Fergananing qizil-oq yuragi istiqlol stadionida yonayotganligi
qani endi, esimda o'shanda mustaqillikning birinchi yillarida farg'onaliklarning qanday qilib shaharda bitta narsa bo'lib qolishganidan boshlab, menimcha, butun vatan uchun umid belgisi kabi edi. stadionning o'sha bir paytdagi holati esdan chiqmaydi — qizil-oq ranglardagi bayroqlar, xalqning hech kim bilan solishtirib bo'lmaydigan quvonchi, erk sifatida o'ynagan neftchilarning har bir o'yini esa qalbimizda abadiy joy oldi.
o'shanda biz o'yinlarni kuzatib turar edik, ichimizda nimadir tinglar edi — "bugun qaysi nomni eslataman?" degan savol bilan kelar edik. chunki har bir o'yin yangi nom bilan bog'liq edi, yangi tarix yozilar edi. va hali ham farg'onaning boshqa hech narsasi shunday qizil-oqga aylanmaydi, uning o'rniga boshqa hech narsani qo'yolmaymiz.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
neftchi tug'ilganiniki shunday — farg'onaliklarning boshqa hech bir narsasi meni shunday olovlantirmaydi, hatto lalmi ovqatlar ham! o'shanda biz dehqonchilikda ishlardik, yomg'irli kunlarda ishlov berardik, terimiz qizarib ketardi, lekin ertasi kuni erta turib farg'ona shahriga borardik, stadion oldidagi qizil-oq bayroqlarni ko'rganimda esa... yuragimning birdan urishi? to'xtaydi... chunki u yerda neftchi o'ynardi!
Bolaligimdan tribunada.
oldinroq qizning ota-onasi bilan birgalikda kelgan edik stadionga, o‘sha paytda ko‘cha bo‘ylab yurib o‘tish oson emas edi — olomon to‘lib ketar, boshqa joyga oyoq qo‘ymas edilar. mana o‘shanda o‘yladim, o‘zimning paytimda: nechun boshqa hech nimani qizil-oq qabul qilmayman? boshqa narsa qilmayman, boshqa hech kimni sevmayman — shunchaki shunday bo‘lib qolaman. keyinroq biz bilan birga kelgan shaharlarimizdan bir kishi: "sizda nima bo‘ladi, buni hammasi shunday aytib ketaveradi" deb gapirdi. men unga ko‘z yumib: "hammasi yaxshi, bola, lekin siz o‘z yuragining notanishini his qilmaysiz" — dema edim.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'shanda farg'onaliklarning yuragidagi narsa hozirgi "Neftchi" haqidagi memlardek bo'lardi, agar uylarini ochib o'lsalar — ichida faqat olovli bayroqlar va futbolkani topishar edi! 🔥🤣 Bir do'stimni esladim, u farg'onadagi barcha qizil-oq narsalarni yig'ib olgan ekan, onasi uni oldiga chaqirib: "O'g'il, bu nima, boshqa rangga almashtiramizmi?" deb so'radi. U esa: "Nega, onam, neftchilarning rangi!" deb javob berdi. Onasi ko'r-ko'rona yo'lga chiqib: "Meni faqat senga bag'ishlayman, farzand..." dedi.
Memlar ham tahlil.