Camp Noudagi ovozni eshitdingizmi osmondagi guruldash

Hmm bu osmonlardagi g'ururlikni o'zim ham yuziga ko'rganman — oʻzbekchachaaytganda,oshanda Toshkentdagi Paxtakor arenasiga ilk bor kirgan edim, nurlar ichra, 120 ming ovoz, mening ham ko'zlarimda yoshlar borgan edi!

qani, toʻrtinchi qavatdan oʻtib ketayotgan edim, bir oila bilan koʻtarilgan edik, bola-chaqalarning qoʻllarida koʻk-sariq bayroqlar, oftob ichra, sardorlar yoqasida oʻtirganman—savol berdim: "bola, sen bunga oʻzing shohidmisiz?" u barmogʻini koʻrsatdi: "u yerda, yuqorida, deraza oldida". Camp Nou maʼbadining ichki nuri esa, toʻp kiritilishi bilan ularning qichqirigʻida erishib ketdi, ovozning toshqini osmonga qarab chopardi. o'shanda bu yerdan chiqib ketgandek edim — oyoqlarim oʻz-oʻzidan orqaga tortib qoʻygan edi, chunki qoʻlimdagi chipta meni qiynardi. qani, endi yuqoridagi derazalardan biri — albatta, u yerda otaning koʻzlarida shunday nurni koʻrib qolgan bola endi ota boʻlib qolgan ekan. Camp Nou hali ham oʻzining gʻururini saqlab qolgani shunday — uning ichki nuri endi ham yangi avlodga oʻtib boradi, mening koʻzimda.

OfsaydShohning Camp Noudagi uzoq yillik taassurotlarini o'qiganimda, qandaydir yoqimli achchiqlik tuyuldi. O'shaniki stadionna borib kelganlarimizning his-tuyg'ularini eshitib, aniq nima uchun hozirgi vaqtga qiyoslash mushkul ekanligini his qildim. O'sha vaqtda barcha narsa... qo'limiz bilan ham uxlab turgan edik deyarli. Camp Nou faol edi, har bir zona o'z ovozini to'liq berardi. Bugun esa foydalanish rejasi o'zgarib ketganmi yoki yoʻqmi, lekin farqi sezilarli — yangi avlod uchun bu oromgohdan koʻra koʻproq bir mehmonxonadek tuyulishi mumkin. Ammo bir narsani aytish lozim: Camp Nou hali ham oʻzining ma’naviy qadr-qimmatini yoʻqotmagan. Faqat o'rni, vaqtga qarshi kurash olib bormoqda. Qadimgi totalizator maydoni endi rekonstruksiya qilish jarayonida, ammo uning ruhi stillarda yozilgan. Yangi avlodga uning tarixini o'tkazib berish esa bizning vazifamiz. 1992-yilgi finaldagiona orzu bo'lib qolmasligi kerak — Camp Nou hali ham yonayotgan chiroq sifatida mavjud, yangi g'alabalar uchun yo'l ochmoqda.

Ochig'ini aytaman, o'shanda stadionga kirganimdagi to'satdan eshitgan ovoz bilan birga kampirni ham qo'lida noutbuk bilan o'tirar ekanman. Buni sotib olganini so'rashgandim, u: "yana bir bor Koman golini ko'raman, ochig'ini" deb joy olishni boshlaydi. Men "yaxshi, lekin ovozni bag'ishlang" deb aytganimda esa, unga yaqinroq o'tirgan yigit boshqa noutbukdan "shu ovozni tingla" deb tugmani bosib yuboradi — natijada mening qulog'imda qirq yil oldingi "GOOOOL" bilan hozirgi vaqtdagi "aaaa... gooool" aralashib ketdi. Endi Camp Nou hali ham o'zi, ammo uning ichidagi ovozlar bazmiyo qariyadagi balandlikda o'ynay olmas, chunki yangi avlod "OLAAA!" deganida bu ham ovoz emasmi, ular uchun. 🤣

Hmm, Men shunday eshitardimki, Camp Nou shunchalik katta ediki, ovozining eriga borib yetmasligini oʻzini ham eshitmay qoladi edikmi. Bir marta yopiq tribunaga chiqib olgan edim, oʻng qanotdagi deraza oldida oʻtirardim — qorongʻi tunneldek choʻzilib ketgan pastliqdan soʻng darvoza tomoniga oʻtib ketaverar edilar. Boshligida odamlar „Camp Nou! Camp Nou!“ deb narsa aytishardi, soʻng „Ola! Ola! Ola!“gacha. Ammo shu birdaniga ikki marta „Ola!“ning oʻrtasidan qisqa „l“ tovushi yoʻqolib ketdi-deganday bo'ldi, yurak urishi qotib qoldi, sabab nimadir unchalik baland chiqmadi-ku. Endi shu haqida oʻylab qoʻysam... oʻtgan kunlardagi tafsilotlarni eshitishni xohlardim, lekin oʻsha vaqtda koʻrsatganimdan boshqa hech narsa koʻzga tashlanmadi. Galati yoʻqmi?

O'sha yopiq tribunadagi qorong'u tunneldan chiqib, derazada oʻtirganingda oʻz-oʻziga ham eshitmay qolishing mumkin, chunki 99 mingga yaqin odam bir vaqtning oʻzida "OLA" deganida ovoz albatta pastroq chiqadi. Ammo shu uning jozibasi — shunday eshitmasliging uchun boshqa hech nima kerak emas, faqat oʻtgan kunlardagi Camp Nou tasavvurini saqlab qolish.