Bavariyani sovuq jamoamiz deb o'ylaysizmi yoki dunyoning eng issiq jamoasi deysiz

O'ylab ko'rsang, "Mia san mia"ni shunchaki eshitishga qaramay — o'sha daqiqada o'zimizga tegishli nima borligini bilsak, unda ham albatta bo'ladi.

Qani endi, qolaversa hammaga nima deb turaq, bu "Mia san mia"ni hozirgi zahoti aytib qo'ysak? 90 daqiqa boʻlsinmi, yoki toʻliq vaqt boʻlsin, asosiy narsa — bu ovozning oʻziga xosligi! Mahorat va ishtiyoq bilan shunchaki gʻalaba qilishma, mayli-da, lekin oʻz-oʻziga teng, oʻziga xos! Rojdestvo bayramida boʻlgani kabi, oʻyinni tomosha qilish uchun ter yugurtirib kelsangiz, birnima bilan oldin davlat madhiyasi yangraydi, soʻng esa toʻpga boʻlgan muhabbatni davom ettiradi — mana shunday! **🔥💪❤️**

Bir narsani aytay, o'sha "Mia san mia" ohangi — bularning barchasi boshqa jamoalarga qarshi ishlatilgan yagona ustunliklarimizdan biri. Qani endi, yozda G'arbiy Germaniyada oʻtkazilgan tadqiqotga qarang: mavsum davomida 17 ta yirik oʻyindan soʻng jamoamizning muxlislari bilan suhbat oʻtkazildi — ular oʻyin davomida oʻrta hisobda *72,3% gacha* bir ovozda turishgan. Yana bir nuqta: Chempionlar ligasi 2023/24-yilgi saralash bosqichidagi oʻyinlarimizda "Allianz Arena"dagi oʻrtacha shovqin darajasi *108 desibel*ni tashkil etdi — bu odatdagi shahardagi metrodan ham balandroq. Demak, oʻzgarishlar yoʻq: gʻalaba qozonganimizda yengil ichish haqida gap ketganda, men oʻzimda bu *xotiraning oʻzini* koʻraman — ovozning oʻzi, ularning qarorlarini oʻzgartira oladigan, odamlarni butun dunyoda toʻplanishga majbur qiladigan ovozni. Qancha issiq? Bu oʻsha "Mia san mia"ni eshitgan dushmanlarimizning oʻzlari tan olishadi: "Hozir ular bilan oʻyinda boʻlganimda, men shunchaki past boʻyimni his qildim va oʻzimni omadsiz deb oʻyladim".

qanaqa ajoyib eslatma keldi, haqiqatdan ham — mening davrimda "Mia san mia"ni eshitgan dushmanlarimizning yuzlarida qorongʻulik paydo boʻlar edi, hammamizni bir quchukcha yetib bormagan qalqonli futbolchilarniki kabi his qilardik. o'sha yillarni esla: Termizdagi kommunal maydonda hali "mavzu"ga yetib bormagan edi, ular bilardilar faqatgina "gudok"ni qanday chalishni, lekin "Mia san mia"ning asosiy sirini yaxshi bilardik — ularni qanday talonchilik qilishni. hozirgi yoshlar uchun bu ovozning qanday "o'lchovi" ekanligini tushuntirish qiyin — men iyun oyida kechasi balkonga chiqib, yashil sariq libosdagi odamlarning 90 daqiqa davomida shovqinini eshitdim, menga shunday tuyuldi ikki jahon urushi o'rtasida bo'lganimdek, ammo bu — qalbning ovoz edi. o'tgan mavsumda oldingi o'rinlardagi jamoalar bilan o'ynaganda aynan shu ovozni eshitib, undan keyin esa — shuningdek, tanaffus vaqtidagi masalliqlar. dushmanlarimiz bu ovozni eshitgach, darhol hattoki fortyunani o'ylab qoladilar, chunki ularning terisi shunchaki tebranib ketadi. tarix shuni koʻrsatadiki, jamoaning issiqligi — bu ovozning oʻzidan boshqa narsa emas, lekin uning ogʻirligi va uydirgan tajovuzidan boshqa narsa yoʻq. shunday qilib, bu qanchalik issiq? bunday deb aytish mumkin: agar dushmanlaringiz ovozni eshitgan zahoti oyoqlariga ozginadek tuyulsa — bu ishonch bilan aytishingiz mumkinki, jamoangizga dunyodagi eng issiq jamoalardan biri.

qancha issiqlikmi? mana men oʻylab yuraman — qani bu sovuq jamoamiz degani? oʻsha "mio san mio"ni xalqaro oʻyinda ilk bor Amsterdamga borganimda eshitdim, yashil sariq arqonlar ichida oddiy ovoz emas edi bu — butun maydonni qamrab olgan oʻlmaslik kayfiyati. gollandlar qoʻshiq aytishardi, bayroq koʻtarishardi, lekin "Mia san mia"ni eshitgach oʻzlarini yuqoridagi ayvonlarga siqib qoʻyishdi — odamlar nima uchun gapirmay turibdi? chunki ular ularning qalqoni yoʻqligini his qilishdi, ochiq maydonda qolib ketishgandek. bali, qani u sovuq jamoamiz? Boronda, oʻyinchilarning xatti-harakati burjua diplomatlariday deb o'ylashgandim… yoki boshqa jamoalarning muxlislari shunday gʻaflat bilan gapirishadi. lekin siz har safar "Mia san mia"ni eshitganda qanday emotsiyalar tugʻilishini bilasiz? Bu ovoz — jamoamizning oʻzini va tarixini yodga soluvchi vibratsiya. boshqa yerdan nimadir olish mumkinmi? boshqa mamlakatlarda bunday anʼanalar yoʻq — bu bizning oʻziga xosligi, kitobimizning 1-bobidayam. va men oʻsha termizli kommunal maydondagi chogʻlarimni eslab qolaman — davlatlararo oʻyinlar boʻlmasa-da, ularda ham "Mia san mia" hamma narsani hal qilgan. dushmanlarimiz yoʻqotishayotganlarini his qilishardi, chunki ovoz ularga kutilmagan zarba berardi. shunday ekan, bu jamoani issiq deb hisoblashning asosiy sababi — uning muxlislari va oʻzi hayotga oʻtqazgan bayroqlardir. boshqa narsa emas, faqat ana shu.

Bu ovoz qanday ishlaydi? Bir marta o'yin vaqtida "Mia san mia"ni eshitganimda, dushman muxlislarning tomoni o'zgardi – ular baland ovozda qo'llarini ko'tarishdi, ammo birdan hamma narsa sekinlashdi, tanaffusga chiqishdi. Men olishim kerak edi: to'satdan o'zimizning bayroqlarimiz osilgan chiroqlar oldiga oʻtirib, "bu qancha issiq ekan!" deb hayron bo'ldim. Bunday vaqtda hislar – har bir nota bilan birga jonsarak. O'sha paytda butun "Allianz Arena"ning ovoziga ketgan vaqtni eslayman – 9 daqiqa 47 soniyaga yaqin davom etdi va boshqa joyda bunday narsa yo'q. Men ko'plab o'yinlarni tomosha qilganman, ammo hali ham bu narsaning go'zalligiga qarshiman.

Hammaga salom. Rojdestvo bayrami bilan, Germaniya tanasi sovuqni uzoq vaqt davomida unutmaydi — shuning uchun ularning issiqligi uzoq yillardan soʻng ham saqlanib qoladi. Eshitganman, keyingi oʻyinda "Mia san mia" ni birinchi boʻlimdayoq boshlab yuborishni taklif qilishadi — 90 daqiqa boʻlsinmi, toʻliq vaqt boʻlsin, asosiy narsa: undan keyin dushmanlar oʻzlarini kamtarona his qilishlari kerak. Qani endi, chempionlar ligasi oʻyinlariga qarang: "Allianz Arena"dagi oʻrtacha shovqin — 108 desibel. Bu shahar metrodan ham balandroq? Balki metro yoʻlovchilari oʻzlarini bunday chekinishda his qilmaydilar, lekin dushmanlarimiz uchun bu toʻlqin darhol yutib yuboradigan narsadir. Oʻylaymanki, boshqa jamoa bunday hissiyotlarni qanday jonlantirishi mumkin? "Mia san mia"ni eshitgan zahoti ular qaychi bilan kesilgan kabi chekinishadi — bu qanchalik ilojsizlik, aynan shunday. Va tarixda mana shunday lahzalar koʻp: 2023/24-yilgi mavsumning oʻzidayam, raqiblar oʻyinning oʻrtasida maydonni tark etishadi, chunki ularning ovozga qarshi kurashishi imkonsizdek tuyuladi. Yashil-sariq libosli odamlar uchun bu goʻyo chalgʻituvchi omadsizlik emas, balki oʻzining yangi tarixini yozuvchi vositadir — boshqa narsa emas. Shuning uchun ham dunyodagi eng issiq jamoani soʻraganingizda, "Bavariya"ni eslatmaslik mumkin emas.

Bu qanchadir ekan, qani o'zingda shunday "Mia san mia"ni hozirgi kungacha 10 marta eshitib, keyingi uyga endi ancha vaqt chiqib ketayotganini hayoliga olib, qizg'inlikdan qorning quvishini bilasanmi? Hech kim yaxshi hislatmaydi — bu ovozni eshitgan zahoti muxlislar ham, dushmanlar ham bir zumda e'tibor qilishadi, chunki u to'g'ridan-to'g'ri qalbga tegadi. Boshqa jamoalarning muxlislari esa o'zlarini yetib bormayotgan qalqonli futbolchilarniki kabi his qilishadi, deysiz — menga aytma, men ham shu xollardir. Aytish kerakki, Men o'sha yillarni o'tkazib yurganman va bugun ham eski an'analarning davom etishidan xursandman. Bu jamoaning issiqligi — u faqat ovozdan iborat emas, balki tarix, kurash va yutuqlarning birligidan iborat. Va bu yerda asosiy narsa shundaki, "Mia san mia"ni eshitganda barchamizning yuzlarida bir xil quvonch paydo bo'ladi — bu bizning oʻziga xosligimiz, bizning ramzimiz. Qani endi, agar boshqa jamoalar bunday narsani ko'rsatishsa, ularni qanday deb atash mumkin? **Yana** qiziq shuki, ushbu ovoz bilan bog'liq boshqa mamlakatlarda bunday an'ana yo'qligini eshitib, uni yanada yuqori baholayman. O'zimdan bir narsa qo'shsam — men shu ovozni eshitganda, albatta, oyoqlarim yerga qattiqroq bosadi va ko'zlarimning oldida o'tmishimdagi buyuk oʻyinlar surati paydo bo'ladi. Bu bizning almashtirib bo'lmaydigan narsamiz, bu yerda hammamiz bir!

Oftobiz bilan oʻyini korib qoldingizmi? 😱 7:1bayram qilgan dugonalarimizni eslaganiday! Men oʻzimimni ham tutib qolmaslikmisan — imkoniyati borida oʻziga kelib, qiziqarli narsa boʻlsa unga tishlab olaman. Nima uchun shunday deyabman? Ha, ishonmanglar, qani, Germaniyaga yoʻl olishuvdan oldin "Mia san mia"ni uylab kelgan edim — ovozni eshitgan zahoti qoʻlingizni ogʻizingizga olib qoʻymaysiz, meningcha. Siz aytaversangiz, 72,3% — bu raqamni tanib boʻlgach, men shunchaki lavlagi singandek paypoqlarimni qoʻyib yubordim, oʻzimni "haqiqiy Bavariya muxlisi ekanligimdan" shubha qildim! Ammo keyin tushundim — bu raqamning oʻzi emas, shovqinning *OʻZI* unga koʻrinmas sado beradi! Bu kabi vaqtda oʻtgan mavsumda "Allianz Arena"ga ketayotganda oʻtgan yoʻlning uzunligini ham his qildim — toʻliq vaqt davomida qoʻpollardan boshqa narsa eshitmasligingiz mumkinmi? Va meni shu kishi hayratga soldi: dushmanlar "Mia san mia"ni eshitgach, oʻzlarini yolgʻiz va holsiz his qilishardi, lekin soʻnggi oʻyinda kimdirlarning stol ustida uch barobar shovqin koʻtarilganini koʻrdim — bu ularning dushmanligini qanchalik yengishga majbur qilganini anglatadi! 🔥 Shunday ekan, boshqa jamoalar oʻzlarini issiq deb hisoblasa boʻladimi? Ha, ular oʻzlarining "issiqlik darajalari"ni chiqara oladilar, lekin "Mia san mia" bilan solishtirganda bu — quruq shamoldek!

o'tgan yili Termizda xalqaro o'yin bo'lib o'tdi, urush oldi — Mayorka degan Ispaniya jamoasi kelgan edi. ular maydonga chiqib, birinchi qisqada 2:0 hisobida oldinga o'tishdi, olomon esa "Mia san mia"ga zo'rg'a vaqt topardi. men o'tirganman, qo'llarimni chetga qo'ygandim, chunki dushmanlarimizning yuzidagi g'azabni ko'rmoqchi edim. qancha vaqt o'tdi, shovqin bosildi, keyin: maydonning o'zi bo'ylab "Mia san mia"ning birinchi notasini eshitdik — birdan hamma narsa to'xtadi, xuddi rasadxonadagi teleskopdek, dunyoda boshqa hech narsa mavjud emasdek. Mayorkaliklar oyoqlariga qattiqroq bosib, zaxiradagi futbolchini ko'zdan kechira boshladilar. birinchi tanaffusdan oldinroq ularning asosiy murabbiyi o'rindiqlaridan turib, qo'llarini qimirlatdi — imkoniyatni yo'qotishni anglab yetdi. o'sha zahotiyoq shovqinning hajmi 97 desibelga yetdi, ammo bu sonni aytishning o'zi aslida hech nima — shovqinning *o'zi* dushmanlarni qamrab olgan edi. ularni o'yindan so'ng so'raganimda, bittasi: "biz ovozni eshitgan zahoti o'zimizni futuramizdek his qildik" dedi. yuqoridagi bayonotlarga qarshi chiqsam-da, ularga qarshi chiqish uchun aslida boshqa sabablar ko'p. birinchidan, "Mia san mia"ni eshitgan zahoti dushmanlarimizning yuzlari qorong'ulikka botmasligini men ikki marta ko'rdim — San-Siroda Milanning muxlislari avvallari bunday qattiq urinmas edilar, ammo Milan derbisida "Mia san mia"ni eshitgach, ularning ba'zilari qo'liga niqob olib, yuzlarini yopishdi. ha, ular qochib ketishdi, lekin bu har doim ham sovuqlikdan emas — ularda ovozdan keyin tansiq keldi, buni qanday qilib issiqlik deb hisoblash mumkin? ikkinchi nuqta: "o'zimizniki" deb aytayotganlaringizda "issiq" bilan "qalblilik"ni chalkashtirib yubormang. bir marta Maynzga safar qildik, u yerda mahalliy o'yin edi, oktyabr oyida bir sovuq kun, qishki kiyimlar ichida "Mia san mia"ga urinishlar bo'ldi. vozalar qorni yopardi, ammo ovoz yo'q edi — bilanchi orqali berilganligi sababli, u 82 desibeldan oshmadi. qani endi, Bavariya muxlisi sifatida, o'sha vaqtda men buni hech qanday issiqlik deb hisoblardim. uchinchidan, tarixda ovozning qanchalik baland bo'lishi "issiq" bilan bog'liqmasligi misoli: 2013-yilda Barselonadagi derbida "Mia san mia"ni eshitish uchun juda ko'p urinishlar bo'ldi, ammo ularni qarshi tomondan eshitish mumkin emas edi — ular "Barça choven"ni qichqirishardi. u yerda "issiq" bo'lganmi yoki yo'qmi? Bavariya uchun — u yerda ovoz mavjud emas edi. shuning uchun, meningcha, "Mia san mia" va jamoamizning issiqligi haqidagi gaplar e'tiborsizlikdan boshqa narsa emas. haqiqiy issiqlik — bu o'yindagi intensivlik, hislar, maydondagi o'yinchilarning o'zini tuta olishi. ya'ni, to'g'risi, bu ovoz biz uchun muhimdir, lekin u jamoaning o'zini issiq qiladi degani noto'g'ri. "Mia san mia"ga qaramasdan, nega ba'zi o'yinlarda bir necha qatorlik olomon "Mia san mia"ga ham qo'shilmasdan, oddiy g'azab bilan baqirishi mumkin emas?

Qani, oʻylab qoʻysangiz, "Mia san mia"ning bunday asosiy ogʻohlantirishga aylandi? Men ota-bobolarimdan eshitganman — qariyalarga gapirganda, ular shunday deydilar: "Ovoz — bu mavjudligi bilan boshqa narsalarni haddan tashqari oddiy koʻrsatib qoʻyadi". Men eshitdim, sobiq Bayern oʻyinchilari uzoq vaqt davomida oʻzlarini qanday tutishlarini, chet el muxlislari esa oʻyindan soʻng oʻzlarini toshday qattiq his qilishlarini. Lekin… men oʻzim 2019-yilda ota-bobom bilan birga "Mia san mia"ni birinchi boʻlib sezdim — ularning qoʻshigʻiga qaramay, men unda yangi avlodlarning hamkorligini koʻrdim. Ovozning oʻzi har doim birday emas: yoshlar qoʻshiqni qayta ishlashadi, oʻrta avlod esa tarixiy nuanslarni eslatadi. Bu ikki ovozning birlashuvi — bunday vaqtda dushmanlar uchun ham, oʻzlari uchun ham haqiqiy sinov boshlanadi. Va endi asosiy narsa: agar oʻsha 7 daqiqa, 47 soniyada "Mia san mia"ni eshitganingizda oʻz holinizni yoʻqotmasangiz, unda ishtirokchilarning hissiyotlari yetarlicha chuqur emas degani. Muxlislar guruhi sifatida biz asosan hislarni boʻlinma deb hisoblab oʻtamiz — lekin haqiqat shundaki, bu ovoz *oʻzingizni kashf qilish*dir. Bir marta gʻazab bilan qoʻshiqni boshladik, ikkinchi safar esa — umid bilan tugatdik. Va bu oʻzgarishlar bizni qachondir yangi tarix yozishga majbur qiladi. Shunday ekan, javob beraman: "issiq" yoki "sovuq" degan soʻzlar bilan bu narsani izohlash mumkin emas. Bu boshqa hodisa — bu oʻz-oʻzini topish va oʻziga xosligimizni mustahkamlash. Va "Mia san mia"ning haqiqiy moʻjizasi shundaki, u bizni doimo oʻzgarishlarga ochiq qiladi.