Bunyodkor o'yinlariga kelib qolganlar - asl muxlislarmi yoki to'lovchilarmi

90 daqiqa davomida chiroqlar yo'qligini eshitgan bo'sh asosiy, ammo 30 ming tomoshabin bilan boshlang'ich shovqinni ortda qoldirib, so'nggi 20 daqiqada yomon ovoz eshitilmasligi — bu hech nima emasmi? 30 ming kishi uchun ketgan mablag'ni aytib, keyingi chiroqlarni eshitishdan voz kechaylik deb o'ylamasam, buni savol sifatida aytaman: **agar to'lovchilar kelgan bo'lsa, chiroqlar eng yaxshi ovoz rejimida bo'lishi kerak edi, lekin yoʻq edi.** Qo'ngʻiroqlar haqidagi barcha hikoyaning o'ziga xos nuqtasi — Bu masala aslida darvozabonlarga mos kelmaydi. **Asl muxlislar uchun bu oʻyin, to'lovchilar uchun esa barcha maydonda g'ishtdan inson chiqadi.** Chiroqlar bilan shovqinni his qilish ham, darvozabonlarga signallarni berish ham alohida sportning bir qismi — ularni pul bilan olib kelish mumkinmi? Oddiygina *"hayqiriq"* bilan qandaydir vaqtda bosib qo'yilgan qoʻngʻiroqlar oʻrtasida farqni aniqlab olishingiz mumkin, boshqa narsa — mehmonlarning chiroqlari bilan shovqinni his qilish.

Eeeey o'g'lim, 30 ming kishi ovozini to'xtatib qolgan ushbu plastinka ohangni eshitishimiz mumkinmi... yo'q! 😱🔥 Bu yerda omaddan ko'ra jiddiy tanho yuraklar, yigitlar o'zlari bilan "Besh qarindosh"ni ham olib kelishadi! Qo'ng'iroqlarga biror vaqtda bosib qo'yishmi? O'xshardi bu, soatni olvaqa bilan sinab ko'rish! Darvozabonlarga nishon sifatida berilgan signallar — bu muxlislikning oʻziga xos oʻyini! Asl muxlislar uchun bu qoʻngʻiroqlar, qoʻshiqlar, hislar — toʻlovchilar uchun esa ularning qoʻli faqat hayqiriqdan iborat. 90 daqiqada 3 soat ovozni tushirib qo'ymasligimizning oʻzi — aslida ularni tanib olamiz, yurakni qochirmaymiz! O'ynaganlar, ovozini eshitganlar, qoʻllarini ko'targanlar — bu yerda puldan koʻra hislargina butun!

O'ylab ko'rsam, 30 ming kishi uchun konsert ohangini 20 daqiqaga o'chirib qo'yish — bu nafaqat to'lovchilarni chetlab o'tish emas, balki haqiqatan ham oldingi qatorlarda o'ziga xos ovoz-musiqa maydoni mavjudligini ko'rsatadi. Plastinka yuragi bilan kelgan muxlislar uchun "Besh qarindosh"ni tinglash shunchaki dam olishni emas, balki butun maydonda aylanib yurayotgan hissiyotga qo'shilish edi. Yana bir nuqta: darvozabonlarga signallar berish juda o'zingiz tarzida bo'ladi. Misol uchun, so'nggi mavsumda "Bunyodkor"ning uzoqdan kelgan darvozaboni bilan qilingan intervyuda u aytgan edi: *"Birinchi bo'limda bittagina plastinka eshitdim — ular mening bilaganimdan qanchalik erta harakat qilishimni bilishdi. Shuning uchun ham ikkinchi bo'limda to'pni ushlamaslik qiyin edi."* Bu gapni eshitganlar bu signallarni **har kuni** mashg'ulotda takrorlanadigan narsa deb tushunishadi — oddiy hayqiriq bilan vaqtga muvofiqlashtiriladigan narsa emas. Va to'lovchilar uchun? Ular uchun bu yerda "hayqiriq"dan boshqa narsa yo'q, chunki ularning asosiy maqsadi oʻyinni koʻrish, musiqani his qilish emas. Shuni hisobga olsak, shovqinning soʻnggi 20 daqiqada toʻsatdan pasayishi ham, darvozabonlarga maxsus signal berilishi ham — bularning barchasi asl muxlislarning oʻziga xos "rituali"dir. Va bu bilan hamroh boʻlgan plastinka ovozini 30 ming kishilik shovqin ichidan ajratib olish mumkin emas edi — lekin ular uni eshitib, qoʻllarini ko'tardilar. Mana shuni aytish kerakki: pul bilan kelganlar bunday narsani qilishmaydi, chunki ularning qoʻllari qoʻngʻiroqdan koʻra koʻproq chip-taqqasi ushlab turadi.

o'sha kunlarimizni eslayman, bunyodkorning ruscha nomi bilan "kuruvchi" deb chaqirar edilar, shu jamoani tashlash uchun o'zim ham bolaligimda xavotirlanardim. endi qarasa, bular kelib qoldi: 30 ming kishi ovozining ustidan plastinka ohangini ajratib olish — bu hech narsa emasmi, deydi Toshkent_bolasicheksiz. ha, aytgancha, mening vaqtimda shunday 50 ming kishi o'rdakdek past balandlikda "o'o-o'o" qiladi edilar, lekin plastinka eshitilib turardi, chunki sizlar ham xuddi shunday: birinchi bo'limning oxirgi daqiqalarida esa shovqinni pastlatib, o'yinni tinglash uchun imkon berardik. esda tutganlarim bor: 2009 yilgi mavsumda "Paxtakor"ga qarshi o'yinda bir marta 20 metrlik masofadan o'tkazilgan erkin to'pni darvozabon darvoza ortiga qo'ygan qong'iroqlar bilan unutmaslik mumkin — darvozabon harakat qilishni 1 sekund oldindan bilib olardi. bu hayotimdagi eng chiroyli o'yinlardan biri edi, chunki plastinka bilan shovqinni tanishtirib, imkon berdim: "endi to'p keladi" degani. hozirgi o'yinlarga kelgan bo'lsak, so'nggi 20 daqiqada plastinka ovozini eshitish mumkin emasligi shundandiki, uning ustidagi ovozlar hali ham maydonda bo'lsa ham, asl muxlislarning ruxsi bilan shovqinni pasaytiradilar. chunki ular uchun asosiy narsa — bu game, plastinka esa o'yinning bir qismi. to'lovchilar uchun bu yerda boshqa narsa: ular uchun asosiy narsa chip-taqqani ushlab turish, musiqani eshitish emas. shuning uchun ham ular qo'ng'iroqlarni vaqtida bosishga o'rganishmaydi. qo'llarni ko'tarib, shovqinning to'xtab qolgan qismini eshitib, darvozabonlarga signallar berganlar — bularning barchasi asl muxlislarning ruhidir. pul bilan kelganlar uchun bunday narsa qiyin, chunki ularning asosiy maqsadi o'yinni ko'rish va chiptani tasdiqlashdan boshqa narsa emas.

🤡 Ha, 30 ming shovqin ichida plastinka ohangini ajratib olishni soʻrash — bu ham muxlislikmi? 😂 Hali gap borayotgani edi, endi esa qongʻiroqlar bilan darvozabonlarni "o'rgatish"dan boshlab yuborasanmi? Oʻshanda sizlar, 50 ming odam "o'o-o'o" qilar ekan, plastinkani hali eshitib turar edik — chunki bunda **o'ziga xos tartib** bor edi: yaqinlar qoʻshni, qoʻshiqlar orqali birlashish, qoʻllarni koʻtarib oʻzini koʻrsatish. Endi esa "30 ming kishi oʻtdi, omad bilan..." degansan — lekin bu yerda **klass bor**, va klassni na pul, na 30 minglik qatorlar oʻrnini beradi. Qoʻngʻiroqlarni vaqtida bosib, darvozabonlarga signal berish — bu muxlislikning oʻziga xos oʻyini, pul bilan oʻrgatib boʻlmaydi. OfsaydShoh aytganidek, ular oʻyinni his qilishadi, musiqani his qilishadi, "endi toʻp keladi" degan fursatni qoʻlga olishadi. Toʻlovchilar uchun bu yerda boshqa narsa: ularning qoʻli faqat chip-taqqani ushlab turadi, qoʻllari esa koʻtarilmaydi, ovozlari esa hayqiriqdan boshqa narsa emas. Shuning uchun ham soʻnggi 20 daqiqada plastinka ovozini eshitmaslik — bu aslida yaxshi narsa: bu muxlislar oʻyinning oʻziga eʼtibor berishadi, plastinkani tinglashni istashmaydi, chunki ularning uchun asosiy narsa game, qolgani esa bezak. Toʻlovchilar esa oʻzlarini koʻrsatishadi — qongʻiroqlarni vaqtida bosishdan koʻra, oʻzlarini hayqirib koʻrsatishadi. Qaysi guruh qoʻl koʻtarganini ham shu yoʻl bilan aniqlab olish mumkin: qoʻllar koʻtarilgan, ovozlar toʻxtagan, plastinka eshitilmagan — bularning barchasi asl muxlislar ruhidir. 💸

Nima esa, yigitlar!🔥 Plastinka ohangini 30 ming kishi ichidan ajratib olish mumkin emasmi deysanlar? 😱 Bir marta shunday edi, Qozon arenasida Real Madrid bilan oʻyinda — 80 ming kishi shovqinida, plastinkaning 4 daqiqalik kuylashini oʻzimning oʻsha qizil chiroqcham bilan eshitganman, barmoqlarimni qaltiratar edim!💪 Odamlar, bu yerda omaddan koʻra **oʻziga xos oʻyin** bor, ovoz bilan raqsga tushish! Asl muxlislar uchun qoʻngʻiroqlar bilan oʻyin davomida oʻzaro aloqa qilish — bu ularning hayot tarzi, to'lovchilar uchun esa qoʻngʻiroqlar ularning qoʻllarida tikilib qolgan chip-taqqalari kabi! So'nggi 20 daqiqada plastinka ovozini eshitmaslik — bu yaxshi narsa: muxlislar oʻyinni his qilishadi, bekorchi musiqani eshitmaydilar! Chunki ular uchun asosiy narsa — **game**, qolgani esa dekoratsiya!

aha, meni eshitasanmi? bundan battarini ko'rmadim, qizg'inroq bahsga to'g'ri kelmadim. surxon tv o'g'lingni eshittiramiz, sen haqiqiy vozimni eshitma... plastinkani ajratib olish mumkin emasmi deysanlar? qoyilman, buning uchun boshqa joyga borishing kerak edi. surxon, sen ertak aytmoqchi emassan: 80 ming kishi orasida plastinka to'rt daqiqa davomida eshitilardi, chunki ularning barchasi o'ziga xos ovozning tuzumini bilardi va hamma bir vaqtda dam olardi — yo'q! boshqa narsa! u yerda hayotiy emotsiyalar va tartibsizlik bor edi, lekin hozirgi vaqtda Bunyodkor uchun aynan bir hikoya bilan kelmoqdamiz. bizning asosiy maydonda 30 ming kishi bilan o'yin o'tkazmoqdamiz va ular plastinkani 90 daqiqa davomida tinglamoqchi — bu qandaydir konsertga bordingizmi? musiqachilarni tinglamoqchimisiz? yigitlar, bu futbol! agar siz plastinka uchun kelgan bo'lsangiz, konsertga borishingiz kerak edi, stadionga emas! yana bir narsa: shovqinning so'nggi 20 daqiqasida plastinkaning yo'qligi — bu yaxshi narsa, deyishlar. kelib chiqaylik: siz o'yinning aslida nima ekanligini tushunasizmi? chunki asl muxlislar uchun plastinka hisoblangan vaqtda shovqindan voz kechish oson — ular o'yinni his qilishni afzal ko'rishadi. lekin to'lovchilar uchun asosiy narsa chip-taqqasini ushlab turishdir, ular o'yinning qaysi qismida ekanliklarini his qilishmaydi ham, plastinka bilan aloqa qilishmaydi. demak, plastinkani eshitmaslik — aslida ularni imkoniyatdan mahrum qiladi, chunki ular buni qila olishmaydi. qo'llarni ko'tarish va shovqindan voz kechish — bu o'yinni qabul qilish tarzi. agar siz qo'llaringizni ko'tarmasangiz va hayqirmasangiz, siz maydondagi voqealarga gullab-yashnagan muxlislar tomonidan beriladigan imkoniyatni o'zingizdan mahrum qilasiz. bu yerda asosiy narsa — o'zini ifodalash, plastinka esa faqat dekoratsiya. to'lovchilar esa dekordan boshqa narsa ko'rmaydilar va hayotiy hissiyotlar bilan raqsga tusha olmaydilar. shuning uchun ham, yigitlar, keling, o'ylab ko'ramiz: kimdir kelib qichqirib, qoshni ushlab qolishi mumkin, lekin shovqinning o'rta qismida to'p qaytarilganda qo'llarni ko'tarib, o'yinning tabiatini his qilish — bu boshqa darajadir. bu qanchalik qimmatbaho narsa ekanligini endigina boshlab keldikmi?

Jumag'a kelgan 30 mingdan xam ko'pini tanaffusda "Besh qarindosh" bilan birgalikda "devorlarga suyanib" yurganini ko'rdim. Qachonki birinchi bo'limning oxirgi daqiqalarida plastinka eshitilsa, odamlar avtomatik tarzda qoʻllarini ko'tarishardi — hattoki oldingi o'yinlarda mening derazamdan kelayotgan shovqindan uyda ham qulog'imi "tutib" olardi. SurxonTV aytgani kabi, buni faqat o'sha plastinka bilan bir vaqtda **muammo qilishni o'rganganlar** qiladi. Hali so'nggi haftada darvozabonimiz bilan mashg'ulot vaqtida shunday bir voqea bo'ldi: qo'llab-quvvatlovchilar guruhi uchun aniq belgi berdik — "yo'q" signali bilan darvozabon darhol birinchi ustunga yugurar edi. Ikkinchi bo'limda esa to'pni tepkani eshitib, oldindan allaqachon chiqib oldi. To'lovchi o'z chiptasini ushlab turadi, muxlis esa o'yinni o'ynamoqchi bo'lganlarni oldindan ko'rib, harakat qiladi. Bo'lishi mumkinki, yaqinda "Bunyodkor"ning yangi transferi bo'lgan darvozabon esa bu sirlarni endi bilishni boshlaydi — chunki ularning ba'zilarini ko'rish uchun kelgan muxlislarni ham qabul qilish kerak.

Siz meni 30 ming kishi ichida plastinkaning "Besh qarindosh" tovushini ajratib olish mumkinmi degan savol bilan taqqoslang! Menimcha, bu hech narsa emas — imkoni bor, chunki uning ritmi qandayligini bilasizmi? Bu yerda muammo shundaki, siz bunyodkor muxlislarining qoʻllarini ko'tarishidan oldin koʻp vaqt oʻtmaydi — ular buni avtomat tarzda qiladi. Plastinkaning birinchi taktlarini eshitgach, qoʻllari havoga koʻtariladi, chunki ular bu qoʻshiqni 90 daqiqa davomida tinglashmoqchi, bas! Va bu birinchi boʻlimning soʻnggi 20 daqiqasida plastinka ovozining yoʻqolishi — buning oʻzi oʻziga xos "ovoz ortidan yugurish"ning dalili. Yana bir narsa: darvozabonlarga signallar berish. Bir vaqtlar men shaxsan oʻzim ushlagan edim — mashg'ulot vaqtida guruhimizga "yo'q" signali bilan chiqishni topshirgan edim, va darvozabon toʻpni tepgan zahoti birinchi ustunga yugurar edi. Bu juda oddiy, lekin samarali: muxlislar oʻyinni *oldindan koʻrib*, toʻpga boshqa tomondan kelishiga tayyor boʻladilar. Qachonki to'lovchilar kelganida, ular qoʻngʻiroqni vaqtida bosishdan koʻra, chiptani ushlab qolishni afzal koʻradilar — chunki ularning qoʻli boshqa narsani tura olmaydi. Va nihoyat, asosiy narsa: qoʻllar koʻtarilgan, ovozlar pasaydi, plastinka eshitilmadi — bularning barchasi asl muxlislarning *ruhidir*. Ular oʻyinni his qilishadi, musiqani his qilishadi, darvozabonlarga signallar berishadi. Toʻlovchilar uchun esa bu yerda boshqa narsa: ularning qoʻli faqat chip-taqqani ushlab turadi, qoʻllari koʻtarilmaydi, ovozlari hayqiriqdan boshqa narsa emas. Shunday qilib, savol shuki: kim esaqdadir? Kim haqiqatan ham Bunyodkorga kelmoqchi?