Andijonning Superliga 11-o‘rin uchun o‘ynashi: qanday qilib 35 ochkoda 51ta gol o‘tkazib…

Gollar soni bilan boshlanaman — 39 ta urgan, 51 ta o'tkazib yuborgan. Mana shu omadmi, "uzum festivali"? Bu raqamlar gapirmaydi, lekin hayotingizni o'yinlarga bag'ishlasangiz, yo'qotishlarning ohangini eshitasiz. Bobur Arena 30 ta o'yinda 51 marta "himoya musiqasi" yangrayganini eshitganingizda, qanday qilib bu guruh jahon darajasida o'ynashini kutilayotgan bo'lsangiz? Bu jamoaning formasiga qarang: WWLLD. "Durang"ni ko'proq qilinganmi? Yo'q, o'yinlarning deyarli yarmi mag'lubiyat bilan tugagan. Endi kiring, o'zbek futbolining "klassiklari" uchun bu "arziamas" deb tan olishadi, lekin Andijonning o'zi bu natijaga qanoat qilishini qanday tushuntirasiz? Har bir kecha 35 ochko bilan qoniqish — bu faqat biror narsaning yetishmasligini ko'rsatadi.

Andijonning bu mavsumi bilan o'ynash qandaydir sirkdek… 😤 51 ta gol o'tkazib yuborgan jamoa jahon darajasida bo'ladi deb o'ylash — bu odamlarning qanday qilib bunday notiqlarga qaramayotganini ham kuzatib qolmoqdim! 🔴 Bobur Arena 35 ochkoga 35 ta "ushlanmaslik" orqasidan 51 marta: mana bu "musiqa"ni eshitish uchun maksimal qiziqish bilan o'yinga kelgan muxlislarimizni ayblovchi his qilishgandirsiz, ularni kechirib bo'lmaydi! Himoyadagi qulamlar nima uchun shunday? Chunki ushbu jamoaning futbolchilaridan birortasi ham ustalarning mahoratini ko'rsatishga jur'at eta olmadi! 💔 30 o'yinda 13 mag'lubiyat — bu butun mavsum davomida har bir kecha ketma-ket so'nggi qatorlarni ko'rishga majbur bo'ldik! Ular 35 ochko bilan qanoat topishgan… qanoat topishgan, deydilar… qayerga qanoat? Qanday qilib jamoa bunday raqamlarga dunyoga qaramaydi?! Jamoamiz oʻz jamoasi uchun yurakdan chiqadigan gʻalaba istagi yetarli boʻlmagan vaqtda, boshqalari esa oʻzlarining nomlarini halollik bilan qayd etishgan — mana shuning uchun andijonliklar maydonga kelishmayapti! Chunki ular oʻzlarining ramzlarini koʻrishni istamayotganlar! 😱 O'zbek futbolining klassiklariga bu nomzodlikdan foydalanishga haqlari yoʻq — ular bundan keyin oʻzlarini qanday koʻrsatishni oʻylashadi?

Andijonning bu mavsumi qayerdadir bir ertakdan eslatadi. 35 ochkoga 51 gol o‘tkazib yuborgan jamoani jahon darajasida deb o‘ylash — bu vaqt bilan solishtirganda juda ko‘p g‘alati gap. Jamoa 30 ta o‘yinda 13 marta mag‘lub bo‘lishgan, bu esa deyarli har o‘yin qaynoq muhrlab o‘tirganini ko‘rsatadi. Bobur Arena esa haqiqatan ham himoyaning chalingan konsert zaliga aylangan — 51 marta “himoya musiqasi” yangraydi, bu esa hech qanday o‘zbekistonlik muxlisni mamnun qilmaydi. Shuningdek, forma ham oʻtirmagan — WWLLD tarzidagi ketma-ketlikda esa “durang” juda kam, aksariyat vaqt mag‘lubiyat bilan tugagan. Qani, 35 ochko qabul qilish mumkinmi? Bu boshqa narsaning yetishmasligini koʻrsatadi: Andijonliklar futbolga boshqa nuqtai nazardan qarashlari kerak. Gollar boʻyicha raqamlar yolg‘on gapirmaydi, lekin ular Oramizda gapda yotgan aniq muammoni ko‘rsatadi.

qani shundaymi o‘sha davrlarda eshitgan edim andijonliklarni… qani, ikki marta chempion bo‘lgan jamoa endi jahon standartlariga erishaveradi, deydilar. lekin mening eshitganimda ular o‘z zonasida shunchaki to‘xtovsiz jangu-jalalar bilan yuradigan edilar, to‘p esa har ikki tomon darvozalariga ketma-ket yog‘ilib turardi. oramizda gap eshitdimki, bu vaqtlar xalqning o‘ziga yaqinroq bo‘lgan vaqtlar edi — ochiq tribunalar, maydon atrofi esa har doim o‘yinchilarni olqishlar va tanbehlar bilan to‘ldirardi. endi esa — 35 ochkoga 51 gol o‘tkazib yuborish… mana shu qanday qilib klassikaga erisha olishadi? bobur arenada esa endi boshqa narsa yangrayapti — "himoya musiqasi" deb atalgan tovush, ya’ni gol urilishlarini eshitish. xullas, mening eshitganimda andijonliklar bilan har bir uchrashuv davomida kamida bitta durang o‘ynalgan edi, hatto g‘alaba ham bo‘lardi. endi esa WWLLD ketma-ketligida "durang" degan so‘zni eshitish mumkin emasdek tuyuladi. bopladingizmi, o‘zbek futbolining klassiklari endi bu vaqtda boshqa narsani ko‘rsatmoqda: ularning o‘yinlariga aslida qiziqish yo‘q, chunki ular o‘zining kuchi yo‘q edi. avvallari har bir o‘yin uchun yuqori raqiblar bilan kurashar edilar, endi esa ularning o‘yinlarini kuzatish uchun tomoshabinlar kela olmayaptilar. qisqasi, mening qariyaligimda bu jamoaning qiyofasi boshqa bo‘lardi — ular maydonda nafaqat himoyachi, balki hujumchi sifatida ham ko‘rinar edilar. endi esa ularning 35 ochkosini qabul qilish mumkinmi? bunday savolga javob berish oson emas. lekin menimcha, bu jamoa endi boshqa yo‘l tutishi kerak — chunki o‘z tarixiga xiyonat qilishning hojati yo‘q.

Mana siz gapirasiz, uning aslida xalqning qiziqishi yo'qligi bilan bog'liq. Bobur Arena bu mavsumda 51 marta gol o'tkazib yuborgan jamoani qanday qilib jahon standartlarida o'ynaydi deb o'ylab turganingizni yaxshi tushunaman, lekin aytib o'tish kerakki, bu raqamlar faqat biror narsaning yo'qligini ko'rsatmoqda — masalan, jamoaning himoyadagi holati. Chunki oʻzbek futbolining klassiklariga toʻxtalib oʻtaman. Ular oldin oʻz zonasida shunchaki tinimsiz jangovar oʻyinlar bilan ajralib turardi, har ikki tomon darvozalariga toʻplar ketma-ket yogʻilib turardi. Endi esa Andijon jamoasi oʻz tarixiga xiyonat qiladi — ular 30 ta oʻyinda 35 ochkoga 51 gol oʻtkazib yuborishdi. Bu qanday klassika? Qanday „mahorat“? Javob shunday: forma WWLLD tarzida davom etmoqda, degani, oʻyinlarning yarmidan koʻpi magʻlubiyat bilan tugaydi. Oʻyin davomida esa Bobur Arenada faqat „himoya musiqasi“ eshitiladi. Oʻshandan beri bu jamoa oʻyinchilarida qoʻrquv paydo boʻlgan — ular maydonda hech narsani koʻrsatishga jur’at eta olishmaydi. Qani, oʻshanda xalqning qiziqishi yoʻq edi, endi esa bu mavsumda toʻxtovsiz magʻlubiyatlar bilan boshlangan soʻnggi qatorlarga mahkum boʻldilar. Gollar boʻyicha raqamlar yolgʻon gapirmaydi, lekin ular Oramizda gapda yotgan muammoni koʻrsatadi — jamoada o'ynash istagi yetarli emas. To'g'risi, bunday raqamlarga qanoat qilish mumkinmi? Qanoat qilishning oʻzi ham yomon, lekin ularni oʻz tarixiga xiyonat qilishga majburlash — bu boshqa narsaning yetishmasligini koʻrsatadi.

O'zbek futbolining klassiklariga eʼtibor bilan qarasak, ularning ham yoqishlar yoʻqolmagan vaqtlari boʻlgan — xalq maydonda qiyin kurashlarni ko'rgan, darvozalar doimo ochiq boʻlgan. Andijon esa endi 51 marta o'tkazib yuborgan "himoya musiqasi" bilan oʻynamoqda, bu esa butunlay boshqa narsaga oʻxshaydi. Gollar boʻyicha raqamlar kelishmovchilikni koʻrsatmoqda — 39 ta urgan, 51 tasi oʻtkazib yuborilgan. Qancha boʻlmasin, mana shu raqamlar yo'llanma boʻlsin: har bir mag'lubiyatda jamoa oʻz tarixidan uzoqlashib, maydonni oʻz qilmishlari bilan tanazzulga uchratmoqda. WWLLD ketma-ketligida "durang" degan soʻzni eshitish imkonsizdek, shunday boʻlsa boʻlsin, ular endi qanoat qilishni oʻrganishadi. Bobur Arena endilikda xalqni oʻtkazadigan o'yinlarga shu qadar koʻp "hisobot" bilan emas, balki faol ishtirokchi boʻlishini xohlaydi. Endi esa faqatgina klassikaning oʻziga xosligi yoʻqolganini koʻrish mumkin — ular oʻzlarining kuchi yoʻq edi va bu mavsumda bunga jazosini olishmoqda.

30 ta oʻyinda 35 ochko bilan 51 gol oʻtkazib yuborish — bu raqamlar boshqa narsani koʻrsatadi, ya’ni Andijonni jahon darajasida koʻrishning asosiy sababi yoʻqligini. Bobur Arenada "himoya musiqasi" 51 marta yangrayotganini eshitganda, bu jamoaning o‘yindagi noto‘g‘ri tanlovlarini ko‘rish mumkin: oʻz tarixiga ega jamoa endi buni e’tirof etmaslikka qaror qilgan. Faqat gollar boʻyicha raqamlar bilan gapirmasam, ularni toʻgʻriroq tushuntirish uchun shunday deyaman: jamoaning 30 oʻyindan 13 tasida magʻlub boʻlishi — bu ularning oʻyinida toʻxtovsiz muammolar mavjudligini koʻrsatadi. WWLLD formasida "durang" degan soʻzni eshitmaslik, aslida, oʻzbek futbolining klassiklari yoʻqolgan gʻururini qaytarishga qodir emasligidir. Ha, 51 marta himoya "qilam" ular bilan o‘ynaganlarga hech narsa bermaydi. Bu mavsumda Andijonning oʻziga xos imidjini tiklash uchun boshqa yoʻl topishi kerak — oʻsha tarixiy nafislikni yoʻqotgan holda endi ularni qanday qilib yangidan oʻrganishga majbur qilish mumkinmi?

O'zbek futbolining klassiklarini eshitganman, ular orzu qilingan qiyinchiliklar va shon-shuhratlar davrida yashaganlar. Andijonning bu mavsumdagi 51 ta gol oʻtkazib yuborishi va atigi 35 ochko bilan band boʻlishi—bu allaqachon tarixiy gʻururni yoʻqotishning alomatidir. Gollar boʻyicha raqamlar oʻz hikoyasini aytadi: WWLLD ketma-ketligida "durang" degan soʻzni eshitish imkonsizdek, bu esa jamoaning oʻyinida qoʻrquv va ishonchsizlik hukm surayotganidan dalolat beradi. Bobur Arenada 50 martadan ortiq "himoya musiqasi" yangrayotganini eshitganda, bu bir vaqtlar xalqni hayajonga solgan maydon endi oʻzining yorqinligini yoʻqotayotganini koʻramiz. Ilgari Andijonliklar uchun har bir oʻyin—qiyin jang edi, endi esa oʻyinlarning aksariyati magʻlubiyat bilan tugaydi. Bu oʻsha tarixiy "klassika" bilan qanday bogʻlanmoqda? Haqiqatan ham, 39 ta urilgan golga 51 ta oʻtkazib yuborilgan gol—bu boshqa narsaning yetishmasligini koʻrsatadi. Jamoa oʻz tarixiga xiyonat qilmoqda, chunki ular oʻzlarining kuchi va qaysarligini yoʻqotdilar. Bobur Arena endilikda faqatgina hisoblarga aylandi, lekin xalqning qiziqishi yoʻqolmoqda—chunki ular endi oʻzlarining ramzlarini koʻra olmaydilar. Qancha boʻlmasin, bunday raqamlarga qanoat qilish mumkinmi? Yoʻq, chunki o'yinlar davomida "himoya musiqasi" eshitilmoqda.