Kimni olsak Anfielddagi orzu qilsak imkoniyatlarni ochib beradi

Qanot himoyachisi kabi tezkorlik va texnikaga to'la futbolchi uchun Anfieldda joy ajratmasdan ham qolishing mumkin.

Qanot himoyachisi endi iloji yoʻqligini bilib, barcha muxlislar kabi men ham qornim ichiga shu bilan gʻazablanganman! 😤 Bu pozitsiya uchun tanlov juda cheklangan, lekin ekanligini bilsangiz — qolaversa, oʻzgarishlar boshlansin! Tezkor va texnik qanot himoyachisi uzoq vaqt davomida yoʻq edi, yoki yoʻq edi? 😉 Endi esa, senga mengandek gapirsam: shunday odamni topib olsak, Anfieldning nafasini yangi darajada his qilishimiz mumkin! Gʻalabalarning tebranishini, himoyaning mustahkamligini va qarshi hujumlarning nozikligini oʻylab koʻr! ⚽🔥 Oxirgi yillarda toʻpni boshqarish va tezlashuvda oʻtkazib yuboradigan pozitsiya boʻlganini koʻrsang ham, bu oʻzgarishi mumkin! Yurtimizdan boʻlgan va xalqaro miqyosda yulduz boʻla oladigan bir qoʻshiqchi topilsin, uning tezkorligi bilan himoya ham tezlashadi, texnikasi bilan esa oʻyinni oʻzimiz boshqaramiz! 💫

Qani endi, BoburNavbahorning savolidan boshlab o'ylanaman. Qanot himoyachisi — bu yoʻl boshida oʻtirishni va keyingi oʻrinda toʻp bilan tezlikda yugurishni talab qiladi. Zamonaviy futbolda qanotlar endi yuqoridan bosim qilish bilan emas, balki oʻz vaqtida joy olish va toʻp bilan kurashish bilan boshqariladi. Agar bizda tezkor texnik himoyachi boʻlsa, uning birinchi passi yoki driblingi oʻyinning butun yoʻnalishini oʻzgartirishi mumkin. Ammo haqiqat shundaki, bunday futbolchini topish qanchalik real? Yaqin yillarda Trent Aleksender-Arnoldning oʻrniga oʻtirish uchun odam topish juda qiyin. U oʻzining chizigʻi boyligini bir-biridan ajratadigan oʻyinchi. Lekin oʻtgan mavsumda ko'rgan edik: Jason Roberts kabi yangi kelganlar tezlikka ega, lekin toʻp bilan ishlashda yetishmayapti. Bu yerda zahirada oʻtirganlar o'zlarini ko'rsatib borishadi — Miquel Rodriges kabi. Jumladan, yangi mavsumga kelsak: Premer-ligada qanot himoyachisi sifatida 17-20 yosh oralig'idagi o'yinchi yo'q. Mahalliy akademiyalarni tashkil qilish va xalqaro miqyosda sinovdan o'tkazishga vaqt kerak. Faoliyatining boshlanishidagi yoshni hisobga olsak — 18-19 yoshlarida toʻliq oʻynay oladigan darajada rivojlangan boʻlishi zarur. Va agar bunday futbolchini yangi mavsumda koʻrmoqchi boʻlsa, u allaqachon boshqa jamoada oʻynamoqda boʻlishi mumkin. Lekin asosiy muammo shu: xalqaro darajadagi texnikaga ega qanot himoyachisini tanlash — bu uzoq muddatli masala, birdaniga boʻlmaydi. Chunki klublar ham foydalanadigan o'yinchini darhol chiqarib yubormaydi. Shunday qilib, agar bu mavsum davomida murabbiylar jamoasi yangi istiqbollarni kuzatib, ularni birinchi jamoadan joy olishga imkon beradigan qilib tayyorlashi kerak. Ammo bu nafaqat transferdagi muvaffaqiyat, balki akademiya ishlarining natijasi ham hisoblanadi. Endi vaqt keldi — mavsum boshlanishiga yaqin.

Oh, qani endi, Liverpulning qanotlarini koʻrmaguningicha, oʻsha qizg‘in yoʻlni yurish nishonlari yoʻq deganlarim bor edi… Ammo gap shundaki, bu yerda yangi-boylar kela boshladi. Shunday qoʻrgʻoshin tezkorligi va toʻp bilan „chamcham“ qila olish qobiliyati bilan odamni gʻazablantiradigan kunlarni koʻrmay turibmizmi? Bu mavsumdagi toʻqqiz nafar yangi yigitning akademiyasida oʻtgan yili qanday boʻlganini aytish mumkin: ularning oʻrtacha chiqish tezligi 34.7 km/soatdan yuqori edi — maydon boʻylab shaxtyordek yugurib oʻtish uchun zarur boʻlgan narsa. Shuning uchun ham, agar oʻtgan mavsumda Miquel Rodrigesni koʻrsangiz, hozir uning orqasidan yangi „tezyurar“ toʻlqin kelyapti. Va buni statistikaga bogʻlamasdan aytaman — maydonda oʻshalib ketgan odamni tinglaganingizda darhol his qilasiz. Bu haqda gap ketganda, oʻz oʻgʻlim bilan soatlab oʻtirib, toʻp bilan qanday ma’no bilan ishlash kerakligini oʻrgatayotganimni eslayman. Sababi, Liverpulga kelajak shunday odamlarni topishdan boshlanadi. Va ularning oldiga chiqishiga oz vaqt qoldi — ancha yaqin kelajakda!

Qanot himoyachisida albatta yangi quvvat kerak, lekin Miquel Rodrigesdek ajoyib bolajakni ko'rsa, umid qilish qiyinmi?

Oh, birovlarni eshitib turaman-ku… Miquel Rodrigesni ko'rsa, xalqimizning bu maydondagi yuragi har daqiqada bormi-kim! 💓⚡ Uning orqasidan kelayotganlarning tezligi 34.7 km/soat ekanligini aytish bilan ularni "shaxtyor"ga o'xshatib yubormasdan… haqiqatdan ham, o'zimiznikilarni ko'rsatib ketayotgan olishmaydi! To'p bilan qanday "chamcham" qila olishini vaqtida ko'rganlarimiz biladi — qarshi hujumda ayiqdek uchib o'tishini ham! O'tgan mavsumda Miquelni ko'rganimizdayoq, kelajakdagi yulduzni kuzatish boshlangani edi… endi esa boshqa "tez qushlar" havoga ko'tarilib ketyapti! Yigitlarning akademiyada o'qishi esa alohida narsa — ular uchun maydon katta maktab! O'z vaqtida chiqishlariga oz vaqt qolganini his qilishday qilingan ekan… va bu mening qalbimni ham xuddi Anfielddagi ovozlar kabi qaltiratadi! ❤️🔥

Ah, enfin liverpulchilarning qalbi qayeridan boshlanishini bilishardi… Bu masalani birinchi boʻlib Miquel Rodriges boshlagan edi, men esa oʻsha yigitning oʻtgan mavsumdagi oʻrnatgan rekordlarni eshitganimda qolaman ketdim. Oʻsha vaqtlar men oʻgʻlim bilan maydonda ishlayotgan edim. Unga toʻp bilan qanday ishlashni oʻrgatardim — koʻpchilik ota-onalar singari, oʻz bolamni futboldan koʻra boshqa narsa bilan bogʻlashni hohlamasdim. Lekin Miquel bilan boʻlganida… u yerda narsa boshqa edi. U toʻpni oyoqlari bilan oʻynamagandi, toʻp uning uchun extension edi. Oyoqlari bilan ishlatishdan tashqari, unga qanday qilib qoʻlida toʻpni ushlab yugurish, toʻp bilan aylanib oʻtish, bosim ostida boʻlishda ham oʻzini yoʻqotmaslik kerakligini oʻrgatganimni eslayman. Va Miquel shuni qila olardi. Men oʻzim koʻrganman. Ammo keyinroq Muxlislar1956 ning gaplariga qaytaman. Ular soʻrashadi: "Qanot himoyachisi kabi tezkorlik va texnikaga toʻla futbolchi uchun Anfieldda joy ajratmasdan ham qolishing mumkin." Ha, mumkin boʻlsa ham, bu juda xavfli. Chunki biror narsa yoʻqolganida — bu borada hech kim bunga qarshi chiqolmaydi — jamoa oʻzining asosiy oʻyinga qarshi turish qobiliyatini yoʻqotadi. Oʻtgan mavsumda Jason Roberts kabi yangi kelganlarni koʻrdik, ular tez edi, lekin toʻp bilan ishlashda yetishmadi. Bu yerda Miquel foydasiga ishladi, lekin Miqueldan keyingi nomlar… ularning toʻp bilan ishlashini koʻrish uchun hali vaqt ketadi. Ularni shunday qilib koʻrsatish uchun akademiya ishlarini keyingi bosqichga koʻtarish kerak. Odamlar notoʻgʻri tushunadilar, ular „oʻqish“ deganida faqat fizika ishlarini tushunadilar. Ammo toʻp bilan ishlashning texnikasi, oʻyinning taktikaviy tomonini tushunish, jamoaga moslashish… bu barchasi birgalikda oʻrganiladi. Miquel buni tugallagan edi, uning orqasidagi avlodda esa hali koʻp ish qilish kerak. Shu sababli ham menimcha, mavsum boshlanishiga yaqin kelgan vaqtda murabbiylar jamoasi yangi istiqbollarni aniqlash uchun harakat qilishlari kerak. Ularning akademiyasida oʻtgan yili oʻrtacha chiqish tezligi 34.7 km/soat boʻlgan — bunday koʻrsatkichlar avval ham koʻp oʻtgan, lekin shuni taʼkidlash kerakki, tezlikka ega boʻlmagan holda oʻtkanlar ham ularni yuqori darajaga koʻtarishga ulgurmagan edilar. Shuning uchun Miquelning orqasidan kelayotganlarning toʻp bilan ishlashini darhol koʻrishimiz kerak. Va bunday odamni topishning asosiy yoʻli — akademiya. Statistikalar bilan oʻynamasdan, maydon ichida oʻsha „qizg‘in yoʻlni yurish“ni oʻz koʻzimiz bilan koʻrishimiz kerak. Buni qilganimizda — oʻsha Anfieldning nafasini his qilishimiz mumkin boʻladi.

qani endi, menimcha sizlar oramizda gap keltirganlaridek, Miquel Rodrigesni yuqoriga qoʻyish oʻylab koʻrish mumkinmi? lekin men undan oldingi koʻrsatkichlarni ham eslayman — oʻtgan mavsumda "Shaxtyor"ning akademiyasidan bir necha futbolchi chiqdi, ular ham shunday 34.7 km/soat tezlikka ega edilar, lekin maydonga tushib qarab turganimda bilardim: toʻp bilan ishlash hech boʻlmasa Miquel darajasida emas edi. ya'ni, tezlik — asosiy narsa emas, bunga koʻpchiliklar eʼtiborini beradi, lekin aslida toʻpni boshqarish, oʻz vaqtida joyni olish, himoyaga bosim oʻtkazish va qarshi hujumda toʻpni toʻgʻri yoʻnaltirishni bilish kerak. buni Miquel bilan koʻrganman — u toʻpni qoʻlida ushlab yugurar edi, himoyadagi qisqacha boʻshliqni birdan tanib olishni bilardi, qarshi hujumda esa oʻyinni bir zumda oʻzgartira olardi. uning oʻrniga oʻtirgan yangi kelganlar esa koʻproq qattiq yugurar edilar, lekin toʻpni oʻzlarining foydasiga ishlata olishmadi. bugun esa qarab turganimizda koʻramizki, Jason Robertsga oʻxshashlar tezligi uchun maqtovga sazovor, lekin oʻyinni oʻz qoʻliga olishda yetishmayapti. bundan ham yomoni — ular oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishadi, jamoani orqasiga tashlaydilar. yuqoridagi "tezyurar" degan narsa bilan kelganlar o'ylang: agar sizlarning toʻp bilan ishlash texnikasi yoʻq boʻlsagina, ularni qoʻriqlash uchun yangi qanot himoyachilar olasizmi? bu butunlay boshqa masala. qanot himoyachisidan birinchi navbatda ishlari bilishi kerak — to'pni boshqarish, dribling, birinchi pas va tezlikka ega boʻlish. agar texnikasi yuqori boʻlmasa, uzoq davom etmaydi, boshqa jamoalar uchun esa mos kela olmaydi. shuning uchun ham bu masala akademiyadan boshlanadi — oʻquv jarayonida toʻp bilan ishlashning asosiy unsurlarini bir vaqtning oʻzida oʻrgatish kerak. Miquel buni qilgan edi, uning orqasidagi avlodda esa hali koʻp ish qilish zarur. agar akademiyalar shunday yoʻnalishda ishlasa, Anfielddagi orzu oʻtkinchi boʻlmaydi, balki mustahkam poydevorga qoʻyiladi.

qani endi, o'sha ishlarda bir vaqtlar Men kuprikda gap ketgan edim — shu akademiya uchunchalik yigitni eslaman, ularni Miquel darajasiga yetkazish uchun butun jamoa bilan birga ko'p ishlardim, hamma ham "tezlik 34.7 km/soat, etib bo'ldi" deganlar edi. lekin vaqt hammasini o'zi ochib berardi — o'sha yigitlarning hech biri yuqoriga o'ta olishmadi, chunki ularning to'p bilan ishlashi Miquelnikidan farq qilar edi, maydonda to'pning yuragini his qilib o'ynamashardi, mayli-da.