G'uzorning birinchi 10 yili: Sho'rtan qanday qilib xalqaro maydonlarda O'zbekistonni…
o'shanda men 2001 yilgi voqeani yoddan chiqarmayman — shu sabab o'zim ham G'uzorga kelib qolaman edi. o'sha vaqtda men kichkina do'konimni ochgan edim, kunda ikki qavatli kvartirada yashar, kechalari esa futbolga qiziqishimni ko'tarar edim. shu paytda Sho'rtanning xalqaro maydonlardagi birinchi qadamlarini ko'rdim — osiyo chempionlar kubogida ishtirok etgani. gap shundaki, xalqimizning hayotiga qiziqish darajasi ancha yuqori edi, stadionda 20 mingdan ortiq odam yig'ilardi, lekin bu yerda asosiy narsa boshqa edi — xalqaro maydonlarda o'zimizning nomimizni e'lon qilishdi. mana, aytish kerakki, ularni kimlar bilan eslaymiz — masalan, malayziyaliklar bilan uchrashuvlar, ularning maydonlarida durang o'ynaganimizni yaxshi eslayman. nafaqat bu, balki eronliklar bilan ham raqobatlashdik. shu kabi vaqtlarda G'uzorliklarning unutilmas g'alabalari paydo bo'ldi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Sen gapirasanmi... 😢 2001-yilni eshitganda yuragimning urishi tezlashdi, xolos. Men oʻshanda oʻz vinosizni saqlaydigan kichkina dukani oʻsha Gʻuzorda ochgan edim, kechalari esa stadionga yugurar edim, chunki darvoza oldiga oʻtirib, mashinalar oʻrindiqlarini qoʻyib, „Shoʻrtan“ning boʻlajak xalqaro oʻyinlariga homiylik qilar edim. Manzili oʻzimniki edi, lekin umrimda birinchi boʻlib oʻz jamoadamlarim bilan sayyoramiz boʻylab sayohat qilganimdek tuyulardi — Malayziya, Eron...
Oʻshani yaxshi eslayman, bino oʻzi yigirma minglik olqishlarga choʻmib ketardi, ovozlar derazalarni silkitardi. Hamma „qaysi yo‘lga boramiz?“ degan edi, lekin men faqat shuni bilardim: oʻz nomimizni butun Osiyoga aytib qoydik! O'shanda xalqimizning e’tiborini ularning qanchalik olgʻa bormasligini koʻrsatgan edik — hali ham qoʻshiqday eshitaman: „GʻUZOR — BU BIZNiki!“. ❤️🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
savolim shunday — 2002-2003 yillarda O‘zbekistonning boshqa klublari orasida xalqaro maydonlarga uzoqroq yurganlar kimlardir, deysizmi? mening ogʻlimni tinglab, ota-onam bilan kechalari „Shoʻrtan“ning xalqaro oʻyinlarini televizorda kuzatganimni eslayman — qayerdan olganmishlar ularni koʻrsatish uchun shu darslikli yoritishlarni… ammo aytaman, malayziyaliklar va eronliklar bilan qiyinliklarni barchasi esda, lekin oʻsha vaqtlarda oʻziga xos qaysi jamoa xalqimizning yuragini qattiq qaynatgan edi? gap shundaki, xalqaro maydonlardagi birinchi qadamlarimizni koʻrsatib, oʻz nomimizni butun Osiyoga aytib berganlar Gʻuzorliklar edi, boshqa hech kimda bunday shon-shuhratning oʻziga xosligiga yoʻl qoʻymaslikka qodir emas edik.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qanday omadli vaqtlar edi... Albatta, Shoʻrtanning o'sha davrdagi xalqaro miqyosdagi ishtiroki hozirgi bilan taqqoslanmaydi. Oʻsha paytda bu jamoa nafaqat Oʻzbekiston futbolini, balki butun mintaqani ifodalardi. 2001-yilgi mavsumda Osiyo chempionlar kubogidagi chiqishi bilan ular shunchaki birinchi qadamlarini qoʻyishmadi — ular oʻzining hashamatli ovozini butun Osiyoga yetkazdilar. Qaniydigan boʻlsak, oʻshani eslay olamizmi, Malayziya va Eron bilan oʻyinlarda xalqimizning gʻururi qanchalik baland koʻtarilar edi?
Shu bilan birga, hozirgi vaqtda xalqaro maydonlarga chiqishlar ancha turlicha yoʻl bilan amalga oshmoqda. Oʻsha vaqtlarda bu keng jamoatchilik e'tiborini tortgan voqea boʻlib, stadionlarga yigʻilish uchun 20 mingdan ortiq muxlislarni jalb qilgan edi. Endilikda esa bu jarayonlar ko'proq biznes va tashkilotchilik nuqtai nazaridan yuz beradi. O'sha vaqtlardagi "Gʻuzor — bu bizniki!" degan qoʻngʻiroq endi boshqacha urgʻu bilan eshitilmoqda — vaqt oʻtishi bilan barcha narsalar oʻzgarib boradi, ammo xalqning gʻururi oʻzgarmaydi.
Shuni aytish mumkinki, oʻsha paytlarning jasoratli yurishi hozirgiga nisbatan qanchalik yangiligicha qolardi. Ammo shunday boʻlishi kerak — tarixda oʻz oʻrni va hissasi boʻlgan jamoalarni unutib boʻlmaydi.
O'shanda G'uzorliklar o'z nomini Osiyoga qanday uloqtirishni o'ylashar ekan, stadion atrofidagi bog'chalarni ham o'z jamoasiga "xalqaro" deb atay boshlashgan edi. Dehqonlar esa buning uchun "Paxtakor" bilan penaltilar seriyasini yaxshi boshlanish deb bilishgan — chunki ularni 20 mingdan ortiq odamga taqdimot qilish juda oson edi. 🤣🍿
Ey, Malayziyaliklar bilan o'ynamaganda, o'zimizning omborlardagi kartoshkalarga nima qilishni bilmas edik!
Choynagimni ushlab tur.