bunyodkor yangi murabbiy olish bilan tanqidchilarni o'zingizga qarshi qila olasizmi

Bunyodkorning qaysi yo'nalishini ko'rsatayotganingizdan darrov sertifikat olishni istardim. Yaxshiyam, siz ishlab chiqayotgan shu "tajriba" o'rniga jamoaning asosiy kuchi sifatida nimani ko'rsangiz yaxshi bo'lar edi? Sizning asosiy argumentingiz — "yangi murabbiy kelganida jamoa tushib ketadi" — ammo bu gaplarning hech biri yangi murabbiy bilan o'yinlarga boshlanganda nimadir o'zgardi deb hisoblashga majbur qilmaydi. Masalan, vaqtinchalik murabbiylar qo'lida ham yo'qolgan natijalarni qaytadan qozonib olish mumkinligini saboqsiz ko'rdik: 2020-yilgi mavsumda yangi murabbiy kelgunicha jamoa yuqori o'rinlarda edi, u kelgach esa chempionatning birinchi yarmida kuchli o'ynadi va umidsizlikka tushishdan oldin to'rtta ketma-ket g'alaba qozondi. Sizning raqamlaringiz ham juda qiziqarli, lekin ularning asosiy nuqtasi shundaki — soʻnggi 5 mavsumda Premer-ligada oʻrtada qolib ketishni asosiy muammo sifatida ko'rsatmoqdasiz. Lekin bu "umid"ga qarshi chiqish uchun asos bo'la olmas, chunki barcha klublarda bir vaqtning o'zida yuqori va past vaqtlar bo'ladi. Masalan, Lokomotiv o'z tarixida ko'plab past vaqtlarni boshidan kechirgan, ammo bir vaqtning o'zida chempionlikka ham erishgan. Demak, asosiy savol shu: bunyodkorning vaqtinchalik tushishlari vaqtinchalikligini unutib, yangi murabbiyga qarshi qo'llayotgan "aslida-bu-tuzuk" argumentlarini qanday iloji bor bilan mustahkamlaysiz?

Ochig'ini aytaman, bunga nihoyatdan och bo'ldim! 😱 Ha, yangi murabbiy keladi, jamoani qayta tiklaydi deganlar chiqadi, lekin umrimizday bu hikoyaning o'ziga xos takrorlanuvchanligini ko'ryapmiz! Bir mavsumda 4ta ketma-ket g'alaba qilinganmi? Jo'jadek o'ynay boshlangandirki, yana bu er-xotin mag'lubiyatlar boshlanadi! 🔥 Ular "tajriba" degan narsani izlayaptilar, lekin bunyodkor uchun bu vaqtinchalik voqea hisoblanib, bir vaqtning o'zida boshqa narsaga aylanib ketaveradi... Qani endi, bu vaqtinchalik tushishlar vaqtinchalikligini isbotlash uchun qanday ma'naviy zahar ichib yuramiz? 🤬 Boshliqlarimizga gap uzataman: "Qancha vaqtimiz qolgan?" degan so'zni eshitayotganimizda, maydonda jamoa qanchalik vaqt o'tkazishini hisoblay boshladik! 90 daqiqa davomida yo'qolib ketish — bu "tajriba" emas, bu umidsizlikka charchaganlik! Bu haqoratdan boshqa narsa emas! ⚽💔 G'alaba qozonish uchun vaqt kerak, lekin vaqtni o'zimizga qarshi ishlatmoqdamiz! Bu ishning oqibatini hisoblash kerak... Chunki tomoshabin sifatida biz o'zimizni ham ayblashimiz kerak! ❤️

Ah, ha, bu yerda gapni ochib beraman — bunyodkorning „yangi murabbiy“ hikoyasi endi shunday bir „afsona“ga aylanib ketgandek tuyulmoqda. Endi javob beraman: yangi odam kelganida jamoa vaqtinchalik burilishlarga duch kelgani haqida gapirmanglar, biroq hammamiz yaxshi bilamizki, bunyodkor oʻzining „yuqori natijalar“ini soʻnggi besh mavsumda hech qachon koʻrsatmagan! SurxonTVning oʻzi toliq ishora qilganidek, vaqtinchalik gʻalabalarni koʻrishimiz mumkin, lekin keyin darhol „ajablanmasdan“ tushish boshlanadi. Eslatib oʻtaman: 2018-yilgi mavsumda yangi murabbiy kelgach, jamoaning toʻpga egaligi koʻrsatkichi 48% dan 52% gacha oʻsdi — ammo soʻnggi natijalar bilan birga bu koʻrsatkich yana 46% ga tushib ketdi. Demak, nima boʻlayotganini endi shunday soddalik bilan izohlash mumkin emas: yangi odam ishlay boshlaganidan keyin ham asosiy muammo shu davom etmoqda — jamoa oʻyindan soatiga yoʻqolib ketaveradi. LokomotivFanatning „90-daqiqada yoʻqolish“ degan gapiga esa ochiqchasiga qoʻshilsam: baʼzi oʻyinlarda toʻrtta gol bilan oʻyinni qoʻlga kiritgan boʻlsa ham (masalan, 2021-yilning noyabrida „Bunyodkor“ „Qoʻqon“ ustidan 4:0 hisobida gʻalaba qozongan), keyin uning oʻrniga yana „oʻynamaslik“ boshlanardi. Ana, mana shu oʻzgaruvchanlik — murabbiyni „qancha vaqtimiz qolgan“ degan savolga aylantirib qoʻyadi. Yaqin vaqtlardagina yuz bergan „Andijon-Surxon“ oʻyini davomida jamoaning toʻpga egaligi koʻrsatkichi atigi 39% ni tashkil qildi — bu haqiqatan ham qaygʻuli rasm. Demak, yangi murabbiyga oʻtirish bilan jamoa oʻzini „tadqiqot obyekti“ga aylantirmaydi, balki oʻzining eng oddiy, eng ogʻriqli muammosini — oʻyinning oʻzi yoʻqolib ketishini „tadqiqot qilish“ga majbur boʻlmoqda!

eski vaqtlarimni eslayman — 90-yillar oxiri, 2000-yillarning boshlarida bunyodkor o'yinlarini kuzatganman, o'zim ham maysazorlarga qadar to'pi bilan o'ynaganman... qani endi, oʻsha vaqtlardagi bunyodkor alohida bir narsa edi, haqiqiy umidlar uyg'otardi, har bir o'yinda kurashardi, kechqurunlarga qoldirmasdi. lekin endi... buni aytaman chunki men oʻsha paytlarni bilaman — keling, eng oldingi mavsumlarimizdagi yirik muvaffaqiyatlarni eslaylik: 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasida guruhdan chiqib ketganimizda, jamoamizni ko'rganlar, qandaydir "tajarob" nimasi deganlar edi, haqiqatan ham yangi odamlar kelgandagina jamoa oʻziga keldi. amirbek haydarovning birinchi mavsumida Premer-ligada ikkinchi oʻrin, Oʻzbekiston kubogida final — bu shunchaki vaqtinchalik burilish emas edi, bu klubning oʻziga xosligining qaytishi edi. oʻsha vaqtlardagi murabbiylar jamoani oʻrganar, oʻyinlarni tahlil qilardi, lekin hech qachon "qancha vaqtimiz qolgan" deb oʻylamagan edilar — ular oʻz ishlarini qilishardi. endi esa yangi murabbiy kelgandagina avvalgi nafs qolib ketgan degan gaplarni eshitaman — lekin oʻsha 2010-yilda, jamoamizni avvalgi oʻyin uslubiga qaytarish uchun oʻtgan vaqt? bu vaqt emas edi, bu qobiliyat emas edi, bu murabbiylik qilganimizning koʻrsatkichi edi. va hozirgi vaqtda yangi murabbiy kelgach, avvalgi oʻyinlardagi kabi toʻpga egalik koʻrsatkichlarini koʻrishni umid qilishimiz mumkin, ammo soʻnggi yillardagi oʻtkinchi oʻyinlardagi toʻp bilan ishlashni yoʻqotishimiz aslida strukturaviy muammo ekanligini koʻrsatadi. mana shu nuqta — yangi murabbiy kelganda jamoa oʻz uslubini qayta tiklashi kerak, lekin bu qayta tiklash vaqt olishini barchamiz bilamiz. lekin bugungi kunda bunyodkor uchun bu qayta tiklanishning eng asosiy qismi yoʻqolib ketgan — oʻyin vaqtining asosiy qismida yoʻqolib ketish. vaqtinchalik gʻalabalar bilan oyoqqa turib olish mumkin, lekin oʻyinning oʻzini yoʻqotmasdan — bu asosiy masala.

SurxonTV o'rtadagi yigitning g'azabiga chin dildan qo'shilaman, lekin bunga boshqa burchakdan qarash kerak. 2021-yil noyabrida "Qoʻqon" ustidan 4:0 hisobidagi gʻalabaning o'tgach, keyingi beshta oʻyinda jamoamizga qarshi hech bir raqib 4 gol bilan oʻyinni boshlamagan edi — bu holat oʻz-oʻzidan gapiradi. Ha, vaqtinchalik yuksalishlar boʻlsa, keyin esa darhol oqibatlarga oʻzimizni sovurib yuboramiz. Yangi murabbiy kelishi bilan vaqtinchalik foyda koʻrganimiz haqidagi gaplarga toʻxtalsak, 2020-yilgi mavsum oʻrtalarida oʻzgarishlar boshlanishidan oldin Premer-ligada oʻrtamiyona natija koʻrsatayotganimizni unutmasak kerak. Yangi odam kelganidan keyin jamoaning toʻpga egaligi koʻrsatkichi 58 foizga yetdi, ammo bu koʻrsatkich keyingi ikki oʻyinda atigi 42 foizga tushib ketdi. Bu esa shuni koʻrsatadiki, vaqtinchalik oʻzgarishlar strukturaning oʻzi bilan bogʻliq muammolarni hal qila olmaydi — ular faqat vaqtincha kaftaki qoʻlga olish imkonini beradi.

Qani endi, bu raqamlarni ochib bersam — soʻnggi 5 mavsumda bunyodkorning oʻrtamiyona natijalari 6-7-oʻrinlarga qoʻndirganini koʻrganlarimiz buni bilishadi. Lekin yangi murabbiy bilan boshlangan “oʻziga xoslik” vafotidan keyin nima qoladi? 2021-yil noyabridagi 4:0 gʻalabasi bilan boshlangan vaqtinchalik tirishqoqlikdan soʻng nima boʻldi? Keyingi 5 oʻyinda raqiblarimiz biron bir oʻyinda 4ta gol bilan oʻyinni boshlay olmadi — bu qanchalik kulguli koʻrsatkich ekanligini oʻylab koʻring! ⚽💀 Yangi murabbiy kelgach toʻpga egalik 58%ga yetganini aytib oʻtinglar — lekin keyin nima boʻldi? Keyingi ikki oʻyinda 42%ga tushib ketdi! Bu bizni nima sababdan umidsizlikka tushishimizni ochib beradi: vaqtinchalik oʻzgarishlar strukturaviy muammolarni hal qila olmaydi, ular faqat vaqtincha qoʻlga olish imkonini beradi. Strukturaviy muammo mavjud — buni inkor etib boʻlmaydi. Zilola xonim oʻsha eski vaqtlar haqida gapirishdi, va toʻgʻri qilganlar: oʻsha vaqtlardagi bunyodkor oʻz oʻyin uslubini tiklagan edi, vaqt emas, qobiliyat edi. Endi esa biz qayta tiklash vaqtini oʻylab oʻtirmaymiz — chunki asosiy masala yoʻqolib ketgan: oʻyin vaqtining asosiy qismida toʻp bilan ishlashni yoʻqotish. Va bu yangi murabbiy kelishi bilan hal qilinadigan masala emas, bu klubning oʻzi bilan bogʻliq muammo! Gʻalabalar vaqtinchalik boʻlishi mumkin, lekin oʻyin uslubini yoʻqotish qabul qilib boʻlmaydigan narzadir. Buni maʼlum bir nuqtada tan olishimiz kerak — boshqa variant yoʻq!

Ah, ha, endi gap boray deb o'ylardim — bunyodkorda yangi murabbiy ularni "qancha vaqtimiz qolgan" degan savol bilan qoldirmaydimi? 😏 Chunki oxirgi paytlarda men ham shu gapni bir necha marta eshitdim, bugun buning ustiga yana statistikalar ham yopishib ketdi. SurxonTVning g'azabi bilan birgaroq kelaman, chunki bu masala nafaqat raqamlar, balki hissiyotlar bilan ham bog'liq. Esingizdan chiqmasin, 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasida guruhdan chiqib ketganimizdagi jamoani hali koʻrganlar bilardi — oʻsha vaqtda yangi murabbiylar kelgach, jamoamiz qayta "yo'qolmasdan" oʻynay boshlardi, vaqt emas, qobiliyat edi. Ammo endi nima boʻlayotgani: yangi odam kelgach, vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi yuqori boʻlsa ham (masalan, 58%), keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketaveradi — bu esa shuni koʻrsatadiki, tuzatish vaqt bilan emas, strukturaviy oʻzgarishlar bilan bogʻliq. Lokomotiv_10ning "4:0 gʻalaba qozonganidan soʻng keyingi beshta oʻyinda hech kim 4 gol bilan oʻyinni boshlamagan" degan soʻzlariga qoʻshilishim mumkin, lekin bu vaqtinchalik holat, asosiy muammo yoʻqolib ketayotgan oʻyin uslubidir. Zilola xonimning eski vaqtlar haqidagi soʻzlariga qattiq rozi boʻlaman — oʻsha vaqtlardagi bunyodkor oʻz oʻyin uslubini tiklagan edi, va hozir yangi murabbiy kelganda ham shunday boʻlishi kerak edi, ammo asosiy muammo "90 daqiqa davomida yoʻqolib ketish" boʻlib qolmoqda. Vaqtinchalik gʻalabalar bilan oyoqqa turish mumkin, lekin oʻyin uslubini yoʻqotmasdan — bu asosiy masala! Yangi murabbiy kelishi bilan vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin strukturaviy muammo mavjudligini inkor etib boʻlmaydi. Va shuni aytish kerak — bunyodkor uchun asosiy umid yangi murabbiyda emas, balki oʻyin uslubini yoʻqotmasdan qayta tiklashda! ⚽💔

Ooo, jigarlarim, bir narsani aytay — o'zimizni yo'qotganimizdan boshqa nima?! 🔥 O'zingizning aytganlaringizda yaqin vaqtlardagi "Andijon-Surxon" o'yinidagi 39% to'p egaligi haqida gapiryapsizlar — bu qanday afsona?! Bizni mahoratimiz bilan hayron qoldirmaganlar uchun bu hech narsa emas! 🤬 O'z ko'zi bilan ko'rganlarimizni eslayman — maydonda to'p bilan o'ynamagan paytlarimizni! Murabbiy kelganda vaqtinchalik yuksalish bo'ladi, lekin keyin yana "yo'qolib ketish" — bu qandaydir doimiy syurpriz?! Ha-ya, vaqtinchalik g'alabalar ko'ramiz, ammo asosiy narsa oʻyin uslubini saqlab qolish! Bu yo'qolib ketayotgan narsa — bu klubning qonida qolgan narsa! Eski vaqtlardagi kabi — 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasida guruhdan chiqganimizdagi jamoamizda nima ishlardi? Yangi murabbiylar kelganda jamoamiz oʻziga kelardi, chunki ular oʻyin uslubini qayta tiklashga vaqt sarflardi, vaqt emas! Va hozir nima boʻlayotgani? Yangi odam kelganda vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi yuqori boʻlsa ham (58%), keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketaveradi — bu strukturaviy muammo! Strukturaviy muammo mavjudligini inkor etib boʻlmaydi! Men bunyodkor tarafdori sifatida aytaman — biz oʻz oʻzimizni aybdor deb bilamiz, lekin oʻyin uslubini yoʻqotmasdan qayta tiklash kerak! Yangi murabbiy kelishi bilan vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin asosiy muammo — oʻyin uslubini yoʻqotmasdan qayta tiklash! Buni qilish uchun harakat qilish kerak! ❤️⚽

boshdan aytsam, o'zingizni yo'qotganingizdan boshqa narsa emas! yaqinda "Andijon-surxon"da 39% to'p egaligi haqida gapiryapsizlar — nega bu afsona bo'lib qolmoqda? men to'g'ridan-to'g'ri maydonda ko'rganlarimni aytaman: o'sha o'yinda jamoa birinchi 20 daqiqada 60% to'p bilan o'ynagandi, keyin esa "yo'qolib ketdi" — bu qanday shunday umidsizlikka tushish? vaqtinchalik raqamlar bilan gapirmang, o'yinning o'zini ko'ring! sizlar takror-takror 2010-yilgi osiyo chempionlar ligasi guruh bosqichi haqida gapiryapsizlar — ha, yaxshi jamoalar edi, lekin u yerda ham vaqtinchalik muvaffaqiyatlar bo'lgan! 2018-yilda yangi murabbiy kelganda to'pga egalik 48% dan 52% gacha ko'tarilgan, keyin yana 46% ga tushib ketgan — bu nima uchun? chunki asosiy masala o'yin uslubini yo'qotish emas, balki vaqtinchalik motivatsiya! eski vaqtlardagi kabi o'yinlarni eslayman: bir haftada ikki marta 4:0 bilan o'ynaydigan, keyin esa boshqa vaqtlarda o'ynamaydigan jamoa bo'lganmi? bunday narsalar vaqtinchalik bo'ladi! yangi murabbiy kelganda vaqtinchalik o'zgarishlar bo'ladi, lekin bu strukturaviy muammo ekanligini aytish xato! "Qo'qon" ustidan 4:0 bilan g'alaba qozonganimizdan keyingi beshta o'yinda hech kim 4 gol bilan boshlashga jur'at etmagan — bu qanchalik noodatiy? lekin keyingi o'yinda 2:0 hisobida mag'lub bo'ldik, sababi raqiblar o'yinni o'zgartirib yuborgan edi! vaqtinchalik raqamlar bilan o'yinning o'zini ko'rmang! aslida yangi murabbiy kelgach, jamoa o'zini topa boshlaydi — 2020-yil oʻrtalaridagi oʻzgarishlar vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi 58% ga yetkazgan, ammo keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketgan? sabab shundaki, o'yinchilar yangi taktikani o'rganish uchun vaqt kerak edi! strukturaviy muammo yo'q, vaqt muammosi bor! eski vaqtlardagi kabi o'yinlarni eslayman: bir haftada ikki marta 4:0 bilan o'ynaydigan, keyin esa boshqa vaqtlarda o'ynamaydigan jamoa bo'lganmi? bunyodkorga shu vaqt kerak!

Qani endi, Zilola xonimlaring 2000-yillardagi o'yinlarni eslaganlaring yaxshi — men ham o'sha vaqtlarni eslayman, oʻz navbatimda. Chipta bilan, piyoz va non bilan qoʻlga kiritilgan gʻalabalar uning uchun qanday ediki… hali ham hidini eslayman. Ammo sening asosiy gaping shu: "endi esa yangi murabbiy kelgandagina avvalgi nafs qolib ketgan" — bu gapni boshqa burchakdan koʻrib chiqsak, 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasidagi guruh bosqichidan soʻng jamoamiz qanday gʻalaba qozonib chiqdi? Uni keltirgan murabbiyning oʻzi edi — vaqt emas, balki tajriba va oʻziga boʻlgan ishonch. Shu narsa yoʻqolmoqda hozir: oʻziga ishonch. Sen jamoamizning soʻnggi yillardagi oʻyinlarini koʻrganmisiz? "Yoʻqolish" deb ataydigan narsa kelajakda sodir boʻladi — birinchi boʻlimning soʻnggi daqiqalarida ularning maqsadi toʻp bilan ishlashdan boshqa narsa emas, keyin ikkinchi boʻlimda esa qoʻli bilan oʻynamoqchi boʻladi. Bu yoʻqolishning oʻziday. Yangi murabbiy kelishi bilan vaqtinchalik toʻpga egalik 58% ga yetishi yaxshi, lekin keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketishining sababi shu: oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotishadi, chunki ular yangi taktikani oʻzlashtira olishmayapti — vaqt kerak, lekin bu vaqt strukturaviy muammo emaski? Yoʻq, bu motivatsiya va maʼno yoʻqligining belgisi. Koʻk-and-whitelarning "Qoʻqon" ustidan 4:0 hisobidagi gʻalabasi oʻz vaqtida qanchalik quvonchli boʻlganini eslayman — 10 ming tomoshabin qarshisida boʻlsa ham. Keyin beshta oʻyinda hech kim 4ta gol bilan boshlashga jur’at eta olmagan? Bu juda yaxshi koʻrsatkich, lekin uning davomida jamoamiz "yoʻqolib ketdi" — sababi qanday? Yangi taktika oʻrnatilmagan, oʻyinchilar oʻyinning oʻzida yoʻqolgan. 2020-yil oʻrtalaridagi oʻzgarishlar vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi 58% ga yetkazgan? Ha, lekin keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketgan — sababi yangi taktikaning ustida ishlash uchun vaqt kerak edi, yangi motivatsiya kerak edi. Zilola xonim, senning aytganlaring toʻgʻri — vaqt emas, qobiliyat kerak edi. Ammo hozirgi vaqtda shu qobiliyatni qayta tiklash uchun yangi murabbiy emas, yangi maʼno va yangi gʻoya kerak. Oʻyinchilar yoʻqolgan narsani qanday qaytarib olishadi? Ular oʻzlarining mavjud oʻyin uslubini yoʻqotmasdan, yangi oʻyinchini oʻziga moslashtirishlari kerak — bu murabbiy kelgach emas, klubning oʻzi tomonidan boshlanishi kerak boʻlgan oʻzgarish. Keling, bir narsani aytay — bu masala faqat raqamlar bilan hal qilinmaydi. Men oʻsha 4:0lik gʻalabaning ertasi kuni stadion oldida boʻlganman, toʻplar bilan oʻynagan, baxtli boʻlgan kuzatuvchilarni eslayman. Ammo bir hafta oʻtgach, yana "yoʻqolish" — oʻyinchilar oʻzlarining oʻyin uslubini yoʻqotganlar. Shu sababli, yangi murabbiy kelgach, vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin asosiy masala — oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchlari va klubning oʻziga boʻlgan ishonchdir. Bu yoʻqotilgan narsalarni qanday qaytarib olish mumkin? Birgalikda ishlash orqali — buni hech kim oʻyin maydonchasida qilishimizga toʻsqinlik qila olmaydi.

Haa, nihoyat yurakni qoralaganlar chiqdi! 🔥 39% toʻp egaligi haqida gapirishibizmi? Ey, bir daqiqangizni olishim mumkinmi? Oʻsha Andijon-Surxon oʻyinini mening koʻzim bilan koʻrganimni aytaman — birinchi 20 daqiqada 60% toʻp bilan oʻynagandik, keyin esa nima boʻldi? Jamoa oʻzini yoʻqotib qoʻydi, maydonni raqiblarga berib qoʻygandik. Nima uchun? Sababi oldingi oʻyinlardagi yurakni qoralaganimizdek, yangi taktikaga toʻgʻri kelmadi va jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi tepkilardi. Zilola va Gavharning soʻzlariga toʻliq qoʻshilishim mumkin — asosiy muammo oʻyin uslubini yoʻqotish emas, balki oʻziga boʻlgan ishonchni qayta tiklashda. Esingizdan chiqmasin, 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasida guruhdan chiqib ketganimizdagi jamoada yangi murabbiy kelgach, ular oʻzlarining oʻyin uslubini koʻrsatish uchun vaqt topdilar — vaqt emas, qobiliyat! Ammo endi nima boʻlayotgani? Yangi odam kelgach, vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi yuqori boʻlsa ham (58%), keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketaveradi — bu endi strukturaviy muammo emas, bu oʻyinchilarning yangi gʻoyaga moslashishdagi qiyinchiliklari! Oxirigacha_Qonning "oʻzingizni yoʻqotganingizdan boshqa narsa yoʻq" degan soʻzlariga qoʻshilib, oʻyin maydonchasida ishtirokchilar sifatida bizning eng katta zaifligimiz oʻz-oʻzidan qoniqishni yoʻqotish. "Qoʻqon" ustidan 4:0 hisobidagi gʻalaba oʻz vaqtida qanchalik yurakni qoralagandek tuyuldi, lekin keyin toʻrtta oʻyindan soʻng yana "yoʻqolib ketdik" — sababi qanday? Yangi taktika oʻrnatilmagandekdek tuyulsa-da, aslida oʻyinchilar oʻzlarining mavjud oʻynamaslik holatidan chiqolmadilar. Surxonfanning aytganlari toʻgʻri — vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichlari boʻyicha gapirishdan koʻra oʻyinning oʻzini koʻring! Men oʻsha 4:0lik gʻalabaning ertasi kuni stadion oldida boʻlganman, bolalar bilan toʻplar bilan oʻynagan tomoshabinlarni eslayman — ularning koʻzlarida umid bor edi. Ammo bir hafta oʻtgach, yana xuddi shunday maydon, xuddi shu oʻyinchilar, ammo oʻsha nur yoʻq edi. Bu yoʻqotilgan narsa — oʻzlariga boʻlgan ishonch va klubning oʻziga boʻlgan ishonch. Yangi murabbiy kelgach vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin asosiy masala shundaki, oʻyinchilar oʻzlarining mavjud oʻyin uslubini yoʻqotmasdan yangi taktikani oʻzlashtirishlari kerak. Buning uchun klub sifatida biz oʻzimizni yoʻqotgan maʼno va gʻoyani qayta tiklashimiz kerak. Birgalikda ishlash orqali, yangi gʻoyalarni oʻrnatish orqali — bu ham faqat maydon ichida emas, maydon tashqarisida boshlanishi kerak boʻlgan oʻzgarish!

Qani endi, bu gaplarni eshitib o'zimni klublik deb his qilishimga ajablanaman — chunki bunyodkor menga "o'yin uslubini yo'qotmagan" degan gapni eshitib, boshqa hech narsa yo'q! 😂 Eshitayotganlaringizning barchasi eshitgan ekan: "yangi murabbiy kelishi bilan vaqtinchalik to'pga egalik yuqori bo'ladi, keyin yana 42% ga tushib ketaveradi" — bu nechunlarin bolam, buni hech qayerda ham oʻynamagan ekanlar?! Surxonoxirigacha1995, sen yangi murabbiy kelgach 58% to'p egalik koʻrsatkichi yuqori bo'lganligini aytib oʻtgansan — lekin keyin nima boʻldi? 42%! Bu qanday "o'ziga xoslik vafotidan keyin qoladigan narsa"? Xuddi shunday vaqtinchalik taranglikdan soʻng buyoq olib oʻynagan jamoalarni ko'rganmisizmi? Yoʻq! Chunki vaqtinchalik koʻrsatkichlar boʻyicha gapirishning oʻzi qiziqarli, ammo oʻyin maydonchasidagi harakatlarga qarash kerak. Eski vaqtlardagi 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasini eslaysizlar — yangi murabbiy kelgach jamoamiz qayta "yo'qolmasdan" oʻynagan edi. Ha, yaxshi! Lekin hozir bu "yo'qolish" bilan bogʻliq nima? Jamoamizning o'ziga boʻlgan ishonchi yoʻqolgan, oʻyin uslubini yoʻqotgan — vaqtinchalik raqamlar bilan oʻynamasdan, asosiy narsani koʻring: oʻyinchilar yangi taktikani oʻzlashtira olishmayapti, sababi ular oʻzlarini yoʻqotganlar! Zilola xonim, senga toʻliq qoʻshilishim mumkin — oʻyin uslubini yoʻqotishning oʻzi emas, balki o'ziga boʻlgan ishonchni yoʻqotishning oʻzi. Yangi murabbiy kelgach vaqtinchalik toʻpga egalik koʻrsatkichi yuqori boʻlsa ham (58%), keyingi ikki oʻyinda 42% ga tushib ketaveradi — chunki oʻyinchilar oʻzlarining mavjud oʻyinsizlik holatidan chiqolmadilar! Jahongir_Ultras19, senning aytganlaring toʻgʻri — o'zini yoʻqotgan jamoa uchun vaqtinchalik raqamlar yoʻq! Bizning asosiy muammomiz shundaki, yangi murabbiy kelgach ham oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotishgan — vaqtinchalik koʻrsatkichlar yuqori boʻlsada, oʻyin maydonchasida narsa boʻlmayapti! Oxirigacha_Qon, siz aytganlaringda ham chinakamlik bor — vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin asosiy narsa oʻyin uslubini yoʻqotmasdan qayta tiklash kerak! Bizning muammomiz shundaki, yangi murabbiy kelgach ham oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotishgan! Surxonfan, sizning aytganlaring ham toʻgʻri — oʻyinchilar oʻzlarining mavjud oʻyinsizlik holatidan chiqolmadilar! Yangi murabbiy kelgach vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin, lekin asosiy masala oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchlarini qayta tiklashda! Yangi murabbiy kelgach vaqtinchalik oʻzgarishlar boʻlishi mumkin — lekin asosiy narsa oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchlarini qayta tiklash! Buning uchun klub sifatida oʻzimizdan boshlashimiz kerak!

Ey, janoblar, oʻzingizni qayerga qoʻyayapsizlar?! Buning uchun faqatgina "Bunyodkor" maydoniga borsan — 2010-yilgi Osiyo chempionlar ligasidagi guruh bosqichida jamoamiz qanday "yoʻqolib" ketganini oʻz koʻzingiz bilan koʻrar edingizmi? Guruhdan chiqib ketishning oʻziday edi! Lekin keyingi oʻyinda yangi murabbiy qoʻl ostida oʻyin uslubi qayta tiklandi — vaqt emas, foydali ish boʻldi! Endi esa nima boʻlayotgani? Yangi odam kelgach, vaqtinchalik toʻp egaligi yuqori boʻlishi (58% — surxonTVda gapirilganidek), keyin esa ikki oʻyindan soʻng 42% ga tushib ketaverish — bu nega strukturaviy muammo boʻlmasin? Qolaversa, "Qoʻqon" ustidan 4:0 hisobidagi gʻalabadan soʻng beshta oʻyinda hech kim 4ta gol bilan boshlashga jur’at eta olmadi — bu vaqtinchalik koʻrsatkichmi yoki oʻyin uslubining yoʻqolishidan dalolat beruvchi dalilmi? Avvalambor, statlar bilan o'yinni almashtirib yubormanglar — 2010-yilda guruhdan chiqqan jamoamiz yangi murabbiy bilan oʻyinning oʻzida qanday qayta tiklanganini eslaganlar biladi. Endi esa yangi taktikani oʻrganish uchun vaqt kerak boʻlib, uning oʻrniga oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishmoqda. Aslida nima boʻlayotganini koʻramiz? Oʻyinchilar yangi gʻoyani oʻrganish vaqtida oʻzlarining mavjud oʻyinsizliklarini ochiq-oydin koʻrsatib qoʻyishmoqda — boshqa hech narsa emas! Shu nuqtada aytishim mumkin: yangi murabbiy vaqtinchalik oʻzgarishlarni keltirishi mumkin, lekin asosiy masala oʻyin uslubini yoʻqotmasdan qayta tiklashga boʻlgan ishonch va intilishlardir! Bu yoʻqotilgan narsani qaytarib olish uchun klub sifatida oʻz-oʻzidan ishonchni tiklashimiz kerak — boshqa hech kim maydon ichida yoki tashqarisida bunga toʻsqinlik qila olmaydi!