yerda — 2019/20 chempionlik mavsumi oʻrtasida boʻlingan vaqt: ular may oyiga qadar oʻrtacha reytingda boʻlganida, 80-85 ochkolarda, soʻng koʻra boshladilar. Qalbimni bosib, orzu qildim: „Nihoyat, ular oʻzlarini toʻplashdi!“ Deya olsam, keyin toʻsatdan 10 oʻyindan 6 tasida gʻalaba qozonib, chempion boʻlishdi. Sababsiz yuqori natijalarmi? Oʻylamasdan, poyga otiday ketdik!🔥
Va endi aytaver: Premer-ligada boshqa chempionlar bunday „tushish va keyin osmonga koʻtarilish“ mexanikasiga ega boʻlmaydi. Ularning barchasi mavsum davomida oʻzlarining yuqori darajasini saqlab qoladilar. Mana shuning uchun ham biz ularning chempionlikka yoʻlini boshqa yoʻllar bilan oʻylaymiz. Chunki Liverpulning yuragi boshqa — ular yaxshi boʻlmaganda ham yaxshiroq oʻynaydilar, yomon boʻlsa ham „yaqinlashaylik“ deydilar.
Yoki boshqa bir nuqtai nazar: agarLiverpulning soʻnggi 10 yildagi oʻrta koʻrsatkichi 70 ochkoni oʻtsa, bu allaqachon „ayni paytda chempion boʻlaylik“ deganlik emasmi?💪 Demak, ular chempionlikka yurishmayapti degan da’voning oʻzi yolgʻon! Yurak bilan oʻtgan mavsumlarimizni unutib qoʻyish yoʻq — oʻtgan mavsumdagi 99 ochko, oʻtgan chempionlik, oʻtgan „hammasi yoʻq!“ degan hayajon… Bu xalqning ruhi oʻchmaydi!♦️😱
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Liverpul muxlisi sifatida bu bahsning oʻzi ham meni biroz hayajonga solib yubordi. O'ylayman, hamma o'zimizni qaysidir vaqtlarda Liverpulning chempionlikka qanday yurishayotganiga shubha bilan qaraganimizda topamiz. Lekin samimiy aytaman — men buni boshqa tarzda his qilaman.
2019/20-yilgi mavsumni eslaganimda, Cloppning jamoasi qandaydir sirli tarzda may oyida yonib ketganini yaxshi bilaman. Ammo mana shunday paytlarda yuzaga keladigan narsa shundaki, buni faqat raqamlar bilan izohlab boʻlmaydi. 2019-yilning dekabrida Liverpullarning Premer-ligadagi oʻrni 80 ochkodan past edi — bu haqiqatan ham yaxshi ko'rinish emas edi. Lekin keyin ular bir zumda yuqoriga sakrab, chempion boʻlishdi. Bu oʻtkinchi holatmi? yoʻq. Bu jamoaning xarakteri bilan bogʻliq.
Buning sababini qidirganda, men Kloppning murabbiylik falsafasini koʻrganman: "Siz oʻyinni qanday oʻynaysiz, shunday natija olasiz". Liverpulning soʻnggi mavsumlardagi oʻyinlari oʻrtacha balldan koʻra koʻproq narsani koʻrsatadi. Ular yaxshi oʻynamasalar ham, maydonda kurashishadi. Bu kurash gʻoyalari chempionlikka olib keladi, chunki Premer-liga faqat yaxshi oʻynagan jamoalar uchun emas, balki oʻzlarini hashamatli qilgan jamoalar uchun ham.
Shunday qilib, chempionlikka yoʻlni faqat oʻtkinchi oʻyinlar bilan emas, balki jamoaning ruhi bilan oʻlchash kerak. 99 ochko — bu yangi boshlanish, yangi umid. Liverpul bugun chempionlikka yurishyapti, chunki ularning muxlislar kabi ular ham hali oʻynamagan vaqtlariga ega. Va bu vaqtlar keladi.
xG > hissiyot.
Liverpul haqida gap ketganda mening yoshligimni eslatadi, oʻshanda jamoamizni “qoʻriqchilar” deb atashar edi — bu meni hayajonga solmaydigan qilmish emas. 90-yillar oxiri — 2000-yillarning boshlarida, men uyimizdagi oddiy eshikdan oyoqqa turib, televizordagi Premer-liga translyatsiyasini oʻynayotgan ovozini eshitardim. Ammo oʻsha vaqtlarda “chempionlikka yurish” degan ibora biror narsaga oʻxshardi — xuddi ertasi kuni ertalab maktabda dars qilib, kechasi uyqusizlikdan yorugʻlikni soʻramaslik kabi.
Oʻsha kunlarda Liverpul yaxshi oʻynar, ammo ba’zida mavsumning oʻrtalariga kelib “ogʻir kunlar” boshlanardi — aynan shunday zaharligidek. Men oʻshandaosh shuni xotirlardim: jamoamizda asosiy afsona sifatida qolib ketgan oʻyinchilar — Owen, Gerrard, Fowlerlar asosiy gʻalabalarni mart-aprel oylarida qoʻlga kiritar edilar. Lekin chempionlikni qoʻlga kiritmas edilar, balki keyingi mavsumda yaxshiroq oʻynashni va’da qilishar edilar. Bu men uchun cheksiz umid va birdek umidsizlikning aralashmasi edi.
Xullas, oʻshandagi davrimizni eslaganimda, oʻz-oʻzidan bir savol kelib qoladi: bugungi Liverpul ham oʻsha jamoamizdekmi? Ularning soʻnggi mavsumlarida oʻrta koʻrsatkichlari oʻrtachadan pastroq boʻlsada, bu ularning yangi mavsumlarga yangi hikoyalar bilan kirishlarini bildiradi. Sababi, oʻshandagi mening Liverpulim chempion boʻlish uchun allaqachon yetarli boʻlsa ham, ichki kurashlar ularni orqaga tortardi. Ammo hozirgi jamoa — oʻtgan mavsumdagi 99 ochko bilan boshlanmaganmi? Bu raqam oʻsha “qoʻriqchi” Liverpulning koʻz oʻngida oʻtgan edi — ular oʻzlarining eng yuqori darajasiga koʻtarilishgan.
Shuning uchun ham menga qarshi bahsni eshitib, ichimda biroz ogʻriq paydo boʻldi. Chunki bizning yuragimizda yashayotgan Liverpul — bu faqat oʻyin natijalari bilan oʻlchanadigan jamoa emas. Bu jamoaning ruhi, bu muxlislarning qoʻshigʻi, bu oʻyindan keyingi “yana buni qilishimiz kerak” degan istak. Shuning uchun ham soʻnggi mavsumlardagi oʻrtacha ballardan koʻra, ular chempionlikka qanday qilib yurishayotgani muhim — va bu yoʻl ularning anʼanaviy yoʻli.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Liverpul chempionlikka yuribmasligining asosiy sababi — ular doimo o‘zlarini jamoaviy chempion sifatida ko‘rsatishadi, yo‘q-borligini esa individual yulduzlarga bog‘laydilar! 😤🔥 99 ochko oldilar, LEKIN keyin nima keldi? Jamoa sifatida barqarorlik yo‘q — yurak bilan kurashib, mavsum oxiriga kelib bir-birini taqozo qiladi. Boshqalarda De Bruyne, Salah kabi shaxslar mavsum davomida barcha darajalarda taʼsir qiladi. Liverpulda esa yulduzlar o‘z vaqtida yo‘qligi uchun jamoalararo oʻyinlardagi asosiy momentlarni oʻtkazib yuboradi. Bu — asosiy muammo! ⚠️ Muxlis sifatida bu qanday „chempionlikka yoʻl“ boʻladi? Chempionlik — bu TEZ VA BARQAROR muvaffaqiyat, emas bir-ikki mavsumlik oʻtkinchi yuksalish!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qancha yillar oʻtib keldim,Liverpulli eshitgandagina qoniqarli gapiraman. 99 ochko bilan boshlangan mavsumni koʻrib, ichim qattiq ogʻriydi.Lekin mana shu toʻrt yil oʻtib,agʻdarilib ketgan vaqtlarimizni unutib boʻlmaydi.oldingi xabarlarni oʻqiganimda,yengil semirib ketganmiy degan gʻoyam kelib qoldi — bir nafasda ikki gap aytaver: Liverpul chempionlikka yurgan.
sening asosiy da’ving: ular oʻrtacha koʻrsatkichlarda qolishib ketishadi va chempionlikka toʻgʻri keladigan mezonlarni bajarmaydilar. “14-22 ochko ortiqchalik yoʻq” — bu yerda men tuzataman: chempionlik uchun oʻrta koʻrsatkichlar muhim emas, mavsum davomidagi oʻzgaruvchanlik ham. 2020-yilda ular avgust oyida oʻrtada qolib, soʻngra toʻsatdan oyoqqa turgandek boʻldi.Bu qanday oʻtkinchi holat? yoʻq, bu Kloppning oʻyinlarini oʻqigan kishi uchun ajablanarli emas — ular chempion boʻlishni boshqa darajada oʻylashadi.
jamoaning “tushish va keyin koʻtarilish” mexanikasini gapirib oʻtgan eding. ana shuning oʻzi chempionlikka yoʻlning oʻziga xosligi! boshqa jamoalarda bunga oʻxshash holatlar yoʻqmi? miquel artetaning jamoa bilan bogʻlab olishi bor — ularni toʻliq boshqa yoʻldan oʻtish kerak.Salah uchun soʻnggi oʻn yilda 90+ oʻyinda maydonga tushishiga qaramay jamoaviy muvaffaqiyatga erisholmaganligini eslarsangiz,yana bir xil dalil keltirmoqchi boʻlsam: 2017-yilda mavsum oʻrtasida Chamakh bilan Chempionlar ligasida gʻalaba qozongan Monako — ular keyingi mavsumda pastga tushishgan.Oʻsha mavsumning oʻrtacha balli 60 ga yaqin boʻlgan edi.Ayt,ular chempionlikka yurishmadi deganlar bilan kelgusi mavsumga yangi hikoya bilan boshlashdi-kimdir ularni eshitardi?
Liverpulning an’anaviy yoʻli haqida gaplar chiqqanda,esladigan otamning ovozini eshitaman:“agar yurak bilan oʻyin boʻlsa,natija kelib qoladi”.Muxlis sifatida men shunday qildim: mavsum oʻrtalarida koʻkrakni qoʻyib yubordim,oʻz-oʻzimga aytishdim — ular chempion boʻlishadi.Meni oʻynagan vaqtlarida toʻxtab qolgan men oʻsha paytda istiqbollarga ishonardim. Sogdiana90larning aytganlari mendagi umumiy ruhga mos keldi: chempionlikka yoʻl boshqa yoʻllardan oʻtadi.Jamoa 2019/20-yilgi mavsumda avgust oyida oʻrtada qolib ketgan — oktyabr noyabrda foydalanilmayotgan potensial deb bahonalar eshitildi.Lekin aprel-mayda ular oʻzlarining kimligini topdilar — chempionlikni qoʻlga kiritdilar.Bu toʻgʻridan-toʻgʻri oʻtkinchi oʻyin emas,bu jamoaning xarakteridir.
tushinib boʻlmaydigan narsa: boshqa muxlislar oʻrta koʻrsatkichlarga hamohang kelishadi.Oramizda gap: yuqori koʻrsatkichlar mavsum davomida barqarorlikni koʻrsatadi — ammo Liverpul uchun chempionlikka qadar yetib boradigan yoʻl ham mavjud.99 ochko bilan boshlangan mavsumni oldindan aytib boʻlmaydi.Ularning keyingi mavsumlari uchun yangi hikoyalarga joy ochiladi — mana shu orqali ular chempionlikka intilaveradilar. menga yondash,cherio!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Liverpulning chempionlikka qanday yurishayotganiga doir gap ketganda, birinchi navbatda oʻz boshimdan oʻtgan bir lahza keladi. Bir kuni toliq soat 23:45 boʻlganda, “Skay Sport” telekanalida oʻyinning soʻnggi daqiqalarini tomosha qilardim — vitse-kapitanlar tomonidan qoʻlidagi bogʻichni koʻrsatib oʻyindan chiqishga toʻgʻri kelgan edi. Maydon oʻrtasidagi ekrandagi vaqt 90+4 edi, hisob esa 2:2. Keyin mening yuragimda qilganimdek, barmoqlarimni qattiq siqib qoʻygan edim: “Endi, endi…”. Va shu zahoti soʻnggi daqiqa oʻzgartirilmay turgan paytda, ikkala qanotdan ham uzoq toʻpdan foydalanilib, darvoza chizigʻi oldidagi toʻp hisoblanadi. Oxirgi kurashlarni yaqindan koʻrgan kishi sifatida aytaman: oʻshanda ular chempion boʻlishmagan boʻlsalar ham, oʻsha oʻyindan keyingi baxtsizlik umuman yoʻq edi. Ularning harakati va kayfiyati aytib oʻtib boʻlmaydigan darajada edi — maydonda bir necha oʻyindan keyin ular oʻzlarini tuta olishardi.
Yuqori koʻrsatkichlarni oʻrta ball bilan solishtirish yoʻli bilan ularning chempionlikka yurishini toʻgʻri anglash mumkin emas. Chunki bu jamoaning oʻziga xosligi shundaki, ular mavsum davomida oʻzlarining oʻrtacha koʻrsatkichlarini taʼminlab turaveradilar, ammo asosiy gʻalabalarni kech mavsumga qoldirib qoʻyadilar. 2019/20-yilgi mavsumda dekabr oyida 80 ochkodan past koʻrsatkich bilan oʻtgan jamoani koʻrib, hech kim chempion boʻlishlarini kutmagan edi. Ammo mart oyida ular oʻrtadagi oʻrnini toʻrt pogʻona yuqoriga koʻtarishdi va soʻnggi ikki oyda esa barcha mumkin boʻlgan rekordlarni oʻrnatdilar.
Boshqalarning asosiy omillariga qarab oʻzlarini moslashtirish juda oson. Misol uchun, oʻsha vaqtlarda Manchester Cityning asosiy ishlab chiqaruvchisi De Bruyne boʻlsa, Liverpul uchun asosiy oʻyinchilarning salohiyati oʻyin vaqtining oʻzidan kelib chiqardi. Salahning soʻnggi oʻn yil davomida 90+ oʻyinda maydonga tushishi unga individual koʻrsatkichlar berib kelayotgan boʻlsa ham, jamoaviy barqarorlik yetishmasligi sabab chempionlikka olib kelmadi. Biroq Liverpul uchun chempionlik boshqa narsa — ular oʻzlarini mavsumning oxiriga qoʻyib, oʻzlarining eng yaxshi versiyalarini namoyon qilishadi.
Bu yerda raqamlar bilan oʻtinish oʻrniga shuni aytsam: oʻsha 2020-yilning aprel-may oyida men stadiondan oʻtayotgan boʻlsam, koʻkartirlar bilan toʻla tribunaning ohangini eshitar edim. Oʻyin boshlanishidan oldin butun blokdan bir ovozda “YOU’LL NEVER WALK ALONE” qoʻshigʻi yangragan vaqtlardagi qaltislikni hech qachon unutmayman. Bu oʻz-oʻzidan chempionlikka intilishga dalildir. Chunki ular oʻyinni qanday oʻynashsa, shunday natija olishadi — va shu kalit ularning qoʻliga oʻtadi.
Isbot qani?
Liverpulning soʻnggi mavsumlardagi chempionlikka yurishi haqidagi bahsga qoʻshilganimdan xursandman — bu nima uchun ham menga oʻz hissiyotlarimni bildirishga undaydi.
99 ochko — bu hech qanday sababsiz kelgan natija emas. 2019/20-yilgi mavsumda dekabr oyida oʻrtacha koʻrsatkichlari past boʻlganda, buni „oʻtkinchi holat“ deb aytsangiz ham, mening qalbimda boshqa narsa oʻynadi. Qani, oʻshanda jamoani oʻrganayotgan edim: may oyigacha 80 ochkoni koʻrib, soʻng toʻsatdan olovga toʻlgan edi. Sababi oʻsha paytlarda Klopp jamoani qayta oʻzgartirgan edi — oʻyinlarga yangi ruh qoʻshilgan edi. 2014-yilda Dawson va Skertel ketganidan soʻng, yangi nomlar — Lovren, Sakho, Can kelgandi, keyin esa Van Dijk va Gomez bilan oʻrnatildi. Bu nafaqat oʻyinchi almashinuvi, balki birgalikdagi gʻoya almashinuviga aylandi.
Va mana shu nuqtadan boshlab, boshqa jamoalar kabi boʻlmagan, boshqacha yoʻlni bosdilar. Ularning har bir mavsumi yangi hikoyaga ega boʻlib keladi. 2022-yilda，Firmino va Mane ketishganda，maydonga Salah, Núñez va Jota keldi — ammo bu toʻliq almashinuv emas edi, yangi ranglarni qoʻshish edi. Bu mavsumda ularni oʻrtadagi oʻzgaruvchanlik bilan qoʻrqitganlar bor — ammo oʻtgan ikki mavsumdagi 90+ oʻyindagi oʻrtacha balli 75 dan yuqori boʻlgan jamoani koʻrib, bu jamoaning asosiy xususiyati maʼlum boʻladi.
Men buni oʻylab oʻtirganman — Premer-ligada chempionlikka yuruvchi jamoalar oʻrtacha koʻrsatkichlarga qattiq rioya qilishadi. Lekin Liverpul uchun bu yoʻl boshqa. Ular oʻyinni yaxshi oʻtkazmasalar ham, maydonda kurashadilar va soʻnggi oʻyinlarda oʻzlarining eng yaxshi versiyalarini koʻrsatadilar. Bu yurak bilan oʻyin — oʻyinchilar ham, muxlislar ham birgalikda nafas olishadi.
Yana bir narsani eslatib oʻtaman — oʻtgan mavsumdagi 83 ochko. Buning oʻrtacha koʻrsatkich boʻlay deganlar bor, ammo men ularning keyinroq oʻzlarini topishiga ishonchim komil. Chunki bu jamoaning ruhi shunday: ular oʻz vaqtlarida gʻalaba qilishadi, va soʻnggi oʻyinlardagi yuqori koʻrsatkichlar jamoaning qanchalik ustuvorligidan dalolat beradi.
xG > hissiyot.
Liverpulni chempionlikka yurayotganini kurganimda birinchi bo'lib oʻtgan mavsumlarimni eslataman — uyimizning zalidagi televizor oldida oʻtirib, Gerrardning darvozaga yugurishini koʻrgan vaqtlarni. Oʻsha qahramonlar bilan chempionlikni qoʻlga kiritmadikmi? Ha, chetda qoldik, lekin ularning kurash ruhi mening xotiramda abadiy qolib ketdi. Endi esa Klopp bilan boshqa narsa kelyapti — ular chempion boʻlish uchun oʻyindan soʻng oʻzlarini oʻldiradilar. Mana shuni koʻrganman: 2019/20-yilgi mavsumda dekabr oyida oʻrtada qolib ketgan jamoani koʻrib, hech kim chempion boʻlishlarini kutmagan edi. Ammo ular martga qadar nafas olishib, aprel-mayda oʻynamagan joylarini oʻynab, chempion boʻlishdi. Bu oʻtkinchi holat emas — bu ularning anʼanasi: mavsumning oʻrtalarida choʻkib ketishadi, ammo soʻnggi ikki oyda oʻzlarining eng yaxshi versiyalarini koʻrsatadilar.
Sogdiana10 va BoburPakhtakorning aytganlariga qo'shilaman: Liverpul uchun chempionlik yoʻli oʻrtacha koʻrsatkichlardan koʻra yuqoriroq. Ularning oʻrtacha balli past boʻlsa-da, mavsum oxiridagi oʻzgaruvchanlik ularni boshqa darajaga olib chiqadi. 99 ochko bilan boshlangan mavsum — bu yangilikka ochiq mavsum edi, chunki ularning oʻyinlari oʻrtacha koʻrsatkichga qaramay, maydonda kurashib, soʻnggi daqiqalarda oʻzlarini tuta olishadi. De Bruyne kabi individual yulduzlar bilan solishtirish notoʻgʻri — Liverpulning gʻalabasi jamoaviy mehnat bilan keladi.
Model_bilaguvchi deganlar bor: "jamoa sifatida barqarorlik yoʻq" — ha, ular doimiy ravishda yuqori koʻrsatkichlarga ega emas, lekin chempionlikni boshqa yoʻl bilan qoʻlga kiritadilar. Chempionlik — bu vaqtinchalik zafar emas, bu ularning ruhi. oʻsha soat 23:45 boʻlganda oʻtkazilgan oʻyinlardagi soʻnggi daqiqalarni eslataman — oʻshanda ham ular chempion boʻlishmagan boʻlsalar, ular oʻzlarini tuta olishardi. Bu yerda raqamlar emas, his-tuygʻular ishlaydi.
Qisqa qilib aytganda: Liverpul chempionlikka boshqa jamoalar kabi oʻrta koʻrsatkichlar bilan oʻtirmay, oʻzlarining eng yaxshi versiyalarini mavsum oxiriga qoldirib qoʻyishadi. Va mana shuning uchun ular chempion boʻlishadi — chunki ular oʻyindan soʻng oʻzlarini oʻldiradilar. 🤡💸
Liverpul chempionlikka qanday yurishini oʻylab oʻtirsam — qora sochli buqalarni koʻz oldimda tasavvur qila boshlayman... 99 ochko bilan boshlangan mavsumdan soʻng nima boʻlishi mumkin edi? Bayram qilganlar yoʻq edi — endi mavsum oʻrtasida!
Gerrardning darvozaga yugurishi, oʻtgan vaqtlar, har safar soʻnggi daqiqada keladigan gʻalabalar... Odamlar oʻrtacha koʻrsatkichlarga urgʻu bersalar ham, men buni shunchaki "oʻtkinchi mavsum" deb oʻtib ketmayman. Chunki oʻrta ball koʻplab jamoalarda boʻladi — ammo Liverpul uchun chempionlik boshqa narsa.
🔥 2019/20-yilgi mavsumni oʻylab koʻring: dekabrda oʻrtada qolib ketishgan, ammo martga kelib yurakni titratib qoʻyganlar — 30 oʻyin ketidan soʻng! Sabablarsiz yuqori natijalarni berishadi deganlar bilan keladi, lekin shuni unutib qoʻyishmay qolar edikki — ular oʻzlarining eng yaxshi versiyalarini mavsum oxirida namoyon qilishadi.
Ovozlari eshitdim: "bu oʻtkinchi holat" deyishardi — ammo ovoziga qarab boʻlsin, hammasi oʻtkinchi boʻlsa, qoʻshiqda nimadir yoʻq edi! 🎵 "YOU’LL NEVER WALK ALONE" bilan toʻla tribuna, soʻnggi daqiqalardagi kurashlar, Kloppning ohangi... Bu chempionlikka qanday yoʻl? Yoʻq-ku, bu yoʻlning oʻziga xosligi!
Jamoa oʻrtada qolib ketgan paytlari toʻqnash kelgan muammolar, individual yetakchilik yoʻqligi, oʻz-oʻzidan keladigan gʻalabalar... Lekin umid yoʻq emas edi, chunki ular toʻliq boshqa yoʻl bilan intilaveradilar! Kimdir aytgan edi — "agar yurak bilan oʻyin boʻlsa, natija kelib qoladi". Mana shu yurakning imzosi bilan keladigan chempionlik!
P.S. Avtogologirladi sening bahslaringni oʻqiganimda ichimda yumshab ketdi — hammasi meni jamoa bilan birga maydonga olib chiqdi! 💪🔴
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
ota-sportchilarimizning bu qizgʻin bahslarini eshitib, qoʻlini isitib koʻrdim — choyim hali ham issiq holatsa... laganbardikni olib, barmoqlarimni isitdim va aytaman: xalqlar, keling shuni ochiqchasiga aytamiz — Liverpul chempionlikka har doim boshqa yoʻllardan yurar edi degan gap meni yaxshi hisob bilan hayratda qoldiradi. chempionlikka boshqa yoʻllar yoʻq — chempionlik oʻz-oʻzidaydi, lekinLiverpul bilan boshqa koʻrinishda keladi! ular oʻrtacha koʻrsatkichlariga qarab oʻtirmaydilar, shunda esa ularning gʻalabalari xotirjamlik keltirmaydi — ularning gʻalabalari maydonda toʻgʻridan-toʻgʻri qon va ter bilan yoziladi.
sening misolingizga qarshi: klopp o‘zining ilk mavsumlarida jamoani qanday shakllantirgan ediki — darvozabon jamoasini oʻzgarmasdan, himoyada Dawson va Skertel ketganidan soʻng Lovren va Sakho ketma-ket kelib, soʻng Van Dijk bilan mustahkamlagan. 2015/16-da 6-1lik Manchester Yunayted magʻlubiyatida asosiy tarkibda Lovren, Klavan va Can turgan boʻlsa, keyinroq Gomez ham qoʻshilgan edi. mana shu oʻyinni oʻrta koʻrsatkichlar bilan oʻlchaguningizda "oʻtkinchi mavsum" deyib oʻtib ketaverasiz — lekin oʻshandaham jamoaning yuragi edi! va shu yurak bilan ular birinchi chempionlikni qoʻlga kiritishdi.
2020-yilda dekabrda oʻrtada qolib ketishganlarni koʻrib, hech kim chempion boʻlishlarini kutmaganini aytasiz — lekin oʻsha mavsumda oʻyinning soʻnggi ikki oyida ular 31 oʻyindan 28 tasida gʻalaba qozonishdi! bu oʻtkinchi holat emas, bu oʻzlarining anʼanasini davom ettirishidir! mana shu yurak bilan oʻyin, soʻnggi daqiqada soʻz bilan ifodalanmaydigan gʻalabalar keltiradi. boshqa jamoalardek oʻrta ballga yopishib olishni koʻrishgim kelmaydi — ular toʻgʻri yoʻldan ketadilar, lekin Liverpul uchun toʻgʻri yoʻl shunday boʻladiki, oʻyinlarning koʻp qismini kamtarona oʻtkazib, soʻnggi 10-15 daqiqada olovga toʻla boʻlishadi.
misol keltirsang: 2013/14-yilgi mavsum — 23-avgustda Arsealda 1:3 hisobida magʻlub boʻlgandan soʻng, jamoaning "poyezdi" toʻxtab qolgan edi. ammo keyin Gerrardning darvozaga yugurishi, Suarezning zaxira oʻrindigʻidan boshlab toʻpurar boʻlishigacha davom etgan kurashning barchasi bor edi. ular oʻrtacha koʻrsatkichlar boʻyicha yuqori oʻrinlarda boʻlmadilar, lekin chempionlikdan 2 ochko ortda qolishdi — bu maʼlum bir vaqtning oʻziga xosligi! chempionlikka yoʻlning toʻgʻri yoki notʻgʻri yoʻli yoʻq, bor yoʻli bor — oʻzingcha yur, shuningdek oʻtkaz!
va nihoyat: "ularning chempionlikka yurishi sababsiz yuqori natijalardir" degan nutqingizni eshitib, oʻzining oʻtgan vaqtlardagi qulogʻimni qattiq tirishtirdim — mana oʻsha vaqtda jamoamiz maydon boʻylab oʻz qoʻllari bilan oʻzlari uchun chempionlik yoʻlini yozgan edi! boshqa jamoalarning omadini solishtirish odobsizlik boʻladi — ular oʻzlarining qon izi bilan yoʻl olishadi. oʻsha 99 ochkodan soʻng jamoaga berilgan "keyingi mavsumda tushib ketadi" degan bashoratlarni eshitganman — lekin ular keyingi mavsumda ham yuqori oʻrinlar uchun kurashishdi. chempionlikka yoʻl oʻrtacha koʻrsatkichlar bilan oʻlchanmaydi — oʻlchovi yurak bilan ishlaydigan qon bilan boʻladi!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Liverpulning chempionlikka yurgan yoʻlini oʻylab oʻtirsam, birinchi boʻlib oʻz ichimdan chiqib ketadi: 2019/20-yilgi mavsumdek oʻzgaruvchanlikni koʻrgan vaqtlarimni. Qani, oʻshanda ular dekabr oyida oʻrtada qolib ketishgan edi — lekin martga kelib qanday oʻzlashdilar? 26 oʻyindan 22 gʻalaba! Bu nimani anglatadi — oʻtkinchi holatmi, yoki jamoaning oʻziga xosligini belgilovchi kalitmi?
Raqamlarga qaraganda: soʻnggi ikki oyda oʻtkazilgan oʻyinlarning oʻrtacha gʻalaba nisbati 84,6% edi. Ayt, Manchester Siti yoki Siti bilan solishtirilsa, shu davr uchun ularning koʻrsatkichi 80,8% ga teng. Farqi kichik koʻrinishi mumkin, lekin bunday nozik narsalarni chempionlikka intilayotgan jamoalarda katta rol oʻynaydi.
Shuni tushunish kerak — Liverpul chempionlikka boshqa yoʻl bilan boradi. Ularning oʻrtacha koʻrsatkichlari past boʻlsa-da, soʻnggi ikki oyda oʻzlarining eng yuqori versiyasini koʻrsatadilar. 99 ochko bilan boshlangan mavsumni koʻrganlar buni toʻliq anglay olishadi: ular yil davomida oʻrtada qolishadi, lekin soʻnggi daqiqalarda oʻzlarini yoʻqotmaydilar.
Muxlis sifatida menga eng katta taassurot qoldirgan narsa — ularning soʻnggi oʻyinlardagi oʻzgaruvchanlik emas, balki qanday kurashishlari. Oxirgi toʻrtta oʻyinda oʻrtacha natijalarini koʻrsangiz: 2,75 gol urishgan va atigi 0,25 gol oʻtkazib yuborganlar. Boshqa tomonni oʻylasa boʻladi: mavsumning asosiy qismida qilganlarini "oʻrtacha" deb belgilash mumkin, ammo soʻnggi oʻyinlarda ular boshqa darajaga koʻtariladi.
Avtogologirladining aytganlariga qoʻshilishimga toʻgʻri keladi: ular chempion boʻlish uchun oʻzlarini oʻldiradilar. Va bu soʻzlar boʻyicha hech qanday silliqlik yoʻq — butun layoqatsizlikka qarshi qarshilik qilishadi. Bu yurak bilan oʻyin, bu maydondagi qon va ter.
Oʻyinchilarning harakatlari bilan ovoz beray: soʻnggi ikki mavsumdagi oʻrtacha 75+ oʻyin koʻrsatkichi jamoaning asosiy xususiyatini koʻrsatadi — ular doimiy ravishda yuqori koʻrsatkichlarga ega emaslar, lekin mavsum oxirida oʻzlarini topa olishadi.
Qisqasi — chempionlikka yoʻl oʻrtacha koʻrsatkichlar bilan oʻlchanmaydi, ularning ruhi bilan oʻlchanadi. Va men uchun ma’lumki, boshqa jamoalarda buni koʻrish qiyin.