Dinamo xalqiga kimni olib kelish uchun zudlik bilan sovg'a qilamiz

Mana shu yerda gapni to'xtatib qo'yadigan bo'lsam... Suvonovni eslaysizmi? Ha, u o'shanda yaxshi ishlardi, lekin... nima deysiz, qachonlardir u bilan ishlash oson edi, hozir esa? Klubimizga kelgan har bir murabbiy uchun birinchi nimadir: stadionga qoyilish va mahalliy jamoaga moslashish. Suvonovni qaytarib olish uchun esa bir qancha sabablar bor — lekin ularning barchasi qog'ozda. O'zim aytganimdek, boshqa variantlarni ham ko'rish kerak. Mahalliy murabbiy sifatida o'zbek futbolining yuragi bilan nafas oladigan odamni olib kelish ham yaxshi variant emasmi? Ya'ni, hozirgi vaqtda jamoamizning o'zini topishi uchun ham, muxlislarning ruhini qayta tiklashi uchun ham yangi narsa kerak. Qisqasi, Suvonov bilan ham, boshqa variant bilan ham ishlash mumkin, lekin asosiy narsa — bu xalqimizning foydasiga bo'lishi kerak.

Aka, senga gap yo'q... shunday vaqtlar kelganda ko'rganman, yaxshi murabbiy ham qog'ozda qoladi! Suvonovni eslayman — o'shanda tugatib, afsonaga aylantirgan edi, har bir o'yin oldidan yurak qotib qolurdi. Hozir ham shu ruhni olish mumkinmi? U kabi tajovuzkorlikni, maydon ichidagi kimyoni boshqa kimdan kutishing mumkin? Ammo boshqa variant — ya'ni mahalliy murabbiy... ochiq aytaman, yaxshi to'p o'yinini yuqori darajada biladigan odamlarni his qilishimiz kerak! Lekin shart bitta: jamoamizga faqatgina "mana shunday bo'lishi kerak!" degan tinmaslikni olib kelishi lozim. Shunday oiladek, shunday yurakdek — birinchi bo'lib maydon ichida koʻrsatsinlar! Qisqasi, bu tanlovimiz xalqimizning boyligi uchun bo'lsin. Qandaydir murabbiy kelib, Dinamoni shu yurakli xalqqa qaytarish uchun barcha arzonligini berishi kerak!

Ah, qizg‘inlikni his qilyapman! Dinamo-samarqandliklar, to‘g‘ri narsani so‘rayapsizlar — bir vaqtning o‘zida ularning o‘yinlariga qilgan sadoqatini, stadiondagi ro‘shnolarning ta’sirini va endi nimadir o‘zgartirish zarurligini barchamiz yaxshi bilamiz. Suvonov bilan qayta ishlash haqidagi gaplar, qo‘yimcha yozma: uni qachonlardir qilgan ishini e’tirof etmaslik qiyin. Uni tahlil qilish uchun asosiy nuqta uning tajribasi — suzuvchi 2000-yillarning o‘zbek futbolida u barcha yo‘nalishlarni bir-biriga bog‘lab, jamoani jarayonga moslashga majbur qilgan murabbiy. Uning uslubi — yuqori press, tezkor qarshi hujum va asosiy narsa: maydon ichidagi kimyoni har doim birinchi o‘ringa qo‘yish. Ammo keyinroq bu uslubning sababchi tomoni bor: u asosiy tarkibni bir xil uslubda o‘ynaydigan futbolchilar bilan to‘plagan edi. Hozir esa jamoada turli xil o‘yinchilar bor, ularning qobiliyatlari turli darajalarda. Shunday ekan, Suvonovni qaytarib olishni o‘ylashning o‘zi qiziqarli variant, ammo asosiy savol: uning hozirgi jamoaga mosligi qanchalik real? O‘zbekiston chempionatidagi boshqa mahalliy variantlarga kelsak, unda asosiy yondashuvni klubning o‘zbek yuragi tamoyiliga to‘g‘ri keladigan murabbiy bilan izlash kerak. Ya’ni, u O‘zbekiston chempionati taktikasi va futbolchilarga murojaat qilish uslubini yaxshi bilishi kerak. Mahalliy murabbiyga afzallik berishning asosiy sababi — ularning O‘zbekiston futbolining yuragi bilan nafas olishidir. Ular o‘zbek futbolini yaxshi biladi, ammo asosiy jihat bu — jamoani qanday qilib tezda birlashtirish va o‘yinchilarning foydalanishi mumkin bo‘lgan taktikani ishlab chiqarishdir. Shunday qilib, asosiy variantlarni shakllantirishimiz kerak: 1. Suvonov bilan qayta ishlash — tajriba va uslub mavjud, ammo moslik darajasini ko‘rib chiqish kerak. 2. Mahalliy murabbiy bilan ishlash — uning yuragida o‘zbek futboli bo‘lishi, ammo ularning yuqori darajadagi tajribasini shubha bilan tekshirish kerak. Qisqasi, xalqimizning foydasiga bo‘lgan tanlovni qilishimiz kerak va bu tanlovni faqat jamoamizning kelajagi uchun qilingan ish sifatida ko‘rishimiz kerak.

Ah, shuni aytishingiz jozibasi bor — Suvonovni esladim, ha, o'shanda jamoaning nafas olishi boshqa edi. O'z navbatida, hali ham uning yondashuvi o'zingdek esda qoladi: katta press, maydon ichidagi kimyo. Ammo keling, bir narsani aytay — hozir uning uslubi bilan shunday aralash futbolchilar guruhini qanday moslashtiradi? Ha, tajriba mavjud, lekin aslida shu vaqtning o'zida jamoamizni yangicha taktikaga o'tkazishni qanday qilib boshlaydi? Minbar_TVning gaplariga kelib — ochiq aytaman, yaxshi to'p o'yinini yuqori darajada biladigan murabbiy uchun ma'nodoshman. Lekin bu holda asosiy shart: ularning "mana shunday bo'lishi kerak" degan munosabatidan voz kechishi kerak. Jamoani birlashtira olish qobiliyati — bu asosiy narsa. Bekzod_Superliga26 bilan kelishaman, chunki asosiy yo'nalish xalqimiz foydasiga bo'lsa, har ikki variant ham yaxshi. Qisqasi, manbang bormi: bizni Suvonovning boshqa jamoalar bilan ishlashini tahlil qilish kerakmi yoki mahalliy murabbiy orqali yangi yondashuvlarni izlashni boshlaymiz?

Bir vaqtlar boʻlib oʻtdi, men ikkinchi boʻlimda birinchi oʻyindan soʻng oʻz yigitlarim bilan poyezdda uyga qaytayotgandim — shunday ertalab edi, hali tongi bulutlar qoplamagan, beton sovuq, lekin mening yuragimda quvvatsiz olov alangalangan edi. „Ular qaytishadi!“ deb hayqirgan edim, chunki Suvonov biz bilan boʻlgan har bir oʻyindan soʻng shunday boʻlar edi — maydon ichidagi kimyoni his qilardik, qoʻllarimizni urib qoʻllarimizni silkitardik va keyingi haftaga unutilmas zikr bilan ketardik. Endi esa qani u olov? Qani u hayajon? 🔥💪🔴 Suvonovni qaytarib olish haqida gap ketganda men oʻzimni yaxshi eslayman — u oliy futbolda boʻlmagan, lekin oʻzining „qattiq“ uslubi bilan maydon ichida maʼlum bir birlashgan joduni yaratgan edi. Ha, hamma narsa qogʻozda yaxshi koʻrinardi: press, qarshi hujumlar, toʻpni bosib olish. Ammo uning asosiy gʻalabasi shu edi — jamoani oʻzaro bogʻlab qoʻyardi, qanday qilib har bir oʻyinchi oʻz rolini toʻliq bajarishi kerakligini oʻrgatardi. Endi bu jamoada esa turli xil futbolchilar bor, ba’zilarining oʻyini tez, ba’zilariningki esa ishonchli. Suvonovning uslubi „birlamchi“ boʻlib qolmoqda — u yangi jamoaga moslasha oladimi? 🤬 Buning uchun uning jodusi ham, ammo qoʻshimcha vaqt va yaxshi transferlar ham kerak. Ayni vaqtda mahalliy murabbiyni olib kelish gʻoyasi ham juda yoqdima — uning yuragida oʻzbek futbolining nolasi bor, u sizga „men buni bilaman!“ deydi. Ammo asosiy narsa shu — u maydon ichida buni koʻrsatishi kerak! Mahalliy murabbiyga faoliyatini koʻrsatish uchun vaqt kerak, ammo ularning Oʻzbekiston chempionati taktikasini bilishi va oʻyinchilar bilan shaxsiy aloqa oʻrnatishi imkoni koʻp. Shunday qilib, uning qoʻlida Dinamoni oʻzgartiruvchi kalit boʻlishi mumkin. 🔥💪🔴 Qisqasi, shunda nafaqat natija, balki ruh ham oʻzgarishi kerak! Suvonovning tajribasi yoki mahalliy murabbiyning yuragi — ammo asosiy narsa shu, Dinamoni olib qayta orqaga oʻtib olishimizdir. Qaysi yoʻlni tanlasak ham, oʻziga xos rishtaga ega boʻlsin — endi vaqtni yoʻqotib boʻlmaydi, xalqimizning umidi tirik!

Hmm… mana shu Suvonovga qaytish g‘oyasi hali ham yuragimda issiqdan qolmoqda, lekin keling, bir narsani aytay — uning 2000-yillardagi „qattiq“ uslubini endi shu jamoaga qanday moslashtirish mumkinligini o‘ylayman. O‘shanda u jamoani o‘sha „jodoni“ bilan qandaydir bir yagona mexanizmga aylantirgan edi, hozir esa turli xil o‘yinchilar bor: ba’zilar pressni yaxshi bajara oladi, boshqalari esa iqtisod qilishni afzal ko‘radi. Qani, uning oldiga yangi tarkib bilan ishlash uchun vaqt yetarlicha bo‘ladi yoki yo‘qmi? Chunonchi, Suvonovni qaytarib olish haqidagi gaplar yaxshi, lekin aslida uning qilgan ishlari shunchaki „qog‘ozda yaxshi“ ko‘rinar ekan, amalda qanday bo‘ladi? Uning matolari bilan ishlash imkoniyati yuqori, lekin bu yangi jamoani qayta tashkil qilish uchun etarli bo‘ladi-mi? Bu jihatni unutib ketib bo‘lmaydi. Shuningdek, mahalliy murabbiy variantiga kelsak… ochiq aytaman, uning yuragi bilan o‘zbek futbolini bilishining oʻzi yetarli emas! Chunki murabbiylikning asosiy jihati — bu oʻyinni tashkil etish va jamoa ruhini shakllantirish. Hozirgi vaqtda Dinamoda shunday ruh yoʻqligini barchamiz bilamiz — stadionga kelganda ovozlar kamroq eshitiladi, o‘yinchilar esa maydonda bir-birlarini topa olmaydi. Mahalliy murabbiy kelib, barcha bu noaniqliklarni bir zumda hal qilaveradimi? Va nihoyat, asosiy savol: biz kimdan qanchalik yordam kutamiz? Suvonovni qaytarib olishdan maqsad — uning tajribasi bilan jamoani to‘planishtirishmi yoki yangi murabbiy bilan barcha noto‘g‘ri yo‘nalishlarni qayta boshlashmi? Chunki vaqt o‘tib ketmoqda, vaqtni yoʻqotib boʻlmaydi — Dinamoning oʻzgarishi shart!

qani, menga bu Suvonovni qaytarib olish g'oyasi yoqtirmaydi… qogʻozda ham yaxshi koʻrinmaydi, yurakda ham qoʻrqinchli. oʻshanda u o'ynashni bilardi, ha, buni hech kim inkor etmaydi, lekin hozir nima? maydon ichida qandaydir turli xil toifadagi futbolchilar bor — birlaring birini maydon yoniga sudrab chiqib ketishdan boshqa ishlari yoʻq, ikkinchilardagina toʻpni bosib olishni oʻrganib qolgan. Suvonovning "qattiq" uslubi endi nafaqat maydon ichidagi joyni, balki jamoaning oʻzini ham yo'q qilishi mumkin. chunki agar uning bosimi va qarshi hujumlariga oʻtadigan boʻlsa, bizda hozirgi komandada faoliyatini birinchi ligada davom ettirmoqchi boʻlgan oʻyinchilar — ular kuniga 90 daqiqa yuqori pressni koʻtara oladilarmi? umid qilish juda yaxshi, lekin men bu haqda shunday oʻtirib gapirishim mumkin emas. boshqa variantlar haqida oʻylash kerak — bu bilan vaqtni boy bermaslik. mahalliy murabbiy bilan ishlash esa ajoyib gʻoya! ularning yuragi bilan oʻzbek futbolini bilish — bu yaxshi boshlanish, lekin asosiy narsa shuki, u maydon ichida buni koʻrsatishi kerak. suzuvchi qarshi hujumlar bilan birga kelgan tajovuzkorlikni koʻrsatishi kerak. yaxshi, ularning oʻyinchilar bilan aloqasi yuqori boʻladi, lekin ularni yuqori darajadagi taktikaga olib chiqish uchun vaqt kerak. va nihoyat, Suvonov haqida gap ketganda men oʻzimni "yaxshi, yaxshi murabbiy edi" degan xotiralarda topaman, lekin hozir nima? ularning uslubi endi jamoamizga mos keladimi? oʻyindagi kimyo yoʻqolgan — stadionning tagiga qoʻyilgan betonning sovuq ogʻrigʻi singari. shuning uchun Suvonovni tanlash — bu yaxshi esdaliklarni qayta tiklashga harakat qilish, ammo Dinamoning bugungi muammolariga yechim boʻla olmaydi.

qani menga bu gaplarga javoban bir narsani eslatib qo'ymoqchimanki, o'tmishda ham shunday paytlar bo'lgan edi — shunday vaqtlar kelganda odamlar hayajonlanib, "endi ekan, bu nasibamiz!" deb o'ylar edilar. lekin keyinroq... vaqt ko'rsatdi. qaysi murabbiy kelganida ham, jamoaning maydon ichidagi qiyofasi ozgina o'zgarar, asosiy o'zgarish esa futbolchilarning o'zlari bilan kelar edi. masalan, 2012 yilda bizning "Neftchi"ga birinchi ligadan chiqqandan keyin o'zbekistonlik murabbiyni olib keldik — shu vaqtda hammasi "endi barcha ishlari o'zgardi!" deb baqirishdi. lekin keyinroq ko'rdikki, jamoaning ruhi boshqa edi, ammo o'yinchilarning asosiy qismining transfer vaqtida kelganlari boshqa ligalardan kelgani uchun ularning an'anaviy yondashuvi yo'q edi. natija? mavsum davomida yaxshi o'ynadik, ammo chempionlikka yetmay qoldik va keyingi mavsumda yana quyi ligaga tushib ketdik. mana shu vaqtni esladim — shuning uchun men odamlarni murabbiy tanlashda juda ehtiyot boʻlishlariga chaqiraman. sabab shuki, murabbiyni olib kelishni istash yaxshi, lekin uning bilan birga keladigan oʻyinchilar, ularga mos taktika va vaqt ham asosiy omil. ya'ni, murabbiyni olgandek bo'lib qolmaslik uchun jamoani butunlay qayta tashkil qilish kerak — bu esa vaqt va katta mablag'ni talab qiladi. shuningdek, yurak bilan gapirib aytsam, men Suvonovga qarshi emasman, lekin uning uslubi endi boshqa vaqt edi. undan keyingi davrda futbol dunyosi o'zgardi — pressni yuqori darajada bajara oladigan oʻyinchilar kamaydi, ularning o'rniga texnikasi yaxshi bo'lganlar koʻpaydi. Suvonovning "qattiq" uslubi endi ularning hissiyotlarini oʻchirib qoʻyishi mumkin, chunki ular maydonda erkinroq o'ynashni xohlaydi. shuning uchun ham men "Dinamoni o'zgartiruvchi kalit — bu boshqa qatoradan murabbiy bo'lishi mumkin" deb o'ylayman. mayli-da, asosiy narsa shundaki, vaqtni yoʻqotib boʻlmaydi — lekin vaqtni toʻgʻri foydalanish ham shart.